Dodelijke Downswing - deel 8

Terwijl de twee andere spelers aan tafel een grote pot spelen, dwaalt Steven steeds vaker af met zijn gedachten. In zijn hand heeft hij de mobiele telefoon van Wilbert. Met zijn duim wrijft hij onbewust over het telefoonschermpje alsof hij via paranormale wegen in contact staat met zijn vermiste vriend.

Ondertussen ontgaat hem de commotie aan tafel, wanneer beide tegenstanders de chips naar het midden krijgen, en een dramatische suckout er voor zorgt dat Steven heads-up zit voor een gouden bracelet. Normaal gesproken een reden om uitbundig te feesten, maar hij is niet in een feeststemming. Het geluid om hem heen klinkt dof, het komt niet binnen. Alsof iemand tegen hem praat terwijl hij een koptelefoon op heeft. Hij ziet lippen bewegen, maar de boodschap kan hem simpelweg niet boeien. Zijn feestvierende vrienden hebben niets door.

Op het moment dat hij zich weer wil gaan richten op het toernooi voelt hij de telefoon van Wilbert trillen. Een sms! Hij snelt zich richting de rail. De boodschap is vaag: “Friendship is such a drag Steven. 2AM. LVMS” Zijn vingers glijden over de toetsen. “Who is this?? Where is Wilbert?” antwoordt hij. Binnen vijf seconden arriveert het volgende bericht; het lijken een aantal willekeurige karakters, maar als Steven “(8-|)” ziet weet hij direct wat het betekent. De haakjes zijn de ronde vormen van een capuchon en de ‘8′ is een bril!

Zijn hart slaat twee slagen over, de paniek is nu compleet.

Het hoofd van de jonge speler zit vol met chaotische vragen. Moet hij naar de politie? Wat is er gebeurt met Wilbert? Leeft hij nog? Loopt hij zelf gevaar? Het liefst loopt hij weg van tafel, pakt hij een taxi naar het vliegveld en ligt hij morgen lekker veilig in zijn eigen bed. Ver weg van al deze waanzin.

Ondertussen is de heads-up begonnen. Er ligt er een een half miljoen dollar en een gouden bracelet op tafel. Steven is dan wel bezorgd, maar de kleur groen is een solide mentale verdoving. Het aanzicht van zoveel geld geeft Steven de energie om zich nog even te concentreren op dit toernooi. In het berichtje stond nu eenmal “2AM”, dus tot 02:00 uur is zijn vriend heus wel veilig. Bovendien kan hij dit geld misschien nuttig inzetten als er daadwerkelijk serieuze problemen ontstaan.

We zijn vijf handen verder als hij na zijn standaard raise aankijkt tegen een stevige 3bet all-in. Steven twijfelt een momentje, maar maakt uiteindelijk de call met . Zijn tegenstander gooit er een “nooo!” uit en smijt richting de dealer. “65/20,” roept Steven naar de tribune. Zijn vrienden kijken hem wat vreemd aan, maar als Steven er aan toevoegt dat er een 15% kans is op een split pot snappen ze het weer.

De spanning is om te snijden, maar hij heeft geen invloed op de uitkomst. “Voor jou Wilbert,” mompelt hij tegen zichzelf. “Wees alsjeblieft ok.”

De dealer burnt en draait de mooiste flop uit Steven’s jonge carrière: . Hij boomlange Steven springt uit vreugde bijna tegen de monitoren aan die boven de tafel hangen. “Jaaaaaaaaaaaaa!!! Jaaaaaaaaaaa!!!” is het enige wat hij nog uit zijn strot kan krijgen. Wanneer de turn een allesbeslissende is komen de Nederlanders van de tribunes en nemen Steven op de schouders. Voor even is hij alle sores en ellende vergeten.

Na de uitreiking van de bracelet en de verplichte foto’s en interviews staat Steven met wat vrienden in de gang van het Rio. Hij is compleet de kluts kwijt na alle emoties van de afgelopen 24 uur. Maar hij is het sms-je niet vergeten. In de gekte van het toernooi heeft hij het bericht niet kunnen ontcijferen, maar nu is er tijd, want je geld ophalen — dat doe je niet in een minuutje.

Terwijl Steven in het kantoor van de cashier op het verplichte papierwerk zit te wachten, haalt hij de telefoon weer uit zijn zak. Hij leest het berichtje zacht op. “Friendship is such a drag Steven. 2AM. LVMS” Het enige wat hij moet ontcijferen is “LVMS”. Dat moet de locatie zijn waar ze hem om 02:00 uur verwachten. “LV” is waarschijnlijk “Las Vegas”, maar daar schiet hij weinig mee op. “Google!” denkt hij hardop.

Steven kijkt naar de medewerker links van hem en ziet dat deze nog steeds in de archiefkasten aan het zoeken is naar de benodigde formulieren. De bewaker aan zijn rechterkant praat met een oogverblindend mooie dame van een bekende herenclub. Snel draait Steven het scherm van de computer op tafel om en opent een browser. In Google zoekt hij op “Las Vegas LVMS” en de eerste hit is gelijk raak: Las Vegas Motor Speedway.

“Friendship is such a drag … RACE!”

De haren van Steven staan direct omhoog en er bekruipt hem een onheilspellend gevoel…