Las Vegas dagboek, dag 19 tot en met 27

Las Vegas dagboek, dag 19 tot en met 27 0001

Dag 19

Een prachtige dag. Las Vegas is toch echt op zijn mooist als er geen vuiltje aan de lucht is, en iedereen lacht. Althans buiten, want binnen zie nou eenmaal te veel van die mensen die door middel van een soort infuus (het touwtje tussen hun spelerskaart en hun broeksriem) met één van de slotmachines zijn verbonden, en over het algemeen verliezend het casino verlaten. Las Vegas draait natuurlijk op dit soort gokverslaafden, vaak oudere mensen, en de casino´s zorgen er dan ook voor dat ze heel goed worden verzorgt. Hoe meer je in het casino verliest, des te meer gratis overnachtingen, drankjes, dinercoupons en andere complemetaries je krijgt. Het is hier ook allemaal zo uitgenast; werkelijk overal waar je kijkt wordt het geld uit je zak getrommeld. Is het niet door het overgrote aandeel vrouwen van lichte zeden, die beweren het niet te zijn en puur voor de gezelligheid met je willen praten, dan zijn het wel de lotto die je kan spelen tijdens het dineren. Wil je naar een feestje dat helemaal uitverkocht is of met een grote groep dineren in het beste restaurant van de stad, dan hoef je alleen maar de benodigde dollars te trekken en zal je overal worden binnen/voorgelaten. Heb je om vier uur ´s nachts ineens behoefte om één van die keurige vrouwen uit te nodigen voor een drankje maar kan je niet naar je kamer omdat je deze deelt met een vriend? Dan tip je toch gewoon zo´n jongetje achter de receptie, en geeft hij je binnen no time een suite voor een nacht tegen een gereduceerd tarief. `The Dollar speaks in Las Vegas,´ en hoe meer je ervan hebt des te beter ze naar je luisteren. Maar misschien is dit, jammer genoeg, wel overal ter wereld. Maarja, omdat het hier nou eenmaal zo nep is, en wij nuchtere Nederlanders zo puur, kan je er maar beter in meegaan, dan te doen alsof het niet zo is, en te proberen heel Vegas anders over dit soort dingen na te laten denken.

Ondanks het prachtige weer slapen sommigen van ons toch lekker uit, terwijl anderen alweer uren lang binnen bij de airco zitten te werken. Langzaam gaan de ogen open, en gaat iedereen weer lekker zijn eigen gang. Even ontbijten bij het zwembad, een afspraak maken voor de kapper voor later die dag, een toernooitje spelen op de computer of gewoon lekker een filmpje kijken op de kamer. Tegen een uur of vijf gaan Jordy en Daniël richting de nieuwe pokerroom in het Ceasers om zich in te schrijven voor een $200,- Hold´Em NL toernooi. Justin schrijft zich in voor twee dagelijkse online toernooitjes op Partypoker en Pokerstars, en is dus voor de komende paar uur zoet. Ik zeg tegen Noah, die de hele dag vanuit zijn bed online cashgames heeft gespeeld, dat ie moet gaan douchen en dat ik verga van de honger. We hadden namelijk de hele dag alleen een tostietje bij het zwembad gedeeld, en verder nog niks gegeten. Binnen een half uurtje liepen we richting het Ceasers, om daar bij Sushi Roku eens even onze gemiste maaltijden in te gaan halen. We liepen via de pokerroom beneden in het hotel waar we , met de met bovengemiddelde stacks, spelende Daniël en Jordy aantroffen. Het was net pauze, en we bespraken met beide heren een paar van hun gespeelde handen, en bekeken de kleding die Daniël had gekocht tijdens het wachten op de aanvang van het toernooi. We wensten de jongens veel geluk, en liepen (inmiddels nog hongeriger), naar het bovengelegen restaurant. Inmiddels hadden we Marcel Lüske gebeld om te vragen of hij ook zin had om mee te eten. Bij het restaurant aangekomen vraag ik om een tafel voor drie personen, en vertelt de hostess me heel vriendelijk dat we minimaal drie kwartier zullen moeten wachten. Dit was uiteraard het laatste wat wilden horen, maar Marcel was er ook nog niet en Noah wist gelukkig dat in ze in het restaurant ernaast een hele goede cocktailbar hadden. Dus gingen we daar maar even heen, en na de vier lekkerste drankjes van de kaart te hebben geproefd, had Marcel zich bij ons gevoegd en liepen we terug naar de Japanner om te kijken of we aan tafel konden. We werden opgemerkt door de manager van het restaurant die Nederlander bleek te zijn, hadden een kort maar leuk gesprek en konden (nu natuurlijk wel), direct aan tafel.

Het plan was om na het dineren iedereen bij elkaar te scharrelen, en naar een top feest in de Pure te gaan. Eerst even langs de poker room om te kijken of de jongens nog in het toernooi zaten, maar die waren al nergens meer te vinden en vermoedelijk terug naar de kamer gegaan. Justin die voor het eten nog Chipleader was in één van de toernooien, was inmiddels ook al niet meer aan het spelen. We vroegen wie er nog zin had om mee te gaan, en waren binnen een uurtje met de belangstellenden onder ons onderweg naar de club. We hadden, omdat het inmiddels al zo laat was, geen tijd meer om een tafel te regelen en moesten dus eerst maar eens binnen proberen te komen. Er stonden bij aankomst zoals gewoonlijk weer honderden mensen in de rij, maar door te lullen als brugman mochten we hier toch omheen lopen. We hadden Noah´s telefoon nummer aan een van de organisatoren van het feest gegeven, in de hoop later op de avond nog een tafel te kunnen regelen. We bestelden een paar drankjes aan de bar, ervoeren een hele andere manier van uitgaan in Vegas, besloten onze krachten te sparen voor een feest van morgen, en verlieten de Pure binnen nog geen uur.

