Cookies op PokerNews.nl

Wij maken op PokerNews.nl gebruik van cookies voor onder andere onze inlog functionaliteit. Ook maken we gebruik van cookies om, met behulp van vertrouwde partners, het gebruik van onze website te analyseren. Door gebruik te maken van PokerNews.nl met cookies ingeschakeld in uw webbrowser gaat u akkoord met ons gebruik daarvan. Bekijk de volledige cookies informatiepagina voor meer details omtrent het gebruik.

Ga door (met gebruik van cookies)
edit

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger

Als Remko nog druk bezig is met de vorige blog zoek ik de douche in onze gigantische badkamer en maak me op voor een dag grinden. Aangezien meneer Rinkema nog plannen heeft om naar de sportschool te gaan (lol sportscholaments) ga ik alvast naar mijn favoriete pokerroom; The Venetian.

Het magische labyrinth wat ze de Planet Hollywood noemen heb ik na een kwartier uitgevogeld en ik sta buiten, ready for action! Maar wat schetst mijn verbazing (ik denk al in Engelse termen zelfs; “WTF?”); het regent! Ok, het is maar een klein buitje maar toch. Vegas is in paniek, mensen glijden uit en auto’s toucheren elkaar hier en daar.

Na een minuut of tien lopen kom ik aan bij The Venetian. Ik laat mezelf op de wachtlijst zetten en lees ondertussen de Bluff waar een groot verhaal over Evelyn Ng en Lex Veldhuis in staat. “Frank for one – two, Frank for one – two no-limit”. Ik volg de dame naar tafel 20 waar ik heel stoer 300 dollar op tafel leg.

Een chiprunner neemt mijn 300 dollar mee, “Seat 7 plays three hundred behind”. Ik word dus al ingedeeld terwijl ik geen chip voor me heb staan. Ik zie twee limpers voor me en bekijk mijn kaarten; {A-Hearts}{K-Hearts} . “Uhmm,… I make it twelve”. De rest gaat uit de weg en de twee limpers callen uiteraard. De flop komt koning hoog met twee blanks en na twee checks, een continuation bet van mijn kant en twee folds ben ik al weer een stukje rijker.

Hand nummer twee laat ik aan mij voorbij gaan maar hand drie speel ik wel. Ik open naar veertien (zeven keer de big blind, std) met zwarte azen en krijg twee non-believers waarvan één uit de blinden. Op de vrouw hoge flop lead hij 20 dollar waarna ik het 65 maak. De andere speler foldt en de donkbetter gooit na een enkele overdenking vrij rap zijn vrouw open in de muck. “Hmmm, dit gaat prima zo“ denk ik nog.

Als de vriendelijke meneer met iets te grote nekkwab mijn chips komt brengen heb ik al de nodige rode vijf- en witte één dollar chips verzameld. De blik op zijn gezicht spreekt boekdelen; ik ben heer en meester – nu al!

De eerste drie handen dus niets te klagen waarbij maar weer eens blijkt dat ik het pokerspel prima onder de knie heb. Ja, ik had er de kaarten voor maar ik ben ook echt wel goed natuurlijk. Natuurlijk…

Enkele uren later is dat gevoel nergens meer te bespeuren, ik voel me de slechtste speler op aarde. Iedere c-bet wordt geraiset of ergerlijker nog; gecallt. Iedere gemiste flop wordt er gelead tegen me in en de tafel maakt er gezamenlijk een grap van hoe ik al geen orbits meer een hand gewonnen heb. Ik lach schaapachtig mee met de running gag en voel me bloed gelijdelijk aan de kook raken.

Ik neem me voor om vandaag te gebruiken als leerdag om het live grinden weer onder de knie te krijgen. Geduld is zo belangrijk en het blijven folden van halve handen is een kunst waar ik me in moet verdiepen. Op papier weet ik het allemaal zo goed maar als ik in een hand zit gooi ik alle logica en theorie overboord en neem ik de meest belachelijke lijnen ondertussen mezelf voor de kop slaand.

Ik open under-the-gun naar twaalf met aas-boer offsuit en krijg een caller in vroege positie en een call van de button. De flop brengt ons een prachtige {J-Diamonds}{2-Clubs}{3-Hearts} en ik mag het als eerste zeggen. Live kan je gemakkelijk drie straten valuebetten tegen twee man in met top-pair top kicker. De meneer op de button is een idioot slechte speler die op boards als deze drie straten callt met middle-pair, de vroege positie speler is iets beter maar zal ook nooit van pocket tienen , negens of een zwakkere boer weg komen want zal me ongetwijfeld op aas-koning of aas-vrouw zetten.

Dus ik check.

Uhm… ja. Als ik check scheld ik mezelf al weer uit in mijn hoofd. Op de één of andere wonderbaarlijke manier heb ik mezelf een miliseconde voor de beslissing overtuigd dat ik nooit drie straten value kan krijgen op een dergelijk board tegen twee spelers. Geniaal!

De vroege positie speler bet 35 en na wat nadenken callt de button. Aangezien sets er zijn om te slowplayen voor livespelers op de één-twee gooi ik alle drie de mogelijke three-of-a-kinds uit hun range en blijf ik over met een palet aan handen voor beide heren die ik gemakkelijk versla. Ik vraag me zachtjes af of er value zit in een raise hier als initital-raiser met top-pair top-kicker en kom tot de conclusie dat meneer station A en station B toch wel callen. Ik tel 125 uit aan rode chips en maak aanstalte om ze over de lijn te gooien.

Op miraculeuze wijze blijft er 90 steken en maak ik de call.

Wederom vraag ik me praktisch hardop af waar ik mee bezig ben. Ik heb het idee dat er ergens onderbewust een scared money mannetje zit te spelen terwijl ik toch echt geld genoeg heb voor deze kiddygame. Ik bedenk me dat ik de turn dan maar ga leaden voor value om de pot toch een beetje te spekken zodat ik nog iets kan verdienen.

De turn is de levensgevaarlijke zes waardoor iemand met vier-vijf de straat heeft gemaakt. Mijn aanvankelijke plan om te leaden gaat over boord en ik check als een mak schaap; bang voor die duivelse straat.

Check, check.

Ah ha! Ze zullen wel geen straat hebben denk ik als de button behind checkt, ik heb nog steeds de beste hand! Top paartje, top bijkaartje zogezegd.

River; vrouw

Nee he! Een overcard voor mijn top pair! Beide heren zullen met deze lijn natuurlijk wel weer een vrouw hebben. Welke? Geen idee, vrouw-boer ofzo? Ik check voor de derde keer in deze belachelijke hand en zie de vroege positie speler behind checken. De button bet 50 dollar in een miljard pot en ik overtuig mezelf er al snel van dat ik met zo’n passieve lijn mijn hand underrep, dat hij hier koning-boer kan valuebetten of zijn middlepair kan omzetten in een bluff. Nog veertien andere moeilijke termen die ik ergens heb gehoord maar plots geen idee meer van heb of ze relevant zijn spoken door mijn hoofd en als een stuiptrekking rijkt mijn hand naar mijn chips. Meneer J. Fox zou er niets bij geweest zijn want diezelfde hand weet ongecontroleerd toch netjes 50 dollar uit te tellen en netjes over de lijn te schuiven.

De andere speler foldt en ik wacht geduldig totdat mijn tegenstander zijn kaarten laat zien. Als dat na 10 seconden nog niet gebeurt laat ik mijn aas-boer maar zien. Hoop begint te borrelen uit mijn kleine teen. Als het goede gevoel bijna mijn hart bereikt laat mijn tegenstander ook zijn hand zien; {Q-Diamonds}{J-Diamonds}. Zo werkt dat live I guess.

Iedere straat prima foutief gespeeld en ondertussen altijd een grote mond hebben als er poker wordt gepraat. De rest van de tafel beaamd nog dat ik het niet anders had kunnen spelen, gewoon een bad-beat dus.

Ik sta 200 down, vul mijn stack weer aan en win weer wat terug. Na lang spelen, nul gehitte sets maar meer geduld en betere beslissingen sta ik weer break-even. Met een stack van $550 zie ik dan een straddle naar vier en voor de rest allemaal folds. Ik open de button naar 12 met {A-Clubs}{J-Spades} en krijg slechts een call van de grote blind.

{K-Spades}{Q-Clubs}{10-Spades}

De grote blind checkt, ik bet $20, hij maakt het $65, ik $165, hij all-in, ik call instant.

“I got THE set” zegt hij. Wat “THE set” is, weet ik niet maar het klinkt wel leuk in ieder geval. “I got the nuts” breng ik nog uit maar die zin is natuurlijk totaal gelogen als de turn het vilt al geraakt heeft als mijn laatste woord klinkt; {Q-Spades}.

De river is niet mijn twee-outer en ik moet me gewonnen geven als hij rode tienen laat zien. Als een halve randdebiel muck ik mijn hand heel stoer om vervolgens wel de tafel te vertellen dat ik aas-boer had met schoppen-boer. Ik wil de pro uithangen maar toch ook het medelijden van de tafel waardoor ik ditmaal echt als een Parkinson patient mijn chips uittel en de beste man zijn $326 probeer te geven. Dat lukt niet natuurlijk zo baal ik van het verlies en de dealer komt er aan te pas om mijn chips af te pakken.

Ok, ik win nog wat, verlies nog wat als Rinkema via de blackberry messenger voorstelt om maar eens te gaan. Hij zit achter me ergens maar voordat hij er is heb ik nog maar eens 50 extra weg gegooid in handen die missen maar wel c-bets vereisen en uiteraard geen respect krijgen.

Ik tel mijn chips en zie dat ik maar 185 verloren heb in totaal terwijl ik het idee had veel meer verloren te hebben. Ik cash uit en we pakken de taxi naar The Palms om daar in brenden Theaters een film te kijken. Ons oog valt op “Invictus” en we kopen onze kaartjes. Genoeg tijd om nog even orange chicken te bestellen bij Panda Express als avond eten.

Eten is niet lekker, film is heel goed. Morgan Freeman speelt Nelson Mandela in een geweldige film over Zuid-Afrika net na de afschaffing van de apartheid. Aan de hand van het nationale rugbyteam (waar Matt Damon teamcaptain Francois Pienaar van speelt) zien we Mandela’s zoektocht naar een verenigd land. Heerlijke film van Clint Eastwood die me meer dan eens kippenvel bezorgde.

Taxi naar het Bellagio om twee bevriende collega’s van PokerNews.com gedag te zeggen om dan weer het bed in te duiken. Dag één in Las Vegas zit er op.

Ontbijt ’s ochtends: -$16 7/10
Venetian sessie: -$185 5/10
Stacked chicken quesadilla: -$17 8/10
Orange chicken: -$10 3,5/10
Invictus: -$10 9/10
Dag één: -$238 32,5/50 = 6,5

Vanaf deze week zullen Frank Op de Woerd en Remko Rinkema twee keer per week een blog schrijven over hun avonturen in Las Vegas, Miami en de Bahama's. Het eerste artikel zal verschijnen op de woensdag en het tweede artikel zal zoals gebruikelijk op zondag te lezen zijn.

Comments

  • Brammaretto Brammaretto

    degiere schreef

    Top stuk!

    Posts 0 WTF ! :-]

    En ontdek deze serie nu pas. Zeker nice, ga het vanaf nu zeker in de gaten houden.

  • degiere degiere

    Top stuk!

  • MrBrazz MrBrazz

    Nice blog weer! Een tip: als je tafel 20 krijgt aangewezen in The Venetian vraag direct een seat change aan! Was in november ook mijn nemises-tafel Wink

Lees 21 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

Meest populaire deze week