Cookies op PokerNews.nl

Wij maken op PokerNews.nl gebruik van cookies voor onder andere onze inlog functionaliteit. Ook maken we gebruik van cookies om, met behulp van vertrouwde partners, het gebruik van onze website te analyseren. Door gebruik te maken van PokerNews.nl met cookies ingeschakeld in uw webbrowser gaat u akkoord met ons gebruik daarvan. Bekijk de volledige cookies informatiepagina voor meer details omtrent het gebruik.

Ga door (met gebruik van cookies)

bb-light71

Naam:bblight
Website:www.bblight.nl
Mijn onderschrift:

twitter: bblight71

Verstuur bericht

Forum Posts

hm ok jammer

Weet iemand ook of er een leuk casino is in Milaan?
Ga er dit weekend naar toe en wil wel graag even pokeren daar natuurlijk!

ik had ook citrocv ofzo

gsus sick dit

milanovic bedankt!

Ja,klopt fox. Ik heb hem vorige week daar ook gepost om te kijken of ze het daar ook leuk vonden en om nog meer lezers te bereiken. Toen hebben ze de volgende dag direct contact met me gezocht.

het leest allemaal fijn weg en ik hou niet van lezen

Kijk dat vind ik nou leuk!

lucky you

Goedemorgen!!!

De meeste van jullie zullen op deze zondagmorgen nog wel op 1 oor liggen maar ik zit hier al weer heerlijk te genieten van mijn kopje leut en de gescoorde chocoladeletters.

Ik heb goed en slecht nieuws.
Ten eerste het slechte nieuws: "Spannend Verhaal" loopt naar zijn einde. Ik denk nog een deel of 4/5.

Het goede nieuws: Een conculega-site van PN heeft mij een leuke aanbieding gedaan. Ze vragen of ik een nieuw verhaal wil schrijven exclusief voor hun site. Ik krijg daar dan een leuke vergoeding voor!!Wie had dat gedacht toen ik aan mijn "Spannend Verhaal" begon?!

Ik ben al aan het nadenken waar het nieuwe spannende verhaal over moet gaan en heb ook al een paar ideetjes!

Vanmiddag ben ik van plan aan deeel 15 te gaan werken dus een dezer dagen staat ie er wel weer op...

uiteraard c,maar niet om toestanden te voorkomen.k bied HEM dan als troost een drankje aan natuurlijk...

kikkers!!!!!!!!!!!! Helemaal verslaafd aan..

@ El_Magico777 : Hey bedankt! Blij dat je het verhaal leuk vind.

Enne... gefeliciteerd met je mooie 5e plek gisteren!! GG!!

Hey! Hoe gaat het met je challenge? Lig je nog op schema?

Wauw! Wat zijn jullie snel!

Spannend Verhaal! (Deel 14)

Met mijn handen knijp ik het stuur bijna fijn om het trillen tot bedaren te brengen. Mijn ademhaling is gejaagd en oppervlakkig. Ik ben geloof ik nog nooit van mijn leven zo bang geweest. Het is net alsof het knopje waar mee de kofferbak ontgrendeld kan worden licht geeft. Ik moet uit alle macht de neiging onderdrukken om er een ram op te geven zo dat de kofferbak open springt.

Dan tikt de agent op het raampje. Ik probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen terwijl ik het raam open.
"Goedenavond mevrouwtje!" "Goedenavond" zeg ik schril. Is dat echt mijn stem? "Wat bent u nog laat bij de weg?" "Ik kom net van mijn werk" antwoord ik snel en gris mijn naamkaartje van het HC uit mijn tas. "U werkt bij het casino?" De agent kijkt van het kaartje naar mij en weer terug. Ik ben mij enorm bewust van opmerkelijke kledij maar de agent schijnt het niet op te merken. "Mag ik nog even uw rijbewijs zien? Gewoon routine mevrouw." verontschuldigt de agent zich. "Ja, natuurlijk!"antwoord ik iets te luid voor mijn gevoel. Ik hoop bij god maar dat ik in de haast mijn portemonnee niet vergeten ben in mijn tas te doen. Ah, gelukkig daar is hij. Vlug overhandig ik het document. De agent neemt de tijd om mijn gegevens te controleren. "U bent onderweg naar huis van uw werk?"vraagt de agent weer. "Eh, ja?"Wat wil die kerel nou! Ik krijg het steeds benauwder. Wat nou als ze de hele auto willen controleren, gewoon als 'routine'!" De woonplaats die op uw rijbewijs vermeld staat is precies de andere kant op."zegt de agent droogjes. Ik wens dat ik terplekke sterf en sluit even mijn ogen. Als ik ze weer open, zie ik dat de agent mij onderzoekend aan kijkt. Ik veins een gaap en sla mijn hand even voor mijn mond. "O, sorry. Het is een lange dag geweest"excuseer ik me."Ik ben onderweg naar mijn vriend, om bij hem te overnachten."zeg ik dan. Dan geeft de agent eindelijk het rijbewijs terug. " Wij zullen u niet langer ophouden mevrouwtje" zegt hij terwijl hij mij ondertussen een vette knipoog geeft. Ik produceer een krampachtig glimlachje en wens de man nog een fijne avond. Hij wenst mij hetzelfde en loopt dan gelukkig terug naar zijn auto. Opgelucht sluit ik het raam en draai de weg weer op.

