In deel 1 heb je kunnen lezen hoe Chin Sin Chang op weg was naar de final table van het Master Classics €2500,- event. In dit artikel lees je het vervolg met de final table bubble, de dynamiek van een final table, discussies over een deal en de heads-up.
Dit is een vervolg op mijn eerste artikel over het Master Classics €2500,- event. Als je het eerste deel nog niet gelezen hebt, is het aan te raden om dat eerst te doen. Het tweede gedeelte gaat meteen verder waar deel één ophield.
Nu het einde van dag twee in zicht is en ik een 320k stack heb pushed een short stacked Jasper Wetemans mijn BB met 56k. Ik vind QQ en ze blijven staan tegenover zijn A6. Weer een 3-outer ontweken en ik voel me zo goed en lekker en vol zelfvertrouwen dat ik er gewoon niet meer verbaasd over ben maar het gewoon begin te vinden dat mijn handen blijven staan.
De hand erna komt de vijfde key hand en heb ik 88 op de SB en raise naar 11000 in level 2000-4000. De sterk spelende Knut uit Noorwegen maakt de call en speelt graag handen tegen mij met positie op mij. Beide hebben we rond de 300k in stack en zijn de chipleaders van het toernooi. De flop geeft 
rainbow waarop ik voor potcontrol naar hem toe check waarop hij checked. Op de turn komt een 
voor mijn set waarop ik 20k bet. Hij checkraised mij hier naar 55k en voel eigenlijk een grote pot aankomen en heb niet echt zin om te checkraisen, omdat hij nog 180k behind heeft. Dus call alleen. De river is een 
en besluit hier om te checken omdat ik nog steeds de pot klein wil houden en sowieso wel een bet verwacht met of een gemiste draw of een straight die ik dan moet callen. Hij bet 80k die ik snapcall en daarmee de grootste pot van het toernooi op dat moment ship. In deze hand kan afgevraagd worden waarom ik niet checkraise all-in op de turn en hem respect geef voor 96 of 64. Op dat moment had ik ruim boven average en een powerdraw als flushdraw met een 6 wil ik niet echt allin hebben. De K op de river geeft mij wel het vertrouwen dat ik de beste hand heb, maar een checkraise all-in leek mij niet nodig, omdat ik alleen gecalled zou worden door 96 of 64. Oftewel ik zag geen value erin. Ik check, waarop Knut een bet maakt van 80k die ik snel call. Hierop liet ik te snel mijn eigen hand zien, waardoor hij zijn hand kon mucken en ik wat informatie was misgelopen. De pot maakte echter wel veel goed .
De voorlaatste hand voor het einde van dag 2 van het toernooi heb ik 520k en Yven Poortinga die op de BB zit is sit-out. Ik zit op de button en zie alleen de SB zitten met 80k en besluit all in te pushen met 78 voor de blinds en antes. We zitten op de finaletafel bubble en ik verwacht alleen gecalled te worden door een premium hand. De Noor Knut is echter niet van plan om te folden en is niet bang om te bubblen en called terecht en dapper met AxTx en wint de hand. De hand erna bust de 10e speler en eindig ik de dag als chipleader met 437.000 punten.
Dag 3: Final Table
Ben in de nacht weer heen en weer gereden, om weer in hetzelfde bed te slapen, dezelfde kleren aan te trekken (ik stonk onderhand gewoon echt enorm naar oud zweet), hetzelfde lunch/ontbijt te eten en wéér dezelfde film te kijken (word telkens belachelijker als ik het zelf lees). Na twee dagen 12 uur spelen en bij elkaar negen uur slaap in drie nachten was ik onmenselijk wakker. Ik ben in principe een luie donder en heb minstens negen uur slaap per nacht nodig. De adrenaline heeft me echter wakker gehouden en zelfs dag drie ben ik net als de eerste twee dagen goed geconcentreerd en Zen. Wederom begon ik de dag zonder plan en zou ik wel zien hoe de dag zou verlopen.
De finaletafel zat dit keer vol met voor mij bekende gezichten. Ik zat aan seat 8 en had volledige overzicht over de tafel. Links van mij op seat 9 zat Pascal van Doorn, waarvan ik wist dat hij een ervaren speler is, maar nog geen één hand mee had gespeeld. Op seat 1 zat Yves Molin, die ik eigenlijk niet echt hoog inschatte, maar toch gevaarlijk voor mij was omdat hij de tweede in stack was en positie op mij zou hebben. Daarnaast zat op seat 2 Knut Rysstad die de dag ervoor links van mij zat en veel indruk op mij had gemaakt. Niet bang en solide speler. Daarnaast op seat 3 zat Farukh Tach die ik heb leren kennen in Rotterdam en ook heel hoog inschat als speler. Daarnaast op seat 4 zat Noah Boeken die niet echt veel introductie nodig heeft. Hij begon de finale met rond de 100k en dat gaf mij wel ruimte. Op seat 5 zat Habib Garmaa, de Fransman met wie ik op dag 1 veel handen had gespeeld aan de eerste tafel. Daarnaast op seat 6 zat Yven Poortinga, waarvan ik weet dat hij ook een ervaren speler is met verscheidene resultaten. En direct rechts van mij op seat 7 zat Oscar Silow, een zeer ervaren speler met enkele grote cashes op zijn naam. Een gevaarlijke speler, waar ik wel positie op had.
Ik wou eerst veel folden en het signaal afgeven dat ik rustig zou spelen, maar al na drie handen begon ik door te krijgen dat mensen wel heel graag top 3 wilde eindigen. Voor het begin van de finale van het toernooi had ik al aangegeven aan mijn tegenstanders dat ik niet van plan was een deal te maken, omdat ik gewoon echt ongelofelijk goed in mijn vel zat. Aan de andere kant was het ook een bluf om mensen toch een beetje op hun tenen te houden.
Pascal van Doorn, die direct links van mij zit, raised utg naar 17.000 in het eerste level 3000-6000. Ik kijk naar zijn stack en denk dat hij deep genoeg zit om te folden en deep genoeg om wat te verdienen (altijd goed als je het mij vraagt). Ik zit op de BB met 
en call. De flop is 
en check daarop. Pascal van Doorn bet 30k waarop ik na even nadenken de call maak. Ik representeer op de eerste plaats een 9 of een flush draw en zet hem eigenlijk op high cards. En besluit hier te floaten om bij een gunstige turn card een bet te maken. De 
komt op de turn en maakt het helemaal makkelijk voor me. Ik rep een flush, trips negens en ik hit gewoon mijn Q. Een blik naar links en zie 120k voor hem staan en besluit hier 60k te betten zodat het voor hem push of fold is en bij een push van hem het voor mij een easy fold is. Hij fold en ik show mijn Q7 om te laten zien dat ik ook puur kan floaten op een flop en mensen wederom laat weten mijn blinds te verdedigen en ik ook in staat ben om te floaten en mijn tegenstanders mij nog moeilijker op een hand kunnen zetten.
Nadat Knut en Oscar gebust waren uit het toernooi en we 7-handed kwamen, voelde ik de spanning alweer opbouwen. Sommige spelers hadden top 5 in hun hoofd en dat gaf mij de mogelijkheid veel blinds en antes op te pakken. De levels gingen langer duren, wat het toernooi dieper maakte, wat heel voordelig voor mij was.
De nr 2 in stacks was Yves Molin en zat 2 plaatsen links van mij en blokkeerde ook mijn actie, maar al snel had ik door dat hij eerst de short stacks eruit wilde hebben. Ik raise op de button naar 25k in het 4000-8000 level zijn BB en wederom kiest hij ervoor om een flop met mij te spelen. De flop geeft een lastige flop 
en er wordt naar mij toe gechecked. Ik besluit te checken en de turn geeft een 
. Hierop bet Yves 30k uit op een oprechte ongeïnteresseerde manier. Ik zet hem hier niet op een A omdat het een bet was die zei "ik bet hier wat, want ik ben zwak en ik heb geen idee wat jij hebt en bang bent wat jij gaat doen". Een voorzichtige speler als Yves heeft geen set of 2 pair hier geflopt, want dan had ik nooit een gratis turncard gezien op die flushflop. Ik kon makkelijk een A representen en bovendien zou hij 2e in chipstack blijven als ie folde met 200k+. Easy raise naar 90k en fold. Even T2o showen zodat ik nog een keer wil laten zien dat je echt een hand moet hebben om tegen mij all in te pushen. Op dat moment bedacht ik me dat ik echt teveel doorpushte met showen en kwaad bloed zou krijgen en het ook totaal niet meer functioneel was geworden.
Toch kwam al dat showen en bluffen goed uit want al snel raise ik naar 23000 in late position met A4o en kom weer in de hand met Yves die op de SB zit die graag flops met me speelt uit positie. De flop brengt 
en wordt naar me toe gechecked. Voor hoofdzakelijk pot-control en moeite met hier iets te representen check ik behind voor de turn 7. In principe verandert er hier niets en heb ik toch de indruk dat Yves hier ook een Aas heeft met hogere kicker en me called. De river geeft een 5 die een straat maakt voor mij, wederom checked Yves naar mij en ik bet een valuebet uit van 41k. Ik vermoed dat ik hier zelfs door A-high word gecalled door hem, omdat ik hem in eerdere handen al had geflest. Word inderdaad gecalled en pak een leuk potje.
Ik raise dan op een gegeven moment op de button met de beste hand die ik had gekregen aan de finaletafel met TT naar 26.000. Pascal van Doorn op de SB gaat relatief snel all-in voor 186.000. Ik moet 160.000 callen voor een coin-flip of ik ben zwaar dominated met een overpair. Ik heb op dat moment 750k ongeveer en dat is gewoon veel en hoef niet echt te coin-flippen en vind het ook niet handig om de speler links van mij te dubbelen. Dus besluit hier te folden. In principe werd ik aan de final table naar schatting 1 op de 10 keer ge 3-bet pre-flop dus maakte het niet echt uit en kon ik het wel lijden.
Ik start de dinnerbreak met meer dan 850k aan chips en heb zonder iemand te busten en één showdown mijn stack bijna weten te verdubbelen. Tijdens de dinnerbreak wordt er weer gesproken over het maken van een deal, maar ik heb zo een goede stack dat ik sowieso niet van plan was om bij 5 man al een deal te maken.
Rond de dinnerbreak busten Noah, Farukh en Yven uit het toernooi en komen we 4-way. Al snel na de dinnerbreak vind ik op de SB KK en maakte mijn gebruikelijke standaard raise naar 25k. Ik hoorde redelijk snel all-in en de call was dan ook net zo snel. Ik had het geluk dat Pascal daar 99 vind om te pushen én nog meer geluk dat mijn hand bleef staan en maak mijn eerste bust aan de finaletafel. Tot op dat moment in het toernooi leek het of ik niets fout kon doen en alles wat ik had gedaan in het toernooi op elkaar aansloot.
Ik zit 3-way met dezelfde fransman Habib Garbaa rechts van mij met 360k en met wie ik dag 1 ook aan tafel zat. Een goede speler die tight-agressive spel goed beheerst en met wie ik veel battles heb gevochten. Ik heb in een vroege fase van de final table een middle position raise ge 3-bet met 
om te zorgen dat hij minder pre-flop zou raisen in het verdere verloop van de final table. Ik had ook geluk dat ik positie op hem had.
En links van mij zit Yves Molin die zijn doel had bijgesteld naar 2e plek met 150k. In het level 6000-12.000 limp ik op de Button met KTo en hierop pushed Yves all-in. Ik heb hier goede odds tegen AxXx met uitzondering van natuurlijk AK en AT en tegen small pockets onder de 10. Ik tell even de call uit en wil hem eigenlijk gewoon uitschakelen. Dus maak de call en zie tot vreugde A9, maar verlies de hand helaas wel. Met de stack die Yves had kon hij alleen nog maar pushen of folden en ik wilde hem eigenlijk gewoon daar uitschakelen, anders zou hij alleen maar sterker worden en de calls duurder worden.
Op dat moment stelt Yves, aan de tafel, een deal voor met Habib. Dit vond ik bijzonder ongepast en ik raakte er ook geïrriteerd door, wat mij nog gedetermineerder maakte om Yves uit schakelen. Als je wil samenspannen tegen iemand doe je dat maar lekker achter iemands rug om, maar niet in iemands gezicht. Gelukkig geeft Habib geen aandacht aan Yves en spelen we gewoon verder.
Dan komt de meest cruciale hand die ik ooit gespeeld heb in mijn leven. In het 6000-12000 level maak ik mijn standaard raise op de button met Q9o en Habib called. De flop geeft 
en ik zie Habib in de startblokken om te checkraisen. Ik maak toch de c-bet met mijn paar vrouwen van 50k en hij pushed instant all-in. Ik ben doodziek en probeer zo rustig mogelijk te blijven om een beslissing te maken. Ik tel de call uit en houd na de call 700k over. Een verlies zou Habib heel sterk maken en hij is mijn sterkste tegenstander. Als ik de hand verlies zijn we gelijk in chipstack rond de 700k en moet ik wel een 3-way deal gaan maken. Als ik de hand win schakel ik mijn gevaarlijkste tegenstander uit en kom ik heads-up met Yves die een shortstack heeft. Dit zou mij een hele goed uitgangspositie geven om het toernooi te winnen. Ik bedenk me dan dat hij voorheen in het toernooi bij elke raise, bet en call die hij maakte, op welke straat dan ook, altijd de tijd nam. Dat tijd nemen drainde heel veel van mijn energie gedurende het toernooi, maar dat was zijn goed recht. Deze keer echter was de eerste keer dat hij insta-all-in raisde waarop mijn vermoeden tot een draw begon. Ik zag hem zitten en zwaar gespannen ademen wat voorheen ook nooit het geval was dus ik begon dus harten flush draw of KJ te verwachten. Ik wilde ook heel graag de sterkste tegenstander uitschakelen. Ik haal nog één keer diep adem en maak de call… en zie KJ. Ik schreeuw voor het eerst in me leven "ONE TIME!" en ren naar mijn vrienden, omdat ik het verloop van het board niet kan aanzien. Het geluk is met mij en ik schakel hem uit. In principe geen idee wat er uiteindelijk is gevallen maar aan de reactie van mijn vrienden (good read sir) besloot ik maar te juichen.
Heads-up
Ik kom heads-up tegen Yves Molin met een 1.350.000 tegen 250.000 chiplead. Ik ga een deal met hem bespreken maar kom er niet met hem uit. Na enkele handen spelen kom ik er achter dat het zinloos is om zonder deal te spelen. Het verschil tussen eerste en tweede plaats was € 80.000 en dat vond ik toch een beetje veel om op het spel te zetten en besluit toch een deal te maken die extreem goed in mijn voordeel is, maar ook Yves tevreden maakt. De laatste hand van het toernooi komt al snel als ik raise met AJo op de button. De flop is 
. Yves checked naar me toe waarop ik een bet maak. Hij checkraised me hierop en ik maak de call. Hij showed 
voor een overcard met flushdraw. Ik ren weer naar mijn vrienden toe, omdat ik het niet kan aanzien. De turn geeft een 5 voor meer outs met een gutshot en de river geeft een Kx waardoor ik het toernooi win en ik het uitbundig kan vieren.
De zaal ontploft en er valt een granieten blok van 2000 kg van mijn schouders. Ik ben emotioneel helemaal leeg, krijg opvlieger naar opvlieger. Na 3 dagen 12 uur per dag met hart en ziel spelen. Opperste concentratie proberen te houden. Zo foutloos mogelijk poker proberen te spelen. Zonder 2-outers of 3-outers uitdelen. Na jaren van toernooien gefrustreerd te busten. Na het maken van zoveel fouten in het pokeren. Alles kwam dat ene moment samen. Het was een droom die uitkwam. Het is zo onwerkelijk. Het was werkelijk fantastisch.
Chin Sin Chang
Geen comments
Voeg je commentaar toe