Mijn laatste column schreef ik alweer een tijdje geleden, nog voor de World series of poker. Na mijn redelijke prestaties wilde ik graag een column schrijven voor PokerNews, maar ik had een gevoel dat alles wat ik wilde schrijven al gezegd was tijdens de vele interviews van het Live Reporting Team. Mochten er toch mensen zijn die de uitstekende coverage van zeven weken WSOP in Las Vegas hebben gemist, heb ik hieronder mijn exit-filmpje van het WSOP Main Event. Zelf heb ik het door mijn teleurstelling pas deze week voor het eerst bekeken.
Sinds de dag dat ik op Pokerstars voor "echt geld" begon te spelen in januari 2003, stond de site bekend om z'n grote $215,- buy-in toernooi op zondag, waar je op dat moment de grootste pokerprijs van het internet kon vinden in een deelnemersveld van een kleine 1000 man. Hoewel mijn eerste storting $50,- was, had ik als doel in de toekomst aan dit toernooi deel te nemen; of het de grote prijs was die mijn ogen verblindde of mijn wil om de beste te worden kan ik me niet zo goed meer herinneren, want dat waren echt mijn eerste online poker-ervaringen.
Een half jaar later en nadat ik enkele finale tafels had gehaald in $55,- freezeouts, speelde ik wekelijks mee in het $215,- toernooi waarvan de opkomst met de week groeide. De eerste tig weken wist ik maar niet in het geld te eindigen en ik werd er gek van, want in andere toernooien lukte dat met gemak. M'n vrienden en ik waren er al over uit dat je het $215,- toernooi gewoon moest blijven spelen, hoe slecht de bankroll soms ook was, en dat je dan uiteindelijk wel een keer zou hitten.
Eind april was het eindelijk zover, PokerStars organiseerde toen één keer per maand op de laatste zondag de 300k guaranteed met een buy-in van $530,- in plaats van $215,-. Na een lange nacht toernooien spelen samen met Marcel Lüske, die toen voor één van de eerste keren online speelde, eindigde ik op de vijfde plek na 5-way een zeer gunstige deal te hebben gesloten in een veld van 661 man.
De jaren daarop groeide het toernooi op zondag uit naar wat het nu is geworden: de Sunday Million met een guarantee van 1,5 miljoen. In de jaren na mijn eerste finale tafel wist ik hem één keer te winnen zonder chop met ruim 3000 man.
De laatste jaren speel ik de Sunday Million bijna nooit meer. Reden hiervoor is dat ik niet meer toernooien grind zoals vroeger en ik probeer minder 's nachts te leven. Daar komt bij dat het toernooi zo groot is geworden dat het meer een lot in de loterij is geworden, want wanneer een toernooi in 12 uur van 7500 man naar 1 winnaar moet gaan, komt er natuurlijk heel veel geluk kijken.
PokerStars introduceerde jaren terug de Sunday Warm Up; op een veel relaxtere tijd voor ons Europeanen. Afgelopen weekend zat ik ziek thuis met keelontsteking en besloot ik op zaterdagavond een paar toernooien te spelen op Pokerstars. Ik was net op tijd voor de $109,- rebuy, waar ik uiteindelijk genoegen moest nemen met een 5de plek voor een kleine $7000,-. Ik was al lang blij met een winnende dag, want op de cashgames wil het de laatste maanden niet lukken.
Zondag was ik nog steeds ziek thuis en waar mijn vriendin naar een verjaardagsfeest van een goede vriend van me in de Jimmy Woo ging, besloot ik maar aan het werk te gaan in de $109,- rebuy, de $109,- freezeout en de Warm Up.
