WSOP 2017 Now Live

Rob Hollink - Interview

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Rob Hollink - Interview 0001

[B]"Uiteindelijk had ik bij 500 casino's een speelverbod"[/B]

De 44-jarige Rob Hollink heeft z'n leven lang niets anders gedaan dan gokken. Van Golden Ten naar Black Jack naar Roulette. Het bijzondere is dat hij al deze spelletjes winnend heeft gespeeld. Zelfs het roulette-spel had hij door. Het leidde tot een speelverbod bij vijfhonderd casino's in heel Europa. Tja, dan blijft er weinig meer over. Het werd gelukkig poker en ook dit spel heeft Rob aardig door: in 2005 werd hij gekozen tot Europees speler van het jaar, mede door het resultaat dat hij behaalde tijdens de EPT Finale in Monte Carlo. Hij won het toernooi en daarmee het ongelooflijke bedrag van 635.000 euro.

Maar plots was daar het bericht op z'n blog dat hij het even niet meer zag zitten. Geen zin meer in poker, door verschillende oorzaken, niet in het minst door De Belastingdienst, die hem naar aanleiding van de uitzendingen op Eurosport een bezoekje bracht. Tijd voor een lunch met Rob Hollink in Groningen, uiteraard vlakbij het Holland Casino.

Je hebt twee zoons en een dochter, allen in de pubertijd. Merk je ook dat ze aan het puberen zijn, dat ze zich beginnen af te zetten?

Welnee, het is meer dat ze zelf de wereld proberen te ontdekken. Van het afzetten merk ik niet veel. Misschien ook omdat ik een moderne vader ben, dus dan is het niet echt nodig denk ik. Ik ben geen ideale huisvader hoor. Ik zal straks voor ze koken, maar het is heus niet zo dat ik ook goed ben in het schoonmaken van het huis bijvoorbeeld. Dat laat ik doen.

Ze zitten nu allemaal op de middelbare school. Wat heb jij eigenlijk zelf gedaan?

Gymnasium en daarna wist ik eigenlijk niet wat ik moest gaan doen. Ik ben maar wiskunde gaan studeren, een jaar lang, voordat ik verplicht in dienst moest. M'n vader had 't liefst dat ik een officiersopleiding ging doen, die was zelf reserve-officier. Maar goed, na zeventien maanden was dat ook klaar en wist ik nog steeds niet wat ik moest doen. Dan maar econometrie in Groningen gestudeerd, dat leek me dan wel wat. Ik heb er hard aan gewerkt en was ook een van de weinigen die het eerste jaar haalden. Maar toen kwam dat tweede jaar en ontdekte ik het spel. Golden Ten. Je had hier in Groningen een stuk of acht van die illegale casino's en na een tijdje viel het kwartje bij me: ik had het helemaal door. En het bleek zo simpel geld verdienen dat ik stopte met studeren.

Golden Ten, dat is een absoluut behendigheidsspel?

Ja, zeker. Ik denk dat ik, samen met m'n compagnon, van de 500 casino's waar ik heb gespeeld, er maar drie waren waar ik niet heb gewonnen. Ik mocht ook niet meer spelen in al die casino's. Het is een vrij simpel spel: er wordt een balletje gegooid, die draait een ellips en ja, na een tijdje kan je vrij goed inschatten waar die gaat vallen. Zo simpel was het. Het was niet een kwestie van of we konden winnen, maar hoe we het meeste rendement uit zo'n tent moesten haalden. Dan kwamen we binnen, zogenaamd half aangeschoten en flink wat geld verliezen, bewust. Dan viel het niet op als we daarna zogenaamd geluk hadden en die tent leegtrokken. Maar uiteindelijk was het toch een kwestie van "hoeveel mocht je winnen van de baas". Als die zei dat het genoeg was, dan hield het op.

Om wat voor bedragen ging het toen?

Tja, even denken. Ik heb het zo'n zes jaar gespeeld, vanaf 1985 en ik schat dat ik er zo'n twee miljoen heb mee verdiend. Nee, was niet slecht voor een arm studentje dat met 100 piek begon. Maar er is een groot verschil met wat ik heb verdiend, en wat ik er aan heb overgehouden. Het was natuurlijk wel altijd feest. Ik heb altijd een grote hekel gehad aan zuinig zijn dus ik heb altijd als doel gehad om me over geld geen zorgen te hoeven maken. En de onkosten waren enorm. Al die hotels, alles buiten de deur doen, je kent het wel.

Maar het hield dus op, omdat je nergens meer in mocht

Klopt. Ik heb nog wel een jaartje rondgereden met andere mensen, die ik had opgeleid en die ik vertelde wat ze moesten doen, maar dat hield ook op. Toen liep ik in '91 maar een keertje het staatscasino, het Holland Casino binnen, om te zien wat daar te doen was. Ze begonnen daar toen net met poker en ik deed wel af en toe mee, maar alleen als ik niets te doen had. Ik kwam er toen achter dat sommige groepen mensen daar geld verdienden met het spelen op gokkasten. Dus die heb ik natuurlijk geobserveerd, want als je zelf niet meer kunt spelen en winnen, dan ga je andere mensen observeren die het wel kunnen, zo gaat dat.

Uiteindelijk begreep ik dat het ging om progressieve jackpots die op een gegeven moment een stand bereikten waarop ze speelbaar werden. Dus ik kwam in contact met die gasten en zag dat ze ook wel zaten te blackjacken, dus ik weer kijken hoe dat ging. Daar heb ik me flink in verdiept en dat spel heb ik een aantal jaren gespeeld. Maar ik moet zeggen dat 't een spel is dat ik met 't minste plezier heb gespeeld.

Kijk je kunt het op verschillende manieren spelen. Je kunt de kaarten tellen, dus kijken hoeveel kleine kaarten er uit zijn, hoeveel tienen en azen er in zitten, en dat soort dingen. Maar goed, dat was niet zo interessant want dat was maar 1% voordeel. Dus je moest heel veel inzetten om wat te verdienenen en bovendien was het erg risicovol.

Een andere manier is "azen spotten", dus de kaarten voor de azen in de gaten houden. Dat werkte vooral bij dealers die slecht konden schudden, dus die ging ik uiteraard steeds opzoeken. Vooral in Duitsland werd erg slecht geschud, dus daar was ik veel te vinden. En het voordeel was veel groter, zo'n 10 a 11 %. Maar goed, dat heb ik zo'n vier jaar volgehouden. Het werd ook steeds moeilijker met die schudmachines.

Want met die komst van die machines kon je het ehm...wel schudden?

Nou, dat viel wel nog wel mee. Ik ken iemand die toen al als de beste blackjackker van Nederland werd beschouwd, en die speelt nu nog steeds winnend, al meer dan tien jaar met die schudmachines. Maar ik had het wel gehad.

En toen kwam Roulette. Daar ben ik erg benieuwd naar. Hoe heb je die "verslagen"?

Tja. Het begon allemaal toen ik van een Duitser het verzoek kreeg om alle nummers te noteren, een maand lang. Ze hadden in het casino namelijk nieuwe bakken gekregen en er zat misschien een afwijking in. Daar kreeg ik toen 7000 Mark voor en ik dacht: waarom niet, ik ben er toch. Dus ik die nummers opschrijven. Soms miste ik een uurtje en schreef ik maar wat op, want ik geloofde er niets van, haha. Maar toch, het begon te kriebelen en ik begon wat vaker naar die roulettebak te turen en staren om te kijken of er misschien toch een systeem te ontdekken viel. Ik begon achteruit te denken nadat het balletje gevallen was: wat gebeurde er nou precies een rondje voordat het balletje viel. Hoe zag de krans er toen uit? En het rondje daarvoor dan? En daarvoor? Enzovoorts...en ik begon een patroon te ontdekken. Uiteindelijk wist ik hoe je roulette moest verslaan.

[I]INTERMEZZO!

Rob vertelt uitvoerig over hoe je roulette moet verslaan. Iets teveel, naar zijn mening, dus de interviewer zal dit technische gedeelte niet herhalen. Het was maar goed dat de serveerster kwam en dat de laatste geheimen net niet verteld werden, anders had de interviewer nu naar een roulette-bak staan turen! Laten we het erop houden dat het te maken heeft met een aantal rondjes die het balletje nog moet draaien, en dat in combinatie met het geluid dat 't balletje maakt plus nog een keer een klein detail over timing...zoek het zelf maar uit, het is veel te ingewikkeld!

