Multi Level Mike

"Schat, kom je er ook uit?", zegt mijn vriendin zacht. Ik kijk op de wekker en zie dat het pas 10:15 uur is. Een vreemde tijd om uit je bed te komen op mijn vrije dag. Dat weet ik en ik weet ook dat mijn vriendin weet dat ik dat weet. En toch vraagt ze me uit bed te komen. Ik zet haar range onmiddellijk op boodschappen of ontbijten. Eigenlijk kan ik ontbijten wel negeren, want het is immers zes jaar geleden dat we samen hebben ontbeten. "Boodschappen?", vraag ik voorzichtig. "Inderdaad", snap-antwoordt ze me direct.

Ik jumpstyle uit bed en schiet in mijn kleren, want vreemd genoeg heb ik er wel zin in. Morgen is het eerste kerstdag en zo vlak voor de feestdagen is boodschappen halen best gezellig.

"Waar zullen we heengaan?" Vraagt ze tijdens het douchen. Nu weet ik dat zij weet dat ik normaal gesproken het liefst op de hoek boodschappen haal zodat ik zo snel mogelijk weer thuis ben, maar ik weet vandaag dat zij niet weet dat ik er best zin in heb, dus zet ik haar op het gevoel dat ik eigenlijk niet zo ver van huis boodschappen wil halen en is het +EV om hier nu te zeggen dat het mij niet uitmaakt.

"Zeg jij het maar liefje", zeg ik kalm. Haar ogen beginnen te glinsteren en ik weet op dat moment dat ik mijn bergschoenen moet gaan aantrekken. Het maakt me allemaal niet uit en op deze manier scoor ik ook nog eens Relatie Bonus Punten. Ik heb nog zo'n 100 RBP nodig om de vakantie naar Las Vegas er doorheen te krijgen aankomende zomer.

Vier uur later slenteren we nog steeds door de winkelstraten. We hebben inmiddels zeven tassen aan onze polsen hangen en het lijkt er op alsof we nog lang niet klaar zijn. Er blijft geen kledingzaak ongeroerd.

"Oh, kijk nou! Wat een schattig truitje. Even passen!". Vakkundig hangt ze alle tassen aan mijn lijf en begin ik steeds meer op een menselijke kerstboom te lijken. Een minuut of twee later wordt ik naar het pashokje geroepen. Ze opent een klein stukje het gordijn zodat ik naar binnen kan gluren en kijkt me vol verwachting aan.

"En?" Vraagt ze voorzichtig. Ik bespeur zwakte. Ze heeft hier geen sterke hand, want dit is typisch een probe-vraag om te kijken of ze hier goed is. Het truitje ziet er ook vreselijk uit, dus is mijn eerste instinct om hier over the top te komen met een "nee, dat gaat 'm niet worden." Maar er klopt iets niet. Het kan best dat ze zwak wil overkomen, omdat ze zich juist sterk voelt. Ik besluit te antwoorden met een "Ja... ja... hmm... draai je eens om?" En op deze manier te herevalueren op de turn.

Dit begint een interessante situatie te worden. Mijn hand is sterk: ik vind het truitje echt walgelijk, maar ben volgens mij verslagen door haar wens om het truitje ongeacht mijn mening toch te kopen. Zij weet dat ik twijfel, maar weet ook dat ik weet zij het truitje toch wel zal kopen, waardoor zij weet dat ik weet dat zij dat weet en dus kan ik hier maar één ding doen en dat is folden.

"Ja, staat je erg goed schat!" Onmiddelijk verschijnt er een grote glimlach op haar gezicht en ze laat haar hand aan me zien: "Ja he? Ik vind 'm ook erg leuk!" Man, wat een laydown. Ik heb de situatie perfect gelezen. Er zijn veel spelers die daar behoorlijk veel chips hadden verloren, maar niet Mike. No sir.

Na een dikke zes uur winkelen houden we het voor gezien en gaan we alleen nog even langs de Albert Heijn om wat eten in te slaan. Het is gigantisch druk en ik begin behoorlijk geïrriteerd te raken. Als een olifant in een porseleinkast druk ik het winkelwagentje door de slenterende massa heen. Plotseling zie ik de blik in de ogen van mijn vriendin. Ze weet dat ik er doorheen zit. Fuck, ze heeft dus een behoorlijke edge op me. Hoe kon ik in vredesnaam zo makkelijk deze tell weggeven?

"Gaat het nog liefje?" Vraagt ze opeens. Ik bespeur een val. Als ik hier toegeef zal ze me check-raisen met een "Zie je wel? Het is ook altijd hetzelfde liedje!" Hoe kan ik haar hier nog outplayen? Ik had beter op mijn tells moeten letten. Snel Mike, denk na!

Als ik hier antwoord met een "Ja hoor", dan weet ik dat zij weet dat ik hier gewoon zeg wat zij wil horen. Dat antwoord is te voorspelbaar en zal ik nooit kunnen verkopen. Het is namelijk onwaarschijnlijk dat ik hier zit met een sterke hand als ik pre-flop al zoveel zwakte heb vertoond. Mijn enige kans is te gokken op het feit dat zij een ervaren speler is en ik mijn zwakte juist kan ombuigen naar enorme sterkte.

"Ja, natuurlijk lieverd. Ik baal alleen een beetje omdat ik alsnog een cadeau ben vergeten te halen". Mensen, wat een move. Ze moet nu wel denken dat ze hier verslagen is. Ze weet dat ik weet dat zij weet dat ik hier makkelijk geïrriteerd had kunnen zijn en mijn logische reactie hier een bevestiging was geweest, dus komt deze actie compleet onverwacht. Ze gaat de timebank in en het lijkt eeuwen te duren voordat ze handelt.

"Ja, dat snap ik," zegt ze eindelijk. Inwendig sta ik te juichen na deze gelukte play, maar dat verandert snel als ze vervolgens de sleutel van haar fiets in mijn zak steekt. "Dan rijd je toch even terug schat?"

Ik ben sprakeloos. Zelden ben ik dusdanig outplayed. Ik laat het winkelwagentje los en trek mijn handschoenen aan. Mijn vriendin kust me op mijn wangen en fluistert zachtjes "pwned" in mijn oor.

Ik knik bevestigend en stap de kou in...

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print