Nu moet ik waarschijnlijk wel opschieten! Venijnig druk ik het gaspedaal in en de auto schiet weg. Nu moet ik alleen nog even zorgen dat ik niet aangehouden word vanwege het overschrijden van de maximum snelheid! Na een kleine tien minuten rijd ik het viaduct op waar Mark en ik hebben afgesproken.
In de verte zie ik Eddy zijn auto al staan. Behendig parkeer ik mij auto vlak voor de Golf. Zodra de auto stil staat wordt mijn deur open gerukt door Mark. "Waar was je nou!"roept hij opgewonden."Nou ik.." "Leg het straks maar uit, we hebben geen tijd te verliezen!" zegt Mark gejaagd. Samen lopen we naar de kofferbak. Mark kijkt nog even alle kanten op om zich ervan te verzekeren dat we alleen zijn hier. Dan open ik de kofferbak. Onmiddellijk word ik weer getroffen door de metalige geur van bloed die opstijgt uit de donkere ruimte. Vlug proberen we het opgerolde vloerkleed met daar in Eddy uit de kofferbak te sjorren. Dit gaat nog niet zo gemakkelijk want Eddy is helemaal stijf geworden. Uit alle macht trekken en scheuren we aan de bundel. Uiteindelijk beland het hele zaakje achter de auto op de weg.

Mark trekt met een verbeten trek om zijn mond het kleed in één ruk omhoog zodat Eddy er uit rolt en in een onnatuurlijke houding met een doffe klap op het asfalt beland. Van afschuw slaak ik een kreet. "Pak hem bij zijn benen!"schreeuwt Mark en ik hoor paniek in zijn stem. Ik doe onmiddellijk wat hij vraagt en dan hoor ik de oorzaak van zijn haast. In de verte hoor ik een trein met duizelingwekkende snelheid dichterbij komen. Snel leggen we Eddy over de rand en een seconde later zie ik hem naar beneden stuiteren op de rails. Wat dan volgt is met geen pen te beschrijven en gaat elke horrorfilm te boven. Terwijl ik mijn ogen niet schijn te kunnen afwenden van de verschrikking die zich enkele meters beneden mij afspeelt voel ik dat Mark mij met een ruk naar achteren trekt. Hardhandig duwt hij mij op de passagiersplek. Vervolgens propt hij het vloerkleed weer in de kofferbak en springt achter het stuur. Met gierende banden verlaten we het viaduct. We zeggen de eerst kilometers geen woord. Pas na een minuut of tien heb ik het idee dat mijn hartslag weer wat gedaald is. Ik kijk opzij naar Mark. Van zijn gezicht valt niets af te lezen. Als ik weer voor me kijk voel ik plotseling zijn warme hand op mijn knie."Gaat het weer een beetje?"vraagt hij zacht. "Ik knik ja" Maar ik vraag me eigenlijk af of dat wel zo is. Hoeveel spanning kan een mens verdragen? Ik kan niet meer helder denken. Steeds zie ik de afschuwelijke beelden voor me van uit elkaar spattende lichaamsdelen. Het idee dat de man waar ik enkele jaren lief en leed mee heb gedeeld nu onherkenbaar verminkt op de koude rails ligt maakt me kotsmisselijk. De klomp in mijn maag lijkt te groeien tot een kolossaal blok beton. Mark stuurt de auto over landweggetjes en door kleine slapende dorpjes tot dat we uiteindelijk stil houden bij een klein achteraf gelegen woonboerderijtje. Langs de oprijlaan staan wilgen die overdag ongetwijfeld een idyllisch plaatje vormen. Nu lijken de takken spookachtige tentakels in het maanlicht. "Hier woon jij?"vraag ik verbaasd. "Ja"antwoord Mark kort. "Maar je vrouw dan!"vraag ik verschrikt. Mark kijkt strak voor zich uit als hij antwoord geeft. "Ik heb helaas geen vrouw meer. Ze is anderhalf jaar geleden gestorven . Ze had kanker. Ze was pas achtentwintig" Het komt er bijna fluisterend uit. "O! Het spijt me!" antwoord ik geschokt en ik heb onmiddellijk spijt van mijn vraag. Nu begrijp ik waarom hij een trouwring draagt! Hij kon er simpelweg nog geen afstand van doen.. "Het geeft niet." antwoordt Mark. "Kon jij ook niet weten." Hij kijkt me even vluchtig aan en wendt zich dan naar de deur. "Kom, dan gaan we naar binnen en nemen we even wat voor de schrik. Daarna overleggen we wel hoe het nu verder moet.

