On the Button: Stoffie

Sommige regulars op het forum vallen niet of nauwelijks op. Ze posten vrijwel in alle secties, maar zonder echt op te vallen door harde stellingnames. Stoffie is zo iemand. Wel pokert hij al vier jaar en zit hij al bijna de helft van die tijd op PokerNews. Hij was onder meer bij de EPT’s van Londen en Dortmund.

Naam: Stoffie
Woonplaat: Groningen
Leeftijd: 21
Werk: student small business en retail management
Lid sinds: 23 januari 2008
Aantal posts: ca. 10.000

Ha Stoffie, hoe lang speel jij nu eigenlijk?
Speel al vier jaar nu. Op school op het gymnasium in Leeuwarden speelden ze poker in de kantine. Ik snapte er vrij weinig van, maar ben me er in gaan verdiepen. Elk tussenuurtje was het daarna standaard pokeren. Koffertje mee naar school. Met zes man speelde we twee euro sit en go’tjes.

Mocht dat op jouw school?
Het werd wel toegestaan ja, we zeiden ook niet dat het om geld ging. Na schooltijd op de vrijdagmiddag zaten we nog uren op school te kaarten. Later zijn we €2,- rebuys gaan spelen. We vonden het zonde dat iemand er na een kwartier al uitlag en zo kon iemand blijven meedoen. Daarna zijn we zelfs overgegaan op cashgames. Minimale buyin van vijf euro en blinden van 5/10 cent.

Ben je in die tijd ook al online begonnen?
Ik denk ongeveer een half jaar erna. Een account op Everest gemaakt. Meestal wat sit en go’s gespeeld en vaak de fiche en stoel-toernooien van $1,-. Die won ik ooit voor $140,-. Dat was een heel bedrag toen voor mij.

Daarna ben ik verhuisd naar Party Poker. Speelde ik $6,- sit en go’s. Volgens mij was dat met die $50,- gratis van PokerNews. Ik had er natuurlijk geen bankroll voor. Daar hield ik me toen niet mee bezig. Daar heb ik eens een deal gemaakt bij de laatste drie in een $22,- toernooi voor iets van $700,-. Dat is ook het laatste dat ik daar speelde. In die tijd werd PokerStars groter en toen ben ik daarheen gegaan. Everest vond ik traag en de sit en go’s liepen er maar niet vol en op Party vond ik dat ook vervelend. PokerStars speelde fijner en het was drukker, dus toen ben ik daar gebleven.

Hoe ben je aan je nick Pechvogeltje gekomen?
Dat weet ik niet meer precies. Op Everest en Party had ik mijn eigen naam gewoon. Ik vond pechvogeltje wel een leuke naam. Misschien dat ik veel bad beats had in die tijd haha.

Word je er op aangesproken?
Vooral veel door Duitsers eigenlijk. Of als ik een suckout maak. Dan hoor ik vaak Ja, ja, jij een pechvogel? En als ik een bad beat krijg andersom: Nou, da’s niet zo’n tactische naam. Wat wil je ook daarmee?

Je speelt vooral toernooien geloof ik he?
Ik wissel het wat af. Ik heb heel veel van die 180-mans gespeeld van $4,40. Daarna ben ik pas veel MTT’s gaan spelen, zoals de Daily Thirty en de $3 rebuy. Vorig jaar heb heel veel steps gespeeld. Dat ging wel redelijk goed. Meestal had ik voor iets van $30 een step-4-ticket en daarmee speelde ik dan de Sunday Warm Up of de Million, waarvoor ik dan weer procenten verkocht. Als ik niet cashte, kon ik daarvan weer nieuwe steps spelen. Maar ik heb wel redelijk gecasht daarin. De 95ste plek was het beste, kreeg ik toen iets van 900 of 1000 dollar voor.
Maar echt bankroll bouwen deed ik niet, als ik 15000 of 2000 online had staan, haalde ik alles eraf en begon weer opnieuw Ik heb daardoor nooit een dikke bankroll gehad, maar ik speel het ook niet zo serieus, meer als hobby. Ik heb die steps tot en met januari gespeeld op die manier. Daarna ben ik gestopt en goedkopere toernooien gaan spelen. Ze werden ook steeds moeilijker. Vroeger was het tot en met step 3 makkelijk te beaten, maar nu niet meer. Of misschien ben ik gewoon wel niet beter geworden.

Nu speel ik dus vooral veel de Daily Thirty en de $3 rebuy. Die speel ik het eerste uur meestal als freezeout. De structuur is prima, na het eerste uur heb ik meestal toch acht- of negenduizend. Daar kan je prima mee spelen. Mocht ik nog beginstack hebben in de break, dan neem ik daarna wat meer risico met eventueel rebuys.

En je speelt vaak gebackt.
Ja, ik heb nog nooit een dikke cash gemaakt ook, hooguit 1200 dollar. Ik wil weleens een grote maken, maar als ik met mijn eigen geld speel, speel ik minder serieus. En ik wil ook wel feedback van andere spelers. Ja, ik kan op die manier ook geen grote cash maken, maar op zich is dat ook niet zo erg. En als ik een keer iets groots win, is het ook niet erg om de helft weg te geven, omdat ik meestal verkoop aan mensen die ik redelijk ken.

Je hebt ook nog een tijd voor PokerNews gewerkt. Hoe was dat?
Ja, dat was hartstikke leuk. Eerst met het thuisbloggen geholpen tijdens de World Series van vorig jaar. Daarna heb ik als verslaggever in het Live Reporting Team gezeten. Kon ik mee naar Londen. Dat is natuurlijk een van de mooiste weken uit mijn pokercarrière. Heel het Pro Team van PokerStars was aanwezig, ik kon iedereen aanspreken. Door de WSOPE die ervoor was, was heel de wereldtop aanwezig.

Wat is je daarin het meeste bij gebleven?
De ontmoeting met busto_soon. Ik had hem al zo vaak zitten railen op Stars. Toen was hij de enige Nederlander op een dag. Dus stond ik eigenlijk de hele dag bij hem voor updates. Het is echt een heel aardige gozer, heel rustig ook. Hij speelde toen ook nog het 25k High Roller-event. Hij bustte toen met KK tegen QQ vlak voor het geld. Er zaten nog 15 spelers in en er waren er 9 in het geld. Stond hij rustig op en vroeg hij zonder dat te merken was dat hij baalde of we zin hadden een biertje te gaan doen. Echt een supermentaliteit.

Bij de Master Classics heb je ook nog gewerkt? Daar ook leuke dingen gezien?
Ja, heel leuk zelfs. We zaten met het hele team in het Park Hotel. Na het toernooi zaten Scriptdude en ik daar wat sit en go’tjes te spelen en toen kwam Stevedude samen met Danny Ryan nog even langs om een biertje te doen. Zaten wij een $6 sit en go te spelen, terwijl Danny Ryan advies ging geven, terwijl hij eigenlijk alleen voor de gezelligheid kwam. Zat ik in een hand waar ik azen had, voor me ging iemand allin en ik wilde al bijna gaan callen, zodat nog iemand anders mee kon gaan. Daarop riep hij dat ik niet moest callen, maar pushen, omdat een call er veel sterker uit zou zien. Daar had ik op dat moment nog nooit bij nagedacht. Dat vond ik wel mooi, dat een van de beste sit en go-spelers ter wereld dan advies komt geven. Hij is sowieso een heel relaxte gast.

Was je nou als verslaggever bij de EPT in Dortmund of niet?
Nee, als speler. Ik zou een satellite spelen van €400,- naar het €2000,- event. We hadden hotel geboekt en toen wilden we een kaartje kopen, vijf uur voor het toernooi. Het was alleen al uitverkocht. Met een vriend van me hebben we toen wat cashgames gespeeld en bij de EPT gekeken. Na een paar uur, gingen we nog even bij die satellite kijken en zagen we Ruben Visser en Jorn Walthaus in de break. Die zeiden dat ze vlak voor het begin nog een kaart hadden kunnen kopen. Er waren extra tafels bijgekomen, omdat in het Main Event wel heel veel bustouts waren. Dat was wel jammer, ze hadden ook niet omgeroepen dat er extra kaartjes waren ofzo.

Wanneer ga je dat over doen?
In oktober in Dublin. Daar gaan we een week heen en veel spelen. Er zijn sowieso toernooien die teogankelijk zijn, met lage buyins. Aan de IPO zelf mag ik niet meedoen, omdat ik vorig jaar niet heb meegedaan. We gaan dus naar Fitzwilliams en de Jackpot Club. We hebben elke dag al een toernooi gepland. En verder zien we wel. Het wordt dus eigenlijk mijn eerste ervaring met live toernooien. Ik heb wel een paar keer de €40,- of $50,- freezeout in HC Leeuwarden gespeeld, maar die heeft niet zo’n mooie structuur. Er is bovendien niet veel te verdienen, omdat er maar 20 man meedoet ofzo. Cash speel ik sowieso niet in het casino. Ik speel die limieten immers ook niet online. Ik heb vrienden die online $6,- sit en go’s spelen of 25NL en die zich dan in het casino voor €200,- inkopen. Dat vind ik een beetje scheef. Ik blijf dus vooral lekker lage limieten spelen.

Stoffie bij zijn computer