Interview met Dave Ulliot

"Er werd een straatmuzikant in elkaar getrapt. Tja, daar kan ik dus
niet tegen, dus heb ik een paar klappen uitgedeeld."


Hij ziet er vermoeid uit en lijkt geen zin te hebben in het interview. Dave Ulliot wrijft in z'n gezicht en wacht de eerste vraag af. Zijn beroemde vuistringen staren me aan. Rechterhand: Devil.
Linkerhand: Fish. Zijn vermoeidheid heeft een reden, blijkt even
later. Als ie champagne drinkt gaat het namelijk mis met Ulliot, en dat is nou net wat ie gisteren heeft gedronken. Flessen, geen glazen.

Je bent inmiddels zo bekend dat je zelfs bent genoemd in Eastenders,
de populairste soap in Engeland. Ooit zoiets gedacht toen je in de gevangenis zat?
"Zeker niet. Tien jaar geleden reed ik nog met een pistool naar
plekken waar niemand in het donker heen durfde, om te pokeren. Als je
toen tegen me had gezegd dat m'n leven er nu zo uit zien, met
televisie, sponsorcontracten, miljoenen in het vooruitzicht....dan had ik nee gezegd. Het is echt verbazingwekkend wat de macht van televisie is. Toen Late Night Poker begon, en ik de eerste drie toernooien won, toen is het allemaal begonnen. Het werd 's nachts
uitgezonden toen iedereen dronken was, maar het was goede televisie, met veel kijkers".

Je hebt ooit gezegd dat vrouwen nooit zo goed zullen spelen als
mannen. Sta je nog steeds achter die uitspraak?
"Er is een aantal goede vrouwelijke spelers die echt wel goed zijn. Ik denk dat de beste Annie Duke is. Maar de meeste vrouwen zijn gewoon niet agressief genoeg op toernooien te winnen. Het zit in de genen, dus het zal niet snel veranderen. Poker is toch "mannen die de oorlog in gaan". Weet je, gisteren sprak ik nog een vrouwelijke speler die al zeker tien jaar in het circuit zit. Zegt ze dat het liefst pre-flop all-in gaat, omdat ze liever geen beslissingen neemt na de flop. Tja, dan houdt het op, toch?

Dave Ulliot sluit elk antwoord af met een charmante "ik heb het
allemaal al gezien"- knipoog, en met een slokje. Z'n statements zijn
raak, en hij lijkt ze te benadrukken door z'n handelingen.

Als je een toernooi speelt in een ander land, een stad, probeer je dan ook iets anders te doen behalve pokeren? Heb je bijvoorbeeld musea bezocht hier in Amsterdam, of heb iets anders cultureels gedaan? "Ha, ik zal je wat cultureels laten zien" , zegt ie.
Hij staat op, begint de knoopjes van z'n broek los te maken ("niet opgewonden worden hoor" , zegt ie met een knipoog) en laat z'n broek tot z'n knieen zakken. Hij wijst naar een enorme blauwe plek met een diameter van minstens 15 centimeter op de binnenkant van z'n
dijbeen.

De interviewer is niet van z'n stuk gebracht, ook niet door de
tientallen blikken van bezoekers van het casino. Devilfish doet z'n broek aan en gaat weer zitten.

Ehm, wat is daar cultureel aan?
"Gisteren was ik stappen hier in Amsterdam. Ik geef toe dat ik
misschien teveel gezopen heb, maar toch. Op een gegeven moment lopen
we over straat en ik zie dat er een straatmuzikant, een gitarist,
zomaar werd aangevallen door drie man. Hij werd in elkaar getrapt.
Tja, daar kan ik dus niet tegen, dus heb ik een paar klappen
uitgedeeld. Maar ja, uiteindelijk belandde ik op de grond en hebben ze geprobeerd me in m'n ballen te trappen. Je ziet, niet gelukt. Maar
toch, ik moet misschien wat minder gaan drinken."

Ehm, welkom in Amsterdam dan maar. Leuk he, die Nederlanders?
"Nee, het waren Joegoslaven, maak je geen zorgen."

