888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

Poker Guild - deel 1

  • Filip FrederiksFilip Frederiks
Poker Guild - deel 1 0001

En nu ook nog de post! De brievenbus klepperde eerder dan normaal gesproken op een vrijdag. Ik was al wel een uur wakker, maar had niet verwacht dat ik zo snel al zou beschikken over de mij gisteren toegezonden post. Dat er post lag is logisch, gezien ik redelijk consequent brieven terug schrijf en niet vies ben van een stukje ouderwetse communicatie waar gelukkig geen batterij houdende op stroom lopende apparaten en of toepassingen bij nodig zijn. Doodgewoon een stuk chloorvrij papier pakken, een gevulde pen ter hand nemen en schrijven met je donder!

Deze ochtend was echter al problematisch begonnen, dus de te vroeg klepperende brievenbus kwam niet geheel als donderslag bij heldere hemel. De dag begon met voor de zoveelste keer wakker schrikken na een nare droom over de bad streak die ik de hele maand al meemaakte. Ik won nergens meer een enkele hand, mijn beste handen werden gekraakt en mijn bankroll was al tot het minimale geslonken. Ik moest bijna gaan nadenken over een baantje zoeken, maar dat doet een broodspeler niet. Nergens meer zin in, alles zit tegen. Doodziek.

Nadat ik een minuut of zeven bezig was geweest om de douchekop weer precies in de voor mij meest ideale stand te krijgen (ik moest gisteren de hond wassen na de lange wandeling die min of meer ongepland was uitgelopen en een stuk meer inspanning en uiteindelijke bevuiling van het vierpotige eigenwijze witte hondebeest veroorzaakte, hetgeen tot gevolg had dat ik niet al te voorzichtig de douchekop greep waardoor de houder verschoof, om uiteindelijk nog een klein uur te moeten vechten met een in mijn ogen moedwillig tegenwerkende hond, om deze weer enigzins huiskamerschoon te krijgen), kon ik eindelijk in de badkuip stappen en beginnen met het ochtendritueel. Na misgrijpend douchen een minuut of tien lang, hield ik de natte cel voor gezien en ging ik me afdrogen en aankleden. Na wat geworstel met de veel te kleine handdoek die eigenlijk in de keuken hoort, maar in de badkamer hangt omdat alle badhanddoeken in de was zitten na de vorige avond gebruikt te zijn voor de inmiddels brandschone witte herder, begaf ik me naar de slaapkamer. Aldaar probeerde ik de kast open te schuiven, maar gelukkig was het schuifsysteem vastgelopen. Na veel gewrik kreeg ik de spiegeldeur op een kier van zo'n 10 centimeter en moest ik maar iets grijpen dat vooraan hing en maar hopen dat het iets geschikts was, gevolg: een te korte spijkerbroek en een ongestreken shirt. Ik nam niet eens de moeite om in de spiegel te kijken en strompelde naar de keuken...

Dit alles ging nogmaals door me heen terwijl ik geirriteerd met een vaatdoekje het aanrecht stond te bewerken. Ik wilde naar de brievenbus omdat ik nieuwsgierig was naar de post, maar moest eerst de koffie opruimen die over het aanrecht was gelopen omdat ik niet het bijpassende tweekopskoffiezetapparaatkopje had gebruikt. Tot een week geleden zou ik dit probleem niet gehad hebben, maar nadat ik het senseoapparaat op een vervelende ochtend als een soort dorsvlegel had gebruikt op de tegels in de tuin (het apparaat wilde niet meewerken -zo dacht ik- maar dat is logisch als er geen water in zit -zo bleek achteraf-) heb ik mezelf gestraft met een goedkoop tweekopskoffiezetapparaatje met bijpassende tweekopskoffiezetapparaatkopjes. Die bewuste kopjes zaten in de gisteren kapot gegane vaatwasser dus het kopje dat ik vanochtend gebruikte was te groot, waardoor ik het schuin onder het apparaat moest plaatsen, wat tot gevolg had dat naarmate het zich vulde het steeds schuiner ging staan en het uiteindelijk omviel dankzij die geweldige zwaartekracht. Dweilen dus. Ik spoelde het doekje uit, hing het te drogen en liep naar de gang om de post te halen, maar niet nadat ik een ketel met water op het vuur had gezet. Dan maar oploskoffie....

