Nadat ik, zoals ik in mijn laatste column beschreef, verdubbelde met een setje vijven in het 2500 euro toernooi tijdens de Master Classics of Poker, had ik voor het eerst in het toernooi een boven average stack met zo'n 16.000 punten. Een lekkere stack bij de blinden die toen pas 75-150 waren.
In de volgende fase won ik links en rechts heel wat potjes en bustte ik de ene na de andere tegenstander. Voordat ik het wist stond ik op zo'n 30.000 in chips en ben ik veruit chipleader van de tafel. Een heerlijk gevoel en een stack waarmee je bij deze blinden en deze structuur echt lekker kan pokeren. Helaas werd deze chiplead na een paar handjes alweer verstoord toen Michiel Brummelhuis aan mijn linkerhand kwam zitten met een stack van ongeveer 34.000! Michiel Brummelhuis is een bekende speler in het nationale en internationale toernooi circuit. Michiel speelt al jaren erg sterk en is vooral dit jaar echt doorgebroken; live met een finaletafel tijdens de WSOP van dit jaar en de overwinning in het Main Event tijdens de Summer Classics in Utrecht. Online staat hij al jaren z'n mannetje. Denk bijna niet dat ik me op dit moment in het toernooi een lastigere speler kon verzinnen die daar plaats zou kunnen nemen, zeker niet met zo'n monsterstack direct links van me.
Waar hij waarschijnlijk zijn voorgaande tafel lekker aan het aanstampen was, schoot hij nu ook uit de startblokken door in bijna elke hand te zitten. Helaas voor hem trok hij in elke pot aan het verkeerde eind en slonk zijn stack snel waardoor ik weer chipleader van de tafel was.
Bij de blinden 200-400 krijg ik in de cut-off TT gedeeld en ik maak, nadat iedereen naar me toe heeft gefoldt, een raise naar 1500. Michiel re-raiset mij op de button naar 3500, waarna de actie terugkomt bij mij. Ik begon deze hand met 29.000 in chips en Michiel speelt ruim 21.000. Deze re-raise is iets wat iedereen van Michiel zou verwachten, aangezien ik op de cut-off zit en hij op de button. Dus op het eerste gezicht zou hij dit met van alles kunnen doen.
Echter, door de voorgaande handen waardoor Michiel erg terugviel in chips en ook doordat hij zal denken dat ik hem op een steal kan zetten, heb ik het gevoel dat hij hier zeker niet any 2 heeft. Zijn range is voor mij hier AT+ en ongeveer 55+. 55+ zou ook 22+ of 88+ kunnen zijn, ik kan niet precies inschatten hoe hij zijn pocket pairs hier speelt, wel is duidelijk dat ik denk dat hij mij hier re-raiset omdat hij denkt de beste hand te hebben en niet omdat hij een move maakt.
Nu ligt de actie bij mij en ik heb die keuzes: folden, callen of re-raisen. Folden doe ik hier zeker niet, want ik denk dat er een grote kans bestaat dat ik de beste hand heb waarmee ik of 2500 kan callen om een set te hitten/flop te kijken, of over de top van hem kan komen met een re-raise. Dat laatste is wat ik deed en ik ging all-in. Doordat ik weet wat voor speler Michiel is, weet ik dat wanneer ik hem hier niet aanpak en hem de pot geef, waardoor hij sterker en ik zwakker word, dat ik het daarna alleen maar lastiger zal krijgen. Wanneer het later dan wel tot een confrontatie komt, kan hij mij dan meer pijn doen. Mocht ik hier mijn all-in tegen hem gecalled zien en verliezen, dan heb ik nog steeds 7000 punten om het toernooi mee te vervolgen. De enige handen waar ik me echt zorgen om moet maken waar hij me mee kan callen zijn JJ+, AK. Andere handen zoals AQ AJ AT en pocket pairs lager dan mijn tienen, zal hij hoogst waarschijnlijk folden. 99 en JJ blijven twijfelgevallen of hij ze fold of callt.
Doordat Michiel echter veel meer handen zal moeten folden dan kan callen en er 5600 (14 BB) in de pot zat, was de keuze om all-in te gaan niet te moeilijk. Mijn enige probleem was wel dat ik bij een call van Michiel vaak niet te blij zal zijn en zal moeten hopen op AK.
Jammer genoeg had hij hier wel een hand om te callen die gelukkig wel AK was.
Mijn tienen bleven staan en ik pakte de chiplead en had me gelijk ontdaan van een gevaarlijke tegenstander.
Geen comments
Voeg je commentaar toe