In de hotelkamer werd er nog wat online gespeeld, nog wat sport gekeken en ging iedereen om een uur of 3 lekker slapen.

Benten

Dag 20

Wat zijn de plannen jongens? Zo begint ongeveer iedere dag. Vaak blijft het dan nog een paar uur stil in de kamers, vervolgens begint men dan rond een uur of 1 zijn bed uit te komen en wordt er van kamer naar kamer gebeld om te overleggen. Twee spreken er af om beneden een satellite te gaan spelen voor het $500,- toernooi, een ander loopt naar SNACK, een soort eetcafeetje beneden in het hotel voor broodjes, shakes en wat fruit. Weer een ander loopt door de winkelstraat wat kleding te kopen, en de resterende jongens van de groep nemen plaats bij het zwembad. Ook wordt er door sommige van ons nog wel eens getraind in de fitnessroom van het hotel. Maar meestal blijft het bij baantjes trekken in het zwembad, wat buikspieroefeningen en een beetje opdrukken. Ja, een gezonde geest is voor een professionele pokerspeler uiteraard vereiste nummer 1, maar een gezond lichaam is zeker weten een pré.

Ik had voor vandaag ook niet echt veel in de planning staan, maar kon nog wel een paar dingetjes verzinnen. Eerst ben ik aan de andere kant van Vegas een pakketje op gaan halen van een apparaat dat we hadden besteld. Ik kreeg 's ochtends van het bedrijf een telefoontje dat er iets mis was gegaan met de creditcard, en dat het misschien handiger was als ik het persoonlijk op kwam halen. Op de terugweg bedacht ik me dat ik nog aangifte moest doen van die vermiste camera en liet ik me door de taxi chauffeur bij de Las Vegas County Sherrif afzetten om een proces verbaal op te laten maken. Na een uurtje en een leuk gesprek met een mevrouw achter de balie, wiens au-pair Nederlandse bleek te zijn, liep ik het politiebureau uit, hield een taxi aan en keerde terug naar het hotel.

Op mijn kamer aangekomen, nog helemaal stoffig van de taxirit en die droge woestijnlucht, zag ik vanuit het raam Jordy en Thierry in het zwembad dobberen en besloot me maar snel bij hun aan te sluiten. Bij het zwembad aangekomen bleken de heren niet te dobberen maar serieus baantjes te trekken. Ik kwam net te laat om met hun mee te doen, want toen ik er eenmaal in dook zaten zij alweer uit te hijgen op hun ligstoel. Het weer was ondanks de heftige wolken goed te doen, maar bruin bakken was vandaag in ieder geval uitgesloten. Om een uur of zes verlieten we het zwembad en kleden we ons aan om wat te gaan eten. Ik typte nog een verslag van gister, Noah zat zoals gewoonlijk weer vanuit zijn bed te spelen, Justin speelde op zijn eigen kamer wat online cashgames, Jordy runde vanuit msn zijn zaken, en de rest zat erbij en keek ernaar. Noah's telefoon gaat, het is David Williams die vanuit FIX belt om te zeggen dat ie samen met zijn vriendinnetje beneden zit te eten, en vraagt of Noah ook zin heeft om te komen. Hij vertrekt namelijk later die avond richting LA en wil nog even afscheid nemen van z'n vriend. Noah kleed zich aan en gaat in gezelschap van Jordy even een hapje eten beneden. Ik typ, onder het genot van wat ouderwetse muziek, mijn verhaaltje af en kijk nog even een filmpje.

Een uurtje later is iedereen op de kamer van Noah verzameld. De mannen gaan kijken naar de World Poker Tour finale waarin Patrik Antonius een van de hoofdrollen speelt en Noah en Justin veelvoudig in het publiek te zien zullen zijn. Ik ben inmiddels op de kamer van Marcel om hem even met een paar dingetjes te helpen en heb ondertussen ook wel trek gekregen. Marcel vertelde me dat hij ook wel wat lustte en we liepen naar beneden om bij Shintaro, de Japanner ons lekker te laten verwennen. Jezus, wat kunnen die mannetjes koken zeg.

Twee uur later hebben Marcel en ik alle goede en slechte eigenschappen van Vegas besproken, een stuk of acht vreselijk lekkere gerechtjes gedeeld, en zelfs nog wat oude nummers gezongen. Al met al een heel gezellig diner-tje. We lopen voldaan naar de kamer van Noah waar we de hele bende aandachtig met de neusjes richting de TV aantreffen. Patrik Antonius zit inmiddels heads-up. Ik zie dat ie AK van schoppen krijgt en al zijn geld erin gooit. Rehne Pedersen, zijn tegenstander called na kort nagedacht te hebben. Daarna zien we Patrik Noah's (en nog vele anderen) hand schudde, want de kans om te verliezen is nu wel heel klein geworden. De flop valt 567. Up en down straightdraw voor Pedersen, maar ook twee schoppen voor Patrik. Je voelt hem al aankomen; de turn is een 3 en Rehne maakt zijn straat. Het hele publiek voelt met Patrik mee en roept met man en macht SPADE, SPADE, SPADE!!!!!! Maar helaas mocht het niet zo zijn, Patrik verliest een pot van meer dan 16 miljoen en heeft niet eens meer genoeg chips om de blinden te betalen. Het is afgelopen. Gelukkig kwam dit niet als een schok maar je voelt toch nog even mee met die jongen. We besluiten met zijn alle nog een filmpje te kijken op de kamer en dan lekker te gaan slapen. Morgen weer een nieuwe dag. Het feest wat voor vanavond op de planning stond wordt uitgesteld en de partygangers zullen het vanavond zonder ons moeten doen.

