Het topjaar van Paul Berende

Soms heb je van die mensen waarvan je op 1 januari nog nooit hebt gehoord en waar je op 31 december niet meer omheen kunt. Paul Berende is zo iemand. Hij deed het uitzonderlijk goed dit jaar, met name nog online, maar de plannen naar het live circuit zijn al gemaakt.

We maakten een afspraak voor een interview en het lijkt meer niet toevallig dat hij juist in deze tijd de $109,- rebuy won. Het gebeurde voor het eerst met Danny Ryan, die een interview voor PokerNews Magazine gaf en de zondag erop meteen maar de Sunday Million won. Ericajax gaf kort terug een interview en kreeg daarna een enorme run in online toernooien en ook 1suus2 won kort na haar interview met PokerNews een mooi toernooi. Nu hebben we ongeveer hetzelfde. Onder de naam padjes won hij de $109,- rebuy.

Je nick is padjes, maar je wordt door heel veel pokeraars ook gewoon zo genoemd hè?
Ja, het is onderhand bijna geen Paul meer, haha. Iedereen roept padjes.

Hoe kom je erbij? Ik vind het een aparte nickname.
Een vriend van mij die ook pokert heeft die naam ooit bedacht op Pacific. Toen ik zelf nog niet zo heel serieus pokerde, heb ik op Stars ook die naam gepakt. Sindsdien heb ik daar redelijk goed op gerund. Iedereen denkt nu ook dat hij degene is die op Stars al die toernooien wint. Dat is wel heel grappig, ook omdat het een maat van me is. Waar de naam vandaan komt, weet ik niet. Ik vond het wel een komische naam. Maar ik heb hem dus gewoon afgepakt eigenlijk.

Je draait er zeker wel goed mee, je hebt een topjaar.
Ja, klopt. Aan het begin van dit jaar heb ik die EPT’s gespeeld, maar toen had ik nog wel een mindere roll, 6 of 7000. Toen heb ik een periode gehad dat ik gebackt werd door PlSANGGORENG voor al die toernooien. We zouden wel kijken hoe het ging. En ja, toen won ik ineens in anderhalve maand heel veel geld. Heb de helft wel moeten afstaan toen. Maar op dat moment was het een goede deal omdat ik geen verlies kon draaien. Daarna heb ik eigenlijk ook steeds heel veel gewonnen.

Het begon geloof ik met de Sunday 500, waarin je tweede werd.
Dat was wel de grootste klap in die deal. Daarna heb niks groters meer gewonnen, maar dat is natuurlijk ook moeilijk. Ik hield toernooiavondjes toen en liet altijd weten wat ik speelde. Ik kwam die avond heel diep en vanaf de laatste 40 ging hij ook meekijken en handjes bespreken enzo. Toen heb ik ook supergoed gespeeld. Je hebt sowieso veel ruimte, tot het einde 60 big blinds diep. Alles ging goed. Als ik bette voor value, kreeg ik het. Bette ik als bluf, lukte het ook. En ja, op het einde kwam ik dan tegen een echt toernooimonster, die wilde ook geen deal maken.

Believer82, dat is wel een beest ook.
Ja, ik kende hem eigenlijk niet toen, maar ik zag op official poker rankings dat hij al meer dan een miljoen had gewonnen. Hij stond ook 6 tegen 1 voor in chips of meer zelfs. Toen dubbelde ik nog wel en daarna had ik weer een flip. Als ik die had gewonnen had ik meer dan 2 tegen 1 voor gestaan in chips, maar die verloor ik. Ik kon daar op dat moment niet echt om balen ook. Ik snapte het wel.
Vooral headsup heeft PlSANGGORENG me erg geholpen. Ik ben zelf niet zo goed headsup, maar uiteindelijk heb ik wel goed gespeeld tegen hem.

Tweede is meestal een plaats waar je om baalt, maar jij had dat dus niet?
Ja, natuurlijk had ik ook wel een momentje dat ik even baalde. Maar wat ik won was ook veel geld, dus het was prima. De eerste plaats was wel meer natuurlijk, maar niet belachelijk veel meer. En uiteindelijk ben je dan toch heel tevreden met je resultaat. Ik vond het vooral leuk dat ik eindelijk eens een keer wel echt ver kwam. Ik was daarvoor al een keer 24ste en 26ste ofzo geworden in de Warm Up en de Million. Een beetje van die net-niet-finishes, waar je eigenlijk ook niks aan hebt. Dit vond ik dus wel vet.

Dan speel je ook de $109,- rebuy regelmatig.
Ja, ik had hem al een paar keer gespeeld in de tijd dat ik gebackt was. Daarna ook vaker. Ik heb er altijd wel goed in gerund en vorige week won ik hem dan eindelijk.

