Dat poker niet zomaar een spelletje is, daar is iedereen het wel over eens. Om poker topsport te noemen is misschien het andere uiterste, maar toch doe ik deze uitspraak. De pokersport vereist veel van je lichaam en geestelijke vermogen. Om dertien uur per dag je beste spel te laten zien is een onmogelijk opgave als je niet 100% lichamelijk en geestelijk fit bent. Een van de beste spelers ter wereld is de Fin Patrik Antonius. Hij is een goede vriend van me, en ik leer ontzettend veel van hem. Hij beschouwt poker als absolute topsport en is elke dag bezig om z'n gezonde lijf nog fitter te maken. Als voormalig tennisser weet hij wat nodig is om in vorm te komen en te blijven. Dagelijks gooit hij zich vol met
allerlei vitamines en mineralen, en is hij in het krachthonk te vinden, vaak na een partijtje tennis.
Dat gaat me als ongedisciplineerd Amsterdams straatschoffie natuurlijk net iets te ver, maar ik heb gemerkt dat m'n fitheid aan 't verslappen is: het kan invloed hebben aan de pokertafel en daarom heb ik besloten er per direct wat aan te doen. Poker is m'n brood, en voor brood moet je werken, zo simpel is het.
De komende vier weken verblijf ik in Las Vegas om…te trainen. Elke dag naar de sportschool, of ik nou wil of niet. Het lijkt raar om naar Las Vegas te gaan om fitter te worden, maar voor mij is het volstrekt logisch. In Nederland ondervind ik teveel persoonlijke en zakelijke afleiding om me er vol op te storten.
Ik zie het letterlijk als trainingskamp. Er volgen nog twee EPT's in San Remo en Monte Carlo, voordat de Europese spelers zich zo langzamerhand naar Las Vegas verplaatsen, waar op 30 mei alweer de World Series of Poker begint. Er zijn spelers die daar meer dan 30 toernooien achter elkaar spelen. Een dikke maand lang minstens 12 uur per dag pokeren. Een ieder dit heeft meegemaakt zal het bevestigen: het is dodelijk vermoeiend.
Toen ik m'n koffer haalde op 't vliegveld in Vegas kwam ik uitgerekend Patrik Antonius tegen. Ik zei "Tomorrow, gym!" Hij zei dat 't prima was en dat we maar om 9 uur 's ochtends moeten beginnen. Hmm, hij ging all-in en ik moest folden. Sorry Patrick, maar de gym is bij ons in 't gebouw en ik sta niet zo vroeg op. Discipline is leuk, maar kan te ver gaan!
Een andere vriend van me, David Williams, zal me vergezellen in de fitnessruimte, maar om een totaal andere reden. Zoals zo vaak heeft hij een weddenschap lopen met Tuan Le. Hij moet binnen enkele weken een flink aantal kilo's kwijtraken om de weddenschap te winnen. Pokerspelers houden van een gokje, en als het even kan gaat 't altijd om weddenschappen waarbij vaardigheden en discipline een belangrijke rol spelen. Rare jongens.
Zelf hoop ik geen weddenschap nodig te hebben. Ik wil gewoon een betere pokerspeler worden, en ik zal alles doen wat daarvoor nodig is.
"Deze column verscheen eerder in De Telegraaf op 1 maart 2008"