WSOP 2017 Now Live

Script talk - Stoppen met roken

  • ScriptdudeScriptdude
Script talk - Stoppen met roken 0001

Als je net drie dagen bent gestopt met roken, kijk je wat cynischer naar de wereld. Je kunt slecht tegen slap gezeik en gaat kritischer om met simpele vragen als: 'Wanneer speelt iemand een goeie pot poker?'

Dat is moeilijk te zeggen, want je kunt met AK een correcte call maken, maar toch verliezen van bijvoorbeeld trips. Speel je dan misschien 'goed' als je AK weggooit, omdat je verwacht dat je tegenstander trips heeft?

Dat zou monsterlijk goed zijn als je tegenstander daadwerkelijk trips heeft. AK weggooien om vervolgens je tegenstander A6 te zien omdraaien kan echter behoorlijke kramp in je darmen veroorzaken. En ook bij hem, want het liefst wil je die 6 er van achter, tot aan je ellebogen, in rammen. "Zo. Nou kun je thuis de hele avond 6-jes schijten pisjong!".

Kijk, dat lucht op.

Laten we eerlijk zijn; trips kun je bijna niet zien aankomen. Tenzij je tegenstander ineens van z'n stoel valt, ogen zo groot als E.T. en enthousiast all-in gaat na die 3 op de turn. Ja, dan kun je trips verwachten. Maar een beetje 'villain' weet die trips aardig te verbergen voor jou, onze 'hero'. En als jij TPTK hebt, dan ga je gewoon een hoop geld verliezen. Het overkomt de beste spelers in de wereld.

De rest van de kaartcombinaties kun je wel enigszins 'readen'. De flushes en straatjes zijn natuurlijk het meest eenvoudig te spotten, maar ook twee paar is wel te doen. Gewoon goed opletten en de hand in je hoofd afspelen. Neem daar even de tijd voor. Uiteindelijk zijn bepaalde acties logisch te verklaren.

"M'n tegenstander limpte de pot in, checkte de king-high flop, maar callde wel een 2/3 pot bet. Die koning schrok 'm dus niet af. Op de river een J en plots re-raist hij me all-in. Er is geen straat of flush mogelijkheid. Meneer heeft KJ? JJ had hij pre-flop geraist. Mijn KQ is waarschijnlijk niet goed meer".

Daarom is poker ook zo ingewikkeld en vermoeiend. Uren lang zit je met volslagen vreemden op je computerscherm te knokken om een paar centen. "Heeft ie het wel of niet? Loopt ie me nou te naaien met die all-in? Wtf, waar komt die %$# straat vandaan? Zou dat haar eigen foto zijn?". Je hersens maken overuren en je leeft continue in een stressvacuüm, maar toch moet je altijd alert zijn om correcte beslissingen te blijven maken.

Soms wordt het je extra lastig gemaakt om goed te spelen als je bepaalde stompzinnige figuren aan tafel hebt. Die zelfingenomen mongolen die jou wel even uitleggen hoe je de hand had moeten spelen. Of nog erger, hoe fout je was door de hand überhaupt te spelen. Dan moet je ineens de helft van je hersencapaciteit gebruiken om die stronthoop publiekelijk te vernederen, tot aan de grond af te branden en er dan vrolijk overheen te pissen. Als je al een tijdje card-dead bent kan dit een zeer prettig tijdverdrijf zijn.

Zo ook afgelopen maandagavond. Een nieuwe editie van Ray's Weekly. We waren ongeveer halverwege toen ik merkte dat één van de spelers voor de derde keer all-in was gegaan in de laatste paar handjes. De speler UTG ging all-in, omdat hij nog maar een M van 1 had en zijn buurman kwam over-the-top all-in. Waarom niet callen als je sterk bent? Waarom AK of KK verspillen voor een magere 400 chips. Als je echt sterk bent wil je callers krijgen en niet alleen de blinds, plus een kleine raise oprapen. Ik was er zeker van. Het zou me verbazen als hij een hand hoger dan A8 had. Mocht hij AK of AQ hebben dan is het een behoorlijke vis die geen flop durft te spelen.

Ik kreeg ATs, had nog maar een 'M' van 7 en flikkerde al m'n chips de pot in. "Ik call". M'n vermoeden klopte in ieder geval. Hij had een matige aas, maar helaas precies dezelfde kicker als ik, dus we splitten de pot.

En toen begon de muppetshow.

Meneer de expert vond namelijk dat ik zijn all-in nooit had mogen callen met ATs. Wat dacht ik wel niet! Potjandorie! Deksels! Ik probeerde hem bij z'n verstand te brengen dat ik beter wist hoe hij aan het spelen was dan hij zelf, maar dat scheen het vuurtje alleen maar aan te wakkeren. Aangezien ik toch zat te wachten op redelijke kaarten, besloot ik even in z'n hoofd te gaan zitten.

Na 10 minuten effectief mindfucken stond het schuim letterlijk op z'n kaken en ging hij zelf all-in met A2 tegen zijn, al net zo hersenloze, maatje die callde met A4. Zo dan. Die uitschakeling deed waarschijnlijk behoorlijk pijn in de poepert. En natuurlijk blijven roepen hoe slecht mijn call van 10 minuten eerder was. Het was een onaangenaam moment voor deze man. Afgaan als een gieter voor de ogen van je maatjes. Pijnlijk voor hem, amusement voor mij.

Lachend zat ik achter mijn PC te kijken hoe deze speler, langs de rail, ongeveer 100 keer het woord 'ito' begon te typen. Ik weet niet hoe deze vrolijke vriend er uit ziet in het dagelijkse leven, maar ik kreeg gelijk het beeld van Adje, uit de Paul de Leeuw show, voor me. "Je pokert net 2 maanden! Ik ben beter! You suck!", waren zijn stevig onderbouwde argumenten vanuit de observer chat.

"Ik ben net gestopt met roken", antwoordde ik. Kennelijk was dat al duidelijk, want zijn vriendje vond me maar een 'naar mannetje'. Ik kon een grijns niet onderdrukken.

Ik haalde de final table en werd uiteindelijk, via een runner-runner-runner 3-high flush, door zijn maatje uit het toernooi geknikkerd. De ontlading bij onze overspannen railbird was immens groot. Ongeveer twintig regels met "JAAAAAaaaAAAAAAAaaaA!!!!!! JaaAAAA!! HahahahahahahHAAA!" verschenen in de observer chat. Ik denk dat het woord "zielig" toch even door al onze hoofden schoot, maar goed, hij was blij en eerlijk is eerlijk, het werd 'm gegund.

En ik?

Ik speelde goed, liet anderen fouten maken en er was een suckout voor nodig om me er uit te knikkeren, dus ik had niets te klagen. En… ik heb me een avondje rot gelachen. Ik kijk nu al weer uit naar maandag.

Laters.

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook