European Poker Tour: In De Touwen?

Ik was benieuwd naar het legendarische "Vic" casino waar zoveel van mijn Europese vrienden me over hadden verteld. Veel van de casino's die ik bezocht heb in Europa vielen een beetje tegen, vergeleken met de beelden die ik er van in mijn hoofd had. Het "Vic" was zeker indrukwekkend, hoewel ik verassend genoeg moet toegeven dat de card room (waarover ik veel had gehoord) niet zo indrukwekkend was als ik me had voorgesteld. Blijkbaar hebben ze grote plannen voor een nieuwe state of the art card room, die opgeleverd wordt voor volgend jaar de London Masters plaatsvindt. Het casino echter is wel de plek waar het gebeurd met veel table games en veel minder slotmachines dan ik veronderstelde...wat een prettig verschil is ten opzichte van de Amerikaanse casino's, waar zich zo ver als je kunt kijken honderden (zo niet duizenden) lawaaierige flitsende gokkasten bevinden.

Ik was hier voor de London Masters en ik had me gekwalificeerd op Poker Stars. Ik kom niet zo veel meer aan spelen toe, dus was ik heel blij met het verdienen van mijn seat (en een tweede, hartelijk dank) na het spelen van drie super satellites online.

De crew van het Vic was echt geweldig. Na wat probleempjes met de registratie, waar ze duidelijk onderbemand waren, ging het toernooi vlekkeloos van start. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik zelden zo weinig gejammer en geklaag heb gehoord tijdens een toernooi en dat geldt ook voor het lage aantal rulings van de floorpeople.

Toen ik arriveerde, kwam ik erachter dat we werden verdeeld in twee flights.
De loting was om 14.00 uur en degene die dag één geloot hadden begonnen om 16.00 uur, terwijl de tweede flight de dag erna begon om 15.00 uur. Ik lootte gelukkig flight 2, want ik keek er niet echt naar uit om een dag te spelen en vervolgens een dag vrij te hebben. De twee flights van ongeveer 120 man werden gereduceerd tot 12 per flight. Dus 24 man vormden de finale die gespeeld werd totdat er één over bleef. De laatste 24 vielen allemaal in de prijzen, en de laatste 9 zouden op tv komen. De eerste plek leverde 280.000 pond op, oftewel rond de 500.000 dollar.

Toen mijn flight begon op dag 2 vond ik het prettig dat ik maar één naam herkende aan mijn tafel. Aan mijn rechterzijde zat Luca Pagano, een Italiaanse topspeler. Ironisch genoeg was Luca degene die me uit het EPT toernooi in Frankrijk gooide eerder dit jaar, dus keek ik er naar uit om hem beter te leren kennen, en wellicht de rollen om te draaien.

De topspelers die ik in het deelnemersveld kon ontdekken waren onder andere Greg Raymer, Chris Moneymaker, Isabelle Mercier, Kathy Liebert, Ram Vaswani, Tony G, Kirill Gerasimov, Willie Tann, Noah Boeken, en Stewart Nash.

De tafel was very tight, wat verlegen en niet echt waar je niet de kans kreeg om een enorme stack te krijgen, maar wel om wat chips te verzamelen. We waren nauwelijks begonnen of ik viel terug naar 5.000 chips (we begonnen met 10.000), nadat ik een speler had geprobeerd in de val te laten lopen, door te limpen vanaf de kleine blind. De kaart waardoor ik two pair hitte op de river betekende voor hem een wheel.

Vanaf toen krabbelde ik snel weer omhoog. Ik had een keer pocket azen en die hielden stand. Ik besloot om all-in the gaan met pocket Q's (de jongen die me re-raisde was de enige aan de tafel die wat losser speelde en zodoende al aardig wat chips zowel gewonnen als verloren had, dus vermoedde ik dat hij een lager pair had) en de eerste kaart van de flop was een Q. Nu had ik inmiddels ongeveer 25.000 aan chips en schakelde de eerdergenoemde Mr. Pagano uit met AK, nadat ik vermoedde dat hij er op uit was om de blind te stelen vanuit late positie. Mijn vermoeden bleek te kloppen, hij speelde A4 en ik was niet ongelukkig met een vervelende 4.

Ik zal een belangrijke hand beschrijven. Er was een jonge, wilde Tsjechische speler die aan onze tafel zat met een behoorlijk lage stack...hij had misschien 6.000 chips. Elke derde of vierde hand speelde hij en we keken elkaar aan met zoiets van 'ok, wie gaat dit varkentje wassen?' In deze ene hand, raisde Jac Arama naar 3.000, en de Tsjechische speler ging all in voor ongeveer 10.000 (Jac had ongeveer 20.000). Ik keek in mijn kaarten en raapte AK suited op, ik wist dat de jonge Tsjech aan de beurt was, en ik hoopte niet dat Jac een monster tevoorschijn toverde. Ik ging met mijn stack all in, wat aardig in de buurt kwam qua grootte van Jac's stack. Jac nam lang de tijd voor zijn overpeinzingen en foldde uiteindelijk. Dat was maar goed ook want de river K (de Tsjech had 8 10 en hitte een 8 op de flop) zou Jac een flush gegeven hebben, maar dat was ook de kaart die ik nodig had om de Tsjech uit te schakelen. Dat zette me op zo'n 45.000, daarmee de duidelijke chipleader aan de tafel. Net toen ik de kans kreeg om voordeel uit mijn grote stack te halen, werd er iemand aan onze tafel toegevoegd met een enorme stack (natuurlijk aan mijn linkerzijde). Ik verhoogde mijn stack naar +/- 55.000 met ongeveer 30 mensen over...en ik ging door met een Caldwell-achtige dead card run zoals ze al lang niet meer te zien zijn geweest in "The Vic" Ok, ik overdrijf. De afgelopen drie uur van het toernooi had ik één keer een paartje en geen enkele keer een A met high kicker. Ik was niet ongelukkig met hoe ik er op dat moment voor stond. Ik speelde gewaagde handen en tartte het lot met handen zoals 8 10 suited en had gewoon geluk dat ik steeds niet tegen een hand op liep.

Ik haalde de finales als 22e van de 24 overgebleven spelers in chip count.

Ik arriveerde op de derde dag (mijn tweede dag) met niet veel hoop. Ik zette alles op één hand. Ik schoof mijn chips naar voren met de eerste A die ik kreeg (Aas vier om precies te zijn). Met vier grote blinden als stack voor mij, liep ik natuurlijk tegen pocket Q's aan en ik wist mijn wonder Aas ook niet te hitten. Ik behaalde slechts de 23e plaats, maar nam toch 4.000 pond (ruim $7.000) mee naar huis voor de moeite. Het resultaat was uiteindelijk heel teleurstellend voor me, omdat ik al vroeg een aardige stack had, maar die niet kon behouden.

Samengevat was dit een plezierige trip, en de mensen van het "Vic" en van PokerStars verdienen een pluim voor het organiseren van een perfect toernooi. Ik zie je bij de volgende!

Ed note: De toernooien van Poker Stars hebben de hoogste waarderingen, kom er achter waarom.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print