Cookies op PokerNews.nl

Wij maken op PokerNews.nl gebruik van cookies voor onder andere onze inlog functionaliteit. Ook maken we gebruik van cookies om, met behulp van vertrouwde partners, het gebruik van onze website te analyseren. Door gebruik te maken van PokerNews.nl met cookies ingeschakeld in uw webbrowser gaat u akkoord met ons gebruik daarvan. Bekijk de volledige cookies informatiepagina voor meer details omtrent het gebruik.

Ga door (met gebruik van cookies)
edit

Sportshoe Diaries – Partijtje zonder thuisgebracht te worden

Sportshoe Diaries – Partijtje zonder thuisgebracht te worden

Van een gebanned forumlid kreeg ik ooit eens de opmerking te verwerken “Het is niet stoer dat je als 30’er nog steeds stoer probeert te doen over te veel drinken” en daar had de beste man absoluut gelijk in. Achterlijk, niet bewonderingswaardig of iets voor om te applaudisseren.

Maar ik ben pas 25 en dan mag het wel. Mijn grootste forumheld Sabaai vroeg er trouwens ook om toen we deze rubriek ooit begonnen dus ik moet wel.

Ik heb een heel goede vriend die ook nogal wat plekken op de wereld gezien heeft. Meer dan eens schept hij op over de dames die hij allemaal wel niet gezelschap heeft gehouden van over de gehele wereld. Omdat ikzelf broke zou zijn als ik met zoveel dames zou willen slapen als hij, heb ik maar een ander patroon ontwikkeld; uitgaan in iedere stad.

Als dag vijf van het main-event erop zit en we vroeg klaar zijn maken we ons dan ook op voor een feestje van PokerStars. Even nog snel naar de kamer om te chillen en American Football te kijken. Misschien vind ik American Footbal op de Amerikaanse televisie kijken wel even leuk als live in het stadion. Een commentator die los gaat bij iedere diepe pass, een show er om heen waar je u tegen zegt. Een analyse achteraf die daadwerkelijk ergens op slaat in plaats van Jan van Halst die praat uit alle lichaamsonderdelen behalve zijn mond. Heerlijk!

Nieuwe patta’s aan, beetje deo op en we zijn er klaar voor. De PokerStars feestjes zijn altijd prima verzorgd waarbij dit keer niet alleen de drank gratis was maar ook het avondeten verzorgd was. Net als tijdens de welkomstborrel stroomde de gigantische Ballroom vol met pokerspelers, PokerStars-werknemers en de heren en dames van de pers. Op het begin cruisen Rinkema en ik wat door de gigantische zaal heen en moeten we concluderen dat er eigenlijk geen *** aan is. Ja, de drank is gratis en ja, er lopen behoorlijk mooie dames rond. Hier een plukje Nederlanders en daar wat bekenden maar echt spannend is het niet.

Maar dat zou gelukkig al snel veranderen. Als de Bahamamama’s en lokale biertjes eindelijk hun werk gaan doen klinkt de muziek beter, is rhytmisch bewegen plots prima te doen en is iedereen een stuk opener. Daniel Negreanu opent het feestje en geeft het woord aan de belangrijke man van het goede doel Amfar. Je zou zeggen dat deze meneer als onderdeel van het fundraisen wel vaker voor een groot publiek een toespraak gehouden heeft. Niets is minder waar want deze man gaf by far de slechtste speech ooit. Tussenpozen van 3 seconden leken uit het niets te komen en mijn vingers bewogen zich al naar mijn mond om hem uit te fluiten. Het blijft echter een goed doel, dus voor eens gedroeg ik me maar.

Plotseling vormt zich één grote Nederlandse groep. Oud en jong, gevestigde orde en qualifiers, BN’ers en PokerStars pro’s en pers. Alles bij elkaar en het wordt gezelliger en gezelliger. Dan krijg ik plots een camera voor gehouden waarop ik Daniel Negreanu herken. De bekendste der Team PokerStars PRO’s trekt plotseling zijn broek naar beneden en toont zijn geslachtsdeel. Hmmm, de beste man is dronken blijkbaar. De vorige avond blijkt een groep Nederlanders naar een club geweest te zijn waar ze behoorlijk door gedronken hebben. Later zouden ze nog de lift onveilig maken maar daar over kan je lezen op Negreanu’s eigen blog.

Nog wat drankjes later is het feest alweer afgelopen en begeven we ons met een groep naar de uitgang. Alle Nederlanders kan ik nergens meer vinden en plots loop ik in een stoet met Amerikaanse collega’s door het casino op weg naar een club. Rinkema heeft al afscheid genomen, die is tenminste verstandig denk ik nog terwijl ik achter Marcel Lüske aanloop om zonder problemen de club in te komen. Marcel Lüske heeft de beroemdheid om overal door te kunnen lopen. Althans, dat maken wij er gezamenlijk van en de eerste horde is dan ook snel genomen.

Boven in de club aangekomen neem ik me voor om het niet te gek te maken maar plotseling heb ik twee biertjes vast en wordt er een derde tussen mijn middelvinger gestoken omdat die over is. Daar gaan we weer.

Niet alleen collega’s van PokerNews.com zitten in de groep, ook Jane die we in Las Vegas hadden ontmoet is er bij. De rondborstige dwerg kent nogal wat mensen zo blijkt, want plotseling zitten we in een afgesloten gedeelte met bottleservice bij een groep van pokerspelers die ik nog nooit in mijn leven gezien heb. Terwijl Jane pure wodka aan het achterover slaan is, meng ik het goedje met jus d’orange om niet meteen achterover te vallen. Dat blijkt niet te lukken en ik staar naar het plafond als ik wakker wordt. Gelukkig stond ik niet op de dansvloer maar zat ik op een bankje en was ik alleen even in slaap gevallen. De lange dagen hakken er in en in de fase tussen slaap en wakker worden trip ik hem compleet. Het plafond is een dans van lichtjes – lastig te plaatsen als je zowel dronken bent op de normale manier als slaapdronken.

Om weer wakker te worden kan een plens water in mijn gezicht niet kwaad bedenk ik me op een helder moment. Helaas bleef dat moment niet lang genoeg helder om de toilet te vinden. In een wazige blur zoek ik naar de men’s room waarbij ik mezelf plots terug vind in het VIP gedeelte. Met een Nieuwegeinse bluf en mijn PokerStars persbandje die ik de hele week al om heb ben ik binnengekomen, easy game. Ik neem drie slokken van een zelf ingeschonken drankje terwijl ik recht in de gezichten kijk van de echte VIP’s die me aankijken alsof ze water zien branden.

Ik waggel weer naar buiten waarbij een beveiligingsmeneer me in zijn eigen accent nog eens vraagt of ik hier wel hoor. “Ik loop toch al de andere kant op?” vraag ik hem in het Nederlands met arrogante ondertoon. Het Nederlands verstaat hij niet, de ondertoon wel. Of ik het drankje wil laten staan is de vraag, maar dat kan alleen rekenen op een volmondig “lol” – ik probeer de internationale internet taal om uit te spreken dat ik niet onder de indruk ben. Terwijl ik terug naar de dansvloer loop realiseer ik me dat internet hier een zeldzaamheid is – ook die boodschap zal dus wel niet aangekomen zijn, maar het drankje heb ik nog.

Als ik de foto’s nakijk van het feest blijkt de dansvloer helemaal niet zo groot. In de status ‘delirium’ bleek het echter wel de Amsterdam Arena die ik moest doorkruisen tijdens Sensation. Ik kom Chris Moorman tegen die me met een vriendelijk knikje overtuigd om wat met hem te drinken. Mijn interpretatie blijkt de juiste, want hij verwelkomd me met geheven glas. Ook Laurence “rivermannl” Houghton is erbij, heren die ik ook tijdens een EPT een hele tijd geleden eens vergezelde in een sfeervolle stripclub.

Terwijl ik luidruchtig de muziek van Toto neurie en op de achtergrond keiharde clubmuziek draait, vind ik mijn weg naar de thuisbasis. Twee corona’s in mijn hand, terwijl ik me niet kan herinneren ooit bij de bar in de buurt geweest te zijn. Hmmm.

Ik word wakker door mijn wekker die ik nog keurig gezet heb. Behoorlijk wat flarden komen terug maar ook een aanzienlijk deel ontbreekt weer eens. Ik schrik op, snel me naar de kluis en tref die open en helemaal leeg aan.

Exact zoals ik hem heb achter gelaten; phew.

Ik snel me naar beneden waar ik ruim op tijd ben om plaats te nemen in de commentaarbooth. Ik, simpele jongen uit Nederland, word opgenomen in een ESPN-productie waar werkelijk waar aan ieder detail gedacht is. Waar we de dag ervoor commentaar deden bij een toernooi voor het goede doel mochten we vandaag alle kijkers bijpraten toen het toernooi van 24 naar 8 spelers opzoek was.

