Engelsman Dave "Devilfish" Ulliot is niet bepaald een grijze muis in het pokercircuit. Hij is makkelijk te herkennen: altijd strak in 't pak (hij werd dit jaar genoemd als best geklede speler van de WSOP), oranje gekleurde zonnebril op, en natuurlijk z'n twee vuistringen ("Devil" en "Fish") om. En hij heeft een mooie doorleefde kop op z'n lijf, gevormd door een turbulent bestaan.
Turbulent? Dat mag je wel zeggen ja, als je nagaat hoe hij zich heeft ontwikkeld van kleine crimineel tot gewaardeerd en succesvol pokeraar. Om bij het eerste te beginnen:
De jonge Dave had het al snel gezien op school. Hij verdiende toen al wat bij met pokeren tegen z'n schoolkameraden, en wedden op de
paardenraces. Ook won hij iets te vaak van z'n vader, wat resulteerde in het feit dat Dave op z'n vijftiende al uit huis werd geknikkerd. Hij kreeg verschillende baantjes (en werd dan snel ontslagen omdat hij weer eens bij de races zat in plaats van op z'n werk), en combineerde dat met pokeren en gokken.
Om z'n goklust te bekostigen kwam Ulliot terecht in een "safe-cracking" team (jawel, het kraken van kluizen), tot hij tegen de lamp liep. Dit leverde hem z'n eerste 9 maanden cel op. Eenmaal vrijgekomen ging Devilfish vrolijk verder met waar hij gebleven was: gokken, pokeren en kraakjes zetten. Op z'n 28e ging het weer fout, en nu mocht hij anderhalf jaar brommen.
Dit was het sein voor Ulliot om het anders aan te gaan pakken, en hij belandde op het rechte pad. Mede omdat hij z'n huidige vrouw leerde kennen, met wie hij een pandjeshuis begon, dat uitgroeide tot een juwelierszaak.
Ondertussen bleef Dave succesvol pokeren, voornamelijk door het spelen van privégames. Zo speelde hij eens in 5 verschillende steden op één dag, won ze allemaal en verdiende 35.000 pond. Hij was echter zo succesvol, dat hij op een bepaald moment overal geweerd werd. Bovendien waren het vaak louche figuren tegen wie hij speelde. En als ze wel eens probeerden om z'n winsten af te pakken, kwam zijn ervaring als crimineel aardig van pas: Ulliot was nooit bang om te vechten, en voor de zekerheid had hij altijd een geweer bij zich..
Omdat er in dat circuit niets meer te halen viel, stapte Devilfish in de jaren '90 over naar de professionele toernooien. Zijn eerste succes boekte hij in '93, en na een paar jaar moest hij wel in Las Vegas terechtkomen. 1997 was een succesjaar voor hem.
Hij won de gedenkwaardige heads up tegen Men "The Master" Nguyen in de 1997 Four Queens Classic ($500 pot limit Omaha). Tijdens dit toernooi werd zijn bijnaam echt bekend: aanhangers van Nguyen riepen steeds "Go on The Master", terwijl de Ulliot supporters "Go on Devilfish" schreeuwden. De krantenkoppen na zijn overwinnig waren: Devilfish devours the Master, en Ulliot's bijnaam werd algemeen bekend. Voor de nieuwsgierigen onder ons: een devilfish (of tako) is een japanse vis. Als deze lekkernij
niet goed wordt bereid, kan het bij het verteren dodelijk zijn..
Daarna kwam Ulliot naar de WSOP met 200.000 dollar op zak. Die verloor hij met cash games, en hij leende nog eens 70.000 dollar. Ook die waren zo weg, en met veel moeite kon hij 2000 dollar bij elkaar ritselen om mee te doen aan een Texas Hold'em Event. Hij haalde de finaletafel, en kwam heads-up tegen Chris Truby. In de laatste hand ging Devilfish all in met een open-ended straight draw en flush draw tegen Truby's pocket pair. Hij haalde z'n straat op de river, en won zo 180.000 dollar en zijn tot nu toe enige bracelet. Natuurlijk liet hij er meteen "Devilfish" in graveren!
Ulliot is nog een paar keer dicht bij een bracelet geweest. Maar heads-up zijn, en dan tot twee keer aan toe met pocket azen verliezen is nooit leuk..
Ook in de WPT heeft Ulliot successen geboekt. De mooiste was natuurlijk de overwinning in de Jack Binion World Poker Open van 2003. In een veld van 160 spelers ging hij ervandoor met bijna 600.000 dollar. Ook daarna heeft Ulliot nog goede resultaten gehaald in de WPT.
We kennen Dave Ulliot ook van "Late night poker", het Engelse tv-toernooi, dat als eerste alle kaarten liet zien. In de allereerste versie zagen we (nou, we? In ieder geval anderhalf miljoen Engelsen...) Ulliot als winnaar tevoorschijn komen. Op zijn weg naar de titel strooide Devilfish met handjes als carré, flush en een mooi uitgespeeld setje azen. Zijn persoonlijkheid zorgde ervoor dat de serie een aantal seizoenen werd gehandhaafd.
Verder heeft Ulliot aan verschillende (tv-)toernooien meegedaan, zoals de Poker Nations Cup, de PartyPoker.com Football & Poker Legends Cup en de Intercontinental Poker Championship. Al met al heeft hij tot nu toe zo'n vijf en een half miljoen dollar aan prijzengeld verdiend, niet slecht. En dan hebben we het niet eens over zijn cashgames.
Nog wat korte feiten:
Dave Ulliot speelt online bij UltimateBet, en heeft natuurlijk ook z'n eigen site: devilfishpoker.com.
Gokken doet hij niet meer, hij is gebanned bij alle bookmakers. Wel liet hij Joe Beevers voor hem gokken, hij had eens alle zes de winnaars van Ascot in één jaar goed (waaronder een 14/1 een een 20/1!), maar toen uitkwam dat het eigenlijk Ulliot was, die gokte, was het voorgoed over met de pret.
Devilfish is te zien in de korte film "Poker face" van John Hales.
Dave speelt niet onverdienstelijk gitaar. Hij schrijft zelf nummers, en er zijn zelfs vage plannen om een cd op te nemen.
Ulliot mag nu een gerespecteerd man zijn, hij houdt nog steeds van een drankje, en als het moet laat hij nog een enkele keer z'n vuisten spreken.