De $109,- freeze-out en Warm Up gingen meteen al erg goed en ik besloot me weer eens in te schrijven voor mijn oude liefde: de Sunday Million
In de $109,- en de Warm Up kwam ik net tekort en strandde ik met de finale tafel in zicht op de 13de plek in de $109,- en de 30ste in de Warm Up. Op dat moment zat ik nog met een ministack in de Million en met 20.000 in chips bereikte ik rond 2 uur 's nachts het geld met mijn ministack. Daarna begon het ineens te lopen en binnen een paar handjes stond ik average in chips. Zo zie je maar weer, dat zolang je maar in een toernooi blijft hangen, je kans maakt en niet per se hoeft te forceren. De uren daarna vlogen voorbij met mijn stack steeds rond het gemiddelde. Met 30 man over verloor ik uiteindelijk mijn stack om half negen 's ochtends in een lastige hand. Bij Blinden 50k-100k met 10k ante speel ik 2,1 miljoen en krijg ik op de hijack 
gedeeld met twee grote stacks achter me, die redelijk actief zijn en in de blinden twee stacks zo groot als die van mij. Ik besluit all-in te gaan omdat ik niet wil worden ge-3-bet door de stacks achter me met handen die ze nu moeten neerleggen zoals 22-66 en AT. Iedereen foldt, de grote blind gaat in de tank en callt me uiteindelijk met AQo, het board geeft geen hulp en ik eindig op de teleurstellende 23ste plaats.
Na de hand speel ik hem nog een paar keer terug in de replayer en zie ik tot mijn schrik dat ik all-in ging voor ruim 21 big blinds waar ik er in m'n hoofd maar 17 had. Mijn gedachtegang van all-in gaan om niet te worden ge-3-bet was goed, echter lette ik door vermoeidheid niet goed op mijn stack die groter was dan ik dacht. Daardoor verloor ik uiteindelijk in een hand waarin ik niet broke had hoeven en mogen gaan. Wanneer je meer dan 20 big blinds hebt, hoef je gewoon niet je hele stack op het spel te zetten met KQ; er kunnen achter me mensen wakker worden met een monster. Daarom had ik gewoon 230k moeten maken en rustig neer moeten leggen bij een reraise. Die keer dat ze me dan reraisen met de handen die dat anders niet konden, moet ik dan maar aan hen geven. Zo kan ik in elk geval nooit het toernooi uitvliegen als iemand een monster vindt. Wanneer je all-in gaat voor je hele stack met een openshove ben je gewoon aan het gokken en weet je dat je er een keer tegenaan gaat lopen. In dit veld met nog heel wat mindere spelers en met een stack zoals die van mij was het gewoon onnodig. Een fout waar ik toch nog wel twee dagen 'wakker van lag'. Zo zie je maar weer dat één klein foutje in No Limit Hold'em grote gevolgen kan hebben. Natuurlijk was de move niet veel slechter dan een raise, maar toch niet optimaal en deze was net de keer dat ik erop afgerekend werd.
Zo vaak speel ik de Sunday Million niet en om dan zo dichtbij te stranden is zuur. Ook weet ik niet of ik nou juist vaker wil gaan proberen om hem te spelen na dit resultaat of moet denken van hmm, het is een crapshoot. Wat is de kans dat ik snel weer zo ver kom?
De laatse keer dat ik ver kwam in de Million was een paar jaar terug toen ik ook al met een zuur gevoel het toernooi moest verlaten, doordat ik een hele dure misclick maakte. Ik was preflop allin met mijn average stack met J7 toen er nog 45 man over waren van een veld van 11.000! Ik geloof de grootste Million ooit!
Maar goed, één ding is duidelijk: mijn honger is nog niet gestild na de 'net niet finale tafels' in de WSOP en nu online. Ik kijk heel erg uit naar de komende weken, waarin ik zal deelnemen aan EPT Barcelona, WSOP Europe en de EPT in London. Daaromheen zal ik ook enkele side events spelen en als ik de tijd heb zoveel mogelijk WCOOP-toernooien, Eerst nu even uitzieken en dan vol aan de bak. Can't wait!



















Lees 2 comments(s) over dit artikel
Voeg je commentaar toe