The Flopfather: Part Three

In het vorige deel ontaardde de heads-up tussen Don Vipip en Don Ratoli in een gewelddadige stand-off. Caruzzi, de capo van Don Vipip, hield Ratoli in gijzeling terwijl Don Vipip hem liet weten dat het territorium aan de oostzijde van de Hudson rivier zou worden overgenomen door de Vipip familie.

De drie mannen wisten ternauwernood aan de schutters van Ratoli te ontkomen en zijn weer op weg naar het landgoed van de Vipips. In de auto viel het verlossende woord: het is oorlog.

00:10 uur, Vipip limousine
"Tom," zegt Don Vipip tegen zijn consiglieri, "ik wil dat mijn familie altijd buiten schot blijft. Zorg dat mijn zoons niet meedoen in deze krankzinnige oorlog". Tom knikt, maar is nog altijd teleurgesteld in het feit dat zijn eigen Don hem niet in vertrouwen heeft genomen en hij nu pas over deze omstandigheden is ingelicht. "Ik zorg ervoor Don. Maakt u zich geen zorgen", antwoordt hij zonder blijk te geven van zijn gemoedstoestand.

01:00 uur, Vipip landgoed
Sonny Vipip, de jongste zoon van Don Vipip en tevens zijn grootste trots, snelt naar buiten. "Vader, wat is er met uw limousine gebeurt? Wie heeft op u geschoten?", vraagt hij licht panisch. "Niets om je druk over te maken Sonny. Dit staat allemaal buiten jou en je broers," is het korte antwoord van Don Vipip terwijl hij zich richting voordeur begeeft. Het is duidelijk dat Sonny hier allerminst genoegen mee wil nemen: "Ik ben een volwassen man. Wanneer ga ik deel uitmaken van de familiezaken?" Er komt geen antwoord van de Don, die zich terugtrekt in zijn kantoor en Sonny verbouwereerd achterlaat in de gang.

Even later springt Sonny in zijn auto en begint te rijden als Tom Rivers plotseling op zijn raampje tikt. "Waar ga je heen Sonny? Het is te gevaarlijk. Ik kan je niet laten gaan." Sonny trekt zich er weinig van aan en trapt het gaspedaal in. Tom Rivers kijkt hem na en knikt vervolgens naar twee van de bewakers alsof hij wil zeggen dat ze hem niet uit het oog mogen verliezen. De mannen springen in een gitzwarte mustang en zetten de achtervolging in.

03:15 uur, Ituzi homegame
Sonny is een talentvolle Hold'em speler. Zijn agressieve spel maakt hem een geduchte cashgamer en er zijn maar weinig tegenstanders te vinden die hun geld vrijwillig willen afstaan aan de jongste telg van de Vipip familie.

In de zaal staan zes cashtafels, maar deze zijn voor de 'gewone man' en de voetsoldaten van de diverse families. Het echte werk gebeurt achterin en is afgeschermd van de rest van de zaal door een dik bordeauxrood velours gordijn. Sonny speelt hier minstens drie keer per week tegen de high-rollers van de onderwereld. Vandaag is hij hier echter om stoom af te blazen.

Aan tafel zitten twee Yakuza's, drie rijke vastgoedhandelaren en ... de rechterhand van Ratoli; een kleerkast van een Siciliaan, Joey Raszioli genaamd. Sonny weet dan wel niet de fijnste details, maar hij is ook niet gek. Hij weet dondersgoed dat zijn vader in een conflict is verwikkeld met de Ratoli familie en dat het woord oorlog al een aantal keren is gevallen. Deze man is dus niet alleen in het poker een tegenstander, maar dus ook in het dagelijks leven een bedreiging. Sonny mag niets doen en mag, kennelijk, ook niets weten en dus gaat hij lijnrecht tegenover Raszioli zitten. Zijn gevoelens van haat en nijd weet hij zorgvuldig te verbergen.

Gedurende de sessie verliest Sonny drie buyins en raakt behoorlijk geïrriteerd van het arrogante gedrag van Raszioli. Deze laatste zit hem te tarten met agressieve trashtalk waar Tony G nog een lesje van kan leren. Op een gegeven moment escaleert de boel als Sonny krijgt gedeeld en pre-flop raiset. Raszioli heeft hem inmiddels al zeven keer uit een pot gewerkt door agressief over the top te komen, maar dit keer zal Sonny een stand gaan maken als het weer gebeurt. Je kon de klok er gelijk op zetten, want wederom re-raiset Raszioli de raise van Sonny. De jonge hond gaat kort de denktank in en schuift dan zijn hele stack over de lijn. "All-in," voegt hij kalm toe.

Raszioli staart over de tafel en probeert een read te krijgen op Sonny die stoïcijns voor zich uit kijkt. Het lijkt uren te duren en Raszioli maakt call-schijnbewegingen om Sonny te betrappen op een tell, maar niets lijkt te werken. De minuten verstrijken en Sonny voelt zich sterk. Meestal als het zo lang duurt dan fold de speler wel, maar tot zijn grote verbazing maakt Raszioli uiteindelijk toch de call en draait langzaam om.

Het hoofd van Sonny wordt insta-rood van woede. "What the fuck... waar moest je verdomme nou over nadenken idioot? Je bent een fucking slowroller!" Hij staat op, grijpt zijn Beretta uit zijn holster en vuurt vijf kogels af die zich in de borstkas van Raszioli boren. "En ik haat slowrollers motherfucker!"

De overige spelers duiken weg, een plotselinge chaos in het immer zo rustige pokerhol. Sonny loopt om de tafel en vuurt nog een kogel af tussen de ogen van zijn rivaal. Twee seconden lang kijkt hij naar het levenloze lichaam van zijn slachtoffer en rent dan snel de deur van de pokerroom uit. Eenmaal op straat aangekomen voelt hij zich bevrijd. Dit voelt als wraak voor de aanslag op zijn vader en geen haar op zijn hoofd die spijt heeft van zijn zojuist genomen actie.

Sonny snelt zich richting een telefooncel en belt naar het landgoed. Tom Rivers neemt de telefoon aan. "Sonny, waar ben je? Wat heb je gedaan?" Sonny vraagt hem niet eens hoe hij weet dat er iets gebeurt is en vertelt hem dat hij Raszioli heeft doodgeschoten. Het is stil aan de andere kant van de telefoon. Dit is verschrikkelijk nieuws. De consequenties zullen ingrijpend zijn voor de aanstaande oorlog tussen de families. De eerste zet is dus een feit en het is niet de Ratoli familie die een klap uitdeelt, maar de Vipip familie.

"Blijf daar Sonny. We komen je halen," zegt Tom. Sonny hangt de telefoon op en verbergt zich in een donkere steeg totdat hij wordt opgehaald. Plotseling is daar het besef van zijn daad en weet hij dat zijn vader hem dit niet in dank zal afnemen. Maar wat voelde het goed en wat is hij trots op zichzelf. Eindelijk heeft hij zichzelf bewezen.

Wordt vervolgd

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print