Vorig jaar kwam je hier binnen met vier prachtige vrouwen aan je
zijde. Een promotiestunt om je site, www.devilfishpoker.com te
promoten. Iedereen heeft het er nog over. Hoe ben je dit jaar
binnengekomen?
"Gewoon, door de voordeur, maar dus wel met m'n vriendin. Zij is nu trouwens wel naar een museum. Wil je m'n vrouw zien? Het is één van de drie topmodellen van China. Hier, kijk."

Hij pakt z'n mobiele telefoon en laat een foto zien van z'n vriendin.
Een mooie Chinese vrouw, nogal schaars gekleed. Weer blijft de interviewer kalm.

Hou gaat het met je pokerspel?.
"De realiteit is dat ik veel te veel gokte. Het werkte wel, en het
betaalde goed. Ik won echt veel tijdens m'n cash-games, vooral in
Noord-Engeland, maar tegenwoordig is het allemaal niet meer nodig. Nu
doe ik 1 buy-in, en als ik verlies houdt het meteen op. Het hoeft niet meer zonodig snap je? Ik heb m'n Ulitmate Bet aandelen verkocht toen ze het meeste waard waren, dus ik hoef niet meer zo nodig een paar duizend bij elkaar te sprokkelen. Het is tegenwoordig niet alleen meer gokken wat ik doe. Ik ben goed in het lezen van mensen. Nog niet zo lang geleden tijdens een toernooi, ik geloof dat 't op TV was, wist ik tot 2 keer toe de kaarten van Gus Hansen precies te benoemen. Dat soort dingen. Het lukt me vrij goed om goede pokerspelers te lezen. Niet de idioten, want die weten nou eenmaal niet wat ze aan het doen zijn.Maar het echte probleem voor mij is dat de meeste grote toernooien op dit moment Texas Holdem No Limit zijn. Je moet zoveel kaarten weggooien, er zijn zoveel coinflips. Er is niemand die een toernooi kan winnen zonder op z'n minst zes coinflips te winnen. Natuurlijk wordt het makkellijker als je in het begin veel chips vergaart want dan kun je veel stelen, veel neerleggen, maar toch, de geluksfactor is veel te groot."

Dus je favoriete spel is Stud of Omaha?
"Ik heb twintig jaar Stud gespeeld, maar m'n favoriete spel is Omaha. Als je in dat spel snel chips vergaart, dan hoef je veel minder de coinflip aan te gaan. Je krijgt vier kaarten en je weet precies welke kaarten je in de problemen kunt krijgen. Je speelt niet met de King-Flush-Draw, maar altijd met de Nut-Flush-Draw, en dat soort dingen. Er zijn zoveel meer mogelijkheden op het moment dat je veel chips hebt. Als je AK hebt met Texas Hold'em NL, dan ben je gauw geneigd al je chips erin te gooien. Met Omaha is het anders. "

Hoe zit het dan Pot Limit Holdem?
"Daar heb ik aardig wat toernooien mee gewonnen, onder andere een
Bracelet tijdens de WSOP, dus.... "

Intermezzo! Zijn manager/agent komt erbij staan om er zeker van te
zijn dat ik z'n site (www.devilfishpoker.com) en z'n autobiografie
(swimming with the devilfish) wel noem in het interview. Mwoah, moet
kunnen. Devilfish is aardig richting z'n manager: "De avond dat ik dat gevecht had, was m'n manager zo lam dat ie in de gracht belandde, met alle ratten. Dat je het ff weet."

Er volgt een geanimeerd gesprek met z'n manager over dronkenschap, de
grachten, en zijn verwondering dat de interviewer nooit in de gracht is beland. Inderaad, een vreemde zaak.

"Maar wat was je vraag ook alweer?" vraagt Devilfish.

Ha, da's een goede! Weet ik veel, dus ik kijk naar m'n aantekeningen,
op zoek naar m'n vragen. Op naar de volgende.

Je ziet er anders uit dan voorgaande jaren. Wat is er met je "image"
gebeurd?
"Ik keek een keer poker op TV, en daar zag ik vijf man met
achterovergekamd haar, een donkere bril en een sikkie. Het was maar
een grap, dus ik heb meteen besloten om m'n image te veranderen, ook
al was het commercieel gezien niet zo slim. Maar goed, iedereen zegt
dat ik er jonger uit zie, dus het zit wel goed."

