Dodelijke Downswing - deel 9

Steven kijkt op zijn klokje en ziet dat het inmiddels bijna middernacht is. Om hem heen hangt een grote groep feestvierende Nederlanders, die allemaal een graantje willen meepikken van zijn succes. Een krent is hij nooit geweest, meestal is een toernooi winst binnen enkele dagen verslonden, maar nu heeft hij andere zaken aan zijn hoofd. Hij moet deze groep zien kwijt te raken, want om 02:00 uur is het moment van de waarheid. Wat hij gaat doen, dat weet hij niet, maar zijn maatje heeft hem nodig.

“Laten we naar Rain gaan!” roept Steven. De groep stemt met een volmondig “Yeah baby!” toe. Rain is een grote club in The Palms, aan de overzijde van het Rio. Het is dus een korte rit en de club is groot genoeg dat hij er ongezien kan wegslippen om richting de Las Vegas Motor Speedway te racen. Het probleem is echter wel dat hij een paar ton op zak heeft. Dat geld moet hij eerst zien te lozen. “Eerst even langs de kluis hier in het Rio,” laat hij de groep weten.

Steven houdt $30.000,- op zak en laat de rest van het geld veilig wegbergen. Drie kwartier later staan de jongens in de rij voor de Rain. Weer kijkt hij nerveus op zijn klok en ziet dat de tijd begint te dringen. Er is al helemaal geen tijd om in de rij van een club te staan wachten. “Yo,” gebaart hij naar één van de kleerkasten naast de ingang van de club. “Can you come here for a second?” De bouncers kijken elkaar aan, waarna de oudere man een knikje geeft richting zijn collega, die direct op de groep Nederlanders af stapt.

“How may I help you sir?” zegt de spierbundel op een manier die niet echt klantvriendelijk te noemen is. Steven haalt $300,- uit zijn zak en legt deze in de palm van zijn hand. “My name is Steven,” zegt de Nederlander terwijl hij zijn hand uitsteekt. De deurbewaker schudt zijn hand en neemt het geld in ontvangst. “I just won a gold bracelet in a poker tournament and we’d like to spend some cash in your club.”

“How many of you are here?” vraagt de portier. Steven telt hardop de hoofden van zijn vriendengroep. “6… 7… 8… about 10.” De portier kijkt Steven een seconde aan, alsof hij een moeilijke beslissing heeft, maar al vrij snel gebaart hij dat ze door kunnen lopen. De groep staat binnen een paar minuten aan de bar.

Zoals verwacht blijft iedereen Steven aangapen totdat deze zelf maar besluit een rondje te bestellen. “Can I have 10 shots of tequila please?” schreeuwt de braceletwinnaar richting de dame achter de bar. Hij richt zich vervolgens op zijn vriendengroep. “Jongens, ik wil jullie hartstikke bedanken voor de support die jullie me de afgelopen dagen hebben gegeven.” De groep beloont hem met een korte schouderklop sessie en een verdwaalde “Geen dank!” Inmiddels staan er 10 tequila shots op de bar. Steven rekent af en geeft Mark $200,- cash in zijn handen. “Waar is dat voor?” vraagt Mark. “Ik moet even beren, bestel wat meer drinken voor ons” antwoordt Steven voordat hij snel richting uitgang loopt.

In een rap tempo maneuvreert Steven zich door het casino heen en arriveert hij binnen enkele minuten bij de taxistandplaats en kan hij spoedig instappen. “Las Vegas Motor Speedway, please.” “That’s going to be closed now sir” antwoordt de taxi chauffeur. “Not for me.” zegt Steven terwijl hij nogmaals op zijn klokje kijkt. 01:15 uur. Hij mag wel opschieten.

Het is bijna 02:00 uur als ze arriveren. Steven had niet verwacht dat het 40 minuten zou duren om er te komen. Hoe gaat hij Wilbert in vredesnaam vinden op dit immense terrein. “Thanks,” zegt hij tegen de taxichauffeur terwijl hij hem betaalt, “can you give me a card with a number?” De chauffeur haalt een kaartje uit zijn borstzak en verdwijnt weer.

De Las Vegas Motor Speedway ligt aan de noord-oost kant van Las Vegas. waar Las Vegas eindigt, begint de Motor Speedway. Om de racebanen heen vind je de woestijn. Het terrein kent een gedegen bewaking, maar er is vreemd genoeg niemand die hem belet het terrein op te lopen.

“Verdomme,” zucht Steven als hij ziet dat het inmiddels 02:10 uur is geworden. Als hij maar niet te laat is. “Wilbert!!” roept hij hard. Het heeft geen zin om stil te zijn, want hij is hier niet om mensen te ontlopen.

In de verte hoort hij een ronkende motor die zijn gas een aantal keer flink openzet. Steven rent op het geluid af. Hij komt langs de hoofdbanen, maar daar is niemand aanwezig. Het geluid komt dichterbij en hij nadert de drag-race baan “The Strip”. Daar staat, op de verlichte baan, een drag-race motorfiets. Onze landgenoot wordt bijna verblindt van de felle lampen, maar als hij dichterbij komt ziet hij tot zijn schrik dat er iemand achter de motor ligt.

Steven rent de baan op. Als hij het tafereel tot 50 meter is genaderd, ziet hij dat Wilbert aan de motor is vastgebonden; zijn handen op zijn rug en de mond afgeplakt met tape. “What the f…” wil steven roepen, maar op het moment dat hij begint te schreeuwen zet de bestuurder het gas weer luid open. Met zijn handen in zijn haar valt hij op zijn knieën. “What the fuck do you want??!!!”

De bestuurder gooit het donkere vizier van zijn helm open. Steven herkent hem onmiddellijk, want deze persoon was vanavond ook bij de finale tafel van zijn WSOP toernooi. Deze man heeft de telefoon van Wilbert achtergelaten en deze man kent hij… het is namelijk de vriend van het dode meisje. Het is Michael.

“You cost me two people I love,” roept Michael naar Steven. “My girl is dead because of you! And now they also executed my best fuckin’ friend!” Steven kijkt hem verslagen aan. “Let him go. Please, I beg you!”

“You will get plenty of time to beg when I am done with you!” zegt Michael dreigend terwijl hij het vizier weer naar beneden schuift. Er volgt een onaangename stilte, die wordt onderbroken door het geluid van de motor wanneer Michael het gas vol open zet.

“Please… No… NO!” roept Steven vergeefs als Michael de rem loslaat en de motor met een noodgang naar voren schiet. Het lichaam van Wilbert begint direct te roken van de frictie en hij schreeuwt zo hard van de pijn dat het geluid boven de herrie uitkomt. Er verschijnt een rood bloedspoor achter de motor en Steven ziet tot zijn verschrikking plotseling het afgerukte hoofd van zijn beste vriend over de baan stuiteren. Steven kotst onmiddellijk zijn maaginhoud over het beton.

Als hij opkijkt ziet hij Michael van de motor stappen…