Spiegeltje spiegeltje aan de wand - Column Paul Valkenburg

2010 Oktober 02, Paul Valkenburg

Of het nou het casino, de voetbalkantine of de homegame op Vinkenslag betreft, de modale beoefenaar van het spelletje poker laat zijn of haar ego doorgaans niet thuis. Het draait niet alleen om winnen an sich. De totstandkoming van een gewonnen pot is haast even belangrijk en niet te vergeten de mate waarin de oppositie te lijden heeft. Bluffen zou niet half zo leuk zijn als de tegenstander slechts emotieloos munten afstaat. Het schijnt bij volwassen worden te horen, de drang anderen te zien lijden. Als kind stonden we high-fivend bij de touwtrekkraam, allemaal prijs! Op latere leeftijd moet er ineens onder voetbaltafels doorgekropen worden of snoeihard tegen oorlellen aangetikt. 'Wij' bestaat niet, ook al willen mediatrainers die onnozele voetballers anders doen geloven.

Het centraal stellen van de eigen persoon is van alle tijden. In de Griekse mythologie wordt Narcissus beschreven, een jongeman die slechts met zichzelf bezig is en geen oog heeft voor het vrouwelijk schoon om hem heen. De hete nimfen in zijn omgeving gunt hij geen blik waardig tot hij op een dag uitkomt bij een kristalheldere vijver. Meteen is hij betoverd door hetgeen hij ziet en wordt verliefd op z'n eigen spiegelbeeld. Het was uiteindelijk Freud die de term 'narcisme' ontleende aan bovenstaand verhaal om buitengewoon egocentrisch gedrag te benoemen. Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens licht narcistische trekjes vertoont. Dikke prima ook natuurlijk, waarom louter idealistisch en moralistisch handelen als we 't ook leuk kunnen hebben op z'n tijd?

Helaas is die balans in de pokerwereld bij een aantal prominente spelers ver te zoeken. Beroepsaansteller en opperhoofd van het Legioen der achterhaalde pokerspelers Phil Hellmuth heb ik eigenlijk zelden op een zinnig woord kunnen betrappen. Naarmate hij zich realiseert dat het speltechnisch een aflopende zaak is gaat hij harder roepen wat voor een exceptioneel vlees we in de kuip hebben. 's Avonds voor een groot toernooi hijst hij zich alvast in z'n blitse outfit, gaat voor een grote spiegel staan en masturbeert met in het achterhoofd zijn meest legendarische laydowns. Daags erna laat hij zich onder begeleiding van de wansmakelijke klanken van Lady Gaga naar z'n stoel voeren. Het contract voor volgend jaar is weer binnen.

Narcissus

In Nederland hebben we gelukkig geen vergelijkbaar exemplaar, alhoewel Rolf Slotboom met name via het geschreven woord af en toe een poging doet zijn innerlijke onzekerheden van zich af te schrijven. De nadruk ligt doorgaans op briljante laydowns, Lex Veldhuis en nog meer briljante laydowns. In real-life houdt Rolf er echter tamelijk compensatorisch gedrag op na. Uiterst vriendelijk in de omgang en bij vlagen valt er zelfs enige mate van zelfspot te bespeuren. Een heuse poldernarcist die Rolf, dat zit voorlopig nog wel goed met dat contract bij Holland Poker.

Het zet je toch aan het denken als gesponsorde speler. Presteren is van secundair belang geworden zo lijkt 't. Is eens in de paar weken de cynische lul uithangen dan wel voldoende om een contract te waarborgen? Of moet mijn sarcasme plaatsmaken voor zelfverheerlijking? Misschien kunnen we onze groene Unibet-jasjes wat pimpen, een hoop glitters erop ofzo. 's Avonds voor een groot toernooi hijs ik me dan in dat blitse jasje, ga voor een grote spiegel staan.... om te concluderen dat ik toch echt niet op mollige Brabantse jongetjes met een te grote bek val.

Reacties

Dilaro
2010-10-05 17:13

En lijden heb ik gezien bij mijn gewonnen pot ergens hoog in Amerikaanse Alpen en goed dat het mij deed! Neen, emotieloos muntjes afstaan bij de heerlijke idiote plays die mij te rijk zijn was er gelukkig niet bij

Verder weer toppie Paul!

Cryztal
2010-10-03 12:52

"s Avonds voor een groot toernooi hijst hij zich alvast in z'n blitse outfit, gaat voor een grote spiegel staan en masturbeert met in het achterhoofd zijn meest legendarische laydowns. "

Lol'ed.

Honesty
2010-10-03 11:52

Goed geschreven en leuk stuk weer en de narcist in jou kan ook gewoon wsop me 2010 kijken want de grote johnny chan verbleekt gewoon bij dat groene jasje naast hem. Of zal dat komen dat groen mijn lievelingskleur is.
Kan niet wachten over de volgende.