Huck Seed - Legends of Poker

Vandaag de dag zijn de topspelers in het prof-circuit bijna supersterren die vaak op TV komen en hier ook zichtbaar van genieten. Eén van de topspelers die liever niet in de schijnwerpers staat en bekend staat om zijn zwijgen aan tafel is Huck "Huckleberry" Seed. Hij spreekt zelden aan de pokertafel, en laat zijn spel voor hem spreken. Hij is lang niet zo bekend als een Negreanu of een Matusow, maar in het circuit wordt hij zeker niet minder gevreesd.

Huckleberry Seed is geboren op 30 november 1968 en groeide op in Corvallis, Montana. Hij bleef maar groeien, totdat zijn lichaam bij 2,01 meter zei: "nu is het genoeg". Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij in High-School excelleerde in het basketbal en het in 1987 schopte tot het Montana All-state basketball team.

Na High-School ging hij electrotechniek studeren aan de California Institute of Technology. Zoals vele topspelers hem voorgingen, kwam hij tijdens zijn studentenjaren in aanraking met het pokeren. Hij bleek een natuurlijk talent te hebben voor het spel en besloot in 1989 om even een jaartje zijn studie op een laag pitje te zetten om het te proberen als pokerspeler. Hij heeft zijn studieboeken nooit meer aangeraakt.

In 1990 maakte hij zijn debuut op de WSOP en werd gelijk vierde in het Limit Hold'em en het Seven-card Hi-Lo Event. Twee jaar later werd hij tweede in het Deuce to Seven Draw en derde in het PL Hold'em event. In 1994 kwam zijn grote doorbraak en won hij zijn eerste bracelet in het PL Omaha. In totaal won hij dat jaar een kleine $ 240.000,00. 1995 was een teleurstellend jaar voor hem, maar in 1996 schreef hij pokergeschiedenis door op zijn 27e The Main Event te winnen; hij mocht voor zijn prestatie $ 1.000.000,00 op zijn rekening bijschrijven. In '99 haalde hij weer de finaletafel van het Main Event, maar moest hij genoegen nemen met een 6e plek, toch nog goed voor een kleine $ 167.000,00.

Amarillo Slim is legendarisch geworden voor het afsluiten van bizarre wedenschapppen. Het is goed mogelijk dat over 30 jaar de naam Huckleberry Seed in één adem genoemd gaat worden met die van Slim. Seed is niet vies van een gokje zullen we maar zeggen. Zo sloot hij een weddenschap af voor $ 50.000,00 met Phil Hellmuth dat hij 18 uur lang tot aan zijn nek in de grote oceaan kon blijven staan. Na drie uurtjes hield hij het al voor gezien en moest hij zijn beentjes weer op het droge zetten. Hij liet het er echter niet bij zitten, en sloot weer een weddenschap af met Hellmuth: dat hij 24 uur lang kon drijven op een wateroppervlak, voor een kleine $ 10.000,00. Hellmuth wil dit wel zien een gaat het aan. Seed verloor ook deze weddenschap. Maar de aanhouder wint. Een paar weken later reist Huckleberry af naar Madison, Wisconson, waar Hellmuth op dat moment nog woonde. Dit keer geen water, maar 9-ball poolbiljarten, voor $ 2.000,00 per potje. Huckleberry ging er dit keer met 24.000 dollar vandoor.

Seed doet zijn stinkende best om Amarillo Slim bij te benen. Slim heeft enorm veel geld gewonnen met golfweddenschappen, dus kon Huckleberry niet achterblijven. Om hoeveel geld het ging is niet bekend, maar hij sloot ooit een weddenschap af dat hij op een golfcourse in de snikhete woestijn vier rondjes van 18 holes kon slaan in 100 slagen of minder, met alleen een vijf-ijzer, een sand-wedge en zijn putter. Dit alles binnen 24 uur wel te verstaan en in 50 graden Celsius. Hij flikte het binnen zes rondjes.

Howerd Lederer verloor $ 10.000,00 aan Huck Seed door te wedden dat hij geen staande back-flip kon doen binnen zes maanden tijd, iets wat niet makkelijk is, laat staan als je 2 meter lang bent. Dit was een koekie voor Seed. Iets minder lichamelijk inspannend was de bet dat hij zich een jaar lang niet mocht scheren. Na een maand of negen was in vergelijking de baard van Vader Abraham een kleine sik, maar Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Iemand in zijn familie kwam te overlijden en hij moest zijn baard verwijderen voor de begrafenis.

Na de stormachtige jaren '90 is het iets rustiger geworden rondom Huck Seed, hoewel hij toch nog een tweetal bracelets op zijn naam heeft weten te schrijven. Niet in Hold'em events, waar hij zijn dik belegde boterhammen mee verdient aan de high-stakes cash-tafels, maar in Razz events. In 2000 won hij zijn derde bracelet en $ 77.400,00, en in 2003 won hij zijn vierde bracelet, ook in het Razz event. In dat jaar won hij niet alleen dit event, maar haalde hij maar liefst vijf (!) finaletafels tijdens de WSOP. Hoezo iets rustiger?

Na 2003 hebben we weinig meer vernomen van Huck Seed, althans niet op de WSOP. Hij casht nog wel regelmatig daar, maar de grote resultaten zijn de laatste paar jaar uitgebleven.
We zien hem nog wel geregeld aan de high-stakes games in Las Vegas en hij speelt high-stakes online op Full-Tilt, die hem ook sponsort. Maar wat maakt hem nu eigenlijk zo goed en gevreesd?
Hij zegt zelf: "…because I'm the Ice man. I just rise to the occasion/ The bigger the money, the more pressure, that's when I can focus the best and be more calm and relaxed. That's a good way to be in poker, the more pressure there is, the more you relax". Phil Hellmuth noemt hem één van de beste spelers die hij kent en Allen Cunningham vindt hem zelfs de lastigste om tegen te spelen. Hij is op dit moment weer in Vegas en heeft al een paar keer gecasht. Wie weet komen we hem in de komende weken tegen op één van de final tables, sta niet raar te kijken.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print