Earl's fantastische poker avontuur - Epiloog

  • Earl BurtonEarl Burton
Earl's fantastische poker avontuur - Epiloog 0001

Na het einde van de Doyle Brunson North American Poker Championships en de viering daarvan kon ik nog wat uurtjes slapen voordat ik Las Vegas zou verlaten. Het was een geweldige poker week geweest. Ik heb mogen aanschouwen en lekker kunnen spelen. Toen ik eenmaal in het vliegtuig zat liet ik mijn gedachten de vrije loop en begon de gebeurtenissen van die week nog eens op mijn gemak "door te nemen". Toen we eenmaal in North Carolina waren aangekomen realiseerde ik me pas wat ik die week allemaal had mogen meemaken.

Ten eerste heb ik altijd gevonden dat Las Vegas een fantastische stad moet zijn om in de wonen. Na een paar bezoeken aan de stad viel het me op dat die gedachte steeds weer opkwam. Ook al heeft de stad een geweldig nachtleven met Broadway Shows, musicals en comedy act die vierentwintig uur per dag doorgaan, is er niet veel te beleven als je eenmaal uit het centrum van de stad bent. Het leven is er erg duur, en je moet wel over voldoende monetaire middelen beschikken om ook maar een stap in die stad te zetten.

Ook ben ik na in twee grote steden en in dorpen te hebben gewoond een liefhebber van natuur geworden, in het bijzonder gras. Iets wat me opviel toen we opstegen uit Las Vegas is de desolate zandvlakte. Alles is bruin en verdord, de grond scheurt door de droogte en de veldjes waar mensen hebben geprobeerd gras te planten zijn door de zon verschroeid. Er zijn dan wel bergen in de buurt met sneeuw op de toppen, er zijn vrijwel geen bomen, en het beetje natuur wat wel aanwezig is spreekt totaal niet aan. Las Vegas is een geweldige stad om te bezoeken, maar misschien niet om in te wonen.

Ik heb ook hernieuwd respect voor de spelers die hun skills gebruiken in de poker wereld van Las Vegas. Als je denkt dat je goed genoeg bent om in Sin City te gaan speler onthoud dan; goed is niet goed genoeg! Je moet een geweldige speler zijn om daar je brood te kunnen verdienen. Er zijn naast de honderden, als niet duizenden poker spelers die dagelijks in de poker rooms zitten en meedoen aan de vele toernooien ook duizenden toeristen die in de arena stappen. Je moet dagelijks met je beste spel schermen anders kan je het wel vergeten.

Stel je voor dat je de beste speler bent van je stad of dorp, misschien zelfs de beste speler in je regio. Stel je dan eens voor dat je aan een tafel komt te zitten met Mel Judah of Daniel Negreanu of één van de andere profs die daar het hele jaar rond spelen en wonen(vergeet ook niet de Big Game in Bobby's room in het Bellagio!!). Dat kan twee kanten opgaan; óf je verbetert je spel aanzienlijk door goed op te letten en te leren van deze profs, of je verliest alles wat je hebt en moet afdruipen naar je eigen woonplaats waar je tenminste nog iets kan presteren.

Ik heb ook geleerd dat er vele andere verleidingen zijn voor een poker speler in Las Vegas. Zodra je de poker room verlaat kom je honderden mogelijkheden tegen om je bankroll eens een flinke deuk te bezorgen als je niet voorzichtig bent. Het klassieke verhaal van de speler die veel wint in de poker room en dan vervolgens alles weer terug geeft aan de blackjack of roulette tafels is zeker waar! Als je daarop uitgekeken bent biedt het sports betting nog uitkomst. Daarmee kan je financiële status ook flink omlaag getrokken worden.

Las Vegas mag een geweldig succesverhaal genoemd worden, en is hard op weg de nieuwe Amerikaanse smeltkroes te worden van de 21ste eeuw. De stad die 50 jaar geleden niet meer was dan een lege plek in de woestijn is inmiddels een neon oase die uit haar krachten groeit. Hier hebben slimme zakenlieden een fantastisch imperium opgebouwd.

Vroeger werden New York, Chicago Los Angeles dé wereldsteden genoemd. Las Vegas kan inmiddels ook tot deze giganten gerekend worden. Als je door de straten van Vegas loopt zie je ontelbare nationaliteiten vertegenwoordigd; van Spaans tot Frans tot Arabisch tot Chinees, je kan het zo exotisch niet bedenken. De hardwerkende mensen in Sin City komen ook uit alle windstreken, dit maakt de stad net zo uniek als iedere wereldstad die door zoveel verschillende invloeden wordt gevormd.

Wat poker betreft heb ik natuurlijk ook weer ontzettend veel kunnen leren tijdens mijn bezoek. Ik heb onder andere geleerd dat ik moet werken aan mijn concentratie en geduld om mijn spel beter te maken. Tijdens het Mirage poker tournament werd ik continu afgeleid door de beelden op de televisies die door de hele poker room stonden en hingen. Op dat moment werd de Game Six victory door de the Houston Astros tegen the St. Louis Cardinals uitgezonden. In plaats van dat ik mijn tegenstanders probeerde te doorgronden liet ik me afleiden door de wedstrijd op televisie. Dit was niet slim en is iets waar ik zeker aan moet werken.

Ik moet ook geduldiger worden aan tafel, en zwakke handen van welke ik weet dat ze toch verslagen worden los laten. Dit iets wat is overgewaaid vanuit het internet poker. Omdat alles online een stuk sneller gaat zal je in een live spel harder pushen met mindere handen, of die juist vasthouden, terwijl je het tegenovergestelde moet doen om te kunnen winnen of überhaupt een kans te maken. Ik moet echt leren om slechte handen veel eerder weg te gooien in plaats van ze te verdedigen. Zoals ik al eerder zei, ik was een stuk verder gekomen in het Mirage tournament als ik mijn instincten had vertrouwd en mijn pocket pair had weggedaan. Omdat ik dat niet deed was het voor mij een stuk eerder afgelopen dan ik wilde.

Zijn er dingen die je niet hebt gedaan maar wel had willen doen? Natuurlijk wel. Wat poker betreft zou ik in een stuk meer poker rooms willen spelen. Ik zou graag op pelgrimstocht gegaan zijn naar het Binion's in Freemont Street en aan de tafels zitten waaraan Doyle Brunson, Puggy Pearson, Amarillo Slim en vele andere legendes gespeeld hebben. Ik zou graag het Palms, het MGM Grand, het Rio en de Mandalay Bay poker rooms bezocht hebben, zo ook vele andere casino's waar de actie geweldig moet zijn volgend de locale spelers. Ook zou ik graag de Broadway Shows bezocht hebben waaronder die van George Carlin, Dennis Miller, Don Rickles en Andrew "Dice" Clay. Ik kwam er niet aan toe helaas. Ook had ik een paar musicals willen zien, maar daar was ook geen tijd voor. Ik had ook willen genieten van de vele restaurants, maar ik kwam niet verder dan het Pink Pony Café in het Circus Circus (waar ik logeerde) en het buffet in het Bellagio (prima restaurants trouwens!).

Al met al was mijn Poker avontuur dus fantastisch. Het was een geweldige trip naar het poker front, zowel voor persoonlijke doeleinden als voor mijn werk. Ik heb de beste spelers aan het werk gezien op het hoogst mogelijke level. Een geweldige ervaring dus voor een pokerliefhebber. Ik ben meer dan klaar en goed voorbereid op mijn volgende poker avontuur!

Ed Note: Beleef je eigen poker avontuur bij Titan poker

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook