WSOP 2017 Now Live

Viva Las Vegas

Viva Las Vegas 0001

Dag 28

De dag begon met poker, en er werd op zes laptops tegelijkertijd een hele hoop verloren. Toen werd er nog een beetje gepokerd, en nog meer verloren. Zo ging het nog even een tijdje door, totdat uiteindelijk iedereen van onze groep er genoeg van had, en we ons verlies maar eens moesten gaan vieren met een lekker diner. Eerst natuurlijk even bijkomen van het pokeren bij het zwembad. Althans.. het laatste uurtje zon van de dag, maar zeker nog bloedheet dus goed voor de kleur en de geest. Op de kamer hing een beetje treurige sfeer gezien iedereen monster handen had verloren, maar duidelijk was wel dat het niet alleen hierdoor kwam. Mensen beginnen zich hier te vervelen. Nou, vervelen is misschien niet het juiste woord, het is meer het gemis van de normale menselijke dingen om je heen. Las Vegas is voor iemand die er net als ik voor de eerste keer aankwam een groots spektakel. De grootste clubs, de mooiste hotels, de beste shows, en de duurste winkels. Het lijkt in eerste instantie allemaal zo mooi. Al na een paar dagen besef je dat achter die grote nep tieten hele onzekere vrouwtjes zitten, en achter die belachelijk dikke rolexen de kleinste piemeltjes. U know what I mean...gewoon allemaal zo nep. Een grote uitsloverij op niks af, terwijl je toch wel weet dat niemand ervan op zal kijken hoeveel geld je ook uitgeeft, hoeveel diamanten je draagt of hoe veel/weinig mensen uit een limousine stappen.. ga zo maar door! Hoe je ook je best doet om hier niet aan mee te doen, je zal altijd in die act worden meegetrokken. Van het moment dat je ´s ochtends een broodje haalt, tot het moment dat je ´s avonds laat een fles in de club bestelt. Iedereen is overdreven vriendelijk tegen elkaar. Dit is uiteraard één grote marketing strategie, en deze werkt ook nog, aangezien iedereen die zichzelf niet helemaal in de hand heeft, hier zijn life savings achterlaat en gedwongen wordt boven zijn macht te leven. Het is één groot psychologisch spel dat door nepglimlachend/flirtend personeel wordt gespeeld, en ervoor zorgt dat mensen die niks kunnen of betekenen, het gevoel krijgen dat ze belangrijk zijn. Terwijl het in de essentie natuurlijk alleen maar belangrijk is hoeveel $$$$$ je op deze manier bij iemand loskrijgt.

Ik kan niet zeggen dat ik het niet bewonder, want wij luie Europeanen kunnen hier nog wat van leren, en een hoop meer verdienen als we wat meer zelfspot hadden, maar toch is en blijft het een onverdraagbare wereld. Heimwee is een begrip dat ik eigenlijk nooit gekend heb, maar als je 5 weken lang in een stad zit waar de realiteit zo moeilijk te vinden is, verlang je toch wel heel erg naar die nuchtere Amsterdamse mentaliteit. Zo'n Truus (in de tram) of Kees (de slager) die je gewoon vertellen waar het op staat, en niet een verhaaltje ophouden over wat zij denken dat jij wilt horen. Je vrienden die 'normale' banen hebben op 'normale' tijden zorgen ervoor dat je in deze wereld je rust hebt, want als je er continu midden in zit kan je het op een gegeven moment niet meer relativeren. Ik mis een volkoren boterham met belegen kaas, weet niet waarom ik dit typ maar het gaat me denk ik om de gedachte erachter, zelfs de kaas is nep hier!!!!! Ik dacht ik laat jullie eens even weten wat een stad als deze kan doen met een groep vrienden zoals de onze. Iedereen is 24/7 op elkaar aangewezen, niet even naar je eigen sportclub of je vrienden buiten deze pokerwereld, maar dag en nacht in één groot Casino wonen, waar je niet uit hoeft om te eten of te trainen.

We laten ons echter niet kennen, zorgen ervoor dat we nog zeker heel veel plezier gaan maken de komende week. De volgende keer iets minder lang en in ieder geval niet meer in een hotel, maar lekker een huis huren. Eveneens wil ik jullie zeker niet het idee geven dat het niet de moeite waard is, en jullie het niet voor jezelf moeten bekijken. Één ding scheelt wel na zo'n reis; je houdt bij thuiskomst meer van je vrienden en familie dan ooit tevoren!

De reden dat ik vandaag zo'n artikel typ is uiteraard het gevolg van de onderlinge gesprekken die wij de afgelopen dagen zowel live als over internet hebben gehad, en het leek me ook wel belangrijk jullie te laten weten dat niets is wat het lijkt en helemaal niet in een stad als deze...

Tot slot spelen Noah en Marcel morgen een $2500,- NL Hold'em toernooi, gaat er weer wat geshopt worden voor de mensen thuis, en zullen een paar van ons naar Mission Impossible III gaan die dan voor het eerst in de bios is.

Benten.

Dag 29

Genieten!!

Om een uur of twee word ik wakker gebeld door Noah. Hij vertelt met dat ie van de acht handen die hij speelde er geen heeft weten te winnen, en na een half uurtje alweer uit het 2500 dollar toernooi lag. Het was naar zijn zeggen echt ongelooflijk, en hij had in tijden niet meer zoiets meegemaakt in een live evenement. Voordat hij mij belde met de vraag naar het zwembad te komen had hij in de pokerroom beneden nog deelgenomen aan een tweede toernooi, en met een negatief resultaat moeten afsluiten.

Omdat je je er niet door moet laten leiden, pakte Noah snel zijn zwemspullen en vroeg me mee naar beneden. Terwijl hij in het druk bezochte zwembad alvast een plekje uitzocht, kocht ik voor ons een lekker ontbijtje. Justin ligt nog in zijn bed, en draait zich nog maar een keertje om, om later vandaag lekker fris aan een 215 NL Hold'Em te kunnen beginnen. Ook wel de Friday special genoemd. Jordy en Daniël waren samen de hort op, en Thierry, die al meer dan genoeg kleur heeft, bleef voor de verandering maar eens even op zijn kamer, en speelde wat online games.

Het is wederom een prachtige dag in Las Vegas. We branden werkelijk van onze bedjes af, en moeten om de tien minuten het water induiken om onszelf van een zonnesteek te beschermen. In een paar uur gaan er weer liters water Fiji water doorheen. Ik heb een deck kaarten meegenomen, en we spelen om de beurt wat patience, heel wat minder stressvol dan het dagelijkse gepoker. Naast ons zit een dame die van mening is dat we het spel verkeerd spelen, en we beter haar advies kunnen opvolgen. Dit was uiteraard een manier om een conversatie te openen, en ik ging er dan ook volledig op in, en zat binnen een kwartier al lekker met haar te kletsen over van alles en nog wat. Om een uur of 6 verlaat Noah, helemaal rozig van de zon, het zwembad en laat me alleen met de vrouw achter. Een uur of twee later hoor ik ineens de bel die aangeeft dat het zwembad gaat sluiten en besef ik dat ik door het interessante gesprek de tijd helemaal was vergeten. Ik zeg haar vriendelijk gedag, en keer terug naar mijn kamer. Ik bestel wat roomservice en kijk een filmpje. Dan gaat de telefoon, het is Noah die beneden met een paar kennissen cocktailtjes aan het drinken is in de Caramelbar, hij vraagt of ik ook even langskom. Na een half uur al mijn broekzakken te hebben gecheckt op zoek naar mijn paspoort vind ik het eindelijk, en loop ik naar beneden. Thierry die op dit moment helemaal klaar is met poker sluit zich bij me aan. In de Caramelbar blijkt dat het plan is om uit te gaan, en na kort overlegd te hebben was iedereen weer overtuigd, en stonden we aan een tafel in de Light. DevilFish, zijn aanhang, Noah, Thierry, en ik proosten op weer een mooie avond, en gingen weer een paar uur lang helemaal uit ons dak. Oprecht genieten was iets wat we al weer een paar dagen niet meer hadden kunnen doen. Zelfs na de financiële tegenslagen van de afgelopen dagen moet je je hoofd koel houden, want zonder die ontspanning zal er nooit iets van je pokerspel terecht komen. Helemaal uitgefeest lopen we om een uur of vier de club uit, eten we nog wat, en gaan we weer lekker naar onze kamer. Van Jordy had ik al de hele dag niets vernomen, dus toen hij een uur later ook binnen kwam wandelen heb ik hem maar eens gevraagd waar hij en Daniël de hele dag hadden uitgehangen.

Omdat ik het niet allemaal voor jullie ga samenvatten heb ik Jordy gevraagd zijn hele dag eens even voor jullie uit te typen. Bij deze;

Daniël en ik gingen samen nog maar is op avontuur in Vegas, al zijn we op de meeste plekken al geweest, wisten we er toch een avontuur van te maken. Allereerst gingen we voor mevrouwtje thuis maar eens wat cadeautjes aanschaffen, en zo stonden we daar dus in verschillende vrouwenzaken samen overleggend te kijken welke tas er beter bij wie zou passen, de overige vrouwen in de winkel waren duidelijk geïnteresseerd in onze smaak, hieruit maakten wij ook op dat het wel goed zat. Nadat ook de Niketown op mijn verzoek nog even kort werd bezocht, werd het tijd om te eten. We spraken af om de nabijgelegen Cheesecake factory nog maar een keer een bezoekje te brengen. Ik vertel Daniël dat Mission Impossible 3 uit was, en we spreken af om samen te gaan kijken. Snel haasten we ons naar de Hotelkamer om daar uit te vinden hoe laat, en waar de film draait. In de hotelkamer bel ik stad en land af om meer informatie te krijgen, hmmmm weinig hulp. We besluiten naar de Orleans te gaan aangezien mijn gevoel zegt dat MI 3 hier wel moet draaien. Beneden in de tot nu toe langste taxi rij ooit, komen we tot een alternatief besluit; in het MGM daar zal ook wel iets leuks draaien. Terwijl we in het immens grote MGM hotel op zoek zijn naar de bioscoop zalen, gaan we ons geluk eens beproeven. We noemen deze stad inmiddels al Lost Vegas, want we hebben tot nu toe namelijk nog geen succes gehad in ook maar iets wat niet met internet te maken heeft. Dus jah, we gooien eens wat $$$ in een gokkast, en bestellen wat drankjes. Al snel pakken we een prijsje, en verkassen we naar een ander plekje in het casino. Dit gaat zo een paar uur door, waarin het heerlijk up and down gaat, hmmmm het lijkt wel poker..... Om een uur of half 2 lopen we het MGM uit, en wijst Daniël me op het feit dat er nog een leuk toernooitje start in het Alladin casino om de hoek. We halen nog een hapje te eten en komen tot de conclusie dat we nog steeds $300 in de plus staan. Bij inschrijving van het toernooi blijkt het vol te zitten, en komen we op een reservelijst te staan. Even wachten dus, Daniël loopt nog maar eens naar het toilet, en ik heb een geluksgevoel en gooi nog wat muntjes in een gokkast. Terwijl Daniël terugkomt en kijkt waar ik ben hoort hij allemaal gepingel, en ziet hij tot zijn verbazing dat achter het gepingel mijn glimlach verschijnt. Pats boem dat is prijs. Terwijl de meter met de gewonnen punten loopt, verifieert hij even snel of we nog 50-50 waren, hahaha tuurlijk zeg ik, niet wetende dat we veel meer geluk hebben dan ik dacht. Van onze paar $$$ worden nu harde knaken gemaakt...Begint mijn geluk dan weer terug te komen? KAN DAT?? In ieder geval stijgt mijn zelfvertrouwen heel erg snel. We cashen-out en kijken of we het toernooi al in kunnen. Hmmmm onze plaatsen waren net vergeven, dus het duurt weer even. Terwijl we de buy-in van het toernooi willen overhandigen ligt er $60 ( de buy-in) klaar op de counter. Daan, is die van jou, nee is het antwoord, dezelfde vraag stelt hij mij, snel https://nl.pokernews.com/adm_nl/cnt.content_new/0als we zijn pakken we daar $40 van weg en ruilen we die om voor $100 alsjeblieft zeggen we, en hij noteert dat we betaald hebben, huh wat gebeurt er nou. Daan krijgt nog $80 in ze handen geschoven. Hmmmm even samenvattend, we betalen $60 en krijgen $80 terug, ken je het fenomeen freeroll, hahaha we spelen dus geheel gratis met een bonus van $20. Begint het geluk en gevoel nou werkelijk te keren? Tijdens het toernooi sprokkel ik snel wat chips bij elkaar. Daan snelt naar mijn tafel om te vertellen, dat hij eruit ligt, zijn koningen brachten geen geluk. Hmmmm ik meldt hem dat ik het kunstje dan wel klaar. Het toernooi gaat vrij snel, en met nog 14 left, realiseer ik me ineens dat dit wel eens kan zijn wat ik nodig heb. Redelijk goed in chips en ook vrij goed in de humor, zet ik de tafel naar mijn hand, ik heb zelfs mazzel, de kleine blinde raised en ik push met de Aas die ik in mijn hand zie. Hij called en draait AQ open.... Wat is mijn 2e kaart. Een 3, ach jah gelukkig is de flop 3-3 en win ik de pot, die me chipleader van het toernooi maakt. Hierna win ik geen hand meer, en finish uiteindelijk op een 3e plek... Als ik toch een keer een hand had gekregen..... geen pocket's het hele toernooi..... Na het toernooi lopen we richting ons hotel, het is al licht.... Niet veel maar $500 de man rijker gaan we slapen..... Morgen dus maar weer een live-game, trying to get back on fire.....

Jordy

Dag 30

De lange pokernacht van gisteren eiste zijn tol, ik werd dan ook iets later dan verwacht wakker, maar wel sinds lange tijd weer iets in een live toernooi gepresteerd. Vandaag dus maar weer op avontuur. Eerst even kort op internet spelen, en dan weer snel richting de live games. Ik bel naar de kamer van Daniël, hij klinkt nog wel heel slaperig (haha), eenmaal wakker belt hij eerst zijn vriendin voor haar verjaardag, net op tijd. Voor een ontbijtje staan we in de rij, en nemen we de plannen voor vandaag door. Allereerst wat eten, en dan op zoek naar wat leuke live games. De reis begint in de nabijgelegen casino´s, waar we nog niet echt geweest zijn. Overal bekijken we de poker room om te zien of er een interessante game voor ons is. We doen Bally´s aan, en dat staat ons niet aan, ook het Palms en het Mirage zijn we binnengelopen. Ook daar voelde het niet prettig. Voor het eerst in 5 weken stappen we in de tram, waarmee je van casino naar casino kan reizen. Het mooie Venetian is hiernaast, daar is de pokerroom ook lekker ruimtelijk en verzorgd. Aldaar wordt ook de heads-up match tussen Erik123 en Liz gespeeld. Door even snel te kijken, zien we nog net het einde; Liz wint de beslissende 3e partij. Gefeliciteerd dus. Na wat kleine side-games, staan we op een lijst voor 9-18 Limit. Een minuut of 30 later wordt dan ook eindelijk een tafel geopend. Niet veel animo, maar we krijgen een game met vier ietwat dik uitziende Amerikanen. In mijn ogen zien ze er niet al te snugger uit. De game wordt verhoogd naar 10-20, en ik zit goed in mijn vel. We spelen 45 minuten voordat de Amerikanen de game verlaten. Gelukkig hitte ik drie keer two pair, wat zorgde voor een positief resultaat. Weer een paar honderd erbij. Inmiddels is het bijna 11 uur, en wil ik toch wel heel graag MI3 bezoeken, hiervoor stappen we in de taxi richting het Orleans, hier schijnen ze de grootste bioscoop te hebben. Bij aankomst staan we verbaasd te kijken, alleen maar locals, er hangt een nogal goedkope, ongezellig aandoende sfeer. De Bioscoop ziet er wel goed uit, en de film was dan ook wel de moeite waard. Na de film snellen we ons richting het Alladin, waar we hetzelfde $60 toernooi nog maar een keer gaan spelen. Twee uur begint het, en we staan nu gewoon wel op de lijst, en jammer genoeg moeten we nog gewoon betalen ook. Ach jah, incasseren, accepteren en doorgaan maar heh. Na een minuut of 30 vind ik pocket vieren, en call en raise in late positie, vier andere spelers zitten ook in de hand. Flop 4-4-7. Kijk, dat is lekker, triple up werd het resultaat. En na de hand wordt ik meteen gemoved naar de tafel van Daniël. Hij staat er op dat moment jammer genoeg iets minder goed voor. De kleine blind komt langs, en ik flop een flushdraw. Check, check, check, Turn, en ik maak de flush. Wederom check ik naar de Chinese speler toe, want in late positie zit naar mijn mening bluffie. Hahahah, lol, hij pushed all-in om de pot op te pakken met Tien hoog. Koekoek. Chipleader dus. De chips geef ik tot aan de finaletafel niet meer uit handen. Niet dat ik ook maar een hand krijg, maar zo af en toe kan ik een klein potje oprapen om mijn chiplead te behouden. Jammer genoeg weet ik aan de finale tafel niet echt potten de breken. Met nog drie man over, krijg ik mijn beste hand; AQ, en push ik iemand anders all-in. Hij called met 8-8, ongeveer 70% van alle overgebleven chips. Hij wint de hand, en ik word dus wederom derde. Ondertussen was Daniël al druk bezig aan een cashgame tafel met een aantal dronken tegenstanders. Hij won een hele leuke pot, waar hij Full-house had over een lagere full-house, terwijl een andere speler een flush had, dat was me toch wel de pot van de avond.... Om half 6 keren we terug naar het hotel; allebei een paar honderd Dollar meer op zak dan waarmee de dag begon.

Jordy

Dag 31

Het einde is nabij.

