WSOP 2017 Now Live

Rolf Slotboom: Van broodspeler tot verslaggever - En winnaar van de eerste HC kampioenschappen

  • Jos BakkerJos Bakker
Rolf Slotboom: Van broodspeler tot verslaggever - En winnaar van de eerste HC... 0001

Rolf Slotboom, bij velen van ons bekend als reporter die voor meerdere internationale sites stukken schrijft en de EPT verslaat, is al jaren één van de betere pokerspelers die ons land rijk is. Vorige week donderdag schreef hij in het Holland Casino van Amsterdam geschiedenis door als eerste de Holland Casino Poker Kampioenschappen op zijn naam te schrijven. Het mag misschien ietwat ongewoon zijn voor Rolf, die normaal aan de andere kant van de microfoon staat, maar nu is de tijd aangebroken om Rolf zèlf eens een paar vragen te stellen. Een interview met Rolf Slotboom dus, de Holland Casino Pokerkampioen 2005.

Rolf, jij schijnt één van de eersten te zijn geweest die hier in Nederland is begonnen met het op serieuze, ietwat wetenschappelijke wijze spelen van poker. Klopt dat?

Ja, waarschijnlijk ben ik één van de eersten geweest. Toen ik begon met spelen was er in het Holland Casino een vrij kleine groep mensen die ook zeer goed verdienden met poker, maar die speelden nog niet met dezelfde professionele instelling als ik, dezelfde intensiteit zeg maar. Zij waren misschien iets meer "gezelligheidsspelers" denk ik, ondanks het feit dat zij wel degelijk uitstekend presteerden. Ik ben waarschijnlijk degene geweest die daarin een beetje voor een cultuuromslag heeft gezorgd, door heel serieus en berekenend te spelen. Ik wilde ook wel te boek staan als professioneel speler, en heb vanaf het eerste begin getracht om op alle gebieden inderdaad zo professioneel mogelijk te werk te gaan.

Hoe ben je met het poker in aanraking gekomen, en wat voor spellen speelde je eigenlijk alvorens je begon met poker?

Ik speelde al heel veel spellen, en was voornamelijk gek van strategische spellen als Risk en Stratego. Op school speelde ik ook altijd al poker met mijn vrienden in de pauze, maar niet met de gedachte dat ik heel goed was, of bezig was met iets dat mijn toekomst zou kunnen worden. Het was meer puur toeval dat ik in het poker terechtkwam. Ik werkte gewoon bij mijn ouders in een groenten en fruitzaak, studeerde aan de universiteit, en had niet het plan om daadwerkelijk iets anders te gaan doen, zeker niet om buiten mijn studie een nieuwe carrière te gaan starten. Maar toen werd in Nederland een casino geopend, een pokerhuis, en nadat ik dat gelezen had dacht ik:"He, dat is misschien wel wat voor mij", en dat ging ik toen doen - vooral als een soort bijbaan naast de studie. Ik vond dat allemaal hartstikke leuk en verdiende ook redelijk veel geld in mijn functie als croupier. Maar door meerdere oorzaken bleef het pokerhuis niet lang open, en toen zijn mijn vriendin en ik gevraagd om bij het moederbedrijf in Wenen te komen werken. Zo gezegd zo gedaan. We zijn naar Wenen gegaan en hebben er een toptijd gehad, goed verdiend en eigenlijk de tijd van ons leven gehad. Omdat we veel geld verdienden hadden we met croupiers onderling veel leuke pokerpartijen, en ik had het gevoel dat ik wel veel talent had, wat ook bleek als ik andere casino's zoals in Linz speelde tegen de 'vaste' pokerkern. Ik ontwikkelde al snel de overtuiging dat ik het misschien toch beter zou kunnen dan de meeste andere 'goede' spelers, en op een gegeven moment besloot ik dat ik een full-time speler wilde worden. Ik nam de beslissing mijn baan op te zeggen, en sindsdien was ik officieel een professional. Niet dat ik zo veel wist, want ik had maar zeer weinig ervaring, en wist niet eens dat dingen als pokerboeken en computersoftware bestonden, maar vanaf het eerste moment ging het eigenlijk heel goed.

