The Flopfather: Part One

The Bronx, New York

De deur van het kantoor gaat open. Achter het bureau zit een man in een donker maatpak een sigaar te roken. Hij oogt sterk en autoritair. Naast het bureau zit een tweede man in een grote leren fauteuil. Het zijn de twee sleutelfiguren in de grootste misdaadfamilie van New York: Don Michael Vipip en zijn consigliere, Tom Rivers.

"Don Vipip", zegt de man bij de deur onderdanig, "meneer Gucci zou u graag willen spreken omwille van een gunst". De Don knikt zachtjes richting Tom Rivers die vervolgens opstaat, zijn pak even recht trekt en richting de deur wandelt. "Mijnheer Gucci", zegt Rivers, "Don Vipip wil u graag ontvangen. Komt u binnen."

Een tengere oudere man loopt schuchter het kantoor van de Don binnen. Hij is duidelijk niet in zijn element, maar heeft een dusdanig probleem dat een bezoek in het hol van de leeuw niet langer kon worden voorkomen.

"Don Vipip", zegt Gucci met knikkende knieÎn. "Ik wil u bedanken voor dit bezoek. Ik heb u nooit eerder om een gunst gevraagd, maar voel me machteloos. Ik heb uw hulp nodig". De Don blaast de rook van zijn sigaar uit en stelt de man gerust. "Mijnheer Gucci, u komt hier als mijn vriend. Stel uw vraag en, indien deze redelijk is, zal ik er alles aan doen om hem te beantwoorden".

Een last valt van de oude man af. De Don is kennelijk niet de koelbloedige figuur uit de verhalen. Gesterkt door de steun van de Don begint mijnheer Gucci zijn verhaal.

"Don Vipip. Ik lijk de laatste tijd maar geen bankroll boost te kunnen verwezenlijken. Ik speel redelijk TAG, maar speel al maanden op NL50 en zit voor mijn gevoel echt klem". "Dat is inderdaad een probleem", antwoord de Don. "Misschien ben je te agressief? Krijg je geen respect van je medespelers? Het is uitermate belangrijk voor een man om ten alle tijden zijn respect te behouden. Je Don heeft altijd en overal respect. Het is de enige manier om een sessie winnend af te sluiten mijn vriend".

Gucci kijkt de Don wat sip aan. "Ik geniet inderdaad weinig respect meer Don Vipip. Om eerlijk te zijn ben ik misschien wel een beetje een bluffer geworden die zijn handen niet meer kan verkopen". De Don glimlacht. "Hoe kan ik dit oplossen Don? Ik doe alles wat u me vraagt vriend!".

"Meneer Gucci, u noemt mij uw vriend, maar wanneer heeft u mij voor het laatst uitgenodigd in uw huis? U wilt nu mijn hulp met uw PT stats, maar voordat u hier binnenkwam heb ik nooit enige vorm van vriendschap gemerkt. Ik zal u helpen met uw spel, maar ooit zult u mij een wedergunst verlenen. Capiche?".

De oude man knikt en kust de hand van de Don. "Dank u Don Vipip! Dank u!". De Don wuift de man weg. "Ga nu mijn vriend. Ik kom later bij u langs voor een sessie".

Zodra de man het kantoor heeft verlaten opent de Don zijn laptop en start hij twaalf tafels NL600 op Stars. "Wie hebben we nog meer Tom?", vraagt hij zijn consigliere die uit zijn stoel komt om mee te kijken met de Don. "Niemand Don Vipip, we hebben de rest van de middag zonder afspraken. Vanavond is de homegame bij de Ratoli familie". De Don kijkt zijn consigliere strak aan. "De Ratoli familie? Wat is de buyin Tom? Je weet dat ik niet graag zaken doe met die fanatieke 3-betting idioten".

"De buyin zal u bevallen Don... een koopje. Maakt u zich geen zorgen. Ik heb alles gepland. Het is onder controle". De Don balt zijn vuisten. "Jezus, wat een donks. Pak gewoon even twee buyins. Okay Tom, dat is goed. Ik vertrouw op je. Vanavond zitten we bij Ratoli. Kun je Caruzzi voor me halen? Ik heb hem even nodig".

21:30 uur, Ratoli landgoed



De deur van het immense huis gaat open. Een groep mannen loopt richting de gearriveerde limousines en verwelkomen de bezoekers. "Welkom Don Vipip, u wordt verwacht in de grote zaal".

Don Vipip, Tom Rivers en Al Caruzzi volgen de mannen naar binnen. Aan de muren van het huis hangen diverse schilderijen van Picasso en Warhol. De marmeren vloer glanst onder het licht van de gouden kroonluchters. Dit zijn de betere homegames.

De mannen lopen de pokerzaal binnen waar Ratoli en zijn gevolg inmiddels al aan de tafels hebben plaatsgenomen. Manuel Ratoli is een familiehoofd van de oude stempel. Gewelddadig, maar fair. Hij is inmiddels al de zestig gepasseerd, maar geniet nog steeds respect en loyaliteit van zijn mannen.

"Welkom Don Vipip", zegt Ratoli hartelijk. "Ik ben blij dat u de uitnodiging hebt aangenomen. Vanavond bepaalt de inzet de toekomst van onze families. Ik hoop dat u nog steeds van plan bent te spelen?".

Don Vipip geeft zijn lange jas aan Caruzzi en schudt de hand van zijn oude rivaal. "Maar natuurlijk Don Ratoli. Tom heeft me ingelicht en ik ga akkoord met de voorwaarden. Heads-up No Limit Hold'em om het territorium aan de oostzijde van de Hudson River. Inclusief de eigendomspapieren van de vijf casino's in dit gebied".

"Prima", vervolgt Ratoli. Laten we beginnen. "Even wachten oude vriend", zegt Don Vipip, "vandaag laten we mijn compagnon Caruzzi de kaarten delen. Ga je daarmee akkoord?". Ratoli lijkt beledigt. "Is er iets mis met mijn eigen dealer Don Vipip?". "Vandaag zijn de stakes te hoog. Ik wil dat er eerlijk wordt gedeeld. Vanavond deelt Caruzzi of er wordt niet gespeeld".

Een moment van pijnlijke stilte. Don Ratoli knikt en stuurt zijn dealer weg. "Prima, Don Vipip. Uw Caruzzi mag dealen, maar ik waarschuw nu alvast dat we hier geen genade kennen voor valsspelers".

"Ik heb geen valsspelen nodig mijn vriend", zegt Don Vipip terwijl hij zijn chips begint te tellen...

Wordt vervolgd

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print