Naast de standaard brieven lag er een bruine koker op de parketvloer. Met de stapel brieven in de ene hand en de koker in de andere liep ik naar de huiskamer. Tijdens het lopen bekeek ik het buisvormige ding van alle kanten, maar kon geen afzender ontdekken. Wel was mijn adres keurig op een wit label geschreven en er zaten kleurige postzegels op, geen Nederlandse in ieder geval, maar uit welk land het kleine posterhoudertje afkomstig was kon ik niet direct ontdekken. Eigenlijk kon me dat nu nog niet zoveel schelen, ik was nieuwsgieriger naar de inhoud. Voordat ik ging zitten liep ik langs het ladebuffet om daar een brievenopener te pakken. Het spitse souvenir uit China, waar ik ooit drie grote poker toernooien speelde, deed nog prima dienst. Het was een cadeau van één van mijn tegenstanders die het had aangeschaft omdat ik hem zo "mooi" had verslagen, een hele eervolle man. De opener had de vorm van een zwaard en zat ook keurig in een kleine houden schede. Toen ik eindelijk zat en de post voor me op de glazen tafel had gelegd, begon de ketel te fluiten. Eerst vroeg ik me af waar dat klaaglijke gekweel vandaan kwam en dacht minstens dat er een ekster of ander beest klem zat in de schoorsteen van de open haard, ik drink immers geen thee en de waterkoker heb ik pas drie dagen geleden in vier stukken getrapt, maar toen ik éénmaal in de keuken stond en de aluminiumkleurige ikea design ketel zag stomen begreep ik dat ik over niet al te lange tijd een lekker kopje oploskoffie zou kunnen nuttigen. Blij en enthousiast liep ik naar het kastje waar de pot oploskoffie staat en rukte het open, met als gevolg dat het potje in gruzelementen kapot sloeg op de granieten tegelvloer. Dan maar geen koffie...

Terug naar de bank en dan eindelijk die post openen, maar eerst dat kastdeurtje bij het vuil zetten, daar valt geen eer meer aan de behalen nu ik mijn woede erop had vertaald.

Brievenopener in de ene hand en koker in de andere. Waar te beginnen. Bovenaan, onderaan? Wat is boven, en wat is onder? Pfff, teveel gedachten zonder dat er koffie in die keel is gegoten, blind openrukken die zooi dus. Zo gezegd, zo gedaan en luttele seconden later had ik een rol perkament met een groene lakzegel in mijn handen. In de lak was een afbeelding van een schoppen aas gedrukt en op het lintje dat eraan zat stond in gouden letters "Poker Guild" geschreven. Wat was dit nu weer!? Ik had de laatste weken al de vreemdste dingen betreffende poker meegemaakt dacht ik; geen potten kunnen breken, steeds verliezen, de vreemdste tegenstanders tegenkomen, maar dit? Ik had eigenlijk helemaal geen zin in poker en had me voorgenomen, nadat ik vanochtend voor de zoveelste keer badend in het zweet wakker schrok, om even een break te nemen. Moest ik eerst een paar dagen rust nemen en de rol papier gewoon terug stoppen in wat er nog van de koker over was? Toen die gedachte bij me opkwam ging de telefoon. "Hallo?" "Goede Morgen, u spreekt met Phineas," klonk het. "Ja...., " zei ik vragend. "U heeft zojuist een koker ontvangen met daarin een boodschap, ik wil u op het hart drukken deze zo snel mogelijk te lezen..." *klik-tuut-tuut-tuut*

En nu? Ik was dus niet van plan om deze instructies zomaar op te volgen, wie dacht die mafkees dat ie voor zich had? Driftig liep ik naar de gang en trok ik mijn schoenen aan om een ochtendwandeling te maken. "Hond, kom wandelen!" Ze stoof de tuin in, ik sloeg de deur dicht en liep richting bos.....

Wordt vervolgd....

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook