Voor de finaletafel bekeek ik rustig de situatie waarin ik me bevond. De eerste prijs in dit toernooi was een kleine 175.000 Euro en degene die als eerste de finaletafel verliet zou met 9500 euro genoegen moeten nemen. Zoals bij elk pokertoernooi ligt het grootste gedeelte van het geld in de top. De stacks voor aanvang van de finale waren zoals je op het plaatje onderaan kunt zien.
Ik stond dus laatste in chips met 86k bij blinden van 3000/6000 en een ante van 500. Een heel rondje spelen kost dus minimaal 13500, wat ongeveer 16 % van mijn stack was. Mijn uitgangspositie was dus slecht, maar wanneer ik in staat zou zijn te dubbelen dan zou ik gelijk rond de derde plek staan en een stack hebben om mee te doen voor die eerste plek. Doordat mijn stack zo klein was in relatie tot de blinden besloot ik geen enkele chip vrijwillig in de pot te zetten, tenzij ik met een hand all the way zou gaan; elke pot die ik zou gaan spelen zou voor al mijn chips zijn, want ik wil met deze stack niet 20% van mijn chips gebruiken om een raise te maken en daarna af te gooien wanneer er op me teruggespeeld wordt.
Verder was mijn stack nog ideaal om mee te re-pushen; wanneer iemand zou openen en ik all-in zou gaan, kon ik diegene nog 70k raisen. Een bedrag waar ik iedereen, behalve de chipleader Chin, nog veel pijn mee kon doen.
De strategie was dus duidelijk: zoeken naar een dubbel door tight te openen en vooral voor de re-push gaan nu mijn stack nog groot genoeg was om fold equity te hebben. Tuurlijk zou ik wanneer er naar mij toegefold wordt op de button met veel handen all-in moeten gaan en SB BB any 2 all-in moeten pushen om mijn stack op niveau te houden.
De eerste paar rondjes gingen heel rustig aan. In mijn eerste blind kreeg ik een walk, altijd lekker. Ik foldde enkele handen die erg close waren, AJ en ATs UTG, omdat ik het nog te vroeg vond om met een heel veld achter me te proberen de blinden op te pakken, waar ik wist wanneer ik gecalled zou worden, ik vrijwel zeker een grote underdog zou zijn. Op een gegeven moment opende mijn rechterbuurman op de button, waarna ik mijn pocket tweeën in de kleine blind prima all-in kon pushen en na lang nadenken foldde hij zijn hand. Zo bleef ik lange tijd aan de finale hangen rond de 100k. Eenmaal vond ik twee vrouwen maar kreeg ik helaas niet de actie die ik wilde en pakte alleen de blinden op.
Door telkens minimaal één keer per rondje all-in te gaan op de small blind of button, bleef ik in leven en het wachten was nog steeds op de hand om te dubbelen of op een call na één van mijn all-ins, waar ik dan als underdog de showdown zou moeten winnen. Toen we op een gegeven moment nog met zes man zaten en de blinden 5000/10.000 waren, was het zover. Ik pushte all-in met T7 van schoppen en de fransman in de big blind maakte de call met KQ van klaveren. Helaas bood het board mij geen hulp en was het einde oefening.
Uiteindelijk kan ik tevreden terugkijken op het toernooi met mijn zesde plek. Er zat gewoon niet meer in, maar ik heb er in ieder geval alles aan gedaan om in een zo'n goed mogelijke positie te zitten om uiteindelijk een dubbel te maken. Dan zou ik meer dan 15 big blinds hebben waarna er eindelijk wat anders dan shortstack poker gespeeld kon worden door mij. Helaas gaat het niet altijd zoals je hoopt. Volgend jaar zal ik er weer bij zijn want ik heb nog steeds een Master Classics Bordje nodig om van te eten!
Geen comments
Voeg je commentaar toe