Webjoker

Naam:Frank Op de Woerd
Website:www.webjoker.nl
Mijn onderschrift:

You either die a hero, or you live long enough to see yourself become the villain.

Verstuur bericht

Forum Posts

EirePoker schreef

Paradise Poker (tegenwoordig 888poker, red.) dit is natuurlijk complete nonsense voor de rest leuk

Mijn fout, verwarde het met Pacific. Geen idee meer waarom ik het überhaupt had toegevoegd. Heb het verwijderd, bedankt voor je input.

2. Olifanten!
We karden richting Phalaborwa, om uiteindelijk de bordjes Balule Game Reserve tegen te komen. Onze Tom Tom had er nog wat moeite mee, maar uiteindelijk vonden we ook Grietjie Game Reserve en melden we ons bij de parkwachter. Deze grote, aanvankelijk nors ogende, man liet een grote glimlach zien, heette ons hartelijk welkom, en we konden door. Van de poort van het private game reserve naar de locatie van Muweti Bush Lodge was het nog ongeveer een half uur over onverharde weg.

Eerder hadden we al bordjes gezien langs de weg dat we moesten uitkijken voor overstekend wild, maar pas nu was de kans echt aanwezig dat we wilde dieren zouden zien. Dit was waar ik op gewacht had! Om iedere hoek kon een leeuw verschuild zitten, olifanten konden onze weg gaan versperren, en nijlpaarden en neushoorns konden ons proberen van de weg te beuken als we onverwachte bewegingen zouden maken. Ons leven in de waagschaal, oog in oog met gevaarlijk wild, enkel gescheiden door een dun Ford Fiesta deurtje.

We ontweken keurig de potholes in de weg, en scanden de omgeving om maar niets te missen. "Jij kijkt links, ik rechts" verdeelde ik de taken. Met een slakkengangetje bewogen we ons voort. De eerste olifanten droppings langs de weg waren zichtbaar, maar dieren waren nog nergens te bekennen.

Plots zag ik in mijn ooghoek wat bewegen. Een milliseconde later had ik de auto gestopt en stonden we oog in oog met een kudde koedoes! De koedoe is een grote soort antilope en is in de praktijk objectief gezien niet veel spectaculairder dan de hertjes die we in de Nederlandse bossen op een goede dag kunnen zien. Maar voor mij stond de wereld eventjes stil. Wilde dieren zien in de dierentuin is één ding, maar dit was toch wel wat anders. De koedoes waren op hun hoede, je kon zien dat ze er klaar voor waren om elk moment zich uit de voeten te maken, maar voor nu kauwden ze rustig door terwijl ze ons strak aankeken. Mijn vriendin en ik maakten foto's alsof we bigfoot hadden zien lopen en zeker wilden stellen dat ons verhaal achteraf geloofd werd.

Koedoes

We vervolgende onze weg naar de lodge en konden andermaal stoppen. Zebra's! De nuchtere Hollander zou kunnen opmerken dat zebra's wezenlijk niet veel verschillen van paarden, maar voor ons was dat op dit moment niet aan de orde. Gefascineerd keken we hoe ze de weg overstaken en rustig het gras weg graasden. Hoewel deze beesten overduidelijk vaker auto's en mensen hadden gezien, waren ze niet zo gewend dat ze achteloos werden. Ze waren duidelijk op hun hoede, en bij elk geluidje van onze auto gingen de koppen omhoog. Een dodelijke stare down volgde.

Zebra

Een kudde impala's van zeker 30 beesten sprong op een veldje verderop vrolijk in het rond. Onze dag kon nu al niet meer stuk, en we waren er pas net! We vervolgden onze weg naar de lodge en kwamen eigenaar Mike tegen. Hij groette ons hartelijk, en ging ons voor naar de lodge. Een hoge muur met grote deuren verscheen voor ons. Ik waande me even in Jurassic Park, al liep dat avontuur voor die toeristen wat slechter af dan ik voor ogen had.

