Dodelijke Downswing - deel 10

Net naast de racebaan ligt Steven; half in zijn eigen kots en nog steeds in shock. In de verte ziet hij Michael met doorgeladen pistool op hem af komen lopen. Snel springt hij omhoog en draait zich al rennend om, weg van het bloedbad, weg van die krankzinnige moordenaar die net zijn vriend heeft onthoofd.

Tijdens het vluchten ziet hij ineens dat twee kleerkasten tussen hem en de noordelijke uitgang staan. Zichzelf er doorheen slaan is uitgesloten, want dit zijn het soort vechtersbazen die je in de UFC tegenkomt.

Steven draait zich weer om en rent zo hard als hij kan richting de zuidelijke uitgang. Na een paar passen geeft hij ook dit plan op; tegenover hem staan twee mannen, waarvan er één psychopathisch met een aluminium knuppel op een metalen hekje tikt. Steven kan geen kant op.

Plotseling hoort hij een pistoolschot en schieten er vlak naast hem vonken van de betonnen vloer. "Where the fuck are you going?" roept Michael van een afstandje. "We have some unfinished business I believe!" Steven pist zowat in zijn broek van de doodsangst. Hij zakt door zijn knieën en houdt zijn armen als een schild voor zijn hoofd, wachtend op de onvermijdelijke executie.

Weer een schot, weer het geluid van een afketsende kogel, weer tranen over zijn wangen. Maak het dan gewoon af, denkt hij bij zichzelf. Geen zieke spelletjes, maar gewoon een kogel en een snel einde. Deze laatste gedachte gumt hij snel uit zijn gedachten, want hij wil helemaal niet dood. "Please, don't kill me!" floept er dan ook gelijk uit.

"Ah," zegt een sarcastische Michael, "so there it is then; you're already begging me for your life." De Amerikaan is inmiddels tot een halve meter genaderd. Hij hurkt en zet de loop van het pistool op de slaap van Steven. "You don't get to beg yet pal. First... there will be some extreme pain. And then..."

Voordat Michael zijn dreigement kan afmaken wordt hij onderbroken door Massino. "Bring the boy here!" Michael reageert niet en drukt de loop steeds harder tegen het hoofd van Steven. "Michael!" roept Massino met een overtuigende authoriteit. "Do as I say!"

Michael komt omhoog, pakt Steven bij een arm en dropt hem voor de voeten van Massino. De grote baas knikt subtiel naar twee van zijn kleerkasten waarop de twee mannen Steven vlug oprapen en hem meenemen richting één van de Hummers van Massino.

"Michael," zegt Massino in een onverwachte sympathieke toon, "we need him alive... for now." Hij legt een gemoedelijke hand op de schouder van Michael. " Once we have no use for him, then I will give him to you." Michael knikt. "I did promise the boy to my hungry pigs, but ok... you can have him" voegt hij er nog grappend aan toe. Michael kan een glimlach niet onderdrukken en stopt zijn pistool weer tussen de broekriem.

"That's my boy." zegt Massino. "Now, you did well here. A little messy, but we'll clean that up. Let's go back. We have work to do."

Massino Meat Company, 04:15 uur
Steven hangt met zijn gebonden handen aan een vleeshaak in de vriezer van Massino's bedrijf. Ze hebben zijn bovenlichaam ontbloot en hij trilt van de kou. Een mens kan hooguit een halve dag overleven in deze temperaturen, maar Steven is geen survival held zoals hij deze vaak op Discovery Channel heeft gezien. Hij is maar een verwende Hollandse jongen. Eentje die waarschijnlijk al na twee uur het loodje zal leggen.

Massino komt de vriezer binnen met een zweep in zijn hand. Steven weet gelijk hoe laat het is. "No, please! Don't do this! What do you want from me?" roept hij vergeefs. Massino raakt hem precies goed met het leer. De striemen lopen van de zijkant tot aan de bovenkant van Steven's rug en hij gilt het uit van de pijn. Direct komt er nog één achteraan. WHIP!! Het geluid gaat door merg en been, maar de bendeleden die staan te kijken worden er niet warm of koud van.

"You were promised some pain," zegt Massino tussen de zweepslagen door. "You want me to stop?" Steven schreeuwt zo hard als hij kan: "YES! Please, no more!!" Massino komt naast hem staan en laat de zweep vallen. "You and me are going to work together kid. And if you succeed, you may even live."

Steven verliest een seconde later het bewustzijn...