Valkenburg Leaks (Slot) – The Voice of Brabant

2012 Januari 16, Paul Valkenburg

Paul Valkenburg verzorgde ruim anderhalf jaar een column op deze site. Enige tijd geleden stokte de productie. Paul is tot op heden onbereikbaar gebleken. De redactie heeft echter via een beveiligingslek beslag weten te leggen op een aanzienlijk aantal recente en spraakmakende berichten uit zijn mailbox. De eerste mail die we publiceerden was een bericht aan Nataly Sopacuapero, werkzaam bij Unibet Nederland. Nu, dik een half jaar later, wederom een bericht aan Nataly. De laatste uit deze reeks.

To: nataly.sopacuaperu@unibet.com
Subject: Columns en zo

Hey Nataly,

Je kunt je vast nog wel herinneren dat ik je mailde ruim een half jaar terug. Effe een paar maandjes sabbatical was 't idee. Dat het uiteindelijk wat langer uit zou vallen lag natuurlijk in lijn der verwachting, maar inmiddels krijg ik wat last van gewetenswroeging. Zeker nu Unibet m'n contract met wederom een jaar heeft verlengd. Onvoorstelbaar eigenlijk in het huidige klimaat. Los van een handvol net-niet resultaten en een verdwaalde Brabantse oneliner her en der heb ik het afgelopen jaar publicitair natuurlijk geen reet bijgedragen. Toegegeven, ik heb als ware voorbeeldprof zo'n verwerpelijk Twitteraccountje aangemaakt. Maar in plaats van berichten over het legendarische aanbod op Unibet kom ik meestal niet veel verder dan plaatjes van pils en/of voer. Daar zit rek in al zeg ik het zelf.

Bovendien begint het weer enorm te kriebelen om columns te tikken. Toch de uitlaatklep bij uitstek. Af en toe lijkt het wel alsof de gehele mensheid er alles aan doet om me weer aan de gang te krijgen. Afgelopen week was ik in Hinterglemm voor een dag of zeven winterpret. Het dorp waar ik ooit bijna de chiplead had in de laatste fase van een EPT. Bijna ja. Destijds verdronk ik mijn verdriet in de Tanzhimmel, de nabij gelegen après-ski tent. Nu, bijna twee jaar later, was ik er voor het eerst weer. Ik was nog geen vijf minuten binnen of ik hoorde de Nederlandse DJ van dienst vragen of er nog Beatles-fans in de zaal waren. Het door de menigte geproduceerde oerwoudgeluid werd opgevat als een ja en zodoende werd een tamelijk liberale versie van 'Let it be' ingestart. Tussen de 180 beats per minute door kon ik nog net de stem van Paul McCartney ontwaren. Na afloop van het nummer maakte ik me op om solidair met alle aanwezige Beatles-fans onder protest het pand te verlaten. Niet veel later stond ik alleen buiten.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de aanwezige kebabtent aan de overkant mijn overweging al dan niet solidair te zijn enigszins beïnvloedde. Ik ben stiekem toch meer van de Stones. Desalniettemin stond ik daar, enigszins teleurgesteld in de wereld om me heen, te wachten op mijn versnapering. Wat doet een modern mens dan ondertussen? Inderdaad, social media updates checken. Ik beken. Had ik 't maar nooit gedaan. Ik herinner me een stormvloed van berichten over The Voice of Holland, grotendeels afkomstig van mannen die zich daar kennelijk niet voor schamen. Pas uren later zou ik ontwaken in het ziekenhuis. Zenuwinzinking gehad, volgens de dokter. Minutenlang zwalkte ik zingend over straat, mijn kebabrol als microfoon gebruikend. 'Let it be' zong ik, en nog verrekte goed ook als ik die verdomd veel op Marco Borsato gelijkende sneeuwpop moest geloven.

Om een lang verhaal kort te maken. Ik moet weer aan de gang Nataly. Ik wil mijn uitlaatklep terug. Al is 't alleen maar voor mijn gezondheid. Zal ik de heren van PokerNews verwittigen?

Groetjes,

Paul