Poker en de Wet - deel 2

De vorige keer heb ik flink op mijn donder gehad van de "
professionele" redactie van pokernews. Of ik vooral geen inhoudelijke dingen over poker wil zeggen. Aldus de redactie. Ook goed. Ik ben eigenlijk een veel betere advocaat dan pokerspeler. Alleen op vrijdagavonden na twaalf uur 's avonds en vooral na het zoveelste biertje denk ik er anders over. Als advocaat heb ik in ieder geval ook wel eens last van bad beats, maar dan word ik toch (per uur) afbetaald. Van mij als zeer gemiddelde speler dus geen pokeradviezen. Wel taai, oersaai juridisch geneuzel.

De vorige keer heb ik wat geschreven over de vraag of poker juridisch gezien wel of geen kansspel was. Treur treur; want de Hoge Raad liet het oordeel van het gerechtshof dat poker een kansspel was, zoals omschreven in de wet op de kansspelen, intact.

* * *

Nou lekker dan, dat na jaren geld verliezen mijn ontwikkelde behendigheid wordt omschreven als gokken. Is het juridisch interessant of er sprake is van een kansspel of niet? Ik dacht het wel want uitdrukkelijk heeft de wetgever bepaald:

(1) dat het zonder vergunning verboden is gelegenheid te geven om mede te dingen naar prijzen of premies (tot hier letterlijk citaat)

(2) als er sprake is van een kansspel

(3) tenzij er sprake is van een in de wet omschreven uitzonderingssituatie.

Ik begin met het laatste want hier wordt het toch leuk? Laten we eens een aantal uitzonderingen gaan bekijken. Ik begin met een niet bestaande uitzondering en wel de uitzondering dat als de eerste prijs niet boven de 450 euro komt, er geen vergunning nodig is.

Woeiii, oplossing gevonden. Dat wordt gewoon 444 euro als eerste prijs en de nummers twee tot en met 10 krijgen respectievelijk 440, 430 etc. Je moet toch wat na een rebuy festijn….

Nee, nee en driewerf nee. Dat staat dus helemaal – en ik herhaal – helemaal nergens. Hetzelfde geldt voor "legale" tournooien met een totaal prijzenpakket onder de 1400 euro (of iets dergelijks). Allemaal onzin. Duidelijker kan ik het volgens mij toch niet zeggen. Wat er wel in de wet staat is dat voor (1) bepaalde (geen onbelangrijk woord) kleine kansspelen (2) verenigingen die minimaal (3) drie jaar bestaan (4) een vergunning kan worden verkregen. De vergunning moet dan worden aangevraagd bij de burgemeester en zijn collega wethouders en (5) die weigert o.a. als of indien aannemelijk is dat een of meerdere leden van de vereniging die de bijeenkomst organiseert, persoonlijk voordeel daaruit verwerven.

Tja, op de meeste punten zou ik in een creatieve bui nog wel wat kunnen verzinnen. Het echte probleem is dat onder kleine kansspelen wordt verstaan: het kienspel, vogelpiekspel, rad van avontuur en vergelijkbare, bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen vormen van kansspel

Persoonlijk zou ik niet bij de rechter willen betogen dat No Limit de stoere uitvoering is van het vogelpiekspel.

Een uitzondering die wel in de wet staat is de volgende. Artikel 2 van de wet bepaalt dat artikel 1 – het verbodsartikel – niet van toepassing is indien er sprake is van gelegenheden die (1) noch voor het publiek zijn opengesteld, (2) noch bedrijfsmatig worden gegeven. Een tweetrapsraket dus die in ieder geval duidelijk maakt dat ik gezellig met mijn vrienden thuis kan pokeren. Mijn huis is geen openbare gelegenheid en rond de keukentafel is het zeker ook geen bedrijfsmatige instelling. Opmerkingen als: ik ben geen bedrijfsmatige instelling, want ik betaal toch geen belasting, scoren
in deze ronde geen punten.

De grote vraag is natuurlijk: waar ligt dan in vredesnaam de grens? Want hier willen we iets mee. Om heel eerlijk te zijn. Ik weet het ook niet. Ik kan wel aangeven waar die grenzen niet liggen en dat is wat mij betreft zo ongeveer bij alle live toernooien die er nu georganiseerd worden. Waarom? Om de hele simpele redenen dat er iemand achter de tafel zit die een tientje per persoon in zijn zak steekt. Ben ik daar blij mee? Helemaal niet. Ik zou graag een tientje willen betalen voor een goed georganiseerde pokeravond. Alle onzin over het anti gokbeleid van het HC geloof ik wel. Ze maken keihard reclame om de mensen naar hun clubje toe te krijgen en ik ken
toch wel een aantal mensen die er zo gokverslaafd als een deur zijn
uitgekomen. Wat mij betreft geldt voor een fors aantal buiten het HC om georganiseerde tournooien simpelweg dat er sprake is van een ander segment. Het Holland Casino is voor de grote jongens en meisjes en de tientjesclubjes zijn er voor iedereen. Power to the people!

*Ok*, ok we begrijpen het; we richten gewoon een vereniging op, bijvoorbeeld kaartvereniging het aasje en de leden betalen gewoon elke week een tientje aan ons OEPS, ik bedoel natuurlijk een tientje contributie en naar aanleiding van onze wekelijkse advertenties kan iedereen gewoon lid worden.

* * *

Waarom heb ik toch zo'n donkerbruin vermoeden dat ook dit niet gaat werken? Dat vermoeden ontleen ik aan een strafzaak van een paar jaar geleden. Voor de liefhebbers heb ik een link naar die uitspraak tussen haakjes gezet (www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=AU1617). Een stukje uit de uitspraak:

* * *

"Deze omstandigheid betekent echter nog niet zonder meer dat de vereniging deswege een besloten karakter had. Hiervan kan slechts sprake zijn als met betrekking tot het lidmaatschap wordt voldaan aan een of meer van de volgende voorwaarden in hun onderling verband bezien:
a. het betalen van contributie;
b. het verrichten van activiteiten in overeenstemming met de doelstelling
van de vereniging;
c. enige vorm van ballotage;
d. een goed functionerend bestuur."

Voor de rest wordt er nog over een functionerde ledenvergadering gesproken.

Het probleem in deze zaak was dat er eigenlijk helemaal geen vereniging was (daar ga ik gezien de uitspraak maar even vanuit), maar dat e.e.a. puur was opgezet om de wetgeving te ontduiken. Kortom: een fake vereniging(dekmantel). De rechter maakte hier gehakt van.

Daarmee is volgens mij meteen een grens aangegeven. Ik kan mij best voorstellen dat er een legale pokervereniging komt. De leden zouden dan contributie moeten betalen, komen bijeen in het niet openbare clubhuis, maken samen een clubblad en de leden maken op de ledenvergadering gezellig ruzie met het bestuur dat het gewaagd heeft om de prijs van de chocomel met een dubbeltje te verhogen. Voor het ballotagepunt verzinnen we dan iets zinnigs zoals het verplicht bijwonen van 4 intro avonden, het junior lidmaatschap etc.

Onmogelijk. Ik denk het niet. Probleem is wel dat geld bij poker heel
centraal staat. Pokeren zonder geld is voor mij betreft gewoon niet leuk. Huh, probeer je te zeggen dat er niet om geld gespeeld mag worden. Nee, dat niet. Ik waag echter te betwijfelen of er veel mensen tijd zullen gaan steken in de oprichting en het besturen van een pokerclub als ze daar zelf niet beter van worden. Misschien ben ik daar te negatief over. In ieder geval denk ik dat voor een niet commerciële en met name echte vereniging die voor haar leden pokeravonden organiseert best mogelijkheden zijn.

De volgende keer zal ik nog een paar puntjes uit de wet halen. Voor deze keer heb ik het afgesproken aantal woorden ruimschoots overschreden.



Meer Poker en de Wet:

Deel 1

Deel 3

Deel 4

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print