Column Noah Boeken - Rounders

De pokerfilm Rounders met Matt Damon, Edwart Norton, John Turturro en Femke Jansen betekende voor veel mensen het begin van hun pokercarriere. Ze wilden Matt Damon zijn: de jonge knul die de strijd aangaat met een maffiabaas en pokerprofessionals, en uiteraard wint.

Toch is in de film een ander fenomeen te zien dat veel realistischer is, namelijk het leven van de professionele "grinder". In de film wordt dit leven gepersonificeerd door Joey Knish gespeeld door John Turturro. In plaats van het najagen van dromen, richt hij zich meer op "geduldig pokeren". Het is werk voor 'm, en zo beschouwt hij 't ook. Veel plezier heeft hij niet in z'n vak, maar aangezien het brood op de plank brengt, heeft hij voor dat leven gekozen.

Toen ik deze week in de Bellagio even een uurtje ging cashgamen, moest ik onmiddellijk denken aan Rounders. De cashtafels bestaan altijd uit een aantal "grinders" die geduldig op toeristen wachten. Aangezien de toeristen maar een korte tijd in Vegas verblijven, willen ze zoveel mogelijk actie. In de praktijk betekent dat: veel handjes spelen en veel fouten maken.

Omdat ik op een afspraak wachtte en me verveelde, nam ik plaats aan een 100-200 limit tafel, waar drie anderen aan 't spelen waren. Misschien dat ze aan 't wachten waren op een toerist, en dan zouden ze aan mij een goede hebben. Na een half uurtje spelen werd hun en mijn geduld beloond. Een flink aangeschoten Amerikaan nam luid plaats en wisselde een paar duizend dollar. Het duurde tien minuten voor z'n chips op waren en hij had er geen enkele moeite mee om zich nog eens in te kopen. Er werd ontzettend veel gelachen en geschreeuwd, vooral door de dronken Amerikaan. Door de goede schudmachines in de Bellagio werden er zo'n 35 handjes per uur gedeeld, wat behoorlijk veel is voor live-poker. Wederom een gunstige ontwikkeling voor de "grinders": hoe meer handjes, hoe meer ze uiteindelijk verdienen.

Ik zat erbij en keek ernaar: het was een ervaring die ik al vaker heb meegemaakt maar dit keer verwonderde ik me meer dan ooit. Zou er dan nooit iets veranderen? Is alles sinds het uitkomen van Rounders in 1998 werkelijk hetzelfde gebleven? Het antwoord was ja, het is zo gebleven en zelfs nog vele malen erger geworden sinds poker een prominente plaats op tv inneemt in de US en het zal wel altijd zo blijven. Grinders in Las Vegas kunnen nog jaren voort.

Na een uurtje spelen kwam m'n afspraak en kon ik m'n winst gaan tellen: toch weer een leuke 3800 dollar, genoeg om een paar toernooitjes te spelen. De dronken Amerikaan had bijna al z'n geld weer teruggewonnen toen ik ermee stopte. Hij raiste elke hand, en speelde soms blind tot en met de laatste kaart. Hij had wat gelukjes en speelde dus tot nu toe quitte. De grinders zaten er niet mee. Over een paar uurtjes zou hij toch alles kwijt zijn, en mocht hij geluk blijven houden en met winst van tafel gaan, dan is er altijd wel een volgende toerist.

Toen ik het casino verliet zag ik iemand binnenkomen die verdomd veel op Joey Knish leek. Donker haar, krullen, nors, een tandenstoker in de mond. We hadden even oogcontact en hij knikte kort. Voordat ik iets kon zeggen was hij al verdwenen. Op weg naar de pokertafels. Er is niets veranderd.

"Deze column verscheen eerder in De Telegraaf op 8 maart 2008"

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print