Erik Seidel - Legends of Poker

Het komt niet zo heel vaak voor dat iemand een bekendheid wordt door als tweede te eindigen in een groot toernooi. We weten allemaal dat Roger Federer de ene Grand Slam na de andere op zijn naam schrijft, maar een knappe kop die weet wie hij in de finales allemaal verslagen heeft.

De meeste pokerliefhebbers kennen Eric Seidel wel als diegene die tweede werd. In 1998 verscheen de film Rounders, waarin de laatste hand van The Main Event van 1988 wordt geanalyseerd door Matt Damon en onze eigen Famke Janssen. Eric Seidel neemt het op tegen de titelverdediger, ene Johnny Chan. Eric heeft Q7 en flopt top pair op een board van Q-10-8. Na wat wikken en wegen ramt ie z'n hele stack d'r in. Chan heeft natuurlijk de nut-straat en wint zo zijn tweede wereldtitel op rij. Chan werd een legende en Seidel werd "De man die tweede werd in de film Rounders."

In de film wordt echter niet gerept over het feit dat de WSOP van 1988 pas het eerste grote pokertoernooi was waar Eric Seidel aan meedeed. Hij had net de moed verzameld om zijn vrienden te vragen of ze hem wilden backen tijdens de WSOP. Hij schreef zich in voor tien toernooien, en vloog er in de eerste negen zonder uitzondering keihard af. Zijn backers begonnen zich nu toch wel flink achter de oren te krabben, maar hadden het achteraf dus toch goed gezien, hij werd zoals gezegd tweede in zijn eerste Main Event.

Eric Seidel werd geboren in New York in 1959 en als kleine dreumes hield hij al ontzettend veel van spelletjes. Op zijn twaalfde deed hij al mee aan een groot spelprogramma op TV, een soort Amerikaans Rad van Fortuin voor kinderen, maar dan zonder Leontien zullen we maar zeggen. Tijdens zijn studentenperiode op de Universiteit van Brooklyn kwam Seidel in aanraking met het Backgammon. Zoals vele grote pokerspelers bleek ook hij een groot talent te hebben voor het Backgammon. Hij verdiende er op een gegeven moment zelfs zo veel geld mee, dat hij besloot om zijn studie af te kappen en als professioneel backgammon speler verder te gaan. Zijn thuishonk in New York was de legendarische Mayfair Club, waar op dat moment o.a. Howard Lederer en Dan Harrington vaste spelers waren en ook hun brood verdienden met het Backgammon.

De Mayfair Club was in eerste instantie een Backgammon en Bridge Club, maar begin jaren 80 kwamen steeds meer mensen opdagen voor een spelletje poker. Tijdens zijn backgammoncarrière struinde Seidel alle backgammontoernooien af in Amerika, en tijdens toernooien in Las Vegas was hij al een paar keer in aanraking gekomen met het pokeren. Geleidelijk werd het Mayfair omgeturnd naar een backgammon- en pokerclub en kreeg hij de fijne kneepjes van het pokeren onder de knie.

Na acht jaar zijn brood te hebben verdiend met backgammon, koos Seidel echter voor wat meer zekerheid in zijn leven, "zoals elke verstandige jongeman behoort te doen." Hij hing zijn backgammonstenen aan de wilgen en ging in 1985 verder als aandelenhandelaar, en verdiende in de avonduurtjes lekker bij met pokeren in de Mayfair. Niets is echter zeker in het leven. De aandelenbeurs stortte in 1987 volledig in, en Seidel zat zonder baan. Dan maar full-time pokeren in de Mayfair. Harrington en Lederer hadden intussen ook eieren voor hun geld gekozen en waren gestopt met het backgammonen. Poker was the name of the game en Seidel leerde ontzettend veel van deze twee pokerkannonen. Een jaar later kwam dus de WSOP van 1988.

Begin jaren 90 waren ook uiterst succesvol te noemen voor Eric Seidel. Hij won in '92 de $2.500,00 limit hold'em, in '93 de $2.500,00 omaha 8 or better en in '94 de $5.000,00 limit hold'em, en werd zo de eerste speler die in drie opeenvolgende jaren een WSOP-bracelet wist te winnen, een prestatie die tot op heden nog niet is geëvenaard.

De aandelenbeurs was begin jaren 90 weer redelijk aangetrokken en Eric Seidel werkte inmiddels op de beurs van Wallstreet, maar na zijn succes in 1994 besloot Seidel om professioneel pokerspeler te worden. Hij zegde de beurs voorgoed vaarwel en verhuisde met zijn vrouw en kinderen in 1995 naar Las Vegas.

Het duurde vervolgens een paar jaar voordat we weer iets van hem hoorden. In 1998 won hij zijn vierde bracelet in de $5000,00 2 tot 7 draw en in 1999 haalde hij wederom de finaletafel van The Main Event. Hij werd dit keer vierde en moest genoegen nemen met slechts
$280.000,00. In 2001 won hij zijn vijfde bracelet in het $3.000,00 NL
hold'em event ($411.000) en in 2003 won hij het $1.500,00 PL Omaha toernooi

Zijn beste jaar moest echter nog komen. In 2005 bereikte hij maar liefst 4 finaletafels tijdens de WSOP. Hij won er een van, de $ 2.000,00 nl hold'em, en mocht een slordige $ 600.000,00 op zijn bankrekening bijschrijven en zijn zevende blacelet mee naar huis nemen.

In 2006 werd hij lid van het FullTilt pokerteam en 2007 is hij ook niet onverdienstelijk begonnen. Hij werd tweede in het $ 100.000,00 NL holdem event, en verdiende hiermee $550.000,00 AUD. Ik heb het niet opgezocht, maar de Australische dollar staan volgens mij best gunstig op dit moment. Anno 2007 zijn er niet veel spelers die kunnen tippen aan de erelijst van Eric Seidel. Hij heeft inmiddels 7 (!) WSOP bracelets vergaard. Er zijn maar vier spelers in de geschiedenis van de WSOP die er meer hebben gewonnen, te weten Chan, Brunson, Hellmuth (allen 10) en ene Johnny Moss (9 stuks). Seidel is de enige speler die in drie opeenvolgende jaren een Bracelet wist te winnen en hij is de enige speler die in de Bellagio en in de WSOP in de top tien staat wat money-finishes betreft.

De WSOP 2007 is begonnen. Sta niet raar te kijken als je Eric Seidel op één van de finaletafels tegenkomt. Misschien bracelet numero 8?

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print