Wat is het prettige aan spelen in de $100,- rebuy?
Veel mensen spelen iets te agressief. Omdat ze zo agressief spelen, kun je in de middenfase met tight spel redelijk ver komen. Alleen net voor het geld kan je met een stack wat agressiever zijn. Maar de mensen spelen toch te agressief, ze gaan te gemakkelijk allin met marginale handen.

Wat is dat eigenlijk? Alle Nederlanders lijken het toernooi op ongeveer dezelfde manier te spelen: niet te gek veel rebuys doen, tight spelen daarna.
Ja, vooral met die rebuys ja. Op het begin deed ik dat ook te veel. Dan had ik aas-vrouw in de rebuyperiode, ging ik openshoven. Dat moet je gewoon echt niet doen, dat kost op termijn veel te veel geld. Ik weet niet waarom dat bij Nederlanders zo is, misschien toch omdat ze veel met elkaar praten. Ik spreek ook veel met Fret_1987 en met Shevmouse. Die heb ik op msn en zij spelen hem ook vaak. Daar bespreek ik tactieken mee en dat is wel heel erg leuk.

Dat zijn jongens die het ook wel lekker doen de laatste tijd.
Ja, hoewel Fret niet zo veel multitables meer speelt nu hoor. Nu had hij er ineens wel weer zin in, omdat hij mij zag winnen. Hij zei dat hij de laatste tijd iets te lang niks won. En dat moet je niet onderschatten. Dat kost gewoon heel veel geld en heel veel tijd. Ik denk dat veel mensen die downswings in toernooien te veel onderschatten. Het lijkt misschien wel dat Fret inmiddels wel miljonair moet zijn als je ziet wat hij allemaal heeft gewonnen, maar er gaat zo veel weg aan buyins. Zeker in een WCOOP. Ik doe ook weleens met mensen een toernooiavond en dan swappen we met iedereen 10 procent, dat vangt ook wel wat op.
Het zijn allemaal mensen van mijn leeftijd ook, allemaal rond de 21. Het zijn ook allemaal slimme gasten, zitten allemaal op de universiteit, dus dat is wel leuk.

Je komt ook op in de live toernooien. Je hebt twee EPT’s gespeeld en we zien je ook vaker in Holland Casino. Is dat een bewuste keuze geweest of ben je er in gerold?
Het leek me vet om me een keer te kwalificeren voor de EPT’s. In februari had ik ineens twee kwalificatietoernooien gewonnen. Voor San Remo op Everest en voor Kopenhagen op Stars, met steps. Het was niet een doel dat ik me ineens helemaal ging richten op kwalificaties, maar ik vond het leuk om eens erbij te doen. Toen ik ze had gespeeld, heb ik wel gezegd dat ik het vaker wil. Bijna niemand heeft ook de roll om direct in te kopen. Ik wil me dus wel vaker gaan kwalificeren. Ik heb ook min of meer afgesproken met Fret en Brryan om naar de Bahama’s te gaan, omdat het daar ook leuk is als je bent uitgeschakeld. Dat shotje wil ik weleens wagen, dan verkoop ik wel 40 procent ofzo. Als ik goed run betaal ik hem misschien ook wel helemaal zelf. Verder wil ik ook gewoon nog de HC-toernooien spelen. De Dutch Open volgende maand nog.

Hoe ziet jouw schema er dan uit? Want je hebt je studie, je hebt online poker en ook nog live. Hoe combineer je het?
De laatste tijd heb ik vooral veel online gespeeld. Dat kwam ook vooral door de WCOOP. Normaal gesproken probeer ik op zondag de toernooien te spelen en dan door de week nog een avondje, omdat het allemaal ’s nachts is en ik anders op school ook niks meer waard ben. En ja, live toernooien zijn meestal niet zo moeilijk. Ik kan altijd wel een weekje of een halve week vrij nemen van school. Dat is niet zo’n ramp. Ik moet gewoon een beetje kijken wat uitkomt. Ik vind het ook zonde om te kappen met mijn studie, ook omdat ik mijn propedeuse nog niet heb gehaald. Vastigheid heb ik dus nog niet. Ik wil gewoon kijken hoe het loopt. Ik kan nu geld verdienen en studie doen. Doordat het veel tijd kost die toernooien, kan het gewoon niet elke dag.
Voor EPT’s wil ik me gewoon nog steeds proberen kwalificeren of procenten verkopen. Zo leuk vind ik het wel. Zeker ook als je ziet dat ik ze vorig jaar helemaal nog niet kon betalen. Toen had ik daar de bankroll niet voor.