Het is ons laatste weekeinde in deze overweldigende stad, en we zijn allemaal van plan dit zo leuk mogelijk in te vullen. Belangrijk is wel dat iedereen zoveel mogelijk doet waar ie zelf zin in heeft. Ik word om een uur of 11 wakker, en zie dat Justin en Jordy nog liggen te slapen. Ik kan ook nog wel even blijven liggen, dus draai me nog maar een keer om. Er wordt gebeld, het is Thierry, hij vraagt zich af hoe laat we gaan. Het is zondag, en dat betekent wat betreft de activiteiten/feestplanning dat het Hard Rock hotel moet worden bezocht. Er wordt hier sinds de opening vorige week (met die belachelijke dure tafel die we hadden afgeslagen), iedere zondag een feest gehouden in het zwembad. Onder het genot van keiharde dansmuziek gaan honderden mensen met een cocktailtje in hun hand uit hun dak. Na alle mooie verhalen en filmpjes van het afgelopen jaar, moesten we het natuurlijk ook een keer zelf meemaken. Ik bel Noah wakker, en vraag hem of hij al iets heeft vernomen van David, hij vertelt me dat ie waarschijnlijk nog steeds ligt te pitten, dat we het nog een uurtje aanzien, en anders gewoon lekker zelf daar heen gaan. Ik belde Thierry weer op om te zeggen dat het nog wel even kon duren, en vroeg of hij zin had om even ergens te ontbijten. Na het ontbijt bracht ik ook Noah een broodje en een glaasje jus, kleedden we ons om, en vertrokken we alvast richting het Hard Rock hotel. Justin bleek de hele nacht online te hebben gespeeld, en was dus om een uur of twaalf nog niet fit genoeg voor een feest. Ook Jordy en Daniël Pastor hadden andere plannen voor vandaag, en wensten ons een fijne dag. Daniël Sedek (de filmproducent en bankier die we vorige week via David Williams hadden ontmoet) had zich aan zijn woord gehouden, en had voor ons, en hemzelf natuurlijk, de beloofde viptafel geregeld. We stonden eerst bijna een uur in de gastenlijst-/viptafelrij, maar kwamen er eenmaal vooraan aangekomen achter, dat we helemaal verkeerd stonden en ons moesten melden aan de hotelkant van het zwembad. Lichtelijk geïrriteerd liepen we hierheen. Alle irritatie werd echter heel snel weer weggenomen toen we bij aankomst na het zeggen van de juiste naam direct bandjes omkregen, en naar onze plek werden geëscorteerd. Onze tafel bleek een huisje te zijn, er zat een hele grote zithoek met tafeltjes in, er hing een flatscreen, een telefoon, er stonden wat koelkastjes, een kluis en een stuk of acht stretchers met zachte ligkussens. We namen plaats, bestelden wat te drinken, smeerden ons in, en lieten ons lekker op de stoelen neerploffen. Overal waar we keken zagen we opgepompte anabolensteroïde beren vergezeld door dames in veel te kleine bikini's, althans wat is te klein, gewoon ff relativeren, hier hoort dat zo... . Gelukkig waren er ook wel wat rondere mannen en vrouwen, en hoefden we ons niet te schamen voor onze wodkarolletjes. Binnen een uurtje was ook de rest van het gezelschap gearriveerd, en kon het feest pas echt beginnen. Er werden allemaal flessen op tafel gezet, en nee, geen melk maar weer die Grey Goose. Iedereen bestelde nog wat lekkers te eten. De jongens bestelden bij het hotel een paar racks fishes, en begonnen in het huisje voor grote bedragen te spelen. Als eerste was Anthonio Esfandiari aan de beurt, en voor $25.000 per potje werd een best of seven gespeeld. Anthonio verloor $75.000 aan Daniël Sedek. Ondertussen ging het feest gewoon door, en om drie uur ´s middags al lekker aangeschoten met je voeten in het water staan tussen al die dansende mensen, was iets wat we de hele reis al gemist hadden. Het was werkelijk de leukste sfeer die ik tot nu toe in Vegas heb kunnen meemaken, en ik raad dan ook iedereen die van plan is ooit naar Las Vegas te komen aan, een bezoekje aan Rehab @ HardRock te brengen. Even voor zessen liepen we allemaal redelijk lam, en helemaal rozig van de hitte richting de suite van Daniël voor nog wat poker avonturen. In het huis, want een kamer kan je het echt niet noemen, aangekomen doken er een paar in het zwembad of de jacuzzi, lieten anderen zich even masseren in één van de 6 slaapkamers, bestelden Derek (de neef van David Williams die voor een paar dagen in Vegas was) en ik voor een legioen eten, sommigen ploften neer op één van de banken, en de poker spelers onder ons namen plaats aan de welbekende pokertafel. Noah, die al wel aardig lam was, wilde wel eens even aan Daniël bewijzen dat hij beter is in pokeren. Ik wist het nog even te rekken door Noah naar het zwembad te sturen, en hem een grote fles water in zijn hand te drukken. Ik zei dat ie pas terug mocht komen om te gaan spelen wanneer hij deze volledig had leeggedronken. Daniël, die de afgelopen tijd tegen de grootste cashgame spelers ter wereld had gespeeld, was niet bang voor Noah met zijn grote mond, en nodigde hem uit heel snel tegenover hem te komen zitten. Noah, inmiddels wel weer aardig bij zinnen, ging het aanbod niet uit de weg en nam plaats. Er werd dit keer voor $10.000 per potje gespeeld, en wederom met een maximum van 7 games. 'Trashtalking' Noah liet zien dat hij niet zomaar de eerste de beste pokerspeler is, en dat hij wel degelijk goed doorhad hoe zijn tegenstander speelde. Binnen een uur stond het 0-5 voor Noah en nog geen half uur later sloot hij de battle af met een 6 tegen 1 overwinning. Daniël, die in tijden niet meer zo'n pak slaag had gekregen, was erg van Noah onder de indruk, maar ging het aanbod om voor wat hogere limieten te spelen niet uit de weg. Er werd nu voor $20.000,- per game gespeeld. Met een snelle voorsprong had Noah weer een goed vooruitzicht, maar na een paar vreselijke beats eindigde ronde twee toch in een 4-3 eindstand in het voordeel van Sedek. Eerst verloor Noah een tweeouter op de river; azen tegen zevens. Daarna ging voor de flop al het geld erin, en lag Noah zwaar voor toen hij aas-vrouw omdraaide tegen de koning-vrouw van zijn tegenstander, de koning kwam echter al op de turn dus het was snel duidelijk. Noah, die het er niet bij liet zitten, daagde hem nog een paar keer uit om voor verschillende bedragen te spelen, en wist weer drie keer achter elkaar te winnen. Het was mooi geweest. Ondertussen waren er alweer plannen gemaakt voor later die avond, en keerden we om een uur of half elf allemaal naar onze hotelkamer terug om ons klaar te maken. Justin lag inmiddels alweer te slapen, maar werd wakker van Noah en mijzelf die hem weer een hele hoop te vertellen hadden, en graag wilden dat hij mee uit ging. Van Jordy en Daniël ontbrak nog ieder spoor, dus we moesten het zonder ze doen. In een recordtempo was iedereen gedoucht en aangekleed, en zaten we in de taxi onderweg naar de Body English club, wederom in het Hard Rock hotel. Zoals gewoonlijk was het wachten bij aankomst weer op David en Daniël. Toch werden we alvast naar binnen gelaten, de tafel was echter nog niet gereed. Na een drankje aan de bar en een wandeling door de bomvolle club, zagen we bekenden, en werden we naar een speciale vipruimte gebracht achter in de club. We dachten na het zien van de hoofdruimte van de club dat het niet drukker kon, maar toen we met z'n vijftienen opgekropt om een kleine tafel stonden en zaten, merkten we dat het daar nog best wel meeviel. Gelukkig kenden een paar van ons de nodige mensen, en stond er binnen nog geen half uur een tweede, stuk grotere tafel voor ons klaar. Noah, die dit keer de tafel voor zijn rekening nam, vroeg om een paar flessen, en het zuipen kon, na redelijk ontnuchterd te zijn van de middag, weer beginnen. Ik kreeg geen druppel alcohol door mijn keel, maar deelde wel mee in de feestvreugde. Het was een prachtige avond, met ontzettend goede muziek, heel veel wodka, en gelukkig ook veel flessen Fiji water. In eerste instantie gingen we allemaal lekker uit ons dak, maar naarmate de avond vorderde, sloeg de moeheid toch wel toe. Desalniettemin gingen we allemaal door tot de dansvloer leeg was, en de lichten weer aan gingen. De Red Bull had ons er toch weer tot aan het bittere einde doorheen gesleept. We bedankten de DJ, die een goede bekende was van David en Noah, en meerdere malen door de microfoon had geschreeuwd; 'give a shout out to my homies from Amsterdam.' We keerden terug naar ons hotel voor een uitgebreid ontbijt, en doken lekker onze bedden in.

Morgen hebben we weer aardig wat zonuren gepland en zal er weer aardig wat worden gepokerd. ´s Avonds gaan we voor de laatste keer deze trip bij sushi Roku eten, en lekker vroeg naar bed om dinsdag zo nuttig mogelijk te kunnen gebruiken...

Benten

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook