Floaten is het callen van de bet van je tegenstander met een matige hand met de intentie op een latere straat de hand te winnen door zelf te betten en je tegenstander te laten folden. Dit artikel gaat in op hoe je een float maakt, waarom, op welk moment en in welke positie.
Een float is in feite een bluf. Als je float, call je een bet van een tegenstander om vervolgens op een latere straat te proberen de hand te winnen door zelf te betten. Het is dus een bluf over meerdere straten. Het meest voorkomende scenario is als je tegenstander een continuation bet plaatst op de flop en jij deze bet callt. Daarna checkt je tegenstander en bet je de turn of de river zelf, met als doel de pot op te pakken. Het concept floaten klinkt heel simpel, maar toch zijn er nogal wat randvoorwaarden waaraan deze move moet voldoen.
Floaten gebeurt vooral in cash games en wat minder in toernooien. Goede reads op je tegenstanders en voldoende diepe stacks komen in toernooien gewoon minder vaak tegelijk voor, waardoor het minder verstandig is dit in toernooien te doen. Het kan natuurlijk wel, maar doe het dan nog voorzichtiger dan al in cashgames gebeurt.
Positie
Zoals bij heel veel pokerconcepten is positie ook bij floaten belangrijk. Floaten doe je bij voorkeur in positie. Veel spelers hebben de gewoonte om op veel boards een continuation bet te plaatsen, of ze nu een goede hand hebben of niet. Doordat ze lang niet altijd hebben gehit, zul je daar soms op willen terugspelen, met of zonder hand. Doordat je in positie zit, kun je een bet callen en krijg je vervolgens op de turn veel informatie doordat je tegenstander wel of niet bet.
Er zijn op de turn dus twee opties. De eerste is dat je tegenstander bet en dan kun je je hand folden, omdat het waarschijnlijk is dat je tegenstander de beste hand heeft. Soms zal je tegenstander natuurlijk nog steeds een mindere hand hebben. Daarom is het zaak om goede reads te hebben op je tegenstander, voordat je besluit te gaan floaten. Daar gaan we wat later in dit artikel op in.
De tweede optie is dat je tegenstander de turn checkt. Jij kunt dan betten en zo regelmatig de pot oppakken. Je tegenstander heeft, door zijn turncheck, regelmatig een matige tot gemiddelde hand. Als hij de turn bet zou check-callen, kun jij nog steeds op de river een tweede bet vuren en daar de pot oppakken.
In positie is het relatief eenvoudig om, als de omstandigheden goed zijn, een float uit te voeren. Als je echter uit positie zit, is floaten veel minder simpel. Je moet dan namelijk meer aannames maken en je actie over drie straten verdelen. Je zult dan op de flop een bet check-callen. De turn zul je ook moeten checken en hopen op een check van de tegenstander, waarna jij op de river kan betten om de pot op te pakken. Je tegenstander heeft positie en jij kunt niet meer dreigen met méér bets. Je tegenstander kan best een middelmatige hand hebben. Eén waarmee hij nog voldoende value denkt te halen door alleen op de river nog geld in de pot te investeren. Bovendien ga je er vanuit dat hij de turn niet meer zal doorbetten. Hierbij zijn er dus meer variabelen dan wanneer je in positie float en dat maakt het uit positie zo veel gecompliceerder.
Je eigen hand
Je eigen hand is minder belangrijk. Je wilt voornamelijk dat je tegenstander foldt en verwacht dat je, als je tegenstander toch callt, achter zult liggen tegen zijn range. Je float dus, omdat je verwacht dat de range van handen waarmee hij een continuation bet maakt zo breed is dat hij niet altijd zal doorzetten op de turn. Je verwacht verder dat hij vaak genoeg zijn hand later zal opgeven om met een positieve winstverwachting te kunnen floaten. Omdat jij verwacht dat je je tegenstander kan laten folden is je eigen hand minder belangrijk.
Het is alleen wel fijn om outs te hebben. Floaten met 45offsuit op AKQ rainbow kan natuurlijk, maar je moet daarbij je tegenstander doen folden. Als je met AQo float op een 467 board, heb je vaak nog zes outs voor het hitten van overcards en soms is je aas-hoog ook nog goed. Dus in eerste instantie is je hand niet belangrijk, maar het is fijn om outs te hebben en zo een nog grotere pot te winnen.
Tot nu toe is er in dit artikel eigenlijk impliciet vanuit gegaan dat je headsup komt tegen één tegenstander. Floaten tegen meerdere tegenstanders is niet aan te raden, omdat dan te vaak iemand heeft gehit. Je hebt dan iemand die bet en er wordt een call gemaakt. De kans dat er dan op de turn wordt doorgecheckt en jij met een bet de pot kunt oppikken is erg klein. Floaten werkt dus verreweg het beste als je postflop maar met één tegenstander te maken hebt.
Image tegenstander
Het is aan te raden een idee te hebben van hoe je tegenstander speelt. Je wilt informatie hebben over de frequentie van zijn continuation bets. Daarnaast wil je graag weten hoe agressief je tegenstander postflop speelt. Beide gegevens beoordeel je in verhouding tot de preflop agressie. Als iemand preflop heel tight is, zal hij logischerwijs een relatief sterke starthand hebben en ook meer continuation betten en agressief spelen postflop. Is iemand erg loose, kun je daar eenvoudiger op terug spelen.
Het meest ideale is dat je tegenstander heel vaak continuation bet en vervolgens op de turn opgeeft als hij niet heeft gehit. Er zijn genoeg spelers die praktisch zonder nadenken bijna elke flop continuation betten. Uiteraard kan iemand niet altijd de flop hitten of zelf een goede starthand spelen. Tegen dit soort spelers ga je al overwegen om te floaten. Dan bepaal je wat de waarschijnlijkheid is dat iemand de turn of de river gaat doorbarrelen. Je hebt er immers niets aan om de flop te callen en vervolgens op de turn te moeten folden - tenzij je er voor kiest zelf te blufraisen, omdat je opponent de turn bijna standaard doorbet.
Ook is het belangrijk om te kijken of je tegenstander trappy is. Hiermee wordt bedoeld dat het waarschijnlijk is dat je tegenstander zijn sterke handen check-raiset of check-callt op de turn. Als je tegen zo iemand veel float, ga je veel geld verliezen. Het is daarom belangrijk dat je niet te vaak float. Doe het met mate, want je tegenstanders zullen zich erop aanpassen en mooie valletjes opzetten, waarmee je geld gaat verliezen.
Board texture
Naast de eerder genoemde factoren waarmee je rekening moet houden is het ook belangrijk welke kaarten er op de flop komen. Redelijk droge aas-hoge flops blijken goed om te floaten. Wat kun je immers anders hebben dan een aas, als je de continuation bet callt? Als je tegenstander geen aas speelt, zal deze over het algemeen opgeven. Drogere flops lenen zich beter voor floaten dan de drawy flops.
Iemand die niet zo vaak continuation bet, heeft meestal een matige tot goede hand als hij dat wel doet op een drawy board. Vooral als de flop ook nog laag is, zal hij echt niet vaak c-betten, omdat de preflop call-range van goede spelers een dergelijke flop wel raakt. Bet hij dus wel, dan heeft hij iets. Bovendien zal hij op drawy flops vaak ook op de turn nog een bet maken, omdat jouw range natuurlijk ook nog air en draws bevat, die je zou kunnen folden voor een tweede bet. Dat je de flop niet raiset, bekent voor de tegenstander vaak dat je maar een gemiddelde hand of een draw hebt. Is je image dan ook nog loose, zet hij zelfs slechte handen in je range.
Als de flop gepaird en droog is, is dat ook een goede mogelijkheid om te floaten. Het ligt er natuurlijk aan welk paar er ligt en hoe dat zich verhoudt tot jouw range van handen waarmee je hebt gecalld. Ook speelt de derde kaart op de flop nog mee. Je moet verder bereid zijn ook de river te betten, iets dat eigenlijk altijd is aan te raden als je een floatbluf maakt. Evalueer de handrange van je tegenstander, zet die af tegen de textuur van het board en bepaal of een riverbet zinvol is. Je wilt natuurlijk niet op de river een check-raise om de oren krijgen of logisch gecalld worden door top pair als het board laag is gepaird.
Een voorbeeld van dit laatste is als er 
ligt en je besluit je tegenstander te floaten. De turn brengt vervolgens een 
, waarbij je tegenstander jouw bet callt. Als op de river dan weer een blank valt, zal hij niet vaak een koning, of zelfs een iets lager pocket pair, folden voor een riverbet.
Stackgrootte
De grootte van de stack is ook van belang bij floaten. Het heeft weinig zin om te callen met niks als je tegenstander, of jijzelf, een hele kleine stack speelt. Je gaat dan eigenlijk voor een groot gedeelte van de effectieve stack een bluf aan, waarbij je relatief vaak getrapt wordt. Waarom zou hij met een hele kleine stack immers continuation betten? Als je zelf de kleine stack hebt, zal de tegenstander ook niet vaak c-betten met air, want hij weet dat jij met je kleine stack het board maar heel licht gehit hoeft te hebben om allin te gaan. Dus met kleine stacks werkt floaten niet goed, of is het in ieder geval niet zo verstandig.
Terugspelen
Om terug te spelen let je op het percentage van de keren dat je tegenstander tegen continuation bets foldt. Als dat percentage laag is en hij raiset daarnaast weinig c-bets, betekent dit dat hij veel float. Het terugspelen op floats doe je vooral door op de turn te check-raisen en check-callen. Balanceer dus je range door af en toe ook met je sterke handen de turn te checken, om vervolgens te raisen of te callen. Ga niet altijd voor de tweede barrel, maar wissel het af en zorg dat je onvoorspelbaar blijft.
Conclusie
Float met mate. Float in positie, als je headsup bent tegen een tegenstander, als je een goede read hebt op je tegenstander, de textuur van de flop het toelaat en ook de stacks voldoende diep zijn.
Dit artikel verscheen eerder in PokerNews Magazine
Geen comments
Voeg je commentaar toe