We zien Nederlander Gijs Verheijen 17e worden en ook Robert Mizrachi weet het niet te halen. Als we ook Jeff Madsen verliezen zijn we aangewezen op de oude baas Schulman als bekend gezicht aan de finale tafel. Met spel van het hoogste niveau op sommige momenten maken we prachtige televisie. Niet aan iedereen besteed en dus niet geschikt voor de traditionele kabeltelevisie, maar voor de fan denk ik het beste wat poker op tv te bieden heeft. Wat High Stakes Poker voor cashgames is, moet EPT Live wel voor toernooi liefhebbers zijn die meer willen zien dan de traditionele race tussen vrouwen en aas-koning.

Live in de uitzending leren Jordy en ik dat Jasper Wetemans niet gekozen is voor een Everest sponsorship deal. In een verkiezing waarbij gelet wordt op interview skills, pokerinzicht en allerhande andere randzaken blijkt toch vooral belangrijk hoeveel je geraked hebt de laatste maanden en hoeveel mensen je blog bezocht hebben. Ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat Wetemans één van de beste vertegenwoordigers is die nog zonder contract in Nederland rondloopt. Met de hulp van de trouwe PokerNews forumbezoekers hadden we ook zijn blog groot kunnen maken en het aantal handen was ook wel gelukt natuurlijk – als Everest nou eens gewoon duidelijk zou zijn geweest.

Koen de Bakker blijkt het wel gehaald te hebben. Uiteraard van harte! Goede speler, altijd netjes en een aanwinst voor Everest. Vorig jaar hadden we zekerheidje Van Zadelhoff en opvallend genoeg de sympathieke Daan Slütter. Waarom niet dit jaar twee Nederlanders?

“Nou ja, als ik me er al zo druk om maak…” zullen we maar denken. Als ik dit schrijf staat American Idol op de achtergrond aan op onze hotelkamer. Vermaak van de bovenste plank, vele malen leuker dan de Nederlandse versie waar ik seizoen één van gezien heb. Een lachbui waar ik nog eens mijn ribben bij ga kneuzen is een zekerheidje als ik Simon Cowell zijn klassieke eyeroll zie doen. Ik moet nog harder lachen in de commercial breaks die hier na iedere 3 minuten komen. Telefoonmaatschappijen AT&T en Verizon maken elkaar het leven zuur op de meest belachelijke manier. Waar in Nederland de reclame code commissie de commercial meteen voor van de buis zou halen, is die hier gewoon toegestaan. Ze maken elkaar zwart bij het leven, heerlijk!

Net gegeten bij Carmines. Als zowel keuze nummer één (ChopSticks) als keuze nummer twee (NOBU) gesloten bleken te zijn verplaatsten Gloria van PokerNews.com, Jane, drie van haar vrienden, Rinkema en ik ons naar dit restaurant. Bij binnenkomst bleken de gerechten behoorlijk wat duurder dan de burgers die we gewend waren maar later zou blijken dat twee hoofdgerechten en twee voorgerechten genoeg was voor onze hele groep. De drie vrienden van Jane blijken mini-ballers te zijn met redelijke resultaten in de pokerwereld en bovendien super vriendelijk. Heerlijk garlic bread, chicken-parmezan en lasagna en de ballers betaalden de rekening ook nog eens. Freerollend sluiten we de avond dus af.

Morgen (of vandaag als jullie dit lezen – als je het al helemaal gelezen hebt natuurlijk) staat de World Cup of Poker op het programma. Random online qualifiers die in een vaag format het tegen elkaar gaan opnemen om de eer van het land te redden. Can’t wait! Nederland doet niet eens mee dus ik ben aan het rooten voor Team Chili in de uitzending. Veenboer is voor Team Taiwan – eens kijken of ze een beetje kunnen kaarten in die landen…

Comments

  • Nickont Nickont

    Lol wie waren dat in die lift en wat zongen ze. Hahahah dik grappig.

  • Ajax4Life222 Ajax4Life222

    Die aussie is dus old skool met de beentjes wijd gegaan om haar baantje te krijgen.

    Topstukje weer!! Liftverhaal met Negreanu is ook te mooi!

  • Sabaai Sabaai

    JvanL schreef

    als je alles nog weet, ben je ook niet echt zat geweest Smile

    wie zegt dat dat alles is?

    Big Grin

Lees 32 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

Meest populaire deze week