PokerLes en PokerNews samen op pad...

Zoals mensen wellicht weten, werk ik sinds enkele maanden voor Pokerles en dit keer aan mij de vraag een stuk daar over te schrijven. Ik doe dit maar al te graag want zo leuk als ik pokeren zelf vind, het lesgeven in pokeren komt op een goede tweede plaats.

Vorige week gingen we richting Den Haag voor een pokerclinic en rond het middaguur werd ik opgehaald door Menno met de Pokerles bus. John Marchal (Team pokernews speler John-Ecom) was al present en met zijn drieën gingen we op pad. Op weg daarheen bevat het gesprek een bovengemiddeld aantal keren de woorden 'call', 'fold', 'donk', 'valuebet' en 'fish'. Het kan ook niet anders: we hebben het de hele weg eigenlijk alleen maar over poker; De handen die we de avond daarvoor speelden, de afgelopen Sunday Million en de grote prijs die Steven van Zadelhoff pakte passeren de revue.

Na wat zoeken vinden we de locatie en beginnen we met uitladen. Chipkoffers met unieke Pokerles chips, pokertafels, dozen met het Pokernews magazine, kaarten en dealerbuttons worden naar binnen gebracht. We hebben een clinic met 6 verschillende groepen van 8 man welke in twee rondes het spel zullen leren om vervolgens een sit & go te spelen. De 6 winnaars zullen uiteindelijk een finale spelen.

Ik heb de tafel opgezet en zit in mijn keurige Pokerles overhemd klaar om de groep te ontvangen. Jolig komen ze binnen en gaan ze zitten. Voor iedereen ligt een kaartje met daarop de handwaarden en deze worden dan ook al snel bestudeerd.

Omdat we 6 groepen en een finale moesten doen ging de uitleg enorm snel. Zonder dat de spelers hun kaarten zien deel ik een hand en leg ik de inzetprincipes uit. Daarna een hand open om te vertellen wat goede kaarten zijn, waarmee we inzetten en waarmee we folden. Iedereen snapt het en we beginnen meteen met de toernooivorm.

Hoewel iedereen aangaf exact te begrijpen waarom we raisen in dit spelletje, is iedereen het klaarblijkelijk direct weer vergeten zodra we voor het 'eggie' spelen. Als je je chips kwijt bent en deze dus na de hand niet meer terug krijgt is het toch een stuk enger om in te zetten natuurlijk. Minraises en minbets zijn dan ook zeer gebruikelijk.

Gelukkig is er 1 grote uitzondering aan mijn tafel. Zijn naam is Eric en hij had het spelletje wel op tv gezien, maar nog nooit zelf gespeeld. De beste man won de eerste 7 handen, zonder dat er een showdown was geweest door te raisen, te reraisen en een mooie act daarbij op te voeren. Eric zal het zelf niet geweten hebben maar zijn stijl was loose agressive. Zijn motto 'ik ga niet weg voordat ik kaarten op tafel zie liggen, je weet nooit wat er gaat komen'. Dit bleek de perfecte strategie te zijn voor deze tafel en al snel had hij het merendeel van de chips. Als de anderen niet een serieuze hand hadden dan pakte hij de chips wel op. Zijn motto: 'Als jullie de chips niet willen dan pak ik ze wel' en hij liet niet na dit hele tafel mede te delen als hij weer eens een pot oppikte op de flop of turn nadat iedereen voor hem had gecheckt.

Als hetzelfde tafereel zich weer eens voordoet zijn Eric's twee overgebleven collega's het zat en ontstaat er een enorme pot. Na wat raises en reraises is de gehoorde opmerking 'jij zit weer te bluffen' en de dame uit wiens mond deze woorden kwamen schuift alle chips erin. De shortstack die Eric ook duidelijk niet geloofde en de hoop had de andere dame te kunnen verslaan gooit het er ook maar in. Zoals het een goede LAG speler betaamt, draait Eric op dit moment keurig netjes de nut flush om en is deze heat voorbij.

In de uiteindelijke finale pakt Eric wat mooie potten op maar als hij op de River maar all-in gaat na alle straten te hebben gebluft en de chipleader de call maakt met een underpair op een paired flushy board, mag Eric het strijdtoneel verlaten. 'Hoe kan je daar nou callen?' vraagt hij glimlachend.

Een zeer geslaagde avond en weer wat pokerfans erbij! De Pokernews magazines vinden gretig aftrek en wij pakken alles in om weer richting de thuisbasis te vertrekken.

In de bus terug bespreken we de avond nogmaals en Eric zijn naam komt veelvuldig voor in het gesprek. Mooi om te zien dat iemand het spelletje doorheeft en daarbij meteen alle facetten combineert om de tafel naar zijn hand te zetten en alle muntjes te verzamelen. We hebben er weer een poker fanatiekeling voor het leven bij en ik heb dit op mijn naam staan. Het leven van een pokerinstructeur is een dankbaar bestaan.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print