Barcelona Heads-Up

Noah Boeken slaagde er niet in om dit toernooi op zijn naam te schrijven. Hij bereikte de halve finale en werd daar uitgeschakeld door de uiteindelijke winnaar, Woody Deck. Deze 2 spelers respecteren elkaar zeer en toen Noah vanwege drukte niet toekwam aan het schrijven van een eigen report, leek het hem een goed idee om het verslag van Woody op onze site te plaatsen. Woody wilde graag zijn ervaringen met ons delen en het verslag is hieronder te vinden.

Nadat ik eindelijk mee had gedaan aan de World Heads up Poker Championships in mei, was ik blij om te horen dat er een nieuwe Heads-up poker tour wordt gelanceerd, onder de toepasselijke naam Heads-Up Poker Circuit (HPC). Wonend in Barcelona en omdat het eerste event daar werd georganiseerd, was ik letterlijk de eerste die zich inschreef voor het HPC evenement toen een van de organisatoren, John Shoreman, bij een recent festival in de Vic in Londen de inschrijving opende. Het toernooi wordt gespeeld vlak voor de start van het EPT seizoen 2005/2006 en omdat Barcelona zo een populaire pokerlocatie is, zal het toernooi dan ook zeker uitverkocht zijn.

De HPC is een serie van zes toernooien verspreid over Europa met een limiet van 64 spelers elk, leidend tot het €10,000 buyin wereldkampioenschap in Barcelona met een veld van maximaal 128 man en een eerste prijs van een half miljoen euro. Het Wereldkampioenschap 2006 staat in sterk contrast tot het gebeuren rond 2005, dat een te groot veld had en een te kleine buy-in voor een dergelijk prestigieus toernooi. Doordat ze de buy-in van het Wereldkampioenschap gelijk hebben gemaakt aan dat van de andere grote toernooien, zullen ze zeker een paar van de topspelers aantrekken, die dit jaar de Heads-up hebben overgeslagen vanwege Vegas of de WPT.

Naast de spanning die heads-up poker oplevert voor de televisie, brengt het ook geloofwaardigheid en prestige naar een sport die doorzeefd is met onsmakelijke gebeurtenissen. Het valt niet te ontkennen dat de grote multi-table toernooien spannend zijn, maar als een sport slaagt ze er zelden in om de beste speler te kunnen identificeren. Ook de standaardmaat voor het poker op televisie, de WPT, verslechterd vaak naar een crapshoot en is slachtoffer geworden van immoreel spel. In heads-up poker kunnen er geen deals zijn, geen percentage wisselingen die van invloed zijn op het spel, en nog het beste van alles, je kan niemand anders de schuld geven behalve jezelf wanneer alles fout gaat.

Toen het HPC event eindelijk begon, was de draw gevuld met sterke heads-up spelers, zoals Pascal Perrault, Carlos Mortensen, Roy Brindley en voormalig wereldkampioen Angel Blanco. De meeste van hen ontliepen een sterke tegenstander in de eerste ronde. Jammer genoeg voor Dave "Devilfish" Ulliot lootte hij een van de sterkste spelers in het veld in de eerste ronde en moest de eer laten aan Dave Colclough. Een andere interessante match in de eerste ronde was die van "Poker Outlaw" Patrik Antonius tegen de getalenteerde Anthony Lellouche. Lellouche stond al snel op achterstand en kon zich niet meer herstellen, dus Antonius ging door.

Ondanks dat de Poker Outlaws verschenen met een zware delegatie, waren de resultaten slechts middelmatig te noemen. Marcel Luske, Noah Boeken, Luca Pagano en Patrik Antonius, die allen deel uit maken van het Outlaw team, hadden zich ingeschreven voor het toernooi. Noah Boeken was de enige die van zich liet horen. Marcel Luske en Luca Pagano verloren beiden hun 1e ronde, Patrik Antonius lag eruit na de 2e ronde.

Ik had geluk met een relatief gemakkelijke loting en zette in twee uur speeltijd twee rondes naar mijn hand, waarbij gezegd moet worden dat het geluk me niet in de steek liet. Hoewel mijn derde match een korte was, was het wel een interessante. Ik speelde tegen Jani Karke en in een paar handjes was de strijd al gestreden. De wederzijdse kennis van onze speelstijl moest wel tot een snelle match leiden. Karke maakte de juiste check-raise move op het verkeerde moment. Ik had [kc] [5s] op een [ks] [3s] [3h] [6d] [7h] bord. Ik callde en zag [jd] [tc].

Na drie rondes was het deelnemersveld geslonken tot de elite-acht. In ieder geval hadden we allemaal al een aardig bedrag van EU 10.000 verdiend en een kans op meer. Iedere match van de kwartfinales zou worden opgenomen aan de tv tafel. Onder de kwartfinalisten bevonden zich onder andere WSOP kampioen Carlos Mortensen, Noah Boeken en Pascal Perrault. Twee onbekenden waren ook zo ver gekomen: Staale Egenes, een 19 jarige Noor die zeker snel uit de anonimiteit zal treden en Jose Salazar Navas, een vriendelijke plaatselijke cash game speler die niet veel ervaring heeft in grote toernooien.

Ervaring vs. nieuw bloed bleek het thema van de kwartfinales te zijn, waarbij de eerstgenoemde categorie iedere match winnend afsloot. Dit zorgde echter niet voor saaie televisie en bovendien kan je het falen van Pascal Perrault niet echt aan een gebrek aan ervaring wijten. Echter in de match van Noah Boeken tegen Jose Salazar Navas maakte de organisatie een slechte beslissing toen Navas voor zijn beurt checkte en Boeken uit zijn dak ging. Die beslissing kostte Boeken een aanzienlijk gedeelte van zijn stack. Boeken herstelde zich echter knap en verdiende op eigen kracht toch een halve finale plaats.

Jammer genoeg voor Noah kwam hij tegenover mij te zitten in de volgende ronde. Ik had van een zeer sterke Staale Egenes gewonnen door twee coin-flips achter elkaar te winnen nadat ik het grootste gedeelte van de match was weggespeeld. Gelukkig had ik de voorsprong toen de chips erin gingen. Winnen met tienen en boeren vs de overcards van Egenes.

Voor mijn halve finale strijd met mijn vriend Noah bracht ik wat tijd met hem door in zijn verblijf. Ik nam wat Mc Donalds voer en Coca-cola mee en de rub downs begonnen en gingen wel een tijdje door. Noah wist echter niet dat ik een voodoo pop in zijn koffer had gestopt en ook niet dat ik een roze pullover zou aantrekken tijdens de match. Terwijl Noah steeds zijn superioriteit vocaal liet gelden, vergat hij dat de gekste dingen de besten neer kunnen halen. Nadat Noah wat wonderflops hitte wist hij terug te komen van mijn 3-1 chiplead, had hij plotseling zijn K4 voor al mijn chips all-in op een flop van [ kc][td][4c ]. Ik had een [ kh][3c ], maar dankzij de voodoo, kwamen er 2 klaveren om mij een flush te hitten, dit gaf mij een 4-1 chipsvoordeel.

In de andere halve finale overklaste Marc Goodwin de zeer bedreven Carlos Mortensen en plaatste zich daarmee voor de finale. Terwijl ik de match live volgde maakte ik iets op uit de laatste hand van de partij. Nadat ik een uur bezig was geweest met het proberen te ontrafelen van Goodwin's zwakke plek vond ik slechts een kleine aanwijzing. Deze kleine hoeveelheid informatie zorgde ervoor dat ik vol vertrouwen zijn laatste bet in de finale kon callen.

Meer zal ik niet verklappen van de finale, behalve dan dat ik die winnend afsloot. Ik ben heel enthousiast over mijn zege en over de toekomst van poker bij de HPC. Ik beschouw het Barcelona toernooi zeker als een groot succes en kijk uit naar de volgende HPC toernooien. Het volgende is in Nova Gorica (Slovenië) van 28 november - 3 december in het Hit Casino Park. Tot dan!

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print