Benten

Dag 21

Om een uur of tien werd ik als eerste in de kamer wakker. Ik deed zachtjes mijn computer aan, checkte even mijn mailtjes en praatte met wat vrienden van thuis, over MSN. Na een uurtje werd ook Jordy wakker. Hij begon de dag vrijwel het zelfde, liep na een uurtje naar beneden en verblijde me met een heerlijke fruitsalade. Justin lag op het logeerbed en had een onrustige nacht achter de rug dus die werd voorlopig nog niet wakker. Om iets over drieën komt Daniël Pastor, met een teleurgestelde blik in zijn ogen, de kamer binnen lopen. Dit verbaast ons allen want iets voor drieën ging hij naar beneden om een $540,- NoLimit Hold'em toernooi te gaan spelen. Hij lag eruit. Al heel snel in het toernooi vond Daniël zijn set en dacht even dubbel op te gaan. Toen zijn tegenstander echter een hogere set bleek te hebben zaten alle chips er al in en moest hij vroegtijdig het toernooi verlaten. We tonen ons medeleven maar natuurlijk is en blijft het soms een hard spel. Ik maak justin wakker en vraag of ie zin heeft om met Daniël en mij naar de shoppingmal te gaan. Noah zit ondertussen op vier tafels te spelen, variërend van 80-160 Hold'em en 50-100 Pot Limit Omaha en blijft dus thuis. Jordy en Thierry hebben geen zin in shoppen en blijven eveneens in het hotel. Om even over vieren liepen Daniël, Justin en ik door het kolossale winkelcentrum opzoek naar wat leuke kleding en schoenen. De jongens krijgen trek en we lopen langs honderden winkels opzoek naar het foodcourt. Hier treffen we meer dan vijftien restaurantjes. Je zou toch verwachten dat een gezond broodje nu toch wel zou moeten lukken maar helaas het beste wat de mannen kunnen vinden is de Subways waar ze allebei met een soort sponzig stokbroodje met een blaadje sla en een plakje kaas van terug komen. Niet weg te krijgen, dus toch maar weer naar KentuckyFriedChicken. Zelfs in Vegas waar je in principe al het eten kan krijgen wat je wilt is het een probleem om op plekken als deze iets gezonds krijgen. Ze verplichten je eigenlijk (zeker als je wat minder te besteden hebt) vette troep te eten. Met een vieze nasmaak in de mond lopen we nog maar een rondje langs de shops opzoek naar wat leuks. Na een uur of twee heeft iedereen weer genoeg van het lopen, zijn we allemaal wel redelijk geslaagd en lopen we rustig naar de taxistandplaats om zo snel mogelijk terug naar het hotel te keren.

Eenmaal in de kamer aangekomen laten we onze allemaal uitgeput op ons bed vallen en doen we even onze ogen dicht om wat energie te sparen voor later die avond. Om negen uur hebben we een tafel gereserveerd in TAO, (een van de beste clubs/restaurant combinaties van Las Vegas) dus we willen wel een beetje fit zijn voordat we hierheen gaan. Gedoucht, geschoren en in netjes gekleed verzamelen we met z'n allen op Noah's kamer en vertrekken we richting het prachtige Venetian Hotel waarin het restaurant zich bevind. Bij aankomst is het wachten op David Williams op wiens naam de persoonsgebonden reservering staat dus drinken we allemaal maar even een cocktailtje aan de nu al bomvolle bar. We worden na een minuut of twintig naar onze plek geëscorteerd en nemen als de ridders van de ronde tafel plaats aan een van de mooiste tafels in het restaurant. Alle lekkerste voorgerechtjes worden op een ronddraaiende schijf geplaatst, midden op de tafel, waardoor het voor iedereen mogelijk is alles te proeven. Als hoofdgerecht word ons de ShabuShabu aanbevolen(een soort fondue van marinade waarin je het beste vlees eigenhandig gaarkookt). Op twee van ons na besteld iedereen dit gerecht, echt heel erg lekker. Om een uur of half twaalf verlaten we helemaal voldaan onze tafel, nemen nog even een groepsfoto en laten ons naar onze tafel in de club begeleiden. In tegenstelling tot de vorige keer dat we in de TAO waren hebben we deze keer wel een mooie tafel. Het is een soort hoek met meerdere banken erin en genoeg ruimte voor twintig man. De tafel word gevuld met flessen en mixdrankjes en binnen no time is iedereen in een gezellige feeststemming. De club bestaat uit twee verdiepingen waar verschillende muziek gedraaid werd. Wij zaten in de grote zaal omdat hier Hip-Hop werd gedraaid en de voorkeur van de meeste van ons hier nou eenmaal naar uitgaat. Er wordt in hoog tempo gedronken en binnen een paar uur zijn de eerste vijf flessen, die je minimaal moest bestellen om die tafel te krijgen, er alweer doorheen. Noah besteld voordat de laatste fles leeggeschonken word, snel twee nieuwe flessen Grey Goose zodat wij en onze gaste geen moment zonder komen te zitten. Het feest gaat door tot in de late uurtjes en iedereen heeft het op een gegeven moment dan ook wel gehad. De meeste van ons verlaten de club lekker dronken en kiezen ervoor terug te gaan naar het hotel. Anderen laten zich nog even naar een leuke afterparty brengen. Over hoe het er daar aan toegegaan is laat ik me liever niet teveel uit en laat dit dan ook volledig aan jullie eigen verbeeldingen over. Wel weet ik dat ik bij de groep jongens zat die nog even door gingen, dat ik om kwart voor acht s'ochtends thuis kwam, mijn zwembroek aantrok en lekker bij het zwembad ben gaan slapen.