De Muweti Bush Lodge bestaat uit slechts 2 lodges met beiden plaats voor 2 personen. Het toeval wilde dat de andere lodge niet in gebruik was, dus mijn vriendin en ik hadden het rijk voor ons alleen. Onze lodge was als uit een reclamefolder; keurig opgemaakt bed onder een klamboe in een apart huisje dat uitkeek op een klein waterplaatsje. Een ruim bad en een douche van waaruit je beiden gewoon de natuur in keek. Geweldig!

Het zwembad bij onze lodge
Bad en douche met uitzicht op de natuur

We installeerden onze koffers, namen een snelle duik in het zwembad, en maakten ons toen klaar voor onze eerste game-drive. We namen plaats in de speciale landrover en werden al spoedig overspoeld met informatie over de dieren, het land, en alle gebruiken. Tegen de tijd dat de zon onderging waren we al een uurtje onderweg en hadden we diverse dieren gezien, al bleven de joekels nog uit. Ik was naar Zuid-Afrika gekomen voor de grote vijf, maar voor nu vermaakte ik me prima met de kleine en meer voorkomende wilde dieren.

Mike parkeerde de auto op een prachtig uitkijkpunt. In de verte zagen we op een groot open veld giraffen en zebra's. Ze waren nog wel zo ver dat we het niet echt goed konden zien, en dus vonden we het officieel nog niet tellen. Maar de setting was geweldig. Terwijl we onze verrekijkers tevoorschijn haalden werden er koude biertjes geopend. De gouden gloed van de ondergaande zon maakte voor een tafereel wat direct op een ansichtkaart kon. Wat prachtig allemaal, wat een gelukzaligheid!

Na 3,5 uur waren we weer terug bij onze lodge. We hadden wilde zwijntjes, allerhande soorten antilopen, en heel veel bewijs dat er olifanten in overvloed waren, gezien. De Big Five moest nog even wachten helaas, maar dat kon ons enthousiasme niet temperen.

Bij terugkomst was de tafel al gedekt voor ons. Mike's vrouw Laura had een geweldig maal gemaakt voor ons; een stoofpot van impala. We dronken goede wijn, aten onze buik rond, en deden een nachtmutsje op onze eigen balkon terwijl een mannetjes koedoe wat water kwam drinken. Eindeloos gefascineerd aanschouwden we het tafereel.

De wekker ging al weer vroeg, rond half zes stonden we naast ons bed en maakten we ons op voor safari nummer 2. De zon zou al spoedig opkomen en andermaal klommen we in het voertuig om ons een uur of 3 rond te laten rijden. Nog steeds impala's genoeg, en ook wilde zwijnen in overvloed, maar grotere beesten dan de mannetjes koedoe's zagen we nog niet. Ik besefte me hoe snel ik alweer verwend was. Had ik de voorgaande dag nog met open mond een kudde impala's bestudeerd, nu was ik al bijna op het punt om Mike te vragen door te rijden als er een groep de weg over wilde steken. Bijna dan, want nog steeds knipte ik er lustig op los met mijn camera als we een groep tegen het lijf liepen natuurlijk.

Onze tweede safari zat er bijna op en we gingen rechts een weg in die ons na zo'n 10 minuten rijden weer thuis zou brengen. Mijn vriendin keek nog eens achteruit, en fronste haar wenkbrauwen op een manier die mij er toe dwongen te vragen wat er aan de hand was.

"Niks, was waarschijnlijk een steen" was het antwoord.