Je staat in principe te boek als een cashgame speler, en in je eigen stukken noem je jezelf zelfs een "Tournament Rookie". Hoe kwam je op het idee om mee te spelen met de HC kampioenschappen poker?

Wel, ik schreef de reportages zelf, dus ik moest wel een beetje bescheiden blijven over mijn toernooiprestaties, haha. Maar eigenlijk klopte dat "tournament rookie" niet helemaal. In tegendeel zelfs, want toen ik destijds in Wenen woonde, speelde ik juist dag in dag uit toernooien, en heb ik daar echt fantastische resultaten geboekt. Sterker nog, ik denk dat die records die ik daar heb gezet tot op de dag van vandaag nog niet overtroffen zijn, want ik wist echt een belachelijk percentage van het aantal toernooien dat ik speelde ook daadwerkelijk te winnen. Dus ik kan het wel heel goed, maar ik heb toen ik weer terugkwam in Nederland gewoon al mijn aandacht op cashgames gericht, en als ik dan wel een keertje meedeed met een toernooitje, dan zei ik: "Jongens hier komt wat dood geld aan, voor jullie! Alsjeblieft, hier geef ik weer wat terug", meer voor de gein eigenlijk.

Die records zijn nog steeds niet verbroken, wat bedoel je daarmee?

Wel, ik heb in Wenen in 3 maanden tijd in totaal 48 toernooien gespeeld, dag in dag uit, en van die 48 heb ik er liefst 11 ook daadwerkelijk gewonnen. Elk toernooi deden er tussen de 60 en 90 man mee - nou, zeker voor iemand die nooit toernooien speelt, is dat een behoorlijke prestatie. Ik heb toen niet eens zo heel veel finaletafels gehaald, maar als ik die finale haalde, dan won ik hem ook. Ik hanteerde een mega agressieve speelstijl, die uitermate effectief was op het moment dat ik - vaak met geluk - mijn fiches had vergaard. Dat is volkomen het tegenovergestelde eigenlijk van de stijl die ik normaal bij cashgames hanteer, want ik sta daar juist bekend als één van de meest droge spelers die er zijn. Ik ben in cashgames het type speler dat nog voor een vijfje past in de kleine blind, ben iemand die rustig 3 uur lang zijn kaarten loopt weg te gooien, en dan maar zit te wachten op azen. En als die dan komen, dan ben ik meestal in staat om dan alsnog wel al het geld er in te krijgen. Maar goed, qua toernooien zit dat dus heel anders, en ik beheers dat dus wel vrij goed, maar ik moet ook eerlijk zijn: het is nog geen volledig ontwikkelde stijl. Het is een stijl die vooral gebaseerd is op één ding wat ik goed kan: keihard beuken, zonder angst om tegen een tophand aan te lopen of om te worden uitgeschakeld. Maar het is geen ontwikkelde stijl, want als je een beetje slim bent, en zelf niet bang bent om te worden uitgeschakeld, is het juist een speelstijl waar je als tegenstander heel makkelijk tegen in kunt gaan, en zelfs je voordeel van kunt trekken.

Maar goed. Omdat ik altijd voornamelijk cashgames speelde, heb ik gezegd: ik laat die toernooien maar compleet links liggen, vooral ook omdat je je niet op alles tegelijk kunt richten. Op een gegeven moment besloot ik om verslaggever te worden bij de grote evenementen, en dat maakte de combinatie helemaal onmogelijk. Immers, je kunt niet én een toernooi spelen en het tegelijkertijd verslaan - je moet dus kiezen voor het één of het ander. En af en toe speel ik wel een toernooi, gewoon om te kijken wat er leeft, en om de atmosfeer aan de tafels een beetje te kunnen voelen. Zo ook dus de Pokerkampioenschappen. Ik was eerst in Amsterdam al als een gek tekeer gegaan, maar vloog toen vlak voor de finaletafel eruit, toevallig tegen Marcel Lüske. Ook daar had ik echt als een maniak gespeeld - maniakaal, maar wel goed. Bijvoorbeeld spelers zoals Noah, Marcel, en meer van dat soort goede toernooispelers, ik weet dat zij het minst graag aan tafel spelen met iemand zoals ik, omdat mijn speelstijl heel erg botst met de wijze waarop goede spelers het liefst spelen. Zij willen rustig kleine potjes spelen, zelf de leiding hebben, om op basis van hun oordeel kunnen zien hoe ze later hun hand het beste kunnen uit spelen, Maar als ik dan als een gek mijn geld er in ram, en dus nog voordat zij iets hebben kunnen doen mijn geld er al in staat, nou daar houden ze niet van, omdat ze dan nog maar één ding kunnen doen: all-in callen voor hun hele stack - precies datgene waar ze de grootste hekel aan hebben. Dus mijn speelstijl clasht gigantisch met wat de goede spelers lekker vinden, en mede daarom hanteer ik die stijl ook natuurlijk. Daarnaast ik had simpelweg één doel: Ik wilde gewoon kampioen worden! Ook met name omdat ik links en rechts in de wandelgangen al had gehoord dat ik bij bepaalde jongens niet echt favoriet was voor de titel, in de trant van "Hij schrijft dan wel van alles, maar wat heeft hij zelf eigenlijk ooit gepresteerd in de toernooien", had ik juist zoiets van: "Dikke lul - ik zal jullie eventjes iets laten zien met die grote muil van jullie." En ja, als je het dan ook daadwerkelijk waar maakt en die trofee pakt, is dat natuurlijk alleen maar mooi. Maar goed, ik heb dit toernooi dan nu wel gewonnen, dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik de beste toernooispeler van Nederland zou zijn, of zelfs maar de beste speler tijdens dit evenement. Daarvoor is de geluksfactor simpelweg te hoog, en daarvoor heb ik te vaak op cruciale momenten het fortuin aan mijn zijde gehad. Maar je moet jezelf ook in de positie krijgen om het geluk te kunnen afdwingen - en dat heb ik zeker gedaan.

Als je wèl deelneemt aan zo'n toernooi, bereid je jezelf dan daarop voor? En zo ja, hoe?

Ik bereid me altijd voor, of het nu toernooien zijn, cashgames, zowel live als online. Ik ben daar ook vaak genoeg om uitgelachen natuurlijk. Ik speelde vroeger 6 dagen in de week in het casino, dag in dag uit, al voordat je op het internet kon spelen. De poker room ging dan om 8 uur open en ik was er dan al om 7 uur. Een uur voordat het pokeren daadwerkelijk begon zat ik dan daar boeken te lezen en tijdschriften, en was ik me mentaal aan het voorbereiden. Ik deed dat in het casino en niet thuis, want nu kon ik zien wie er binnen kwamen, om alvast van tevoren in te schatten welke tegenstanders ik zou krijgen, welke positie aan tafel de beste zou zijn, wat voor poker er gespeeld zou worden, en wat dus mijn beste strategie zou zijn. Nog steeds word ik om deze serieusheid van mij, deze 'werkethiek', uitgelachen, met name door een aantal van die jonge spelers. Ik bedoel, zij hebben het over bakken geld verdienen, over feesten en over wijven neuken, en wat zit Rolf te doen? Die zit met zijn agendaatjes, zijn boeken en zijn berekeningen - nou, dat is toch niet cool? Maar ik bereid me dus altijd zodanig voor dat ik op mijn best kan presteren, en dat is bij toernooien niet anders. Dat is misschien niet altijd even hip in de ogen van sommigen, maar ik geloofde al in die dingen toen ik zo'n acht jaar geleden begon - en dat doe ik nog steeds.

De eerste prijs bestond uit een geldbedrag, maar er zat ook een seat bij voor het hoofdtoernooi van de Masterclassics in november. Ga je die spelen?

Er is een persoon die ik al jaren ken, met wie ik vroeger dag in dag uit aan de pot limit Omaha tafels heb gespeeld. Ik heb hem benaderd, en hij heeft de seat overgenomen van mij. Hij heeft dat ticket dus gekregen, niet gekocht, en hij gaat dat toernooi spelen voor mij - ik krijg dan een percentage van welk bedrag hij dan ook weet binnen te slepen. Denk trouwens niet dat dit een soort van liefdadigheid is, hoor. Ik heb veel vertrouwen in deze persoon, en heb oprecht het geloof dat hij het toernooi kan winnen - waar ik op mijn beurt dan ook weer van profiteer, natuurlijk.

Kunnen we nog meer tournamentplay van Rolf verwachten in de toekomst?

In principe niet. Er zijn twee mogelijkheden, eigenlijk. Ik had een afspraak om voor dit jaar alle grote Europese toernooien te verslaan, en de mogelijkheid bestaat dat we dit nog met een jaar gaan verlengen. De site waar ik dit voor die is zeer tevreden, ik verdien er goed mee, en vind het bovendien erg leuk en eervol. Maar aan de andere kant is misschien nog wel leuker en eervoller om grote toernooien te winnen. Ik heb een tijdje geleden al een aanbieding gehad van een grote site die me voor alle grote evenementen zou willen sponsoren, zowel in Europa alsook in Amerika waar het grootste gedeelte van mijn 'markt' eigenlijk te vinden is. Dit is natuurlijk zeer interessant, ook voor mijn eigen ego, want ook ik vind het natuurlijk wel leuk om met een trofee in mijn handen te staan. Maar het wordt dus één van de twee. In principe wil ik nog in ieder geval één jaar die verslaggeving doen, ook omdat dit ideaal is voor al mijn kontakten met websites, tijdschriften en televisie - en er is voor mij natuurlijk geen mogelijkheid om dit te combineren met het spelen van alle grote evenementen. En ik kan niet per seizoen, zeg, de helft van de evenementen spelen en de andere helft verslaan, dat werkt niet. Wel zijn de toernooien zoals die hier in Europa worden gehouden voor mijn speelstijl uitermate geschikt. De blindstructuur is namelijk redelijk snel, wat mijn spel bevoordeelt. Dus waar spelers als Marcel Lüske en Dave "Devilfish" Ulliott roepen van:"He, het gaat te snel", is dat voor mij prima. Ik vind dat fantastisch, hoe sneller het gaat hoe beter, dus op zich zijn de toernooien hier in Europa voor mij uiterst geschikt. In Amerika daarentegen zijn de toernooistructuren langzamer, en kost het meer tijd. Dat is in theorie natuurlijk goed voor de betere spelers, maar ikzelf prefereer de structuur zoals hier in Europa.

Toch is dat eigenlijk verbazingwekkend, als je nagaat dat je aan cashgametafels alle geduld hebt en erg tight speelt, dan zou je zeggen dat die langzame blindstructuur, die in Amerika wordt aangehouden tijdens toernooien, beter bij je spel zou passen.

Dat is waar: dat zou zo moeten zijn, maar dat is het niet. Wat dat betreft ben ik Dr. Jeckyll & Mr. Hyde. Aan de ene kant kan ik extreem strak spelen, maar aan de andere kant: Grote toernooien worden gewonnen door a) goede agressieve spelers, of b) door maniakken en geiten. De goede spelers die veel wachten worden 4e of 5e - en ik wil eerste worden. Goede afwachtende spelers kunnen met zo'n 4e of 5e plaats misschien 4 tot 8 procent van het prijzengeld halen, maar in mijn optiek is er slechts één plaats als je een toernooi speelt, en dat is de eerste plaats. Dit is helemaal zo omdat één eerste plaats vaak wel 40% oplevert, plus de roem die nog bij zo'n titel hoort. Dit maakt alle andere plaatsen dan de eerste voor mij simpelweg oninteressant.

Aan het begin van de finale in het Holland Casino merkte ik op dat je een zonnebril ondersteboven ophad, wat eigenlijk een "trademark" is van Marcel Lüske, hoe dat zo eigenlijk?