Morgen staat er wat betreft toernooien niet veel op de planning en het word dan ook weer een uitdaging een interessant verhaaltje voor jullie te typen. Ik wens jullie allen een fijne/warme dag toe en blijf reageren... erg leuk!!

Benten.

Dag 22

Gisteren was iedereen vrij laat wakker, waardoor er weinig werd ondernomen; de avond ervoor had zijn sporen overduidelijk nagelaten. Een aantal van ons schijnt zelfs niet meer te weten waar we zijn geweest, met wie en vooral hoe we thuis zijn gekomen. Opvallend is onze collectie waterflesjes, die we bij een plaatselijke supermarkt blijken te hebben ingeslagen. Samen met Noah lig ik aan de rand van het zwembad, en bespreken een paar van onze toekomst plannen. Inmiddels loopt het kwik hier op tot boven de 30 graden en, buiten de hotel activiteiten om, wil je dus eigenlijk niet voor 8 uur s'avonds wat gaan ondernemen, en dan blijft het meestal bij eten, uitgaan of pokeren.

Gisteren besloten Justin, Daniël en ik dan ook de laatste 2 weken vol voor het poker te gaan. De WSOP circuit events in de Ceaser's worden druk bezocht en daar valt veel geld te verdienen. Elke avond om 7 uur is er een $200 toernooi waar de 1e prijs iets meer dan $18.000 bedraagt. Zeer interessant dus. Helaas vervliegt onze droom vrij snel en keren we huiswaarts. Justin en ik volgen intensief de Amerikaanse sporten en liggen dan ook de laatste dagen vaak de basketball Playoffs te bekijken.

Vandaag gebeurde er iets meer, al vrij vroeg ging een groot gedeelte van onze gang en de nog overgebleven pokerspelers bij het zwembad gezellig in een kringetje zitten, wat daar gebeurde heb ik echter weinig van meegekregen, want ik was druk in mijn kamer geld aan het verliezen. De 30-60 cashgame was me vandaag slecht gezind, en het was dan ook vrij lastig een hand winnend af te sluiten. Erg vervelend. Om een uur of half 6 komt Justin de kamer binnen, nadat ook hij een aantal minuten de zon op zijn hoofd had laten schijnen. Hij vertelt me dat Daan en hij het nog een kans willen geven in de Ceaser's. Ik besluit mijn $5000 verlies te nemen en mee te gaan naar de Ceaser's. Eenmaal daar aangekomen schrijven we ons in en gaan we ter voorbereiding een hapje eten. Maar ook dit toernooi verliep helaas zonder de gewenste resultaten. Alleen Justin haalde eerste break. Maar ook hij was snel terug op het honk.

Nadat ik het schema van de events nog eens goed doornam, kwam ik erachter dat er morgen een Limit toernooi op het programma staat, en zoals velen zullen weten is dat mijn favoriete spelletje. Noah, Benten en Thierry gaan nog even een borreltje halen. Ik zet me computer aan op zoek naar een Limit toernooi om mijn gekozen strategie voor morgen 'ns uit te oefenen. Voorheen stroopte ik elk Limit toernooi op het net af, en ook vrij verdienstelijk. Verder dan een $10 Limit met rebuys op PokerStars kom ik deze keer niet. Maar ja, afspraak is afspraak oefenen dus. In het begin houd ik me lekker rustig en langzaam kruip ik door het veld heen. Na de 2e break meld ik Justin dat het weer is tijd is dat ik laat zien waar ik goed in ben. De 3e versnelling gooi ik erin en begin met het verzamelen van chips. Hey wat is dit nou, finaletafel dat is lang geleden. Ach jah om een lang verhaal kort te maken. I won it, en ga dus met vol vertrouwen morgen een iets groter Limit toernooi spelen. De eerste prijs was namelijk net niet genoeg voor de buy-in.

Tot snel,

Groetjes Jordy

Dag 23 & 24

Toen ik om één uur ´s middags wakker werd zag ik dat Justin al zat te spelen en dat Jordy niet meer in de kamer aanwezig was. Hij was natuurlijk al om een uur of elf richting het Ceasers vertrokken, om zich in te schrijven voor het Limit toernooi. Ik stap mijn bed uit, was mijn gezicht, pak mijn laptop en begin mijn mailtjes te checken. Ik bedacht voor mezelf nog eens even rustig wat er de avond daarvoor allemaal was gebeurd:

Het plan was om niet uit te gaan gezien we de volgende dag, vandaag dus, naar REHAB @ HardRock hotel zouden gaan (Het is één van de leukste poolparty's ter wereld, en vandaag is de opening van het seizoen). Om een uur of tien zaterdag avond belt David Williams op om te zeggen dat de enige tafel die ze nog hebben maar liefst $20.000,- kost, maar dat hij dan wel zeven vrienden mee mag nemen. Lachend hing hij snel op en belde Noah om te vertellen dat het feest niet door ging. Plannen werden snel gewijzigd, en nog geen uur later stonden we Noah, David, Thierry, en ik bij Patrik Antonius aan tafel in de PURE. Aan een achterin gelegen tafel in het buitengedeelte van de club namen we een paar drankjes, maar was de echte gezelligheid moeilijk te vinden. David, wiens vriend nog een tafeltje had in TRYST, vroeg ons met hem mee te gaan naar een ander feest. Een minuut of twintig en nog twee drankjes later, verruilden we de Pure voor Tryst, en kon het feest echt losbarsten.

De vriend van David, een filmproducent/bankier die de tafel had, bleek in Vegas te zijn om z'n nieuwe film op te nemen. Ook de regisseur, en een paar grote acteurs vergezelden hem aan zijn tafel. Daniël, de producent dus, bleek vierhonderd miljoen waard te zijn, en af en toe wel eens te pokeren. Niet zomaar overigens, maar tegen de beste cashgame spelers ter wereld; Gus Hanson, Johnny Chang, en natuurlijk David Williams hadden het al geprobeerd. Dit keer was Patrik aan de beurt. Om een uur of 4 liepen we met een man of 15 vanuit de club richting de belachelijk grote suite van deze man. Het was echter een korte wandeling, gezien deze zich in dezelfde vleugel van het hotel bevond.

In de suite aangekomen springen er een paar in bad, laten een paar anderen zich op de bank ploffen, nog drie anderen bestellen alle roomservice van de kaart en Noah, Patrik en Daniel nemen plaats aan een tafel vol met chips. Het spel van vijfentwintigduizend dollar per potje kon beginnen. Ze spraken vooraf af om maximaal zeven potjes te spelen. In nogal lamme toestand gooiden beide heren elkaar vele raises om de oren en duurde het dan ook niet lang tot de zeven games waren gespeeld. Patrik sloot de avond, na een 5-2 achterstand, af met een negatief saldo. Zonder dat de producent het wist hadden Noah en David zich voor een derde bij Patrik in gekocht en verloren zij alledrie dus 25.000. Noah die de kaarten voor de heren deelde zat er met zijn neus bovenop en ergerde zich kapot aan het spel van zijn goede vriend Patrik. Hij zag precies wanneer Daniël (die er overigens als een ongewassen doch sympathieke rockstar uitziet) het wel en niet had. Als ie voor de flop z'n geld erin gooide, was het altijd een bluf, en wanneer hij met het board op tafel all-in ging had ie het 95% van de tijd; aldus Noah. Ik heb de laatste vier potjes naast Daniël gezeten en kon deze read van Noah bevestigen. Helaas had Patrik dit niet in de gaten en liepen we om een uur of acht met knijpende oogjes en een flink wat geld lichter naar de taxistandplaats. Al met al een vreselijk gezellige avond met weer veel nieuwe herinneringen.

Het was een beetje alsof ik in de zelfde toestand als gisteren wakker werd. Met andere woorden ik was gewoon nog dronken. Geen kater gelukkig, maar niet helder kunnen denken was het resultaat van mijn feestgedrag de avond ervoor. Een lekker ontbijtje, een frisse duik, en heel veel water zorgen ervoor dat ik snel weer de oude wordt en me na een uurtje alweer honderd keer beter voel. Daniël had ons, voordat we hem verlieten, beloofd nog een tafel te regelen op REHAB, maar toen Noah David belde over hoe en wat gaf zijn telefoon geen gehoor, en konden we dit wel vergeten. Geen ramp, want echt veel puf hadden we toch niet meer voor dit feest, en nu is ie ons een nog betere tafel voor volgende week schuldig.

De rest van de dag werd er lekker gepokerd op de kamers. Voornamelijk de gebruikelijke cashgames, maar een enkeling van ons speelde ook de zondag specials. Gezien het grote aantal tafels dat gespeeld werd waren de swings wederom niet normaal. Gelukkig kon Noah aan het eind van de dag zeggen dat hij zijn gisteravond opgebouwde schuld terug had verdiend, en zelfs nog iets meer had weten te maken. David Williams kwam met hetzelfde doel nog even bij Noah op de kamer spelen. Hij haalde het niet helemaal, maar won in een paar uur tijd toch negenduizend dollar en sloot zijn pokerdag dus ook positief af. Geen luxe restaurants vandaag, en geen uitgebreide gerechtspecificaties aangezien jullie hier helemaal gek van worden...en terecht. Voor de mensen die toch geïnteresseerd zijn; we aten roomservice

Morgen staan er voor een paar van ons weer aardig wat toernooitjes op het programma, zit er wel weer een lekker restaurant aan te komen, en zal er weer uitgegaan worden. Een feest in de JET (een club waar we tot nu toe nog niet geweest zijn) staat in de planning. Verder gaan we nog even kijken voor wat leuke cadeautjes voor onze dierbaren thuis. Ook hoop ik dat het weer in tegenstelling tot de laatste paar dagen een stuk minder bewolkt is, en we onze kleur weer helemaal terug krijgen.

Good luck in the game everybody and I will keep u guys posted.!!!!

Benten

Dag 25

Tsja...waar begin je als je bedenkt dat je de afgelopen dag een record aantal slaapuren hebt gemaakt. Na me uren lang nog één keertje omgedraaid te hebben vroeg ik toch maar aan Jordy, die inmiddels al wel achter z'n laptopje zat, hoe laat het was. Iets over vieren was het antwoord. Pfff... de laatste keer dat ik me kon herinneren dat ik om deze was opgestaan, dateerde uit een periode dat ik nachtdiensten draaide in een hotel tijdens mijn stage in Berlijn. Het viel me al eerder op tijdens deze trip, dat de andere jongens en ik langer sliepen dan gewoonlijk. Thuis ben ik niet gewend om met de gordijnen dicht te slapen, omdat ik anders helemaal geen tijdsbesef meer heb, dus dat zal er wel aan bijdragen, maar het lijkt ook wel alsof de airco een slaapverwekkende functie op ons uitoefent. Maarja... misschien komt het allemaal gewoon door het belachelijke ritme waarin we de afgelopen maanden hebben geleefd, en ons lichaam zich nu onbewust weer helemaal aan het opladen is.

Tegen de tijd dat ook Justin en Noah (die met dezelfde slaapproblemen kampen), hun bed uitgerold waren was het alweer tegen vijven, en moesten we snel zijn als we nog een beetje van de zon wilden genieten. Gezien het weer van afgelopen dagen waren ze moeilijk te overtuigen, maar we lagen binnen een kwartiertje naast het zwembad. Ontbijt plannen werden voor het gemak maar omgezet in diner plannen, en twee uur later hadden we een tafel gereserveerd in BOA Steakhouse. Het is van dezelfde eigenaren als ROCU, ons favoriete sushi restaurant, en staat in de boeken als één van de beste steakhouses in Amerika. Dat is zeker niet gelogen, want toen we om een uur of negen het restaurant verlieten waren we allemaal volledig voldaan. Marcel werd trouwens tijdens het dineren ineens door een zeker niet slecht uitziende vrouw aangesproken, en maakte en praatje met haar. Ze hadden het in eerste instantie over van alles en nog wat, maar voor ik het wist zaten ze samen een liedje te zingen. Nadat Marcel haar had verteld dat ie tijdens het spelen aan de pokertafel nogal wat liedjes zong, en daar zelfs wereldberoemd door is geworden trok de dame snel een paar CD'tjes uit haar tasje. Ze bleek leadzangeres van een rockband te zijn, en wist Marcel zelfs één van haar Cd's te verkopen. Wij dachten; nou dat is ook leuk die komt gewoon gezellig een praatje maken, blijkt dezelfde interesses als Marcel te hebben, en heeft zelfs een CD van zichzelf bij zich. Totdat ze ons verliet, en niet richting de tafel liep waarvan ze eerder had gezegd dat haar vrienden daar zaten, maar gewoon het zelfde verkoop praatje bij onze buren ging houden. Het was allemaal ineens een stuk minder spontaan en het bleek gewoon een meisje dat Cd'tjes liep te verkopen in dit chique restaurant alsof het de Albert Kuip was. Iemand attendeerde op een gegeven moment de onwetende manager, die haar door middel van oogcontact direct liet weten dat hij daar zijn restaurant niet voor wilde lenen, en dat ze beter kon gaan. We hebben allemaal hard gelachen, maar moesten haar wel een beetje respecteren want ze toch zeker al tien Cd's verkocht.

Het plan was om even terug naar het hotel te gaan, en daar even bij te komen van al het eten. David Williams en Noah pakten allebei een laptop, en zaten direct weer te spelen. David won een beetje maar had iets te veel rode wijn gedronken met Marcel en moest, wilde hij die avond nog mee naar JET, even een uurtje zijn ogen dichtdoen. Noah ging in een 50-100 Pot Limit Omaha game weer binnen no time naar tien duizend min, en met het zelfde tempo ook weer naar plus tien. Met een lekker muziekje op de achtergrond en continu in en uitlopende mensen maakte iedereen zich klaar voor het uitgaan. Overhemdjes werden gestreken, gezichten werden weer stoppel vrij gemaakt, en de haartjes gestyled. Om iets over elven liepen we, zeven man sterk, richting de taxistandplaats, en waren we eindelijk onderweg. Iedereen had er weer zin in, de tafel stond alweer klaar en het feest kon beginnen. Inmiddels hadden DevilFish en nog een paar vrienden van hem zich ook bij onze groep gevoegd, en zat de tafel bomvol. Iedereen z'n mondhoeken stonden recht naar beneden, aangezien er niet eens genoeg ruimte was om je kont te kunne keren, laat staan te kunnen dansen. Nadat David en Noah zich bij de hosts van de club hadden beklaagd, werden we naar een andere hoek van de dansvloer verplaatst, waar we wel maar iets meer ruimte hadden, maar het in ieder geval een stuk gezelliger was. De mondhoeken gingen weer omhoog, armen werden over elkaars schouders geslagen voor het grote aantal foto's dat gemaakt werd, en iedereen was snel weer in volledige feeststemming. Na uren te hebben gedanst en gezopen, was de groep al aardig uitgedund en verlieten de laatste paar jongens inclusief ikzelf de discotheek. Hongerig kwamen we in het hotel aan, en Café Bellagio was dan ook de laatste stop voordat we onze bedden indoken. Na heerlijk te hebben gegeten, en nog aardig wat bekenden te zijn tegengekomen konden we de ogen nog moeilijk openhouden, en liepen we lekker terug naar onze kamers..

Morgen staat er voor de meesten van ons een zondag op de planning, zal er ongetwijfeld ook nog veel online gespeeld worden, en zal Marcel een $5000,- toernooi spelen in het Ceasers..

Ik hou jullie op de hoogte....

Dag 26

Lekker uitgeslapen ontmoetten we elkaar bij het zwembad, en praatten we met z'n allen nog even na over de uitgaansavond van gisteren. De meningen over de kwaliteit van het feest blekken nogal verdeeld te zijn. De één had een geweldige avond achter de rug, de ander liep zich alleen maar ergeren aan het ruimtegebrek in de VIP-room. Dit werd trouwens wel grotendeels veroorzaakt door al die gold-diggende vrouwen aan de andere tafel. Desalniettemin was het voor de meesten van ons toch een geslaagde avond geweest.

We namen lekker een duik, trokken onze dagelijkse baantjes, en gingen lekker bakken in de hete woestijnzon. We bespraken de plannen voor later die dag. Sommigen wilden lekker gaan golfen, en anderen hadden behoefte om naar de bioscoop te gaan. Na een paar uur in de zon gelegen te hebben bleek er weer een heel vet feest te zijn in de PURE. David Williams had weer een tafel gereserveerd, en ook anderen bekenden van ons zouden op de party aanwezig zijn. David zat tijdens het reserveren van de tafel nog wel in het $5000,- toernooi in hetzelfde Casino/Hotel. Samen met Marcel was hij ´s middags aan het toernooi begonnen, en zat hij ook later die dag nog met een goede stack bij de laatste 40 deelnemers. Voordat we besloten om wel of niet naar het feest te gaan, gingen we eerst maar eens even lekker dineren bij de Japanner beneden in het hotel. Zoals gewoonlijk kwamen er van alle kanten weer schalen Sushi, en nog velen andere gerechten, en moest iedereen bij het hoofdgerecht zijn riem al een gaatje groter zetten. We hadden uitzicht op de prachtige fonteinshow van het hotel. De mensen die Oceans 11 hebben gezien, kennen deze vast nog wel uit de eindscene waar de mannen elkaar met de buit feliciteren. In ieder geval zorgen de prachtige waterexplosies ervoor dat er continu honderden belangstellenden om de fontein staan.

Jordy en Daniël hadden geen zin om uit te gaan, en hielden zich toch aan hun eerder gemaakte bioscoopplannen. Thierry, Justin, Noah en ik waren uiteraard wel weer van de partij, en gingen ons nadat we ons eten rustig hadden laten zakken, klaarmaken voor het (naar horen zeggen) feest van de maand. Van golfen kwam uiteindelijk niets meer terecht, en dit werd dan ook maar snel naar morgen verplaatst. Inmiddels hadden we via de telefoon vernomen dat beide heren nog steeds in het toernooi zaten. David was chipleader en Marcel zat daar niet ver onder. We besloten met de jongens die naar het feest in de Pure gingen even een kijkje bij de mannen te nemen voordat we ons weer aan de muziek overgaven. Het aantal spelers was inmiddels al gezakt naar 20, en het zag er naar uit dat zowel Marcel als David de finale tafel zouden gaan halen. We wensten ze nog veel succes, en gingen in de rij staan bij de club. Dave 'DevilFish' Ulliot en zijn aanhang hadden zich inmiddels bij de groep gevoegd, en we liepen met z'n alle naar binnen. We hadden weer een tafel midden op de dansvloer, en bij aankomst was het al barstens vol. Een hele groep mensen van de 'LIGHT GROUP' (een hippe discotheek/restaurant keten) hadden stom toevallig, net als de avond ervoor, de tafel naast ons dus de hele vipruimte liep door elkaar heen. Na een uurtje en een paar wodkaatjes later, hoorden we ineens een schelle stem boven de muziek uitkomen. We keken om ons heen en zagen dat er een lang blond skelet op één van de boxen naast ons stond. Het bleek Paris Hilton te zijn die haar nieuwe (hit!!)single stond te tetteren. De hele club was er erg van onder de indruk, maar echt eerder door het vreselijke geluid wat er uit het meisje kwam, dan door haar onverwachte zangtalent. Gelukkig duurde dit spektakel niet al te lang, en werd Miss Hilton al snel weer door de wel begaafde DJ afgewisseld. We voorzagen onszelf en onze gasten nog van een paar drankjes, en gingen snel weer lekker dansen. Ook Marcel en David kwamen nog even binnen wandelen, en deelden nog even mee in de feestvreugde. Ze hadden zoals verwacht beiden de finale gehaald, en mochten zich dus geestelijk gaan voorbereiden op een flinke strijd om $93.000,- voor de 1e plaats. Om een uur of vier verlieten de meeste van ons wederom diagonaal de club, en keerde iedereen weer hotelwaarts.

Al met al een weer een mooie avond, maar voorlopig gaan we het even rustig aan doen want het is wel de bedoeling dat we uitgerust in Amsterdam aankomen volgende week. Morgen zal Daniël Pastor weer een poging doen in één van de Ceasers toernooitjes, en zullen Marcel en David dus gaan strijden voor de 1e prijs in het Omaha toernooi. Ik laat jullie weten hoe het afloopt en wens jullie veel geluk met jullie eigen spel.