Safari's zijn toch een raar iets. Het gebied is zo groot, en de auto rijdt bij tijden nog best door, dat je continu aan het scannen bent. Er komt een tijd dat Google of Apple een viewer ontwikkelt die geen enkel dier mist, hoe klein of ver weg ook, maar nu moeten we het toch nog zelf doen. En dat is ook de spanning en het gave aan zo'n rit, maar het is wel lastig. Continu zie je vormen en probeer je contouren te ontdekken, maar waar je echt naar op zoek bent is beweging. Pas als een dier beweegt merk je het op, anders twijfel je aan jezelf of je wel echt gezien hebt wat je dacht te zien. En terecht vaak, meer dan eens denk je iets te zien maar blijkt het niets te zijn. Op een gegeven moment accepteer je je eigen tekortkomingen, heb je vrede met de matige uitvoering van het menselijk zicht, en wil je geen tijd meer verspillen door continu de auto te laten stoppen omdat jij dacht een eenhoorn met regenboog kleurige manen te zien in de verte.

Ik verdraaide mijn nek bijna om te kijken welke "rots" mijn vriendin had gezien. "Daar!" schreeuwde ze, terwijl ik een gigantische steen zag bewegen. Mike trok aan de handrem, hij hoorde aan mijn vriendin's stem dat dit geen everzwijn of koedoe was, laat staan de zoveelste impala. "Yes!" schreeuwde ik, want ook ik zag het. "It's an elephant!"

Mike zette de landrover in zijn achteruit, en we crosten richting de grote grijze massa waarvan we op dat moment alleen nog het achterwerk hadden gezien. Op zo'n 70 meter afstand was een olifant bezig een boom om te duwen. Achter hem bewoog nog een gigantische steenpartij, en nog een, en nog een! Ik zoomde zo ver mogelijk in met mijn camera en maakte foto na foto voor het geval we ze nooit meer zouden zien. De kudde bewoog van ons af, helaas.

Ademloos keken we door onze verrekijkers wat de groep ging doen. We fluisterden onze opwinding naar elkaar, en kregen een lesje olifantenkunde van Mike. Plots zag ik de aanvoerder van de kudde iets naar rechts afwijken. Mijn hart maakte een sprongetje. "Are they coming our way?" vroeg ik met gedempte stem. "Could be" temperde Mike mijn enthousiasme.

Het grote mannetje zette daadwerkelijk een weg in die rechtstreeks bij onze auto zou uitkomen. De rest van de kudde volgde! Olifanten staan dan misschien niet bekend als de snelste dieren, zelfs hun gesjok heeft nog behoorlijke vaart in de werkelijkheid. Ze kwamen onze kant uit, en ik kon mijn enthousiasme bijna niet bedwingen.

Mijn foto's werden steeds scherper, meer detail werd zichtbaar door hun ingezette weg richting de voorkant van mijn lens. Mike zette de auto in zijn achteruit en bekeek de dieren allemaal nog eens goed. Achteraf vertelde hij ons de dieren bekeken te hebben om te zien of er eentje musth was - geslachtsrijp en er klaar voor om niet meer met zich te laten sollen. Wapperende oren als voorbode van onheil bleek een fabeltje, maar veel vocht rond de ogen en oren was wel een duidelijke aanwijzing dat een dier beter ontweken kon worden. Geen van de dieren in de groep die onze kant opkwam bleek musth, en dus maakte Mike ons niet uit de voeten, maar zaten we geduldig te wachten terwijl een groep dieren van een paar duizend kilo per stuk op ons af stevende.

De leider van de groep was als eerste bij onze auto, en nam plaats recht voor ons. Op misschien 2 meter afstand stond olifant! Achter hem stak zijn kudde over, maar hij keek ons indringend aan. Ik kon niet geloven wat er gebeurde; letterlijk oog in oog.

Mike verzekerde ons dat alles goed was, maar dat was überhaupt niet iets waar ik me druk overmaakte. Met mijn telefoon nam ik het schouwspel op, waarna ik positie van cameraman en opnameleider aan mijn wederhelft doorschoof, zodat ik met mijn Canon foto's van extreem dichtbij kon maken. Een ander groot mannetje cirkelde om de aanvoerder heen, en even leek het erop alsof hij direct naast onze open auto zou komen te staan. Met de rolo reclame nog in het achterhoofd waarschijnlijk, werd mijn vriendin toch wat zenuwachtig. Uiteindelijk liep het allemaal goed af. We overleefden de ontmoeting zonder kleerscheuren, maar met een bak vol herinneringen en een memorycard vol met foto's. De adrenaline pompte door mijn lichaam, het liefst had ik de auto uit willen springen om nog dichterbij te komen.