Ja, dat was eigenlijk een soort tribute van mij, een eerbetoon aan de grote afwezige haha. Kijk, Europa's Nummer 1 was er niet, nou dan moet de Nederlandse Nummer 1 het overnemen, toch? Nee hoor, serieus: Ik voel me niet te groot om dingen te leren van anderen. Nou wordt Marcel vaak een beetje bespot omdat hij die bril zo draagt, zo op een manier van "Kijk hem nou met zijn zonnebril een beetje interessant zitten doen". Maar hij draagt die zonnebril wel op die manier voor een reden: Je kunt namelijk je kaarten veel beter zien, dat is echt zo, en voor mij was dat ook erg belangrijk, want ja, ook met al dat publiek erachter is het lastig om je kaarten goed te zien. Bij cashgames speel ik gewoonlijk met mijn zonnebril op mijn hoofd, en als de flop komt zet ik mijn zonnebril op. Maar bij een no-limit hold'em toernooi, dan worden de beslissing vaak al genomen voor de flop, dus moet je zorgen dat je tegenstanders voor de flop geen read op je kunnen hebben. Dus je moet je die bril op hebben, maar je moet wèl tevens goed je kaarten kunnen zien. Het is ook een speciale bril die ik heb, die kun je aan allebei de kanten dragen en het dan aan beide kanten nog steeds goed zien. En als eerbetoon aan Marcel heb ik hem deze keer dan maar omgekeerd opgezet.

Speel je zelf ook veel online?

Met name de laatste 4 à 5 maanden speel ik echt erg serieus. Ik ben iets meer dan een jaar geleden met online spelen begonnen. De "live" pot limit partij die we hier in het Holland Casino hadden werd langzaam wat minder, iedereen ging over naar het internet, en ik vond dat ik niet achter kon blijven bij het feit dat iedereen dat deed. Ik merkte ook dat spelers die live in onze partij niet konden winnen, het op het internet wel erg goed deden, en dat wilde dus wel iets zeggen over het geld wat daar op het internet te verdienen was. Dus toen dacht ik: Ik doe mezelf wel heel erg tekort als ik mezelf maar op één ding blijf richten, terwijl langzamerhand iedereen daar vanaf stapt. Ik ben toen online bij de allerlaagste limieten begonnen met pot limit Omaha, en ik ben mezelf stap voor stap gaan opwerken naar hogere niveaus. Nu speel ik pot limit Omaha op de hoogste limieten en heb mezelf daarnaast opgewerkt naar de redelijk dure no limit Hold'em cashgames, hoewel ik hier nog zeer veel te leren heb. Ik heb echt alle hulpmiddelen uit de kast getrokken om ervoor te zorgen dat mijn niveau ook online erg hoog kwam te liggen, en ik heb er vooral voor gezorgd dat ik niet te snel op de hogere limieten ging spelen terwijl ik nog "Leaks" had op de lagere levels.

Binnenkort verschijnt jouw eigen boek - kun je ons daar iets meer over vertellen?

Het is niet helemaal mijn eigen boek. Ik heb het boek samen geschreven met een Amerikaanse jongen die eigenlijk het script heeft geschreven - een mathematicus, en een erg slimme jongen. Ik kreeg eerder al regelmatig stukken toegestuurd van verschillende mensen, met het verzoek om het te beoordelen, of om te kijken of ik er iets mee kon, en soms kon of wilde ik daar niets mee. Deze keer voelde dat echter heel erg goed, maar ik wist eerst niet zo goed wat ik ermee aan moest. Ik had een uitgever die mij al een paar keer had benaderd of ik voor hen een boek wilde schrijven, en toen had ik steeds gezegd: Ik wil dat wel doen, maar ik heb er geen tijd voor, want ik moet teveel dingen doen, dus ik kan niet. En toen kwam dit script binnen en dacht ik: Dit is echt een topscript, met vernieuwende dingen, maar ook goed onderbouwd. Ik heb toen tegen die uitgever gezegd: Ik heb nu een prima werk waarmee ik aan de slag ga. In 3 of 4 maanden tijd hebben we dat hele boek binnenste buiten gekeerd, aangepast en verbeterd, en ik heb daarnaast mijn eigen stukken toegevoegd in het boek, onder mijn eigen naam. In maart 2006 komt het boek uit, en ik hoop dat het een groot succes wordt. En bovendien verschijnt nog voor het eind van het jaar mijn eigen no-limit hold'em DVD, met een script dat geheel en al is geschreven door mij, en dat dieper ingaat op strategische aspecten dan welke DVD ook die ik tot op dit moment heb gezien. Het is een onderdeel van een serie DVD's over specifieke speltechnische aspecten, waarbij bijvoorbeeld Ed Miller één van de andere shows voor zijn rekening neemt.

Welke tips zou je willen meegeven aan beginnende cashgame spelers?

Een paar dingen eigenlijk. Begin rustig aan, richt je op één ding tegelijk, probeer goed te worden in één ding in plaats van in allerlei spelsoorten en limieten tegelijk, en probeer niet te snel tè goed te worden. Het punt waar ik vaak zie dat jonge spelers op stuk lopen is dat heel veel jongens al heel snel denken dat ze al zeer goed zijn. En als ik ze dan zie spelen, denk ik: Hmm, ze kunnen inderdaad ook wel heel veel, maar ze hebben bijna allemaal nog wel gaten in hun spel zitten - zelfs als ze op een niveau spelen, waar je die gaten gewoon simpelweg niet meer mag hebben omdat ze door de tegenstanders genadeloos worden afgestraft. Als je om heel hoge inzetten speelt, dan kun je niet meer zo snel terug. En als je er eenmaal speelt, dan kun je niet meer die gaten herstellen - want die gaten hadden al hersteld moeten zijn alvorens je eigenlijk naar dat niveau ging. Dus die jongens willen tè snel tè veel, en ik denk dat dit het grootste gevaar is voor hen. En daarbij geven ze gewoonweg teveel uit. Wat ik altijd heb gedaan toen ik mij langzaam opwerkte, was alles bewaren en heel erg zuinig leven. Als ik 700 gulden won dan gingen er 600 naar een speciale rekening, zodat ik langzaam mijn bezit opbouwde om te zorgen dat er altijd genoeg geld was, om zo tegenslagen te overwinnen als het even niet meezat. Maar veel van die jonge spelers, bijna zonder uitzondering eigenlijk, winnen rustig $40.000 op een dag, of verliezen $40.000 op een dag, terwijl ze tegelijkertijd misschien maar een bankroll hebben van $200.000 - nou, een kind kan zien dat dat vroeg of laat een keer verkeerd gaat. Dus dat is mijn advies, maar dat is natuurlijk een saai advies. Ik geef eigenlijk altijd saaie adviezen. En ik weet het: Het is niet cool om te zeggen, je moet rustig leven en je bankroll rustig opbouwen, want die jongens willen snel groot zijn, en snel de beste zijn. Ik snap best wel dat het een stuk hipper is om een honderdje te geven aan de portier als je binnenkomt in de discotheek, dan om zoals te Rolfie zeggen: Ik pas mijn kleine blind voor een vijfje, want ik heb niet zulke goede kaarten. Toch denk ik dat die weg van de geleidelijkheid, die voorzichtige approach, zich juist op de lange termijn zal uitbetalen.

Wie is de favoriete speler van Rolf Slotboom?

Ik kijk in toernooien altijd graag naar Marcel, want ik vind dat ondanks dat hij erg groot is dat hij toch nog wel eens wordt onderschat, alsof hij alleen maar zou presteren tijdens toernooien met veel rebuys enzo. Maar juist ook als het om freezeout toernooien is hij heel goed, en in tegenstelling tot veel andere goede spelers, gaat hij gaat er bijna nooit in het begin al uit. Hij heeft echt de drive en de wil om in leven te blijven, verzamelt zo zijn chips beetje bij beetje, en begint pas echt te spelen als hij een redelijk aantal chips heeft vergaard. Hij kan dus heel conservatief spelen in het begin, en zeer agressief op het eind. Dat vind ik een hele mooie combinatie, dus qua toernooispel vind ik hem heel erg mooi spelen. Maar ik vind het ook mooi om naar Rob Hollink te kijken. Voor mij is het mooi om te kijken naar mensen die heel veel kunnen, en kwaliteiten hebben die bij mij wat minder ontwikkeld zijn. Marcel en Rob Hollink kunnen heel erg veel, en ja, hebben zelf ook wel misschien wat mindere puntjes, maar toch kan ik echt veel leren van de dingen die zij wel heel erg goed kunnen.

Rolf even iets heel anders tot slot, je loopt al jaren mee in de pokerscene, ik vroeg me af wat is nou eigenlijk het gekste wat jij ooit aan tafel hebt meegemaakt?

Het gekste wat ik heb meegemaakt was op zich een erg grappig tafereel. Ik speelde toen in een casino, ik zal niet zeggen welk casino, waar het personeel na zijn dienst ook mocht spelen. Op een gegeven moment zit ik in een partij met een "floorman" van dat casino, een vrij dure pot limit Omaha partij, en bij ons aan tafel zit nog een andere speler, iemand die ik in principe erg graag mag, maar die er om bekend staat dat hij zich niet altijd even goed kan beheersen. Wat gebeurt er nu, die floorman heeft op een gegeven moment iets teveel gedronken, en die word een beetje loslippig. De agressieve speler verliest een aantal potten, en de floorman en hij zitten zich een beetje aan elkaar te irriteren. Op een gegeven moment zit die floorman in een hand tegen die agressieve speler, wint de pot, en geeft, misschien niet eens zo erg slecht bedoeld, nog een opmerking na tegen die andere speler zo van:" Ja, maar ik weet toch al lang hoe jij speelt, etc.". Vervolgens staat de agressieve speler op uit zijn stoel, loopt naar de floorman toe, trekt hem uit zijn stoel, en geeft hem een paar flinke vuistslagen op zijn gezicht. De security komt eraan te pas en weet het duo uit elkaar te halen en probeert ze te kalmeren. De floorman zegt vervolgens:"Doe eens normaal man!". Waarop de speler die zijn kalmte verloor zegt: "Ik vond je altijd al een bagger floorman - maar je bent ook nog eens een baggerspeler!". De floorman zegt vervolgens op zijn beurt: "Ik ben zeker een baggerfloorman, daar heb je gelijk in. Want als ik een goede floorman was geweest, had ik je al lang voor een paar jaar geschorst!". Vervolgens vliegt de razende speler wederom die floorman aan en het wordt een ongelooflijke rel, met vijf man security die niet sterk genoeg zijn om de gast van de floorman af te trekken. Ik dacht bij mezelf: Nou, hoe gaat dit in godsnaam opgelost worden, die kerel wordt waarschijnlijk wel voor 5 jaar geschorst ofzo.

Wat gebeurt er nu, die floorman wordt een beetje verzorgd, zijn bloed wordt voor de security van het gezicht geveegd, en hij neemt langzaam aan weer plaats aan de tafel. Die agressieve gozer loopt ook weer naar zijn stoel toe en gaat zitten. De dealer zit hem aan te kijken en weet niet zo goed wat hij met de agressieve speler aan moet, waarop de agressieveling zegt: "Kom op! Kaarten!" En vervolgens wordt de pot gewoon voortgezet en wordt er gewoon verder gespeeld - en wordt geen woord meer aan het incident vuilgemaakt. Er wordt gewoon verder gespeeld, alsof er niets aan de hand was, met zowel de agressieveling alsook de floorman die net door hem in elkaar geslagen is. Nou dat is denk ik wel het gekste wat ik ooit aan de tafel heb meegemaakt: Een speler die een floorman Hongaars slaat, en vervolgens spelen de twee gewoon de pot verder - ongelooflijk.

Pokernews bedankt Rolf Slotboom voor zijn interview, en feliciteert hem nogmaals met zijn overwinning. Rolf is te bereiken via zijn eigen site www.rolfslotboom.com, waar artikelen en toernooireportages van hem te vinden zijn, alsmede verhalen over zijn leven. Tevens bestaat de mogelijkheid tot het stellen van (met name strategiegerichte) vragen.

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook