Cookies op PokerNews.nl

Wij maken op PokerNews.nl gebruik van cookies voor onder andere onze inlog functionaliteit. Ook maken we gebruik van cookies om, met behulp van vertrouwde partners, het gebruik van onze website te analyseren. Door gebruik te maken van PokerNews.nl met cookies ingeschakeld in uw webbrowser gaat u akkoord met ons gebruik daarvan. Bekijk de volledige cookies informatiepagina voor meer details omtrent het gebruik.

Ga door (met gebruik van cookies)
edit

Verziek het nou niet....

Een tijdje geleden (niet al te lang overigens) kreeg ik een flyer in mijn handen over een home game. Ik had ook al posters gezien hier en daar, nog net niet in het casino, maar wel op alle muren die eraan grensden en zelfs in de straatjes die op 3 minuten loopafstand lagen. Mijn interesse was in ieder geval gewekt, zo ook die van mijn beste vriend, die we voor het gemak even Stefan noemen. We besloten te gaan spelen op het adres dat op de flyer stond.

Toen we om een uur of 10 's avonds bij het huis aankwamen viel ons op dat het groter was dan een gemiddeld huis, maar ook weer geen kasteel. We hoorden in de verte blaffen en naarmate we dichter bij het huis kwamen werd duidelijk dat er een paar waakhonden liepen, aangelijnd, maar met genoeg speling om vlakbij de voordeur te kunnnen komen. Ik was best wel onder de indruk van de glinsterende witte tanden en het harde geblaf, ik liet me echter niet van de kaart brengen en klopte op de deur. Een man waar ik minimaal 2 keer inpaste deed de deur open. Een standaard Hells Angel zou nog voor hem opzij gaan.

De lichten in het huis waren gedimd en in de grote huiskamer stond een nieuw uitziende poker tafel onder een kroonluchter. Stefan en ik zijn beide solide spelers en waren vanavond van plan om het groepje aanwezigen eens flink uit te kleden. Dat was het plan tenminste...

Normaal gesproken praten we tijdens het spelen amper. De enige reden waarom we spreken is om erachter te komen wat tegenstanders denken of we dagen elkaar uit alsof we op elkaars stack zitten te azen, dat laatste ook weer om erachter te komen hoe en wat de andere spelers denken. We kennen elkaars spel en kunnen elkaar prima lezen. Als ik raise fold Stefan en andersom. Ik zou nooit in een pot met hem willen zitten en vice versa, gezien we beiden winnende spelers zijn.

Na ongeveer een uur lang zeer solide te hebben gespeeld en ongeveer 90% van zijn handen te hebben gefold, kreeg de speler links van me een rush kaarten. Hij raisde twee keer preflop in het eerste uur, en nu raisde hij opeens drie handen preflop achter elkaar en niemand kreeg zijn kaarten te zien. Ik had AQ en besloot hem te reraisen zodat ik erachter kon komen in welke positie ik verkeerde. Hij flat callde me en de flop kwam A-Q-J. Ik bette natuurlijk keihard uit omdat ik hem in de laatste hand op K10 had gezet. Ik schatte hem deze hand in op AK en verwachtte dat hij de stakes flink omhoog zou gooien, maar hij callde me simpelweg. Ik voelde me alsof ik in een val gelokt werd omdat hij mijn grotere bet had gecalled in plaats van dat hij raisde. Op de turn viel een 7 en ik wist zeker dat die kaart niemand van ons hielp, toch keek ik nogmaals naar mijn hand en checkte ik deze omdat ik een vreemd gevoel kreeg. Stefan keek me vol verbazing aan omdat ik checkte nadat ik zo hard had gebet. Hij moet minstens hebben gedacht dat ik aan het bluffen was geweest en 'betrapt' was. Op de river kwam nog een 7, dus ik kreeg het gevoel dat mijn positie was verbeterd met mijn top two pair en ik besloot te betten. Deze keer raisde de andere speler, maar wel met een minimaal aantal chips, dus besloot ik te callen. Hij bleek de hele tijd al AA vast te hebben en ik was verbijsterd.