Hoe is het om zo snel zo veel hogere buy-ins te kunnen spelen.
Het is wel redelijk snel gegaan, maar ik heb ook wel veel volume gedraaid. Het is niet zo dat ik ineens met een shotje zoveel heb gewonnen. Daarvoor had ik ook al wel een paar andere prijzen gepakt van 10 of 11.000 dollar. Dus ik heb op die limieten ook wel genoeg gespeeld, om nu ook zonder scared money te spelen. Maar inderdaad, het is wel raar om te zien dat je nu ineens een Main Event van de WCOOP kan spelen, dat is wel een huge buy-in natuurlijk. Maar daar had ik ook wel weer twee keer 20 procent van verkocht.

De WCOOP ging in totaal wel redelijk toch?
Nja, eentje was wel heel erg zonde. Ik was na dag 1 chipleader in de $1050,-. Mensen spraken me daar ook nog op aan. Ik sliep toen heerlijk met vier keer average. Maar op een of andere manier lukte er helemaal niets meer. Dan kun je nog wel blijven folden tot de laatste dertig ofzo, maar je moet wel iets, dus toen heb ik het erin geschoven met een semi-bluf. Hij had top pair, was een beetje jammer. Dan zeggen mensen wel: hoe kun je nou chipleader zijn en dan zo laag eindigen. Maar ja, ik ben dan chipleader met vier keer average bij de laatste 180 man, maar bij de laatste 45 heb je dan nog maar gewoon average als je niks krijgt. Als je niet kan uitbreiden, heb je er niks aan. Ik had er niet echt een goed gevoel over. Dan heb je wel 6000 dollar winst, maar de finale tafel gaat om tonnen. Dat zijn toch one-timers, heel zonde.
Ik had ook het Mixed Event nog gespeeld op de WCOOP, maar ik speel eigenlijk nooit Limit. Uiteindelijk was ik van de 3000 spelers 25ste geworden. Ik zat met Joep van den Bijgaart op msn. Die kan heel goed Limit, dus die hielp mij steeds in dat gedeelte en ik zat zelf te knallen in het No Limit-gedeelte. Door Joep ben ik dus nog wel redelijk ver gekomen, dat was wel mooi.

Leer je daar het meeste van?
Ja, eigenlijk wel. Met dat soort mensen handjes bespreken helpt gewoon heel veel. Maar het gebeurt ook achteraf natuurlijk, als je niet aan het spelen bent. Tijdens het spel kun je alleen ook gelijk de overweging maken wat het beste is. Ik vind het allebei wel fijn eigenlijk. Je moet alleen uitkijken met je timebank, die is immers geen duizend seconden. Ik heb vaak dat mijn timebank bij de laatste 20 nog maar 20 seconden is.

Ben jij zo’n timebanker dan?
Ja, wel redelijk. Bij moeilijke beslissingen denk ik altijd wel lang na. Het ligt er natuurlijk ook aan hoe veel toernooien je speelt. Laatst speelde ik zestien toernooien tegelijk en ook nog op verschillende sites, dan gaat je timebank natuurlijk veel sneller op dan wanneer je er maar vier speelt. Dan hoef je minder lang na te denken. Het komt er meer op neer dat je gewoon te laat bent om de beslissing te gaan maken.
Het is ook wel apart dat ik bijna de enige in de groep ben die al die toernooien zonder statistieken speelt. Shevmouse vindt het echt heel knap dat ik nog steeds zo’n goede edge heb. Maar als ik al die statistieken op mijn scherm zie, ga ik gewoon helemaal op tilt. Ik kan me dan niet meer concentreren. Mijn scherm is dan gewoon te vol. En in de meeste toernooien gaat het toch alleen maar om de eindfase. Dan ben je sowieso al geconcentreerd en je speelt dan ook al wel minder tafels. Het enige is dat je volgens mij in de beginfase wat minder info hebt als iemand bijvoorbeeld shovet in een bepaalde situatie. Maar tot nu toe vind ik het niet fijn werken. Misschien dat iemand het me nog een keer wil uitleggen, maar aan de andere kant: waarom zou ik het veranderen als het zo ook loopt.

Zie jij je nu op een zelfde soort plek waar Jorn Walthaus anderhalf jaar geleden zat? Jonge jongen die online toernooien aanstampt?
Moeilijk. Hij is wel ietsje anders dan ik natuurlijk. Hij speelt ook serieus cashgames en dat doe ik niet. Misschien op toernooigebied wel. Hij heeft daar natuurlijk ook eens zo’n enorme rush gehad. Wat dat betreft is het misschien wel vergelijkbaar, maar ik moet me nog bewijzen.

Fotografie: Roel van Diem