Summer Classics Finale Tafel

Vorige week besprak ik de weg naar de finale tafel van het Main Event van de Summer Classics in Utrecht. Er kwamen interessante handen langs en gedurende twee dagen wist ik een grote chipstack op te bouwen in aanloop naar de finale tafel. De finale tafel bevatte dan ook redelijk wat gevestigde namen in het live en het online circuit. Aan het begin van de finale tafel waren de chips als volgt verdeeld:

Seat 1 - Joris ‘jazzyface’ Jaspers - 99,4K
Seat 2 - Richard Wolfsen - 88,1K
Seat 3 - Jorn Walthaus - 482,8K
Seat 4 - Thijs Wessels - 190,2K
Seat 5 - Patrick ‘shevmouse’ Renkers - 235,2K
Seat 6 - Kenny ‘SpaceyFCB’ Hallaert - 580K
Seat 7 - Wim Emo - 147,3K
Seat 8 - Arjan ‘uitje’ - 274,5K
Seat 9 - Remco de Vries - 67,6K

De blinds zouden beginnen op 4000/8000 met een 800 ante. De tafelindeling was voor mij verre van ideaal, direct links van mij zat Thijs Wessels met een ideale repushstack, waardoor ik erg weinig kon openen. Twee plaatsen naast hem zat ook nog eens Kenny Hallaert, die met zijn stack mij voor lastige beslissingen kon zetten. Aangezien we allebei een behoorlijke chiplead hadden op de rest van het veld, was het voor mij verstandig om bijna elke situatie waar ik zelf all-in zou zijn te vermijden. Dit omdat het verstandiger zou zijn om af te wachten en pas een all-in aan te gaan als we 3-handed zouden zijn en ik dus ook al verzekerd zou zijn van een groter aandeel van het prijzengeld. Met dit in gedachten kan Kenny mij heel veel 3-betten, omdat hij weet dat ik waarschijnlijk toch alleen zou 4betshoven met monsters. Ik besloot dus om redelijk tight te openen en juist meer te 3-betten om anderen onder druk te zetten. Al in de tweede hand krijg ik en gaat Joris Jaspers voor me all-in, ik besluit hier ook all-in te gaan en Joris blijkt te hebben en we splitten de pot. Ik ga hier all-in, omdat ik niet wil dat Kenny all-in over me heen schuift met bijvoorbeeld een hand als 99.

Een paar handen later in het 5000/10000/1000 level vind ik under the gun en ik besluit toch te openen. Ook al wilde ik tight openen, vond ik nog steeds wel een raise under the gun. Een van de redenen om deze hand toch te openen was dat er een tighte shorte speler op de Big Blind zat, Richard Wolfsen. Hij speelde nog 9 BB en ik zou na mijn open dus nooit meer folden als hij zou shoven. Mijn hand heeft ook nog redelijke equity tegen zijn shoving range, die waarschijnlijk AJ+ en 88+ bevat. Echter, omdat hij zo’n tighte reshove range had zou hij erg vaak folden, wat natuurlijk ook prima is. Daarnaast zouden de andere spelers aan tafel waarschijnlijk geen moves op mij maken, omdat er nog een shorty achter hen zit en omdat ze liever hebben dat de shorty er eerst uitvliegt en zij een moneyjump maken. Arjan besluit echter te callen vanaf de cutoff en de flop komt . Ik hit de flop niet bepaald, maar ik denk eigenlijk Arjan ook niet. Arjan kan hier misschien AJs of AQ spelen, maar veel andere azen zie ik hem hier niet hebben. Veel aannemelijker is het dat hij hier een paartje speelt, omdat er veel meer in zijn range zitten (77-QQ). Ik besluit dan ook te c-betten en hij foldt vrij snel.

Meteen de hand hierna opent Kenny Hallaert naar 24.000 op mijn BB en nadat iedereen naar mij gefoldt heeft vind ik . Kenny en ik spelen inmiddels allebei 55BB en ik ben niet van plan om mijn tienen hier voor stacks te gaan spelen. Ik besluit gewoon te callen en de flop komt . Een van de slechtst mogelijke flops voor mij omdat hij hier bijna altijd een hit heeft, tenzij hij een lager paartje heeft geopend. Ik besluit hier ook voor een check/fold te gaan, alleen Kenny checkt behind. De turn is een en ik maak mijn set. Ik besluit hier om andermaal te checken, om twee redenen:

-Ik wil Kenny de kans geven om hier zijn open-ender te betten en op de river nog een bluf te maken, mocht deze missen.

-Als ik hier uitbet en Kenny reraist me kom ik in een hele lastige positie, waar ik alsnog misschien voor stacks moet spelen.

Kenny checkt nogmaals behind en de river is een . Ik besluit hier een grote bet te maken, 42k. Dit komt heel erg over alsof ik de 9 heb, of die probeer te representeren. Omdat er niet heel veel negens in mijn range zitten, zou Kenny dit als een bluf kunnen zien en mij vrij licht afcallen. Daarnaast zou Kenny zo’n bet op de river nooit blufraisen, waardoor ik vrij makkelijk bet/fold kan spelen. Kenny callt vrij snel en muckt na het zien van mijn set.

De hand hierna foldt iedereen naar mijn small blind en vind ik . Links van mij zit Thijs Wessels met 14 big blinds en ik ga all-in, Thijs instacallt met en ik luckbox op het || board. Een orbit later ben ik iets minder fortuinlijk als ik voor 15 blinden effectief shove op Patrick Renkers met die callt met 77, hij hit meteen een set en ik verlies een kleine 200k. Twee handen later, met een stack van 460k, raise ik naar 32k under the gun+1 en Patrick maakt achter me de call met een stack van 380k. De flop komt en ik maak een continuation bet van 42.000. Patrick denkt een tijdje na en maakt 105.000. Ik denk vrij lang na en besluit toch te folden, maar het scheelde erg weinig of ik had hier ge3betshoved. Hij rept hier namelijk eigenlijk vrij weinig, behalve een geslowplayde premium. Elke set of pocket pair zou hij de flop waarschijnlijk mee callen. Er waren echter twee redenen waarom ik toch foldde:

-Er zaten nog shorties in, we waren inmiddels 6-handed en ik, Patrick en Kenny waren de big stacks. ICM wise zou hier een hele grote bluf maken vrij onverstandig zijn.

-Als ik hier zou 3-bet shoven zet ik 280k op het spel om 235k te winnen. Hij zou dus meer dan 60% van de tijd moeten folden, als ik ervan uitga dat ik vrij dood ben als hij callt. Als ik ook rekening hou met ICM zou hij nog veel vaker moeten folden, dus ik moet wel heel zeker zijn van mijn zaak wil ik hier all-in gaan.

Ik blijf met 300k over als ik bij het 7500/15000 level raise naar 3700 met UTG. Ik raise hier, omdat de BB erg tight is en daarnaast erg short. Iedereen foldt en hij gaat na een tijdje nadenken all-in voor 145.000. Ik moet 108k bijleggen voor een totale pot van 309.500. Ik call en hij blijkt te hebben en ik verlies deze hand ook en val terug naar 170k. Een vervelende reeks van handen, maar waar ik op zich nog steeds achter sta. Gelukkig keert mijn geluk daarna, met 11 blinden shove ik op Kenny zijn big blind en hij callt met . Ik flop een 9 en heb weer boven de 300k. Niet veel later vliegt Kenny eruit en zijn we nog 4-handed.

Ik heb mijn stack inmiddels weer omhoog weten te werken naar 400k en we gaan naar een achterkamertje waar we een deal bespreken. We komen er echter niet uit en na een kwartiertje keren we terug aan tafel.

De chipcount op dit moment is:
Joris Jaspers 614.000
Richard Wolfsen 321.000
Jorn Walthaus 391.000
Patrick Renkers 802.000

Aangezien ik één van de shortstacks ben, kan ik nu veel aggresiever gaan spelen. Ik reshove veel en naast mij verliest Patrick een grote pot aan Joris. Patrick opent hier op de SB naar 65.000 bij 10.000/20.000 en Joris callt op de big blind. De flop komt . Patrick bet 75k en Joris callt. Op de turn wordt door beiden gecheckt en na de check van Patrick op de river bet Joris 108.000. Patrick denkt een tijdje na en callt, maar moet mucken wanneer hij de van Joris ziet. Patrick baalt duidelijk van de hand en dat wordt alleen maar meer zichtbaar wanneer hij raist en zuchtend moet afleggen op de reshove van Joris een paar handen later. Met dit in gedachten open ik heel klein naar 50.000 vanaf de small blind op de big blind van Patrick en Patrick instashoved. Ik snapcall met en ik zit tegenover zijn . Mijn hand hold en Patrick wordt 4e.

3-handed is Richard de shortstack en het duurt niet lang voordat hij all-in is tegen Joris. Joris wint met de flip tegen Richard zijn en de heads-up kan beginnen. Helaas is vanwege de sluitingstijd van het casino het toernooi onderhand veranderd in een crapshoot met blinds die om het kwartier omhoog gaan. Joris wint de flip met tegen mijn , nadat hij de hand daarvoor al mijn met zijn azen kraakte en is winnaar van de Summer Classics.

Toch ben ik hartstikke tevreden met mijn prestatie in Utrecht. Het was weer mijn eerste prestatie in tijden op een live toernooi en sindsdien is er heel veel zelfvertrouwen teruggekomen. Terwijl ik dit schrijf zit ik in de trein onder het nauw van Calais en ik heb er alle vertrouwen in dat ik in Londen ook weer wat neer kan zetten. Laten we het hopen, dan heb ik over twee weken misschien weer een live toernooi om te bespreken!