We zijn weer thuis! Heerlijk om na 2,5 weer reizen gewoon weer je eigen ding te hebben in Nijmegen. Ik vind het altijd supertof om weg te gaan voor de EPT's maar helemaal na bijna 3 weken weg te zijn geweest was ik toch wel weer blij om terug te zijn.
Voor de grote klapper in Monte Carlo stond San Remo nog op het programma. Vorig jaar was ik hier ook al geweest en het was me toen erg goed bevallen. Mooi weer, lekker eten en veel gezellige Nederlanders. Al deze factoren waren ook dit jaar weer aanwezig, alleen de zon in wat mindere mate maar ach, je kunt niet alles hebben. Twee vrienden van mij had ik uitgenodigd om een keer mee te gaan naar een EPT om ook hen een beetje dichter in mijn wereldje te laten komen. Naar mijn weten hebben ze het ook erg naar hun zin gehad en konden ze zich gelukkig prima vermaken zonder mij als ik weg moest, ideaal!
Net als van Monte Carlo heb ik van San Remo wat interessante handen opgeschreven. Echter ben ik deze op 1 of andere manier kwijt geraakt en heb ik ze niet meer kunnen achterhalen. De grootste pot verloor ik door een semibluff te maken op een 872 board met 97s tegen een vrij agressieve jongeman die al vaker op dit soort bluffs had gereraisd. Omdat de stacksizes redelijk ideaal waren en ik vaak nog wel outs had en soms de beste hand deed mij besluiten om te shoven. Hij had echter één van de handen die ik absoluut niet wou zien(99) en ik bleef achter met nog 19 big blinds. Twee handjes later schoof ik deze op een beetje tiltende manier all-in UTG en ik werd gesnapt door dezelfde meneer. Ik was uiteraard niet op tilt en had netjes QQ. Helaas moest ik nog wel even een coinflip overleven tegen AK wat mislukte nadat de doorcard een A was.
Ook heb ik in San Remo nog een 1k side event gespeeld maar ook hierin kon ik niet echt potten breken. De rest van de week dus maar geen poker meer en onszelf proberen op te laden voor Monte Carlo. Aan het eind van de week kwam Jordy ook richting San Remo voor de webcast. Aangezien we allebei wel van voetbal houden besloten we na een tip van Michael Martin om met z'n drieën de wedstrijd Arsenal – Liverpool te gaan kijken in een plaatselijke kroeg. Zelden heb ik zo'n vette wedstrijd gezien. Weergaloze acties, prachtige goals en een bizar scoreverloop. De wedstrijd eindigde in 4-4 en we hadden onze avond toch nog nuttig besteed. De volgende dag begonnen Jordy en ik met de webcast wat ik altijd erg leuk vind om te doen. Je kunt alles erg goed volgen door de chipstacks die voordurend in beeld te zien zijn en het goede camerawerk. Helemaal leuk natuurlijk dat er veel actie was omdat Constant uitermate actief was en zoals iedereen weet deze editie eindelijk wist te winnen.
Mijn vrienden gingen de volgende dag weg en ik bleef nog 1 dag langer in San Remo om de volgende dag mijn vriendin in Nice van het vliegveld op te halen. We besloten om 2 dagen in Nice te blijven om daar een beetje te chillen en even afstand te nemen van de pokerwereld. We waren van plan om wat dingen te bezoeken in de stad maar door het slechte weer is dit er helaas niet van gekomen. Wel hebben we nog een *kuch* museum *kuch* bezocht wat eigenlijk nog best wel leuk was haha.
Op dus naar Monte Carlo om daar de plaatselijke EPT zege richting Nijmegen te brengen. Mission: FAILED. Helaas was ook dit het toernooi wat ik er van gehoopt had. Gelukkig heb ik hier nog wel de leuke handen van opgeslagen en zal ik deze met jullie delen.
De structuur was echt de nuts. 30K beginnen en 50 – 100 blinden. De antes komen ook al redelijk vroeg in het spel wat ervoor zorgt dat er veel geraisd, reraised en rerererereraisd wordt. Prachtig! Tijdens het volgende EPT seizoen zullen alle toernooien deze structuur kennen. Hopelijk kan ik dan ook ooit nog eens dag 2 halen .
Ik begon het toernooi op dag 1a. Zelf vind ik dit wel lekker omdat je, mocht je dag 2 halen, nog een dag lekker rust hebt waar je even niet aan poker hoeft te denken en je eigen ding kunt doen.
Schijnbaar heb ik in de eerste 3 levels weinig boeiende handen gespeeld omdat ik die niet heb opgeslagen. Wel was ik redelijk tight omdat ik weinig kaarten kreeg en mijn tafel redelijk los ging. Er zaten twee goede jonge agressieve gasten naast mij die elkaar en anderen redelijk het leven zuur maakten. Ik besloot niet om hieraan mee te doen en rustig mijn spot af te wachten.
Het eerste interessante handje was de volgende. Ik raisde in het 100-200-25 ante level naar 550 met T9s in MP. De button callde als enige en de flop is 986. Deze flop hit de calling range van mijn tegenstander vaak redelijk hard en ik had geen zin om hier een grote pot uit positie te gaan spelen. De laatste tijd doe ik dit sowieso minder, ook niet op internet. Ik speel redelijk veel potcontrol en probeer echt te overleven. Hierdoor verlies je af en toe natuurlijk wel wat value, vooral tegen vissen maar het bevalt me goed en ik ga hier ook zeker mee verder. Anyway, de flop ging check check en de turn is een 2. Ik besluit 550 te betten en hij maakt er hier vrij snel 2K van. Er zijn weinig gemaakte handen in mijn ogen die hier de turn gaan raisen. Vrijwel alleen 22. Ik denk dat hij sets en overpairs op dit board wel vaak zal betten. Echter neem ik natuurlijk ook een vrij vreemde lijn om de flop te checken en represent ik ook maar een half gemaakte hand waar ik misschien wel afgedrukt kan worden. Ik besluit dus te callen en nadat de river nog een 2 is wordt de hand uitgecheckt en zoals verwacht win ik deze.
In hetzelfde level call ik een raise van één van de agressieve gasten links van mij met 65hh in positie. De flop is 763 en hij bet 675. Ik besluit te reraisen naar 2100. Hij callt en ik zet hem hier vaak op een overpair, 87 en 75. De turn is een 7 wat natuurlijk veel actie doodt. Ik verwacht niet dat hij heel veel gaat folden tegen mij dus ik besluit dan ook behind te checken. River is een 3 dus er ligt 2 pair op het board. Hij bet 1K in en 7K pot of zo en ik besluit maar te callen tegen beter weten in. Hij heeft 87 en ik muck.
In het 150-300 level raise ik naar 800 met AQs en de grootste malloot aan tafel reraist me vanuit de SB naar 2900. Normaal zal ik hier redelijk vaak folden pre-flop, maar tegen hem besloot ik te callen omdat hij allemaal van die gare shit deed. De flop was Q88 en hij checkt. Voor mij natuurlijk weinig reden hier om te betten en ik check behind. De turn is een T en ik call zijn bet van 3K. De river is een J en hij checkt. Ik besluit hier behind te checken omdat ik totaal niet weet wat ik moet verwachten van hem. Hij heeft AA en ik minimaliseer hier mijn verlies.
Na nog wat handen te hebben gespeeld heb ik nog 22.000 punten met blinds 150-300. UTG maakt 900 en de aggro dude op de button maakt 3100. Ik kijk naar AK in de bb en er is no way dat ik hier ooit ga folden. Ik besluit hier te reraisen naar 8500 om mijn punten op een zo goed mogelijke manier naar het midden te krijgen. De button doet precies wat ik hoopte en besluit het erin te schuiven met K2dd. Ik instaturbosnapcall en het board brengt meteen een 2. Er liggen nog wel 3 klaveren dus het ziet er niet slecht uit aangezien ik de 
heb. Het board blankt uit en bust in het 5e level van de dag.
De rest van de week veel gechilld bij het zwembad, wat online gespeeld en nog wat side events. Weinig goeds om over naar huis te schrijven dus dat ga ik dan ook zeker niet doen. Last but not least wil ik Pieter via deze weg nog één keer van harte feliciteren met zijn geweldige resultaat. Wat een held!
Tot over 2 weken!
GL everyone
Geen comments
Voeg je commentaar toe