Eenmaal terug in het kamp stond er een grandioos ontbijt voor ons klaar. Tot het tijd was voor onze avondsafari raakten we niet uitgepraat over onze ontmoeting 's ochtends.

We hadden van te voren al onze hotels al geboekt, zodat we daar met onze drukke schema niet over hoefden druk te maken. We leverden in wat betreft flexibiliteit, maar als we in drie weken zoveel wilden zien, dan moest dat maar.

1. Johannesburg en de reis naar onze eerste lodge
Vrijdag 1 april vlogen mijn vriendin en ik om 10:25 met KLM naar Johannesburg. We deden er 10 uur en 50 minuten over, en doordat er geen tijdsverschil is tussen Kaapstad en Amsterdam, kwamen we om 21:15 aan in Zuid-Afrika's grootste stad. Omdat het niet alleen de grootste maar ook de onveiligste stad van Zuid-Afrika is, hadden we niet de wens deze stad verder aan te doen. We hoorden vooraf niet al te positieve verhalen, en buiten het Apartheid Museum zou het geen aanrader zijn. Met onze toch al krappe planning, besloten we deze stad over te slaan. We kwamen enigszins vermoeid aan op vliegveld O.R. Tambo en pakten snel de gratis transfer naar het vliegveldhotel Premier Hotel. Na een douche en roomservice vielen we snel in slaap.

Een paar uur later stonden we alweer naast ons bed want we wilden zo vroeg mogelijk op pad naar onze eerste bestemming. De Muweti Bush Lodge lag zo'n 500 kilometer verderop, en we waren ook nog eens voornemens om niet de snelste route te nemen. Om 5 uur stonden we op, om 5:30 hadden we de transfer terug naar het vliegveld, en om 6 uur ontvingen we de sleutels van onze huurauto van Hertz op het vliegveld.

Vrienden van ons hadden een grote reis door Zuid-Afrika gemaakt met een klein autootje en dat was ze prima bevallen. Een SUV huren leek ons dan ook niet nodig, en dus reden we om 6:10 in een Ford Fiesta weg. Zo'n klein wagentje gebruiken zou later een vergissing blijken, maar nu zaten we nog vrolijk in een koekblik op weg naar de Muweti Bush Lodge in Grietjie.

Eén keer eerder had ik links gereden. 8 jaar geleden was ik voor de PokerNews Cup in Melbourne en zou ik wel even een stukje door de outback cruisen. Na 400 meter kwamen we op een rotonde en gaf ik op. Ik wist het allemaal niet meer, en gelukkig was er iemand anders bereid het stuur over te nemen.

Echt ervaring had ik dus niet, maar opgeven zat er dit keer niet in. Met de Tom Tom en mijn vriendin samen als copiloot moest ik er maar het beste van maken. Na een paar honderd meter moest ik al stoppen bij een hotel omdat ik de aanwijzingen niet kon volgen van beiden onderdelen van het zeer geavanceerde navigatiesysteem. Gelukkig nam een van de onderdelen daarna het voortouw, en verlieten we bij opkomende zon Johannesburg.

Zonnebril op, radio aan, raampje beetje open, en gaan!

We namen de zogenaamde Panorama Route, een weg die zijn naam meer dan waar maakte. De vakantiemodus was aan, wat een genot om te beginnen aan de reis met een koers door heuvels en langs diverse hotspots. Het was heerlijk rustig op de weg, en hoewel cruise-control ontbrak in mijn Fiesta'tje, kon ik zonder problemen genieten van het uitzicht.

De eerste stop was God's Window, een uitzichtpunt. God zou een druk man blijken in Zuid-Afrika, want we kwamen later tijdens onze reis nog een uitzichtpunt tegen wat God's Window genoemd werd, maar dit was de echte. Het feit dat er een Wikipedia-pagina over bestaat, geeft al weg dat we niet als een ware ontdekkingsreiziger met een machete door dicht begroeide bush hoefden te kappen om van het uitzicht te genieten. Het uitkijkpunt werd al een paar kilometer voor het bereiken van de bestemming keurig met bordjes aangegeven, een uitgebreid parkeerterrein met tal van beeldjes verkopende Afrikanen zorgde ervoor dat we onze auto niet onbeheerd hoefden achter te laten, en trapjes en hekjes voorkwamen dat we de weg kwijt raakten of plots in een afgrond zouden kunnen vallen.

God's Window

April zou tijdens onze vakantie geen hoogseizoen blijken, want niet alleen op de weg was het rustig, ook hier konden we zonder al te veel gedrang van het prachtige uitzicht genieten.

We vervolgden onze weg naar Bourke's Luck Potholes waar de rivieren de Blyde en de Treur samenkomen. Het samenkomen van deze twee heeft de rotsformaties op prachtige wijze uitgesleten, en ook hier konden we het zonder dringen allemaal aanschouwen en vastleggen.

Bourke's Luck Potholes

Na de nodige selfies en panoramas met mijn telefoon, vertrokken we naar Three Rondavels. Ook hier heeft erosie iets prachtigs gecreëerd, nu een stuk hoger boven de grond.

The Three Rondavels

Het weer was geweldig en de natuur prachtig, maar inmiddels begon mijn honger naar wilde dieren op te spelen. Dit keer verlangde ik ze niet op mijn bord, maar wilde ik het laten bij ze in levenden lijve aanschouwen. Rond 15:00 werden we verwacht bij onze eerste accommodatie, en dus maakten we vaart naar Muweti.

Als je datingprofielen en cv's moet geloven, houdt iedereen zo'n beetje van reizen. Een veelgehoorde opmerking daarbij is dat mensen niet houden van het reizen zelf, maar houden van het zijn op de bestemming. Sarcasten zijn er doorgaans snel genoeg bij om je er op te wijzen dat het op vakantie zijn genieten is, maar dat het "tijd verspillen" in taxi's, bussen en vliegtuigen doorgaans niet hoog op het favorietenlijstje staan. Om over al het uitzoekwerk vooraf nog maar te zwijgen.

Ik ben daar een uitzondering op, want ook het reizen zelf mag ik graag doen. Ik vind het heerlijk om in vreemde steden mijn weg te zoeken met het openbaar vervoer, en urenlang films en series kijken op lange vluchten is ook alles behalve een opgave voor mij. Ik kan dan ook oprecht zeggen dat ik dol ben op reizen; niet alleen op vakantievieren, maar ook op de ontdekkingstocht die eraan vooraf gaat. En van te voren goed onderzoek doen naar bestemmingen en routes is voor mij onderdeel van de voorpret.

Ik heb al het geluk in de wereld gehad dat ik een baan gevonden heb waar ik veel voor op pad mag. Mijn vriendin vindt het wel eens vervelend dat ik zo regelmatig weg ben, maar tegelijkertijd plukt ze er ook de vruchten van als ze een weekend langs komt natuurlijk. Ruim twee en een half jaar geleden kwamen we elkaar tegen op een verjaardag, en na enkele maanden boekten we al onze eerste stedentrip naar Istanbul. Sindsdien zijn we in heel wat steden geweest, en zijn we twee keer eerder op een grote vakantie geweest. Het eerste jaar vertrokken we naar Panama en Costa Rica, vorig jaar deden we Amerika aan met een roadtrip van Las Vegas via Yosemite Valley, San Francisco en Los Angeles, om vervolgens naar Canada te vliegen voor de bruiloft van @Happy_Freaked. We sloten af in New York. Een uitgebreid reisverslag daarvan lees je hier.

