Earl's fantastische poker avontuur - Dag 6

Ik heb de finale tafel van een World Poker Tour tournament gehaald!

Alhoewel, niet op de manier die ik zou willen. Ook al kan het leven van een tournament reporter best opwindend zijn, moet je je wel door vier vermoeiende dagen heen worstelen om die leuke momenten mee te maken. Als je aan de tafel zit te spelen en er staan grote sommen geld op het spel kunnen die spannende momenten vaker voorkomen. Ook al kon ik niet meespelen in het WPT Doyle Brunson North American Poker Championship, ik was wel aanwezig als verslaggever.

Er zit veel werk in de toernooien die op televisie worden uitgezonden. De toeschouwers konden vanaf 5 uur plaatsnemen, maar het toernooi zou niet beginnen tot 7 uur die avond. De twee uren werden opgevuld met beelden van het publiek en het filmen van de WPT Season Four commercial die binnenkort te zien zal zijn op het Travel Channel. De spelers arriveerden rond half 7, wachtten op hun microfoons en battery packs en om half 8 die avond begon uiteindelijk de finale tafel van het toernooi. De verdeling aan tafel was als volgt:

Seat 1: Tony Grand, short stacked with 118,000 chips
Seat 2: High stakes cash game veteraan master Minh Ly, chip leader met 3,056,000 chips
Seat 3: Voormalig World Champion Dan Harrington, 2,937,000
Seat 4: Las Vegas poker speler Don Zewin, 552,000
Seat 5: WPT Mirage champion Gavin Smith, 1,368,000
Seat 6: Jan Sorensen uit Denemarken(2005 WSOP Seven Card Stud Champion), 370,000

Dit was waarschijnlijk de meest professioneel geladen tafel in de geschiedenis van de WPT. Het zou nog beter geweest zijn als Barry Greenstein niet als tiende was geeindigd, en als Chris Ferguson(die 11de werd) ook nog mee had gedaan. Maar de mannen die tot aan de finale tafel zijn gekomen hebben hun beste poker skills gebruikt en hebben zeker nog meer in petto. Met drie shorts stacks gingen we er tenminste van uit dat die er snel uit zouden liggen en dat er dan een lange strijd zou gaan woeden.

We waren nog maar net begonnen toen Tony Grand in de achtste hand besloot dat het tijd was om een even wat te laten zien. Tony was de speler over wie het meest werd gesproken tijdens het hele Doyle Brunson North American Poker Championship. Hij is 81 en speelt al zijn hele leven poker en heeft tot op vandaag de dag de status van oudste speler aan de finale tafel in de geschiedenis van de WPT. Na een push van Tony werd hij door zowel Minh Ly als Jan Sorensen gecalled. Toen er eenmaal 2-7-5-10-Q op tafel lag bette Mihn uit en zorgde zo dat Jan geen kans meer maakte op de pot. Toen alle kaarten werden omgedraaid bleek dat Tony nog even kon blijven zitten(tot verheuging van het publiek) gezien zijn Q-9 de Q-8 van Mihn versloeg.

Elf handen later, nadat Gavin Smith de pot had geraised ging Grand weer all in. Toen daarop Don Zewin ook all in ging muckte Gavin en moesten twee poker veteranen uit Las Vegas het beslechten. Tony had een voordeel met zijn pocket tens, maar Don gooide zijn A-Q in de strijd. Op de flop kwam een Aas, en op de river nog een nutteloze Aas die het einde van de avond spelen voor Tony Grand betekende. Hij eindigde als zesde met $96.560 aan prijzengeld.

"Ik wilde hem helemaal niet van tafel spelen," zei Gavin Smith later. Twee handen eerder zaten Gavin en Tony vast, en Tony maakte een flush. Hij was opgelucht dat hij niet degene was die de tachtiger uit het evenement speelde. Het was uiteindelijk de veteraan Don Zewin die dat voor elkaar kreeg.

Het zou niet lang duren voordat we het met een speler minder zouden moeten stellen. Jan Sorensen liet zijn dat zijn skills in het spel ver uitrezen boven zijn Seven Card Stud skills door de finale tafel te halen in dit evenement. Met zijn stack die bijna ineenschrompelde door de antes en blinds kon hij alsnog een goede hand vinden. Hij ging all in tijdens de 23ste hand met zijn pocket fives, om gecalled te worden door Don Zewin. Deze liet een dominante hand zien met pocket zevens en gezien de kaarten op tafel geen uitkomst boden voor Jan werd hij vijfde in dit evenement, hij won $137.940.

Het evenement was nog maar een uur bezig, maar nu zou er alleen maar serieuzer poker worden gespeeld. Vier uur lang bleven alle spelers aan de finale tafel doorspelen. Gavin Smith die een uitblinker is in het poker van vandaag de dag, begon ultra agressief te spelen en bezat op een gegeven moment de helft van de chips in het spel. Don Zewin liet zijn hardcore Vegas stijl doorschemeren en zette zijn carriere als toernooispeler regelmatig op het spel, maar kwam wel steeds als winnaar uit de strijd. Zowel "Action Dan" als Mihn moesten het herhaaldelijk fel opnemen tegen hun tegenspelers, maar konden geen noemenswaardige voordelen behalen. Twee level ups later werd het alleen nog maar heftiger.

Met blinden van 100K/200K en een ante van 20K in de 35ste hand besloot Dan Harrington dat het tijd was om te gaan spelen. Hij raisde de pot naar 600K en dwong zo Don Zewin all in te gaan. Zewin had ongeveer 400.000 meer chips dus Harrington zorgde dat de pot odds veranderden toen hij callde. Dan liet een hand zien die we niet van een Harrington gewend zijn (9-7 klaver) die gedomineerd werd door de pocket negens van Don. Zewin moet wel geflipt hebben toen hij werd uitgeschakeld door voormalig wereldkampioen toen de flop kwam met 4c-7-Kc, met een blank turn, waarop een klaver 10 op de river kwam. Hij werd vierde en won $189.630.

Na volgende hand zou wederom een speler afscheid nemen. Mihn ging all in vanaf de button en werd na een paar minuten gecalled door Gavin Smith vanaf de big blind. Mihn's K-8 was niets vergeleken bij de A-7 van Gavin, maar toen er eenmaal een Koning op de flop kwam moest Gavin zelfs all in gaan. Harrington raisde om zo Mihn uit zijn tent te lokken en liet opnieuw een vreemde hand zien; 8-4 schoppen. Gavin moet het wel leuk gevonden hebben toen hij 10-2 harten kon laten zien, de "Doyle Brunson". Deze keer was die hand echter niet zoveel waard toen er een 8 op de flop kwam en een vier op de turn zorgde dat Gavin kon inpakken. Hij werd derde en kreeg $327,610 voor zijn moeite. Het was duidelijk dat Gavin flink baalde toen hij eenmaal van de tafel was weggelopen. In beide gevallen had hij zijn geld op zijn beste hand gezet, en beide keren kwam hui uit de strijd als verliezer in plaats van winnaar. Gelukkig kon Erik Lindgren die in het publiek zat hem enigzins troost bieden.

Met nog 2 spelers aan tafel was de verdeling van de chips als volgt:
Dan Harrington: 3.375M
Minh Ly: 5.020M

Het was tijdens de volgende hand bijna afgelopen. Harrington raisde de pot en toen Mihn all in ging callde hij. Een typische Harrington hand (A-J) domineerde Mihn's K-J. Omdat de kaarten op tafel Mihn geen uitkomst boden werd Harrington chip leader. Nu was het de beurt aan Ly om te laten zien wat hij in huis had, zo ging de heads up battle nog een paar handen door.

De twee werden om de beurt chip leader, en na een level up naar 150K/300K (30K ante) kwam de laatste hand. In deze 151ste hand ging Mihn all in en werd door Dan gecalled. Harrington had een sterkere hand met Ah-5c tegenover de Jc-3h van Mihn. Er kwam een drie op de flop, de turn en de river boden geen uitkomst en zo werd Mihn Lee kampioen van het Doyle Brunson North American Poker Championship. Hij ging naar huis met $1.000.060. Dan Harrington won met zijn tweede plaats $620.370 een leuke troostprijs.

Ironisch genoeg verloor Mihn door een drie toen hij heads up speelde tegen Doyle Brunson tijdens de World Series in het jaar dat Doyle zijn tiende bracelet won. Misschien dus wel rechtvaardig dat Mihn op dezelfde manier het toernooi kon winnen. Minh was geschokt en verbaasd tijdens de awards ceremonie waar Mike Sexton, Vince Van Patten en de bloedmooie nieuwe hostess Courney Friel ook aanwezig waren. Minh zei nog: "Ik wilde gokken....en dat deed ik. Ik ben blij dat ik won!"

Toen het toernooi eenmaal was afgelopen kon iedereen relaxen, inclusief de aanwezige pers. Ik kon rustig achterover zitten met mijn collega's en de spannende week bespreken, ik kon zelfs toasten met Minh die later die avond aan tafel kwam zitten. I nam rust en genoot van die avond in Las Vegas. Wat ik in deze week heb geleerd in Las Vegas zal ik beschrijven in mijn volgende artikel, het laatste in deze serie. Ik hoop dat ik daarmee ook vragen zal beantwoorden die bij de lezers zijn verrezen tijdens het lezen van mijn avontuur.

Ed Note: Ga eens naar Poker Stars en pobeer ook dankzij een 3 te winnen

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print