Retourtje Cauberg

Na een hectische dag, zitten we dan eindelijk in de trein. Het plan was in eerste instantie om met een auto af te reizen, maar op het laatste moment besloten we met de trein te gaan, om eventuele files te ontwijken. Daar stonden we dan, op C.S., lijkt wel net als vroeger, hé Noah. De trein bleek 15 minuten vertraagd te zijn, reden onbekend. Gelukkig zaten we in een intercity en vorderen we dus snel in de richting van Valkenburg. Het eerste gedeelte van de reis zitten we verdeeld door de coupé. Maar na de eerste stop kunnen eindelijk we bij elkaar zitten.

De sport boekjes en de krantjes gaan al snel aan de kant en wordt het pak kaarten komt boven tafel... Er wordt gekozen om een potje te toepen, best een leuk gezelschapspel. 2 potjes worden er gespeeld en ik kan hier geen potten breken, verlies wat ongelukkig en als zo vaak gaan de gelukkigen er met de buit van door. Er worden hier en daar wat leuke gesprekken aangeknoopt.. De trein zit namelijk vol met Brabanders die het spel vroeger ook gespeeld hebben en de mensen hebben over elke hand al een mening; het lijkt wel poker. Het laatste stuk van de treinreis gaan we over op de te volgen tactiek en bespreken we nog wat situaties. De voornaamste reden dat we zijn afgereisd naar het zuiden, is voor promotie van PokerNews en natuurlijk hebben we goede kansen. Onze Noah Boeken werd al 4e in Amsterdam, en ook Micha leek goed in vorm te zijn. Zelf was ik benieuwd welke nieuwe mensen ik zou ontmoeten en tja, misschien is het wel mijn dag.

Station Maastricht, eindhalte van de trein. We stappen over op een andere trein voor nog 10 minuten naar het zuiden. Nadat Arthur ons voorziet van een chippie, stappen we in de trein. Op verzoek van Noah nemen we plaats in de 1e klasse. Hij is zo slim om een enquête in te vullen en zo het lijkt of we daar gewoon kunnen zitten. Ook verbazen we ons over het vriendelijke taalgebruik van de zuiderlingen.

Station valkenburg. We stappen uit en al snel herken ik de beelden die ik me van vroeger kan herinneren. Geen van ons allen weet echter de juiste weg naar het hotel, dus zit er niets anders op dan de weg te vragen aan voorbijgangers. Gelukkig hebben we de vriendelijke reus bij ons en die weet ons uiteindelijk (met wat omwegen) naar het juiste hotel te begeleiden. Na een leuke wandeling en een paar keer de verkeerde receptie staan we bij de juiste balie.. Even de namen invullen en de spullen neerzetten. Onze ijdele Micha, de modekoning, wil nog even douchen.. Arthur, Noah en ik nemen plaats in de bar, en er wordt nog even wat plezier gemaakt.

Nu op weg naar het casino. De mensen in Valkenburg wijzen naar boven, als we wederom de weg moeten vragen. Het zal toch niet, is het casino boven aan de Cauberg? Noah en ik zien al wat sentimenten naar boven komen. Hier is toch de Amstel Gold Race? Voordat we het doorhebben, sprinten we naar boven en putten we onszelf uit. Bijna op de top blijkt al snel dat de meeste bij ons conditieloos zijn en binnengekomen in het casino zijn we helemaal gesloopt. In het casino, dat overigens boven op de Cauberg een schitterend uitzicht heeft over Limburg, ziet het buffet er super uit en was het even goed te eten. Even in de rondte kijken wie er allemaal meedoen. Een paar bekende gezichten uit ons circuit, maar voor ons ook een heleboel onbekenden...

20:15 Het toernooi gaat van start. 6 tafels, wie zit waar.. gelukkig zitten we niet bij elkaar aan tafel. De eerste 30 minuten ben ik braaf bezig het image te creëren, dat ik overal al heb. Die tighty. Totdat ik een na handje of 18 eindelijk iets leuks oppak.. limp limp limp en ja hoor ik vind KsKc! Ik besluit 300 te maken. Op de kleine blind zit Polarski, die called en de rest gooit braaf weg. Het was immers de eerste hand die ik aanraakte, flop ziet er goed 49Q (klavers). Ik bet op de flop en we besluiten het erin te gooien.. Hij laat QJ zien. Turn is een klaver, dat is lekker dacht ik meteen. 2000 had ik nu, dus weer lekker aan de fold. Eens even kijken hoe mijn reisgenoten het er vanaf brengen. Arthur is druk aan het rebuyen, micha heeft al een hoop chips en noah had al een rebuy na hand één maar bouwt nu aardig wat chips op.

Paar handen later gebeurd waar ik al lang op wachtte, een double-up tegen die gevaarlijke jongen met zonnebril. Hij had al een hoop potten gepakt en ik zag hem als de gevaarlijkste speler aan mijn tafel. TT tegen TQ appeltje eitje en 4000 puntjes. Na een paar keer goedkoop de flop te zien en slim gebruik te maken van reeds opgebouwde krediet bij de tegenspelers, pakte ik er nog wat puntjes bij. Add-ons. Even de chipcount. Ik heb 5300 en de jongens, Micha pokeryugo 7 duizend nog iets, Noah 4300 en Arthur iets meer dan 2000. Ach jah, het toernooi begint nu natuurlijk pas echt...

Het mooie aan mijn tafel was eigenlijk dat ik nu van iedereen zo ongeveer wist wat ze van plan waren. Ik dus goed mijn moment afwachten en na wat kleine potjes op te rapen ging het heel snel. KK all-in tegen QQ voor een grote pot. Bah! River Q, daarna was mijn toernooi wel zo goed als over. Arthur is inmiddels ook geofferd en zo kunnen we concluderen dat dit niet onze geluksdag is.

Eens kijken wat de rest van team PokerNews er van bakte. Micha heeft nog steeds genoeg punten en zijn expressie aan tafel gaf mij een positieve indruk. Ik was mijn teleurstelling al meteen weer vergeten en dacht meteen dat het toch mooi zou zijn als we hier er met een van de prijzen vandoor konden gaan. De eliminatie van het veld gaat inmiddels vrij snel en bij de laatste 2 tafels komen Noah en Micha naast elkaar te zitten. Er onstaat een grote pot , 3 way all in, waar ze allebei in zitten

Micha AA, Noah Q5 en speler X heeft A7. Hahahah, je raadt het al, Noah flopt three-of-a-kind en wint de pot. Hij gaat van low stack naar een average met nu 10k voor zich. Micha is hierdoor zo aangeslagen, dat hij een paar handen later ook van de zijkant moet toekijken. Zodra wij van de bar naar de finale tafel lopen om te gaan kijken hoe Noah het er vanaf gaat brengen (hij staat 4e in chips) was het al gebeurd! De 1e hand is het voorbij. Negende plaats voor Noah. Meer dan 3 uur in een trein voor dit resultaat.. Pfffff, doodziek. Na het toernooi bood Arthur ons een galgenmaaltje aan (wat weer zeer goed smaakte, dat eten verzorgen kunnen ze hier wel).

We bespreken nogmaals het toernooi en besluiten nog een paar visitekaartjes uit te delen. Arthur zit daar nu met iemand te kletsen, die nog terug naar Amsterdam moet rijden. Willen we hier blijven? Willen we naar huis? wat doen we jongens? We besluiten het te doen..

Na nog even onze frustraties stuk te gooien op de Carribean Stud, zien we de spelers die de top 3 hebben bereikt. Jammer, een goede bekende uit Bussum wordt 4e.

We lopen de parkeer plaats op en beginnen bij de chauffeur eens te informeren wat voor automobiel hij bestuurt. Het blijkt een sprinter bus te zijn. Op weg naar ons hotel om de spullen op te halen, merken we toch dat het helemaal niet zo leuk is om achter in een bus zonder licht, zonder ramen en zonder houvast te zitten. Na een minuut of 10 arriveren we bij het hotel.

We rennen naar binnen om onze spullen te pakken en huiswaarts te vertrekken. Oops, de sleutel even ophalen bij de nachtwaker. Snel rennen we naar boven en na 2 keer de verkeerde gang in te lopen vinden we onze kamer terug. We komen met elkaar tot een gesprek en besluiten dat zo een autorit toch best riskant is en de Limburgse bedjes wel heel zacht zijn. Waarom blijven we niet gewoon hier? Even brainstormen en we besluiten gewoon morgenochtend de trein terug te nemen. We zeggen de ouwe heren vaarwel en kruipen het bedje in.

11.22 schrikken we wakker als de telefoon gaat of we zo vriendelijk willen zijn uit te checken gaap...
In de trein zitten we met een gemengd gevoel: Was het nou leuk of niet, zo' n dagje valkenburg...? Toch, denk ik, de volgende keer weer!
Het is altijd leuk om in een casino te spelen waar je niet iedere dag komt en om eens wat andere tegenspelers te hebben.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print