Eenmaal binnen ben ik meteen onder de indruk van de sfeervolle inrichting. De smaakvolle meubelen zijn duidelijk met zorg uitgekozen en de kleuren zijn perfect op elkaar afgestemd. Het werk van een vrouw schiet het door mij heen. Ik voel een steek van jaloezie. Ze moeten vast heel gelukkig zijn geweest als hij nog geen afstand kan doen van zijn trouwring. Streng roep ik mijzelf tot orde. Jaloers op een dode? Het moet niet gekker worden!
Mark leidt mij naar een ruime woonkamer met balkenplafond en ik zak weg in de comfortabele bank die rijkelijk voorzien is van dikke zachte kussens. Terwijl Mark in de keuken aan het rommelen is voel ik hoe mijn ogen zwaar worden. Als Mark terug komt in de kamer heeft hij twee dampende mokken in zijn handen. Nadat hij mij één van de mokken overhandigt heeft en de zijne op tafel zet, begint hij met het ontsteken van de open haard. Met geroutineerde handelingen heeft hij in een mum van tijd een knapperend vuurtje gefabriceerd. Ik sla hem gefascineerd gade en voel me rozig worden. Ik moet vechten om mijn ogen open te houden. Mark draait zich naar mij toe en ziet blijkbaar mijn strijd tegen de slaap want hij gooit een plaid over me heen en zegt: Ga eerst maar lekker uit rusten. Praten kan later ook nog wel." Dankbaar laat ik mij weg zakken in een diepe droomloze slaap.

Terug naar Vinn

"Kaarten open?"roep ik met schrille stem naar de Big Blind die mij gecalled heeft. De man antwoord niet en laat zijn kaarten gesloten voor zich liggen. Ik houd het niet langer uit op mijn stoel en sta huppelend van de ene op de ander voet achter mijn stoel. "Flop!"roep ik om de dealer aan te sporen. Wanneer op de flop een Aas verschijnt gooi ik alvast triomfantelijk mijn kaarten open. De man op de big blind vertoont geen enkele emotie en houd zijn blik stoïcijns op de board gericht. Turn valt een 10. Ik voel de spanning stijgen. Mijn tong voelt dik aan van de alcohol en ik heb moeite met het bewaren van mijn evenwicht merk ik nu. Wankelend stort ik mij weer op mijn stoel. Dan komt de River. Een K! "Yes!"roep ik opgetogen. Ik kijk de man verwachtingvol aan. Mijn blik ontwijkend draait de man langzaam zijn pocket tienen open. "Wat!"roep ik vol ongeloof uit. Daar gaat mijn stack! Ik houd nog maar een klein stapeltje fiches over. Gedesillusioneerd stapel ik mijn miezerige over gebleven stapeltje fiches op. Ik voel me plotseling terneergeslagen. Ik heb hier geen zin meer in. Het is mooi geweest voor vandaag. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik mijn winst er zo roekeloos in gegooid heb. Ik voel tranen prikken achter mijn ogen. Terwijl ik mijn tranen weg slik hoor ik Vinn zijn stem achter me vragen of ik even mee wil lopen naar de bar.

Daar zijn we weer!!

OMG Ik kom niet meer aan werken toe op deze manier! Geweldig topic dit!!

TS: Dumpen die handel!!

geen exithand dus..

Volgens mij ship je `m!!

1111213141532