Op dat moment begon ik na te denken en de hand nog eens te analyseren. Ik probeerde erachter te komen wat er nu precies was gebeurd. Ik keek naar Stefan, haalde mijn schouders op en deed een rebuy van 50 euro. Ik kreeg meteen kaarten en zat met 69 op de big blind. De speler die me net had leeg gezogen zat met zijn chips te spelen en ik besloot hem te bestuderen. In de volgende 20 handen bleef ik naar zijn stack kijken en ik zag hem schuiven en stapelen terwijl hij callde, raisde en foldde. Wat me opviel is dat als hij de losse chips dichtbij zijn stack hield, hij een zwakke had, en als hij een sterke hand had legde hij een gekleurde chip op een stapeltje en schoof hij dat verder weg bij zijn stack. Ik was zielsgelukkig toen ik deze tell ontdekte. Niet al te lang daarna verdween ik naar de WC om Stefan te SMS-en over mijn ontdekking.

Tijdens een ingelaste pauze een aantal handen later, gingen we even buiten een sigaretje roken. Stefan vertelde me dat hij ook had gezien wat die speler met zijn chips deed. Ik vroeg hem wat hij ervan vond en hij zei: "Ik weet het niet hoor, maar hij doet steeds zijn hoed af en veegt ook steeds het zweet van zijn voorhoofd terwijl hij helemaal niet zweet." "Wat, zijn hoed?" Zei ik. "De speler over wie ik het had heeft helemaal geen hoed op!" Zodra ik dat gezegd had werd het even doodstil. We realiseerden ons dat wij de dikste vissen in de vijver waren deze avond en dat we waren omringd door haaien, al dan niet blaffend. Nu wisten we ook meteen waarom we overal flyers en posters hadden gezien; deze gasten werkten allemaal samen! Ze communiceerden met elkaar door hun chips op bepaalde manieren te stapelen en bepaalde handelingen te verrichten zoals het afzetten van hoeden etc. We dachten even na en besloten de rollen om te draaien. We zouden hun eigen systeem tegen ze gebruiken. Zo gezegd zo gedaan....

Zodra we weer aan tafel zaten begonnen verschillende spelers kaarten te hitten en ik probeerde erachter te komen welke dealer op automatische piloot deelde en welke spelers bezig waren met hun chips herstapelen en heen en weer schuiven. Iedereen aan de tafel, behalve Stefan, ikzelf en een andere speler, gebruikten de chips methode om elkaar de waarde van hun handen door te geven. Ze wisten echter niet dat wij alles nu door hadden. We stalen pot na pot en stelden spelers teleur door pocket pairs preflop te folden en top pairs na de flop. Het was een makkie! Ik kwam daar binnen met 100 euro en Stefan met 50 om die avond te vertrekken met 350 euro! Zo zie je maar dat cheaters nooit winnen en spelers die slim genoeg zijn om cheaters te herkennen wel!

De spelers op die avond hadden het geluk dat wij beiden niet agressief zijn en ook niet wraakzuchtig, maar ik kan me voorstellen dat dit soort situaties flink uit de klauwen kunnen lopen. Mijn advies aan iedereen is om het spel te spelen zoals het hoort en je aan de regels te houden. Op het moment dat je voor je gevoel tekort schiet, pak dan een poker boek, ga spelen om lucifers met je vrienden of laat poker voor wat het is, maar ga het spel niet verzieken en op een verkapte manier stelen. Hou de eer aan jezelf en wees je ervan bewust dat je poker niet in een maand of twee volledig onder de knie zult hebben, het kan zelfs jaren duren! Maar wees gerust; In iedere hand die je speelt leer je bij...

Good Luck!

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

Meest populaire deze week