Hoe gaat het met je site, Devilfishpoker.com?
"Gaat erg goed. Het is een skin van Ultimate Bet, en we hebben zo'n 18.000 spelers. Het is de beste software in de wereld, en als je zin hebt om met mij te spelen, kom dan naar m'n site. En iedereen die
flink wat uren speelt kan altijd een mooie rake-back deal krijgen.
Neem contact met me op, en het wordt geregeld."

Wat zijn je ambities, op zakelijk gebied?
"Ik heb net in een film gespeeld, Pokerface, en dat was een redelijk groot succes. Ik heb net een autobiografie geschreven, Swimming with the Devilfish, heb net een feest gehad met Guy Ritchie en Madonna, dus het gaat prima."

Je hebt zeven kinderen. Zorg je voor ze?
"Ik heb zes zoons en een dochter. Iedereen komt naar me toe, en ik help iedereen, niet alleen m'n kinderen. Ze weten dat ik geld heb, dus het is een zwaar leven, hehe. Ik heb net 20.000 pond gedoneerd op een skate-boardbaan te bouwen in m'n dorp, dus ik zorg voor iedereen."

Maar je zorgt ook voor jezelf, hoop ik?
"Zeker weten. Als ik uitga, ga ik pas om 6 uur 's ochtends naar huis, dus dat zit wel goed. Zo lang ik maar geen flessen champagne begin te drinken, dan komt het wel goed."

Zijn manager komt weer langs en vraagt of ik nog poster nodig heb, of
visitekaartjes. Ik zeg dat het wel goed zit. En of ik z'n e-mail adres wil hebben.

Devilfish begrijpt het: "Hij bedoelt te zeggen dat ie vaak
elk interview wil lezen voordat het gepubliceerd wordt, maar met jou
zit het wel goed. Je weet tenminste wat van poker af. Het is pas echt
erg als ik wordt geinterviewd door van die jonge meisjes die willen
weten wat een flush is, snap je?"

Ik snap het en ben blij dat ik weet wat een flush is. Hoger dan een
straat, toch? Hij lacht en zegt "Iets wat ik nooit krijg," en we gaan weer verder.

Terug naar je ambities.
"Tja, ik weet het niet. Als iemand nu m'n site wilt kopen, dan verkoop ik het misschien en neem ik een sponsordeal aan, of zoiets. Alles is mogelijk. Ik wil meer films doen en ehm, gezond blijven, zegmaar, want daar gaat het allemaal om. Ik zie zoveel jonge spelers om me heen, cash-games spelen in rokerige hollen enzo, en om eerlijk te zijn, het is zonde van hun leven. Het klinkt misschien vreemd omdat ik degene ben die het zegt, maar toch."

Dus je advies aan jonge spelers?
"Speel veel grote toernooien, want daar zit het geld. Probeer je slag te slaan. En cash-games, tja, het is misschien niet goed van mij om dit te zeggen vanuit commercieel oogpunt, maar speel hoogstens een
paar uur per week. Vergooi je leven niet. Probeer een paar grote
toernooien te winnen, probeer een mooie sponsordeal te krijgen,
zoiets. In rokerige hollen proberen een paar centen te verdienen, het
is 't gewoon niet waard. Ik heb zoveel vrienden om me heen verloren
door kanker, puur door het pokeren in rokerige hollen, je wilt het
niet weten. Ik rook niet, ik begrijp het ook niet. Vroeger was het nog cool, je weet wel, het James Dean image, maar nu, kom op zeg. Maar
goed, we zijn nu in Amsterdam, dus het is misschien niet de juiste
plaats om m'n evangalie te verkondigen, maar toch. Het is geen fijne
manier om te sterven"

Wat is wel een goede manier om te sterven?
"In je slaap, als je 90 bent, zoiets. "

Ga je dat redden, 90 jaar?
"Ik betwijfel het. Niet als ik steeds in dit soort gevechten kom, zoals gisteren. Daar moet ik echt mee stoppen."


Lees ook uit de Goldstein Serie:

Interview met Marcel Luske

Interview met Noah Boeken

Interview met Isabelle Mercier

Interview met Tony G.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print