Leuk, dat poker

Leuk, dat poker. Echt waar. Te gek ook, dat het tegenwoordig zo ongeveer elke avond op minstens één televisiezender wordt uitgezonden. En dat in Nederland. Kikkerland, maar ook 'n pokerland, zo lijkt het. Okay, de European Poker Tour-reportages zijn alles behalve actueel. Maar ach, dat weet 'de kijker' toch niet. En de echte pokercracks die wel weten wie gaat winnen, die blijven ook wel kijken. Al is het maar om eens te zien wat Ram Vaswani doet met pocket azen, of om te bekijken hoe Andy Black zijn blufs maakt.

Het voordeel van zoveel zendtijd is dat de sport razendsnel bekend wordt bij een groot publiek. Mensen die poker nog niet kenden, leren het kennen. Mensen die de spelregels nog niet helemaal snapten, krijgen ze elke avond minstens één keer voor hun neus. Irritant voor de vaste volgers, fijn voor de pokernieuwkomers. Dan snappen ze tenminste ook wat er zich afspeelt op de pokertafel.

Zelf behoor ik tot de vaste kijkers van de pokerprogramma's die RTL7 uitzendt. Ik blijf er niet voor thuis, maar als ik dan tóch de televisie aan heb staan zo rond half twaalf 's avonds, dan druk ik eventjes de 7 in op mijn afstandsbediening. Heerlijk. Zak chips erbij, lekkere Guinness-pint bij de hand. Ideaal. Lekker veel handjes kijken, letten op de moves, de do's and dont's van de professionals en genieten van een bad beat op z'n tijd. Terwijl ik dit schrijf, heb ik al zin in vanavond. Dan begint RTL met het uitzenden van de World Series of Poker. Daar moeten we het tot en met 6 november mee doen. And I love it! Heb ik dan niks te zeuren? Staat me dan niets tegen aan dat poker op televisie? Ach, jawel. Natuurlijk, daar ben ik toch Nederlander voor? Ik word bijvoorbeeld gek van het SMS-spel waarbij je een pokerkoffer kunt winnen. Kom op, die dingen liggen voor twee tientjes in het schap bij Intertoys! Het commentaar is bij vlagen irritant. De analyses van Arthur, die kan ik wel waarderen. Ik snap de toegevoegde waarde van Marc alleen niet helemaal. En het leuke meisje dat af en toe slechte vragen stelt aan uitgeschakelde Nederlanders…Dat voegt wat mij betreft ook erg weinig toe. Om nog maar te zwijgen over de blik die we elke avond werpen 'Inside the Game'. Leuk, maar niet als je elke keer hetzelfde filmpje te zien krijgt. En dan zijn er natuurlijk nog de minuten die verloren gaan aan het uitleggen van de spelregels. Verschrikkelijk! Maar goed, ik kijk. Want het is poker. En ik hou van poker.

Ik maak me echter ook zorgen. Zorgen over een mogelijke overkill. Als redacteur van een dartstijdschrift maakte ik de opkomst van darts van dichtbij mee. De rokerige zaaltjes werden verruild voor mooie gebouwen en de glazen bier werden vervangen door blikjes Bullit Energy Drink. Prachtig. Een kroegspelletje groeide, dankzij de zeges van Raymond van Barneveld én de uitzendingen van SBS6, uit tot een volkssport in Nederland. Tenminste, dat leek zo te zijn. Dat ene toernooi in januari, daar keek heel Nederland naar uit. The Lakeside, heet het sinds een paar jaar. Daarvoor was het pas écht mooi, toen het nog gewoon The Embassy heette. Het is zoals snooker; iedereen kijkt wel een paar potjes op de BBC als de wereldtoppers in Sheffield weer om de tafel staan. Maar de dartssport werd groter; er kwamen meer televisietoernooien. Het zijn er inmiddels zeker tien. Elke maand darts op televisie. Elke keer diezelfde pijltjes die naar zo'n zelfde bord vliegen. One-hundred-and-eighty verloor zijn magie en werd routine. De kijker was klaar met dat kroegspelletje en wilde iets nieuws.

Dat is, in mijn ogen, poker geworden. Hartstikke leuk allemaal. Dat vind ik zelf in elk geval wel. Maar ook de pokeraars moeten waken voor een overkill. Darts lijkt kapot te gaan aan dat fenomeen. Het is niet meer bijzonder, dat darts op televisie. Er zijn inmiddels twee bonden, twee wereldkampioenen en veel te veel grote toernooien. Voor de leek is het niet meer te volgen en dus haakt het grote publiek af. Weg hype, weg geldschieters, weg televisieaandacht.

Natuurlijk vinden echte pokerfans het geen bezwaar om elke avond –week in, week uit- naar poker te kijken op televisie. Maar het zijn niet de pokerfans die een uitzending tot een succes kunnen maken. Het zijn juist de mensen die eigenlijk niet zo heel veel hebben met poker, maar tóch massaal besluiten te kijken, die voor een uitzendhit kunnen zorgen. Ik betwijfel of Nederland al klaar is voor elke avond poker op de televisie. En als we daar met z'n allen wél klaar voor blijken te zijn, dan vraag ik me af hoe lang Jan Doorsnee het volhoudt om elke avond naar die kaarten en chips te kijken. Het moet namelijk wel leuk blijven.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print