Al tijdens onze eerste ontmoeting hadden mijn vriendin en ik het over Zuid-Afrika. Zij had daar 6 maanden stage gelopen en wilde altijd al een keertje terug, ik droomde al mijn hele leven van het zien van The Big Five en het duiken met haaien. Waarom we eerst Midden-Amerika en de Verenigde Staten aan hebben gedaan weet ik niet meer, maar dat we dit jaar naar Zuid-Afrika zouden afreizen, stond al vrij snel vast.

Het is de reis van mijn leven geworden, met een paar gig aan foto's en video's als bewijs. Ik heb alle wilde dieren gezien waar ik maar op kon hopen, heb gedoken met haaien, ben uit een vliegtuig gesprongen, heb gegeten bij heel goede restaurants, en ben bovendien verloofd. Hierbij mijn verslag voor de liefhebbers. De komende weken zal ik updates plaatsen in dit topic. Helaas ben ik de komende tijd veel onderweg (EPT Grand Final en WPT Amsterdam cover ik de komende weken), dus soms zal er wat langer tussen updates zitten.

Onze reis door Zuid-Afrika (en Swaziland)

Na iedere serieuze stedentrip en grote vakantie, maken mijn vriendin (inmiddels verloofde dus, later daar meer over natuurlijk) en ik een fotoboek. Ja, ik ben er zo eentje - shoot me. Voor in het boek maak ik een kaartje met onze route, en die vind je hier boven (al moet ik er nog wat aanpassingen aan doen). We hebben op 12 verschillende locaties geslapen in 3 weken, dus het tempo zat er goed in. Net als onze reis vorig jaar waren we veel onderweg, maar dat is alles behalve een opgave in een land als Zuid-Afrika. Behalve dan dat er links gereden diende te worden natuurlijk, dat was even wennen. Een overzicht van onze bestemmingen en accommodaties:

Wat een baas! Benieuwd wat hij met die auto gaat doen. Ik ga proberen met hem in contact te komen, en anders tijdens de WPT in Amsterdam over 2 weken.

The Big Short 7/10
Aardige film, maar stijl sprak me niet helemaal aan. Sommige stukjes uitleg wel aardig, op andere momenten niet echt mijn ding. Ook opvallend dat Bale's karakter (Dr. Burry) gebaseerd is op een echt persoon en hij tot in detail hem speelt, terwijl de overige acteurs dat niet eveneens doen. Prima om in het vliegtuig te kijken verder.

Blackfish 7/10
Toch wel schokkend, al wist ik veel al van het lezen van artikelen online. Wordt wel een heel erg eenzijdig beeld geschetst helaas, maar in dit geval vond ik dat niet heel erg omdat het doel de middelen heiligt.

Lion King 9/10
Net terug uit Afrika, moesten we toch de Lion King kijken. Nog steeds een geweldige film!

ZoKanHetDusOok schreef

Je hebt een meet en greet gewonnen met mensen die je al jaren kentHuh?

Ik had voor de grap gereageerd op een actie op internet, en had nog gewonnen ook. Maar heb de kans niet van echte fans gekaapt hoor, kon niet door mijn vakantie.

Ik ben in Swaziland (brag much?) en betaal 100 Swazi Lilangeni (6 euro) per half uur 28kbps internet om mijn dankbaarheid kenbaar te maken dat ik genomineerd ben voor deze super belangrijke prijs (en omdat ik een meet&greet heb gewonnen met Raemon en Fatima op Facebook en ze mijn adres nodig hebben). Dit is toch top allemaal!

Echt heel erg mooi hier, ongelooflijk. Gisterochtend vroeg kwamen we een kudde mannetjes olifanten tegen. Die kwamen wel heel erg dichtbij, echt leuk om mee te maken. Ik ga een uitgebreid verslag achteraf schrijven, maar nu alvast de video die ik maakte.

Thanks! Ben super blij uiteraard, geweldig hier.

m0nkey schreef

Ik ga ervan uit dat het al gevraagd is aan hem, maar interview met Cobus?

Heb hem meerdere keren gevraagd, maar voor nu slaat hij kog over. One day!

Please check if problem still persist.
We have disabled a 1px shadow under the main menu and it have solved the lag (at least for us).

Nou, heb het toch voor elkaar gekregen. Toen ik langere tijd scrollde bij de live reporting, ging het plots heel langzaam, en begon het echt bijna vast te lopen. Ik heb een video-opname gemaakt (heel spannend) en ze gestuurd. Hoop dat ze er wat mee kunnen. Zal als ik internet heb af en toe proberen er achteraan te gaan bij ze, want dat is vaak wel nodig.

Ik kan het niet reproduceren, maar in ieder geval ligt het probleem nog bij de admins. In verband met vakantie wordt het lastig om er achteraan te gaan de komende weken, maar mij is verzekerd dat ze er naar kijken (voor wat dat waard is obv).

anaconda75 schreef

Het is pas cheaten als het afgesproken is dat dit niet mag. Heb nog nergens voorbij zien komen dat dit niet zou mogen...

Een van de (weinige) regels was "no motorized or mechanical assistance". Of een auto die de wind tegenhoudt gemotoriseerde assistentie is, daar kan je over discussiëren.

Sherlocked (Beurs van Berlage, Amsterdam)
Gisteravond Sherlocked gedaan, in de Beurs van Berlage. De hele setting is extreem cool, en de acteurs zijn top. We waren met zijn zessen, en hebben het niet gehaald. Bij lange na niet zou ik zelfs zeggen. De opdrachten waren te moeilijk vond ik, en te cryptisch. Dat is natuurlijk de bedoeling bij een Escape Room, maar vond deze een beetje uit verhouding. We waren met slimme mensen, maar alsnog hadden we hints nodig en liep het niet lekker. De rest van het team deed het voor het eerst, dat heeft ook zeker impact gehad. Wel een aanrader, een hele toffe ervaring.

WARNING!!! This is our most advanced and challenging game and requires an experienced team with a solid understanding of English. It may be the most complex escape room in the world (even though it’s not an escape room, but a whole experience), so choose your fellow thieves wisely!

Sikkes schreef

Op 2+2 werd hij nog gescamd voor $1k: http://forumserver.twoplustwo.com/28/internet-poker/scammed-emailer-1320667/. In dat topic wordt overigens gezegd dat nickname van De J. 'movemymind' zou zijn en op dat account wordt inderdaad (belabberd) PLO gespeeld: http://www.boomplayer.com/u/movemymind. Multi-accounter? Dan heeft-ie misschien wel meer verloren dan wat er tot nu toe wordt aangenomen.

Ik heb dat account ook nagekeken eerder. Staat $3.800 in de min over 9.900 handen.

koala schreef

Die handen zijn toch gewoon op te vragen? Kun je zien of het dumb of dumping was. Laten we een projectteam opstellen.

Ik zat ook al aan zoiets te denken.
Het is wellicht belangrijk in verband met het moord onderzoek en verwacht niet dat de recherche zomaar de juiste expertise in huis heeft. Als Frank de betreffende nick niet openbaar wil maken dan kan hij wellicht een aantal spelers in vertrouwen nemen.

Ik heb de nickname opgenomen in het nieuwsbericht, en links naar de threads op 2+2 en Nederpoker ingevoegd waar hij opzoek was naar transfers. Ook heb ik een stukje geschreven over waarom zijn statistieken zo extreem zijn, na gesproken te hebben met iemand die online tegen hem gespeeld heeft.

Bacchus schreef

Webjoker schreef

Ik heb het geprobeerd te reproduceren, maar bij mij loopt alles soepel. Hebben jullie, de mensen die dit probleem ervaren, Firefox voor Windows?

ik heb t ook op de firefox/macbook.

Nog iets anders dat ik moet doen om dit te krijgen, behalve de site gewoon bezoeken? Forum, frontpage, admin pagina's: alles loopt soepel voor mij.

12345741