Benten.

Dag 27

Routine.....

Omdat we deze trip toch al als slaaptrip gebruiken werden we zoals gewoonlijk weer eens ´s middags wakker. Ook de gebruikelijke zonuren werden weer gemaakt op de vaste plek naast hetzelfde zwembad. Ik had alweer ons lievelingsontbijtje voor ons gehaald en ook onze zonnebrandcrème was op, dus ik kocht weer precies dezelfde want die was zo goed. De standaard baantjes werden weer getrokken en uiteraard werd er weer bijgekomen in onze vaste hottub. De zon schuwe jongens van de groep zaten zoals gewoonlijk weer binnen te pokeren, bestelden hier weer hun favoriete broodjes, en luisterden ondertussen naar hun zelfgemaakte playlists. Allemaal weer lekker bruinbakkend bespraken we de plannen voor de rest van de dag, en constateerden we dat die we deze al vaker hadden gehoord deze trip. Een paar hadden zin om te gaan pokeren, anderen hadden diner afspraken en wilden naar de film. Om een uur of zes verlieten we het zwembad, douchten we ons, en maakten we ons klaar. Ik zat weer op mijn bed te typen terwijl Justin, Daniël en Jordy hun handjes afspeelden om te kunnen gaan golfen. Ook Thierry kwam fris en geschoren binnenwandelen, en was er weer helemaal klaar voor. Noah lag nog even cashgame te spelen op zijn bed en liet me weten dat we even lekker bij ons favoriete snackrestaurant FIX gingen eten.

De jongens lieten me alleen, nog steeds typend, achter op de kamer en vertrokken op weg naar dezelfde golfcourse als vorige week. Ik had, nadat ik Cindy de housekeeping manager beneden in het hotel had gevraagd haar te sturen, Maria (het vrouwtjes dat op het weekeinde na elke dag onze kamers doet.) binnengelaten. Ik vroeg de gebruikelijke extra handdoeken neer te leggen, liet haar weten dat we nog steeds erg blij met haar zijn, en wist haar weer te vleien met deze lovende woorden. Na een half uurtje verliet ook Maria de kamer, en sprong ook ik onder de douche om me klaar te maken. Ik liep omgekleed richting Noah's kamer vroeg em weer een keer of vijf of ie klaar was, voordat we ook zijn kamer verlieten. We liepen linea recta naar FIX en moesten te horen krijgen dat de wachttijd as usual 30 minuutjes was. We dronken een drankje bij een vriendin van Noah aan de bar. Inmiddels hadden we Marcel en David, die nog steeds in het toernooi in de Ceasers zaten, al meerdere malen over de telefoon gesproken en hadden we vernomen dat ze heads-up zaten. De lieve dame wist van het gebruikelijke half uur 10 minuten te maken door een oogwenk naar een van haar mannelijke collega's, en omdat het nou eenmaal in de lucht hing kwam ook dezelfde ober als vorige keer onze bestelling opnemen. Bij het uitreiken van de kaart lieten we hem weten dat we onze keuze al hadden gemaakt, en bestelden we uit het hoofd onze lievelingsgerechten. Net als een paar dagen terug was hij hiervan erg onder de indruk en liet hij ons weten dat het een uitstekende keus was. Na het eten liepen we langs Shintaro om Marcel en David met hun overwinning te feliciteren. De split was uiteindelijk in het voordeel van David, omdat hij eerste had weten te worden in het Omaha toernooi, maar aangezien Marcel en David vaker hadden gepresteerd deze reis, lag het wel weer in de lijn der verwachtingen. Noah en ik lieten de mannen, die het met een Japans diner aan het vieren waren, rustig verder eten, en gingen naar bioscoop. We kochten kaartjes voor de film die ik de dag ervoor niet had kunnen zien, omdat we weer eens uit moesten, en namen plaat in de comfortabele ligstoelen. 'Lucky Nr. Sleven' is de film die we bezochten. Unaniem besloten Noah, Justin (die vanuit de golfbaan ook maar naar de bios was gekomen) en ik dat dit één van de beste films sinds tijden was, en dus praatten we hier nog de hele taxirit terug over. Een echte aanrader dus !!!!!

In het hotel aangekomen had Justin weer eens honger (wat die jongen op een dag allemaal naar binnen werkt is echt ongelooflijk), dus die ging nog even eten in het Bellagio Café. Daniël en Jordy lagen inmiddels weer lekker online te spelen, en ik keek nog even mijn mailtjes na. Binnen een uurtje was iedereen terug naar zijn eigen kamer, en was het weer tijd om lekker te gaan slapen.

Jullie begrijpen natuurlijk wel dat het niet eenvoudig is om inmiddels al 26 verhaaltjes voor jullie getypt te hebben, wanneer onze dagplanning, op een paar toernooi dagen na, iedere dag nagenoeg het zelfde is. Ik verwacht dan ook weer leuke reacties op het forum wens jullie wederom een fijne speeldag toe, en zal jullie van de morgen weer fijn van onze activiteiten op de hoogte houden.

Benten.

LEES MEER

Comments

  • Das_Spiegel Das_Spiegel

    Leuke stukjes weer Benten.

Lees 1 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook