Doyle Brunson en vele andere professionals hebben dit ook in hun boeken aangegeven. Het algemene idee erachter, is dat je veel kunt leren door naar je tegenstanders te kijken wanneer je niet in een pot zit en deze informatie kost niets.

Ik ben het met deze woorden eens, maar ik heb het gevoel dat dit advies 'incompleet' is. Er is één element dat je niet in beschouwing neemt wanneer je een hand ziet vanaf de zijlijn: hoe reageren je tegenstanders op JOU.

Je tegenstanders bestuderen vanaf de zijlijn, zal je waarschijnlijk vertellen of de speler $100 aan het weg tilten is of dat hij op dit moment zijn beste spel laat zien. Ook kan je over het algemeen genomen merken wie tight of loose speelt. Problemen en gemiste kansen kunnen zich echter voordoen als je niet observeert hoe deze tegenstander reageert op jou in het bijzonder.

Laat ik een voorbeeld geven. Ik ging niet al te lang geleden zitten aan een tafel, en tegenover me zat een speler die erom bekend staat dat hij erg loose en behoorlijk agressief speelt. Hij had een goede stack voor zich staan. Tijdens het observeren vanaf de "zijlijn", merkte ik dat:

a) Hij bet, wanneer iedereen heeft gecheckt.
b) Als iemand tegen hem inbet, called hij altijd tot de river met elke draw, inclusief gutshots.
c) Echt als hij de flop volledig heeft gemist dan bet of callt hij helemaal niet.
d) Semi-bluffen werkt niet tegen hem. Wanneer iemand hem semi-bluft op de flop, dan callt hij en bet hij zelf uit op de turn, maakt niet uit wat er komt.
e) Als hij geraised wordt op de turn, dan zou hij vaker callen dan folden.
f) Als hij ook maar een soort hand heeft op de river, dan callt hij. Bijvoorbeeld, als hij J-8 heeft en het board is A-10-7-4-J, dan zou hij zonder twijfel callen.


Gezien deze observaties, zou een tight spel van jouw kant de beste benadering lijken. Eindelijk kreeg ik koningen gedeeld. Hij raisde in middel positie and ik isoleerde hem met een reraise. De flop was Q-6-3. Hij bette (zoals hij gewoonlijk doet) en ik callde, omdat ik mijn hand een slowplay waard vond. Op de turn, checkte hij. Ik bet en tot mijn verbazing gooit hij vrij snel weg.

Ik vond dit best eigenaardig en ik sloeg er een notitie van op in mijn hoofd. Een paar handen later, was ik zo gelukkig om weer koningen gedeeld te krijgen. Ik raisde preflop en hij callde. De flop was 10-9-5. Hij zet en ik raisde. Hij callde en de turn was een 3. Hij checkt, ik bet en hij fold.

Nu heb ik vaak met deze speler gespeeld en ik speel meestal conservatief. Ik geloof dat hij dacht dat:

a) Ik normaal gesproken zal checken wanneer ik niets heb.
b) Ik normaal gesproken een sterke hand heb wanneer ik de flop raise of de turn bet.

Met andere woorden, de speler begreep mijn game-plan voor een deel en was eigenlijk elke flop tegen me aan het betten, omdat hij wist dat ik zou folden als ik niets had. Hoewel, als ik de flop callde of raisde, dan baarde dit hem zorgen en gaf hij de pot snel op.

Dus ik zette de schakelaar om en begon te doen wat onlogisch lijkt van de waarnemingen van de zijkant: Ik begon regelmatig meer te bluffen met veel succes. In één pot, kreeg ik het voor elkaar om hem te check-raisen op een semi-bluf op de turn en met het gewenste resultaat. Een andere hand, raisde ik op de flop en verdiende ik een gratis kaart - iets wat geen andere speler voor elkaar had gekregen tegen hem.

Dus als ik alleen af zou gaan op de dingen die ik had geobserveerd langs de "zijlijn", zou de keus om een tighte strategie aan te nemen niet een slechte zijn geweest, maar later bleek door de manier waarop hij op mij reageerde een lossere en agressieve strategie de beste was.

Dit verhaal illustreert simpelweg dat jouw observaties aan de zijlijn je niet genoeg informatie geven over hoe deze tegenstander tegen jou zou spelen. Je moet je tafel image in beschouwing houden en de enige manier om informatie te verkrijgen over jezelf is om bij een paar potten betrokken te raken en te zien hoe tegenstanders op jou reageren. Als je simpelweg vertrouwt op je waarnemingen vanaf de zijlijn, dan veronderstel je dat je tegenstanders op dezelfde manier tegen jou spelen, zoals zij spelen tegen de andere tegenstanders aan de tafel. Als je opschuift in de limieten, zul je merken dat dit niet vaak het geval is. En wanneer ik zeg "betrokken raken bij een paar potten" bedoel ik niet betrokken raken met AA, KK of AK. Probeer wat minder sterke handen en kijk wanneer tegenstanders fouten tegen je maken.

Aan de andere kant kan je een speler aantreffen die wraakzuchtig is, omdat je hem twee keer een bad-beat hebt gegeven in de sessie van afgelopen week. Terwijl je misschien deze tegenstander conservatief poker ziet spelen tegen andere tegenstanders (als je van de zijlijn toekijkt), kunnen deze spelers in veel meer potten springen met zwakke handen wanneer jij raist preflop, omdat zij simpelweg wraak willen. Wanneer dit voorvalt, moet je overschakelen naar tight spel van jouw kant en kijken hoeveel actie de wraakzuchtige speler jou zal bezorgen met een marginale hand tegen jouw AA.

• 
• 
• Stuur naar vrienden
• Print