WSOP 2017 Now Live

Interview met Isabelle Mercier

Interview met Isabelle Mercier 0001

"Devilfish heeft gelijk: vrouwen zijn gewoon niet zo goed als mannen"

Het onderwerp van gesprek is poker. Als ze niet gevraagd was om acht jaar geleden manager te worden van de Aviation Club in Parijs, en als ze als gevolg daarvan vijf jaar later niet de beslissing had genomen om full-prof te worden, dan had men haar wellicht kunnen inhuren als advocaat, want dat is ze ook nog eens.

"Maar huur me maar niet in, ik weet helemaal niets meer," lacht ze. Ze nipt aan haar glas rode wijn, kijkt dromerig rond terwijl ik m'n aantekeningen erbij pak, en ze ziet dat de tafel beneden ons wordt opgedeeld. Het Pot-Limit Omaha toernooi van de MCOP in Amsterdam is voor haar ten einde.

Ze is kleiner dan ik dacht. En met die pet op lijkt ze net een tenger meisje dat toevallig heel goed met chips kan spelen. Aantrekkellijk? Zeker. Charmant? Ook. Even daarvoor rondde ze een telefoongesprek af, en ze giechelde het hele gesprek door. Hmmm.

Ben je toevallig verliefd?

Ze kijkt me vragend aan en begint weer te giechelen.

"Ik? Nee hoor, hoezo? O, dat was mijn moeder. Ze had zich bij me ingekocht en ik vertelde haar dat ik er uit lag. Ze kan beter ergens anders in investeren, ik wil niet dat ze geld aan me verliest"

Je moeder koopt percentages bij je?

"Alleen voor dit soort kleine toernooitjes. Ik speel ze bijna nooit, eigenlijk alleen in Parijs en Amsterdam omdat ik het zo leuk vind hier. Maar meestal speel ik de grote toernooien, en dan gaat het niet. Ja, ik denk wel dat ze trots op me is. Mijn ouders hebben niet veel geluk met me gehad, vind ik. Ze hebben heel lang geprobeerd om kinderen te krijgen, wel tien jaar lang, en uiteindelijk was ik daar. Op m'n 12e liep ik al weg."

Ze moet hard lachen en lijkt zich het moment nog precies te herinneren. Aan de manier waarop ze met haar moeder sprak net, is die relatie inmiddels behoorlijk bijgetrokken.

Hoe komt een jonge dame terecht in een wereld van mannen waar om grof geld het spel poker wordt gespeeld?

"Tja, ik kan het echt niet helpen. Ik speel al vanaf m'n derde, vierde jaar, met al m'n ooms. Ik weet niet beter dan dat ik met kaarten of dobbelstenen speel. Het is nooit veranderd."

Drie jaar geleden besloot je je leven volledig op z'n kop te zetten. Je verkocht al je bezittingen, stopte met werken en werd pokerprof. Je bezit geen huis, en alles wat je hebt zijn de koffers met inhoud die je meedraagt. Ooit gedacht dat het een foute beslissing was?

"Ja, absoluut. Ik heb acht maanden lang kleine cash-games gespeeld om mezelf in leven te houden en dat was zwaar. Ik twijfelde vaak toendertijd. Maar het dieptepunt, en eigenlijk ook een keerpunt was een toernooiweek in TurningStone, New York. Ik zat in een enorme losing streak, alles ging mis, al weken lang en ook tijdens de toernooien in New York zat niets mee. Het was echt een enorme crisis en heb letterlijk op m'n hotelkamer zitten huilen en huilen, aan de vooravond van het hoofdtoernooi. Ik vroeg toen om een teken: laat me alsjeblieft weten of ik goed genoeg ben om het te maken als prof.

De dag erna was dus dat toernooi. Al in de tweede hand kreeg ik pocket tienen. De hele tafel limpte mee, totdat het de beurt was aan de Big-Blind. Die ging all-in, op de tweede hand! Ik wist zeker dat het een move was, een bluf, en na enig nadenken callede ik. Laat maar zien of ik goed genoeg ben om het maken, dacht ik. Uiteraard had ie pocket azen en ik verloor de hand. Ik had twee chips over en dacht echt dat m'n pokerleven voorbij was. Uiteindelijk splitte ik de hoofdprijs met drie anderen. Ik had nog twee chips!"

Je vroeg om een teken?

"Ja, ik ben erg spiritueel. Ik geloof dat het universum altijd om ons heen is en dat er altijd tekenen zijn waar je op moet letten."

In 2004 won Isabelle het World Poker Tour Ladies Event, en door haar aggressieve stijl van spelen kreeg ze de bijnaam "No Mercy". Ze werd opgemerkt door Pokerstars.com en die lijfde haar in. Ze kreeg een van de beste sponsorcontracten in de pokerwereld.

"Het was een droom die werkelijkheid werd. Zomaar opeens, werd ik gesponsored door Pokerstars, samen met Chris Moneymaker en Greg Raymer. Sindsdien heb ik de kans om overal ter wereld pokertoernooien te spelen, en hoef ik me wat betreft geen zorgen te maken. Het is geen ongelimiteerd contract, dat niet, maar het is een heel fijn contract waar ik enorm blij mee ben. Pokerstars vraagt wel veel terug, dus in de vorm van promotie van de site, interviews, foto-shoots en dat soort dingen, maar dat vind ik geen probleem. Ik weet dat anderen daar moeite mee hadden, maar ik totaal niet. Het is toch een geweldige kans? En bovendien, Pokerstars is gewoon de beste site, ik ben vereerd om een van hun gezichten te zijn.

Eerst speelde ik kleine cash-games en had moeite om geld te verdienen. Nu ik dat niet meer hoef te doen, presteer ik ook veel beter in cash-games. Er is geen druk, dus als ik een cash-game speel, verlaat ik 18 van de 20 keer winnend de tafel. Niet dat ik ze veel speel, want ik speel voornamelijk toernooien, maar zoals nu, in Amsterdam, waar ik altijd een hele week ben en veel plezier heb, dan kan ik best aanschuiven als ik 's avonds geen zin heb om op m'n kamer te blijven ofzo."

Om haar hals hangt een, ik moet zeggen, prachtige ketting. Die is natuurlijk van haar "Bad Martha" collectie, één van haar zakelijke ondernemingen op 't Internet. Een online-shop met shirts, oorbellen en dus kettingen. Ze moet lachen als ik haar complimenteer met het ontwerp.

"Dank je, maar deze heb ik toevallig net in Amsterdam gekocht, gewoon in een winkeltje. Maar het had van m'n collectie kunnen zijn."

Waarom zijn alle pokerspelers die ik ken toch bezig met andere zaken dan het spel zelf?

"Het grote geld zit in de zaken om het poker heen, niet in het pokerspel zelf. In principe is er niet zo heel veel geld te verdienen met poker, op de hele grote toernooien na, maar de kans om die te winnen is gewoon klein. Daarom m'n deal met Pokerstars, daarom m'n website, m'n online-shop, daarom schrijf ik columns. Dankzij die randzaken kan ik vrijuit pokeren.

Ja, het klopt dat het een negatieve invloed kan hebben. Een aantal maanden geleden had ik zoveel aan m'n hoofd dat elke toernooi dat ik speelde simpelweg weggegooid geld was. Maar inmiddels heb ik de balans weer gevonden. Het kan ook andersom werken: dat je door alle drukte opeens zegt: en nu is het genoeg, vandaag ga ik pokeren en alleen maar pokeren! Het heeft twee kanten."

Dan wordt het tijd om het bekende onderwerp aan te snijden. Eentje die al vaak de revue gepasseerd is: Isabelle is namelijk een vrouw! Het moet er toch van komen.

Devilfish zei een paar uur geleden tegen me dat vrouwen nooit zo goed kunnen spelen als mannen, omdat ze nou eenmaal niet agressief genoeg zijn. Wat vind je van zo'n uitspraak?

Pauze van de interviewer! Mijn pen is al in de aanslag om zinnen op te schrijven: "Wat een onzin, vrouwen zijn net zo goed!" of "Devilfish is gewoon een macho vent en weet niet waar ie het over heeft"

Einde pauze. Het verbazingwekkende antwoord van Isabelle:

"Devilfish heeft gelijk. Ik weet ook niet waar het aan ligt. Misschien de genen: vrouwen zijn nou eenmaal veel conservatiever, rustiger. Of misschien is het simpelweg de ervaring die de meeste vrouwen missen. Wat ik wel weet is dat ik erg m'n best doe om er te komen, om net zo goed te worden als de mannen die ik bewonder. Ik speelde dit jaar een finaletafel op de WSOP met mannen als Phil Helmuth en Marcel Luske. Ik was totaal niet zenuwachtig en speelde gewoon goed. Het feit dat ik gewoon met die mannen praatte, en zelfs trashtalkte, was een heerlijk gevoel. Dat had niets met m'n vrouw-zijn te maken. Ik weet dat ik nog een hoop moet leren, want hun niveau was nog net een tikkeltje hoger. Gelukkig krijg ik veel tips van mensen als Devilfish, Luske en Gus Hansen, m'n mentor. Ze geven me gewoon tips, zomaar, weet je hoeveel ik daar van leer? Heerlijk toch?"

Heb je ooit wel eens je charme gebruikt zodat je tegenstander z'n kaart neerlegde. Of heb je weleens het gevoel gehad dat je tegenstanders je ontzagen tijdens het spel, dat ze softplayden?

Isabelle denkt lang na en moet toch bekennen.

"Misschien een enkele keer. Maar om eerlijk te zijn, ik zou dat veel vaker moeten doen. Laats zag ik een vrouw spelen met enorme borsten, en die waren, ehm, best zichtbaar. Het had duidelijk invloed op het spel. Man, ik wou dat ik ze had en zo kon spelen. Dat levert toch zoveel voordeel op! Zo'n speler als Tony G, en z'n gedrag aan tafel, ik kan daar alleen maar bewondering voor hebben. Een prachtige persoonlijkheid aan tafel. Ja heerlijk, dat intimideren van de tegenstanders. Echt, als ik dat kon, en dan met die borsten erbij: "Dan word het echt leuk! Maar ik kan het niet. Nog niet."

Merk je iets van de mening van andere vrouwen in het algemeen? Wat wil je ze meegeven?

"Ik krijg veel e-mails via m'n site van jonge vrouwen. Ze hebben het niet eens zo vaak over poker, maar meer over de stap die ik heb gemaakt: alles opgeven om een doel te bereiken.

Dat ik een bron van inspiratie ben voor ze, daar ben ik trots op. Misschien is dat ook m'n doel hier, m'n boodschap aan anderen. Iedereen duidelijk maken dat je niet bang hoeft te zijn om iets te ondernemen. Wat is nou het ergste dat je kan gebeuren? Dat je doodgaat, meer niet."

"Dus je hebt geen angst voor de dood?"

"Jawel, ik heb enorme angst voor de dood! De dood is continue bij me in de buurt, daarom haal ik er alles uit wat er inzit."

En toevallig is het poker geworden en zit je nu in Amsterdam?

"Yep, grappig he? Ik hou echt van dit soort toernooien. Volgende week speel ik een toernooi in Foxwoods. Dan moet ik elke dag om 08.00 op, omdat we om 10.00 beginnen met spelen. Dat zijn toch geen tijden voor een pokerspeler? Echt, ik word daar stapelgek van. Geef mij maar dit soort toernooien. Heerlijk. Hoewel, aan de andere kant. De structuur in bijvoorbeeld het Belaggio is weer beter. Veel grotere stacks, langere levels, dat wel. Maar om 08.00 op?! Kom op zeg!"

We hebben het nog even over "roken" als ze een sigaret op steekt, en ik het zelf ook niet meer kan houden. Gezamenlijk puffen we richting de laatste vragen.

"Ik kan zo stoppen met roken hoor. Als ik in Amerika ben, dan rook ik gewoon niet. Ik laat me ook nooit fotograferen met een sigaret, dat vind ik niet goed. Het zou 't beste zijn als er gewoon geen sigaretten meer worden verkocht. Maar ja, kijk eens om je heen. Iedereen rookt hier. Ik ben sociaal, dus ik rook ook maar dan."

"Poker heeft echt m'n leven veranderd. Ik kom uit een klein stadje met maar 40.000 inwoners. Ik heb in drie jaar tijd meer briljante mensen leren kennen dan in 28 jaar daarvoor. Interessante karakters, fascinerende persoonlijkheden. Poker is gewoon een projectie van het leven. Net zat ik aan tafel bij iemand die de hele boel bij elkaar schold toen ie een hand verloor. Fuck dit en fuck dat, en zo ging het maar door. Zie jij Phil Ivey al zo reageren op een bad-beat? Ik denk dat je spel veel zegt over hoe je in het leven staat, en waar je ongeveer bent in je ontwikkeling."

En waar sta jij op dit moment?

Ik moet nog veel leren, maar ik ben in balans.

De sigaretten zijn op. Ze legt een vijfje neer en ik denk even dat ze voor 't drankje wil betalen. Laat maar zitten hoor, zeg ik. Ze schiet in de lach en wordt een beetje rood. Ehm, ze was eigenlijk op zoek naar wat kleingeld voor sigaretten, maar wil nu alsnog betalen. Oops, pijnlijk moment, maar wel grappig. Vooral als ze wijst naar een pokertafel.

"Just put it on that guy: exclusive". Doen we.

O verdomme, nog een vraag vergeten. Vooruit dan maar, nu echt de laatste.

Eh, je zei dat Gus Hansen je mentor was. Er gaan eh, tja, geruchten dat je eh, een eh, ahum, relatie zou hebben met hem? Misschien een stomme vraag hoor, maar ja, ingezonden lezersvragen he, dan krijg je dat. Ahum. Dit is je kans om officieel te reageren op deze geruchten, dus ga je gang.

Ze giechelt en denkt even na.

"Gus Hansen is een hele, hele goed vriend en m'n mentor. Dat is alles.

Ok, dan belde ze toch echt met haar moeder. Isabelle Mercier is iemand die altijd de waarheid lijkt te spreken. Maar ja, pokerspelers he?

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook