PokerNews PROfile - Paul Berende (Deel 1)

2010 September 03, Remko Rinkema

• Momenteel lees je Deel 1
• Lees hier Deel 2

Wat goed is komt snel zeggen ze wel eens. In dit geval is deze uitdrukking overduidelijk van toepassing, want de ontwikkeling die Paul ‘padjes’ Berende in zo’n anderhalf jaar tijd doormaakt is alles behalve normaal te noemen. Berende speelde online toernooitjes en sit en go’s zoals zoveel spelers dat doen, maar vanaf het moment dat hij zich voor EPT Kopenhagen 2009 wist te plaatsen raakte alles in een stroomversnelling. Nu, in september 2010, is Berende één van de vaste waarden op het internationale pokercircuit met diepe runs, finale tafels en klinkende zeges. Vandaag het eerste deel van zijn verhaal.

De jeugd

Op 1 april 1988 werd Paul Berende geboren in Geertruidenberg, Noord Brabant. Op jonge leeftijd verhuisde hij naar Oosterhout waar hij tot een jaar geleden woonde. De vader van Paul werkt momenteel al dertig jaar bij een brandbeveiligingsbedrijf terwijl zijn moeder als verpleegster in het lokale ziekenhuis werkzaam is. Paul heeft ook nog een oudere broer die momenteel al twee jaar in Shanghai woont.

Op basisschool Rubenshof leerde Paul veel van zijn vrienden kennen waar hij momenteel nog steeds veel mee optrekt. Na acht jaar, en een goede cito toets, ging hij naar de middelbare school om havo/vwo te gaan doen. Er was een mogelijkheid om naar het gymnasium te gaan maar omdat veel vrienden van Paul ook havo/vwo gingen doen besloot hij het gymnasium af te slaan.

De eerste jaren op de middelbare school gingen Paul bijzonder makkelijk af en zijn cijfers waren goed. Van thuis uit werd hij gestimuleerd om zijn best te doen en tot de derde klas ging dat prima. Toen het uitgaan en meisjes nadrukkelijker in zijn leven kwamen gingen de cijfers achteruit en ondanks het feit dat de klassen nog wel overleefd werden was het niet bijzonder. In de zesde klas ging Paul keihard onderuit. Zijn inzet was minimaal en de examens liepen helemaal mis. Het jaar moest over gedaan worden en hij realiseerde zich dat er wel iets voor gedaan moest worden.

De tweede keer in de zesde klas van het vwo deed hij beter zijn best en ondanks dat hij in aanraking met poker kwam wist hij het toch goed af te ronden. De 6.3 die hij als zijn gemiddelde liet noteren was echter niet bevorderlijk om ingeloot te worden voor de Universitaire studie Geneeskunde die Paul ambieerde. De eerste poging mislukte en hij koos er voor om op het HBO fysiotherapie te gaan studeren.

De kennismaking met poker

Toen hij voor het eerst in de zesde klas terecht kwam ontdekte Paul poker. Al vanaf jonge leeftijd werden er veel kaartspelletjes gespeeld in de Oosterhoutse huiskamers en het geld werd niet geschuwd. Omdat er veel gespeeld werd kende iedereen de ins en outs van de spelletjes zodat het niveau erg hoog lag. Toch stond één van de vrienden een keer 265 gulden in de min met toepen op veertienjarige leeftijd. De schuld kon worden afbetaald voor vijftig gulden en er werd besloten om de inzetten te verlagen.

Paul speelde dus altijd al veel kaartspellen en op een gegeven moment zag hij spelers als Lüske en Hachem pokeren op tv en dat maakt iets bij hem los. Met een koffer goedkope Intertoys chips werd het spel aan zijn vrienden overgebracht die eigenlijk liever wilden toepen. Paul hield vol en na het tennissen kwam de koffer steevast op tafel. De ene vond het wat leuker dan de ander en al snel begon Paul met één van zijn goede vrienden online te spelen. De shasta’s op Everest Poker werden voor Paul, net als voor vele anderen, het begin van een nieuwe hobby.

Op de middelbare school werd er veel over poker gesproken en als je kon vertellen dat er zeventig cent op je Everest account had weten te verdienen was de koning onder de pokeraars. Waar het dus tegenwoordig vooral draait om grote buy ins, grote prijzen en dure tripjes was het toen nog puur de prestige die belangrijk was. Met vallen en opstaan werd er veel bijgeleerd over handwaardes en bepaalde situaties waar het duidelijk was dit een bepaalde speelwijze niet erg winstgevend was.

Van de gratis sng’s ging Paul op een gegeven moment naar de vijf cent sng’s waar al het gespaarde geld weer verloren ging. Van bankrollmanagement had hij nog nooit gehoord en los van enkele algemene artikelen had hij nog niet veel over het spel gelezen. Via MoneyBookers besloot hij uiteindelijk $20 te storten en al snel maakte hij er $100 van. Van deze mooie winst wilde hij $50 uitcashen maar dat zorgde nogal voor wat problemen maar via zijn forum, PokerInfo, wist hij dit op te lossen. Daarna ging Paul gewoon verder met het spelen op Everest in de kleine sng’s terwijl zijn maatje zich vanaf de Shasta’s omhoog had weten te werken via de kleinste cashgames.

De weg omhoog

Paul zag geen heil in het spelen van cashgames. Het competitieve van sng’s had hij nodig om goed te kunnen spelen terwijl hij in cashgames zijn tegenstanders nooit geloofde en snel op tilt raakte. Uiteindelijk haakte zijn maatje af toen hij op de $1/$2 en $2/$4 vast begon te lopen terwijl Paul er steeds meer tijd in begon te investeren. Het duurde een paar maanden voordat hij omhoog ging qua limieten maar toen zijn bankroll nog maar $3.000 bedroeg waagde hij zich al wel aan de $100 sng’s. Met de gedachte dat hij van elke drie sng’s wel één kon winnen ging zijn bankroll al snel door de helft zodat hij zich realiseerde dat er wellicht iets moest veranderen. Een paar stapjes terug qua limieten gaven hem meer ruimte en de weg omhoog werd weer ingezet.

Nooit ging Paul helemaal blut nadat hij zijn eerste storting maakte. De stapjes terug die hij maakte deden hem ook realiseren dat er nog wel een behoorlijk niveau verschil was tussen de $100 en $20 sng’s. Elke vrijdag stond hij achter de bar in een lokale kroeg en ondanks het feit dat hij met poker meer kon verdienen bleef hij biertjes tappen. Het sociale aspect van werken vond hij ook belangrijk en zijn ouders waren ook nog niet overtuigd van zijn nieuwe hobby. Twee jaar later verdiende hij een steady inkomen met poker en besloot hij zijn vrijdagavonden met een biertje in zijn hand door te brengen in plaats van achter de tap te staan.

Naast de sng’s die hij altijd speelde begon hij op een gegeven moment ook multi table tournaments te spelen. Toernooien spelen kost natuurlijk veel meer tijd want gemiddeld ben je al gauw vijf uren bezig voordat het echt ergens op lijkt. De toernooien op Everest waren een stuk kleiner dan op, bijvoorbeeld, PokerStars en het duurde even voordat hij ook op de grootste site ging spelen.

Doordat hij meer begon te spelen kreeg hij het grinden van meerdere tafels ook onder de kni.. Drie toernooien op PokerStars en drie op Everest zorgden er voor dat hij de hele avond genoeg te doen had. De helft van zijn actie verkocht hij vaak op PokerInfo waar de mensen steeds meer vertrouwen in zijn spel kregen. Dit patroon bleef hij lang volhouden al verdiende hij er niet heel veel mee. De successen waren wisselend maar toch wist hij winst te boeken.

Toen, in februari van 2008, wist hij zijn grootste overwinning tot dan toe te behalen; de $3 rebuy op PokerStars. Dit toernooi leverde hem ongeveer $5.500 op en in totale euforie belde hij 's ochtends vroeg een paar vrienden wakker om het nieuws te vertellen. Een paar uur later moest hij een tentamen maken maar dat kon hem nog maar weinig schelen. Zojuist had hij zijn grootste toernooi gewonnen.

In 2008 grindde hij gewoon verder en sprak met onder andere Fret_1987 en bandano veel over poker. Dit jaar zou je kunnen zien als een overgangsjaar waarin hij weinig grote uitschieters had. Zijn bankroll bleef in stand maar de grote stap naar voren kon hij nog niet maken. Het voorjaar van 2009 beloofde in ieder geval heel veel voor de jonge Paul Berende die zijn nickname ‘padjes’ ineens erg bekend zag worden.

Volgende week het tweede deel van PokerNews Profile met Paul Berende als we de twee bijzonder succesvolle vervolg jaren gaan beschrijven. Van EPT Kopenhagen tot zijn High Roller finale tafel in Monte Carlo, alles komt voorbij.

Follow Remko Rinkema on

Reacties

Wat denk jij?

Register to leave a comment

Gebruikersnaam Wachtwoord

Post het