[/I]

Maar goed, het werd een groot probleem voor Holland Casino en die was niet blij met mij, of liever gezegd met ons, want ik deed dit weer met een compagnon. Het probleem is dat zij een spelletje aanboden die wij konden verslaan, dus dan werd het opeens een behendigheidspel en dat mochten ze niet aanbieden natuurlijk. En er waren natuurlijk mensen die ons probeerden te imiteren en ook gingen inzetten op de nummers die wij speelden. Maar goed, toen hebben ze de roulettebakken vervangen, en dat was voor ons een stuk minder interessant. Die ballen van tegenwoordig, dat lijken wel stuiterballen, die vliegen alle kanten op. Vroeger, in de jaren zeventig, speelden ze nog met zware, ivoren ballen, dat was mooi, die vielen als bakstenen. Ze zullen nooit toegeven dat het door ons kwam, maar ik heb daar zo m'n twijfels over.

Dus moesten we weer naar het buitenland, maar daar houden ze zo goed bij wat je resultaten zijn, dat 't ook onbegonnen werk werd. En ach, we waren ook wat ouder. M'n compagnon had een vaste vriendin, ik was inmiddels getrouwd. Dat was een hele andere situatie dan toen we jonge twintigers waren, in de tijd van Golden Ten.

Ging het ook om zulke grote bedragen?

Ja, vergelijkbaar met de verdiensten die we hadden met Golden Ten, ondanks dat we het veel minder speelden.

Zou je het nu nog kunnen?

Ik probeer het nauwelijks meer, sinds ik de keuze heb gemaakt om voor het poker te gaan. Ik geloof dat ik de laatste jaren misschien twee keer heb gespeeld, in Frankrijk en in Moskou. Even bijklussen, noemde ik dat, haha. Nee, zoiets verleer je niet. Het is even inkomen, maar dan heb je het snel weer door. Maar ik heb de keuze gemaakt.

Heb je ooit een moment dat je geen geld meer had? Dat je echt de deur uit ging met het idee: nu MOET ik winnen? [/B]

Eigenlijk maar een keer in m'n leven. Dat was begin '90. Ik had net een huis gekocht enzo, maar ik raakte alles kwijt op de optiebeurs. Dat was een rotmoment. Ik mocht in geen enkel casino meer komen, dus wat moest ik? Nou ja, toen ben ik maar vermomd naar die casino's gegaan. Met apparaatjes enzo, om mensen te seinen, een heel gedoe. Dat was het enig moment waarop ik echt geld moest verdienen.

De optiebeurs?

Ja, ik zag overal handel in. Ik gokte zo gigantisch veel op de optiebeurs, dat was echt niet normaal. De onkosten waren enorm, op een gegeven moment had ik al voor meer dan een miljoen aan transactiekosten betaald. Ik kreeg 200 bankafschriften per dag soms. Een half tot 1 procent van alle transacties op de optiebeurs kwam van mij. Ik deed het via een bedrijf dat 300 klanten had. Zeventig procent van hun omzet kwam van mij af. Ik kocht veel, om het even later weer allemaal te verkopen. Ik zat meestal wel goed, maar die onkosten waren zo verschrikkellijk hoog. Ik had niet eens zoveel verloren, volgens mij had ik quitte gespeeld, maar die onkosten, niet normaal! Als ik nou maar voor de helft rakeback had gehad, dan had ik goed verdiend! Als ik 10% winst had, dan werd dat teniet gedaan door de 10% onkosten. Als ik nu een potje online heads-up speel, dan wordt er 50 cent rake gerekend. Op een pot van soms 30.000 dollar. Ga dat maar eens vergelijken. Maar goed, het ging allemaal fout toen ik een keer 150.000 op rekening had gekocht en ik van de eigenaar alles moest verkopen. En dat terwijl ik z'n bedrijf groot had gemaakt. Maar goed, ben nooit meer bij die man geweest. Ik ben er ook mee gestopt, ik was er veel te veel mee bezig. Ik was meer op zoek naar een gokspelletje dat je een paar uurtjes kon doen, en dan klaar. Tijd voor wat anders.

Wat dat anders is kun je morgen lezen in deel 2 van "Lunchen met Hollink"

LEES MEER

Comments

  • Naltas Naltas

    jezus wat een baas

  • thorrin8 thorrin8

    Ik heb zo vermoede dat zie compangnon marc boudewijn is

  • V_Koning V_Koning

Lees 8 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook