WSOP RECAP XL - Main Event

We zijn aanbeland op de laatste dag van de WSOP; de final table. In de komende uren wordt de wereldkampioen gekroond. Maar we gaan het in dit artikel hebben over al die andere events en vooral over alle Nederlanders die we hier in de afgelopen weken zijn tegengekomen.

Dit was de eerste WSOP na de overduidelijke pokerhype in Nederland. En dat was te merken aan het aantal Nederlandse deelnemers. We hebben een groot aantal kleurrijke figuren zien komen en gaan in de afgelopen 50+ events. Een aantal van hen maakte deel uit van een select groepje hardcore spelers, die zowat elk event speelden. Ik doel dan op Peter Dalhuijsen, Noah Boeken, Marc Naalden en Steve Wong. Het groepje daaronder speelde niet alles, maar wel een behoorlijk aantal events. Hieronder vielen o.a. Jorryt van Hoof, Ron Hofman, Tsai Chen en Marcel Luske.

En toen kwam het main event, die ons een groot aantal WSOP debutanten bracht, die zichzelf ook nog eens goed staande wisten te houden. Denk maar eens aan Wolbert Bartlema, Thierry van den Berg, Brian de Bruijn en Cyriel Dohmen. Maar ook de niet-debutanten deden van zich spreken. Wat te denken van Yuri ten Bokkel en Ed de Haas.

Al met al was het een interessante WSOP. Phil Hellmuth behaalt zijn 11e WSOP bracelet en is daarmee recordhouder, Katja Thater is de eerste vrouw sinds Annie Duke die, in een open event, een bracelet wint, Marcel Luske haalt een final table, er bloeit iets moois tussen Noah Boeken en Shannon Elizabeth, Thierry van den Berg en Ed de Haas eindigen in de top 100 van de Main Event, Allen Cunningham wint zijn 5e bracelet en Eli Elezra en Jeffrey Lissandro pakken hun eerste armband.

Maar we hebben ook mindere momenten gekend. Jorryt van Hoof en Steve Wong trokken de Series op een gegeven moment niet meer en wilden zo snel mogelijk weg uit Vegas, Peter Dalhuijsen speelde zowat elk event, maar wist maar geen noemenswaardige resultaten te boeken en Lex "RaSZi" Veldhuis was, door alle tegenslagen, een emotioneel wrak geworden die alleen nog maar uitkeek naar zijn vakantie op Hawaï.

Het is allemaal onderdeel van de wereld van het poker. Waar ups zijn, zijn ook de downs. Ik herinner me een Daan "Krul" Slutte en Cyriel "Supa4real" Dohmen die hun uitschakeling emotioneel bijna niet konden verkroppen en als zombies in de Media Area vertelden over teleurstellende Main Event. De stemming in het Nederlandse kamp was op die momenten om te snijden, om vervolgens weer in euforiestemming te verkeren als Wolbert Bartlema zijn gewonnen $50,000+ voor de camera laat zien.

Als Pokernews reporters hebben wij alles van dichtbij meegemaakt. Het was voor ons dan ook een onvergetelijke ervaring. Elke dag stonden wij aan de tafels, zagen wij de groten der aarde moves maken, mochten we hele gesprekken voeren met topspelers die je tot dan toe alleen op TV had gezien en zagen we veel, heel veel handen. Aan de andere kant van de medaille waren de uren slopend. Onze lichamen hebben behoorlijk wat te verduren gekregen. De vermoeidheid was aan onze gezichten af te lezen en begon inmiddels ook zijn tol te eisen. In de afgelopen dagen werd het steeds moeilijker jezelf voort te bewegen, omdat je lichaam snakte naar fysieke- en mentale rust. Maar we bleven doorbuffelen en we hoopten dat onze reportages werden gewaardeerd in Nederland. De positieve reacties op onze verslaggeving werd op een gegeven moment de benzine die we nodig hadden om door te gaan.

En nu zit het hele circus er bijna weer op en kunnen we de balans opmaken van de aanwezigheid van Pokernews op het grote podium. De site heeft een gigantisch aantal hits gehaald en, ondanks enkele kinderziektes, zichzelf duidelijk bewezen als Live Reporting website voor de grote toernooien. Tony G. was dan ook een trotse werkgever, die zijn medewerkers meerde malen heeft beloond met de nodige veren en schouderklopjes. Wij hebben het in ieder geval leuk gevonden deel uit te maken van het Live Reporting team op deze eerste World Series met Pokernews als media partner.

Zou ik het nog een keer willen doen? Waarschijnlijk wel, maar dan alleen als ik zo broke ben dat ik zelf geen enkele event zal kunnen spelen. Om er dan toch gezellig bij te zijn, zou ik dolgraag weer willen reporten. Zoals ik al eerder heb gezegd is de stemming op de WSOP te vergelijken met het Holland Huis op de Olympische Spelen; Nederlanders zoeken elkaar op, eten met elkaar, gaan met elkaar stappen en delen hun verdriet met elkaar.

Als afsluiter wil ik Peter Dalhuijsen de WSOP Entertainment Award uitreiken. Peter is een geweldige speler, maar daarnaast ook een geweldige persoonlijkheid. De WSOP had niet hetzelfde geweest als hij ons niet, tijdens elk event, had vermaakt met zijn aanwezigheid. En wij willen jullie allemaal bedanken voor de leuke reacties die we hebben mogen ontvangen. Zoals ik eerder al zei: het was de reden om op de tanden te bijten en door te blijven gaan.

Tot volgend jaar?

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print