Interview met Paul Desgrippes

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Interview met Paul Desgrippes 0001

Interviews met high-stakes spelers zoals Lex Velduis en Jorryt van Hoof zijn boeiend omdat ze hetgeen representeren wat velen van ons als eindstation zouden (willen) beschouwen. Interviews met Marcel Luske of Noah Boeken zijn interessant omdat we nu eenmaal veel van "helden" willen weten. Maar hoe zit het met de tussenstations? Hoe zit het bijvoorbeeld met spelers die wel degelijk hun beroep van poker hebben gemaakt, maar niet of nauwelijks bekend zijn? De groep die op de medium-stakes actief zijn. Ook voor deze groep hebben we aandacht, omdat hun leven wellicht een volgende stap zal zijn in het leven van vele spelers.

Op welk punt maak ik van m'n poker m'n beroep? Welke limieten moet ik dan spelen? Dit en meer komt aan bod in het interview met Paul Desgrippes, "zomaar" een fulltime speler. Hij woont in Amsterdam maar heeft een Iers/Franse nationaliteit. Hmm, lekker ingewikkeld. En oja, hij is fulltime pokerspeler.

Je bent nu 34…hoe lang is het geleden dat je voor het eerst pokerde?

Op m'n zevende speelde ik al 5-card draw met m'n moeder, die regelmatig speelde. Ze won ooit een Mercedes van iemand van haar werk met dat spel. Ze gaf de auto een paar dagen later terug, maar dat gevoel van "spanning" werkte behoorlijk besmettelijk. We begonnen met lucifers, maar ik herinner me dat ik al snel haar sigarettengeld won. Dat heeft ze me nooit vergeven, omdat ik weigerde om het geld terug te geven, of zelfs te lenen- uiteraard was ik gewoon bezorgd om haar gezondheid, haha.

Ik was behoorlijk competitief in die dagen. Ik heb m'n oma bijvoorbeeld een klap gegeven toen ze voor de eerste keer van mij met dammen won. Tegenwoordig ben ik aardiger aan tafel hoor.

De volgende periode dat poker weer in m'n leven kwam was van '90 tot '94, op de Universiteit in Ierland. We speelden heel veel poker, variërend van Hold'em, Omaha, Southern Cross, Cincinatti, 5-Card-Stud en ook nog Hi-Lo. Het probleem is dat als je daar begint te pokeren, er aan alle kanten wordt valsgespeeld en samengespeeld door de oudere garde. Dat had ik, groen als ik was, helemaal niet door en heb veel geld verloren in het eerste anderhalf jaar dat ik speelde. Het ging zelfs zo ver dat ik m'n collegeboeken en cd-collectie moest verkopen om m'n schulden te betalen.

Ik stopte met m'n studie en besloot om met de valsspelers samen te gaan werken. Valsspelen doe ik niet meer, maar het voelde toen gerechtvaardigd, omdat ik zelf zo werd genaaid.

En toen? Geen opleiding afgemaakt, dus?

Tja, in het begin van de jaren negentig speelde ik alleen maar pool en poker. Ik studeerde Wiskunde, Psychologie, Engels en IT, maar nadat ik daarmee stopte en geen diploma's had, zat er niets anders op dan te gaan werken, in een supermarkt. Maar het vakkenvullen, en vooral het orders uitvoeren van leerling-managers was nou niet bepaald wat ik in gedachten had voor m'n leven, of wat ik in 't leven voor m'n gedachten wilde...

Omdat ik de Franse nationaliteit had, en omdat ik dus geen opleiding meer volgde, volgde al snel de dienstplicht, ondanks dat ik al in het eerste jaar van m'n leven naar Ierland emigreerde met m'n familie. Als ik die niet zou doen, riskeerde ik arrestatie als ik ooit Frankrijk weer zou bezoeken, en aangezien ik niets anders te doen had, dacht ik: ach, ik heb toch niets te verliezen.

Dus, daar was ik dan, in Tours, in juni 1995. Om eerlijk te zijn was het gewoon goedkope arbeid voor het leger van Frankrijk, maar ja, ik heb wel geweldige mensen leren kennen, en m'n Frans is er goed op vooruit gegaan. En ik heb daar geleerd hoe je veel dope kan roken, haha. Na de eerste maanden werd ik gestationeerd in Parijs, wat wel te gek was. Tot op de dag van vandaag is Parijs voor mij m'n favoriete stad. Ik probeerde daar ook te blijven wonen, door een baan te nemen in, niet lachen, een supermarkt.

Maar na zes maanden werd ik opeens erg ziek door het zeldzame Reiter's Syndrome en moest ik drie maanden in bed blijven. Daarna keerde ik terug naar Ierland, en heb allerlei baantjes gehad, zoals diepvriesmaaltijdenverkoper, en schoonmaker in een snookercentrum. Nadat ik een tien-weekse computercursus had gedaan, kon ik aan de slag als software-tester, en heb ik gewerkt bij Microsoft, Apple en Mcafee.

Hoe kwam je in Nederland terecht? En hoe werd je uiteindelijk een full-time speler?

Ik kwam een paar jaar geleden naar Amsterdam om op 't kantoor van Mcafee te werken. Ik had 't wel naar m'n zin, maar toen besloten ze om het kantoor in Amsterdam te sluiten, om...let op, naar Cork in Ierland te gaan, uitgerekend de stad waar ik ben grootgebracht. Toen kreeg ik de keuze om mee te gaan, dus terug naar Ierland, of ik kon voor de "afvloeings-premie" kiezen, wat een redelijk groot bedrag was. Op dat moment pokerde ik al veel online, en was een winnende speler op de lagere cash-limieten, en op de sit-and-go's. De premie gaf mij de bankroll die nodig was om 't te gaan proberen. Ik besloot het een half jaar aan te kijken. Als het niet zou lukken, zou ik wat anders gaan zoeken.

En je speelt twee jaar later nog steeds. Hoe begon je, op welke limieten?

In het begin speelde ik voornamelijk sit-and-go's, variërend van 25 tot 100 dollar. Ook deed ik aan bonus-whoring, voornamelijk op de 1-2 en 2-4 Limit tafels, wat trouwens één van m'n zwakkere games is. Maar het lukte wel door flink te grinden om zo de bonussen vrij te spelen. Ik dacht toen bij mezelf: tjonge, wat een glamarous leven.

Ik was vrij onzeker over hoe ik m'n spel moest ontwikkelen, op het gebied van spelvarianten en limieten. Ja, een mentor zou achteraf gezien wel heel handig geweest zijn.

Eén van je betere games is Omaha HiLo. Wat deed je besluiten om dat spel te gaan spelen. Vond je het leuk, of zag je er geld in?

Allebei. Als er iets was wat ik wilde vermijden, was dat ik slechts één spelvariant, dus Hold'Em, zou spelen. Hoewel ik niet wist hoe m'n spel zich zou ontwikkelen, zag ik dat bijna alle topspelers vele verschillende varianten speelden. Hoe breder je je pokerhorizon maakt, hoe meer je van het uitzicht kunt opnemen, leek me toen.

Het vreemde is wel dat ik meer had kunnen verdienen als ik me alleen maar had gericht op Hold'Em. Ik speelde Omaha HiLo behoorlijk slecht in 't begin, maar het richtte geen echte schade aan m'n bankroll aan. Het spel sprak me aan omdat de variatie minder is dan bij Hold'Em en ook omdat de eisen voor een bankroll wat minder hard zijn. Het is misschien wat vreemd om eerst dat spel te leren, nog vóór Omaha Hi.

Wat speel je nu? Welke limieten?

Het hangt van het aanbod af. Meestal PL Omaha HiLo, en dan van 1-2 t/m 10-20. Ik speel maximaal zes tafels tegelijk. Sinds kort ben ik begonnen met PL Omaha Hi, maar daar ga ik voorlopig niet verder dan 3-6.

Ook de Omaha HiLo sit-and-go's speel ik graag, omdat er altijd wel een stuk of vijf spelers zijn, die "dood" geld zijn. Het is alleen jammer dat het aanbod, en daarom ook de limieten, laag zijn.

M'n nieuwste doel is Shorthanded NL Hold'Em. Ja, live speel ik ook, meestal 5-5 of 5-10 NL Hold'Em, en soms een toernooi, als de buy-in niet hoger is dan 500 euro.

Ik zie dat je veel hulpsoftware gebruikt, zoals pokertracker en hot-scripts. Hoe belangrijk is dat voor je?

Ach, de hot-scripts zijn niet zo heel belangrijk, het scheelt alleen tijd. Als je bijvoorbeeld 60% van de pot wilt zetten, dan kan dat automatisch, dat soort dingen.

Pokertracker is een geweldig programma. Als je serieus je eigen spel en dat van anderen wilt analyseren, dan is dit programma onmisbaar. Door dit programma heb ik vele zwakheden in m'n eigen spel ontdekt en aangepast. En ook in dat van anderen, waar ik dan dankbaar gebruik van maak. De eerste keer dat ik het programma startte, dacht ik: "WTF!" Al die cijfers en tabbladen waren overweldigend, maar als je 't een paar weken de tijd geeft en je er wat tijd in stopt, dan kan het een van de nuttigste bezigheden zijn die je buiten het poker zelf om kan doen.

Vroeger verkocht je dus spullen om je pokerschulden mee te betalen: hoe zit het nu met je bankrollmanagement?

Ik móet er goed in zijn, want ik heb een hypotheek. Als m'n bankroll weg is, kan ik nergens wonen, zo simpel is het. Ik merk wel een soort van relatie met bankrollmanagement en waar je woont. Als je nog bij je ouders woont, is er meer kans dat je je bankroll vergooit in twee sessies.

Ik probeer het soms op hogere limieten, bijvoorbeeld op de 10-20 PL tafels. Aangezien m'n bankroll niet hoog genoeg is om daar te spelen, koop ik mezelf voor lagere bedragen in. Daar is niks mis mee, vind ik., vooral als je merkt dat er zwakke spelers bezig zijn.

Heb je veel gelezen en bijvoorbeeld veel op Internet gesurfd, op zoek naar informatie om je spel te verbeteren?

Ja, naast Pokertracker vind ik dat ook cruciaal voor spelverbetering. Als je echt je spel wilt verbeteren, en ook de discipline hebt om dat te doen, dan zal dat zeker tot resultaten leiden. Als je op forums gaat zoeken naar informatie, dan ben je daar mee bezig. Natuurlijk zijn er veel spelers die gewoon getalenteerder zijn dan anderen, en misschien moeten sommigen van ons harder werken om hetzelfde te presteren. M'n favoriete boeken zijn "Theory of Poker", "The Harrington Series", "Super System" voor de verschillende varianten, "No-Limit HE Theory and Practice" en "The Mathematics of Poker".

Je speelt ook regelmatig aan de cashtafels van het HC in Amsterdam, toch?

Ja, de game is goed daar en het is soms prettig om even niet online te spelen. Als ik ergens niet goed draai, dan kan ik switchen: dat houdt me mentaal fris. Het is alleen jammer dat er zo weinig handen kunnen worden gespeeld, live. Als ik zes tafels tegelijk zou kunnen spelen, zou ik nooit meer weggaan uit 't HC. Het draait allemaal om de vraag: is m'n EV online hoger dan live? Op dit moment is het ongeveer gelijk, maar ik denk dat als ik meer tafels online speel, de cashgame in HC minder aantrekkellijk voor me wordt. Toch denk ik dat ik altijd live blijf spelen. Er is niets leukers te zien dan bijvoorbeeld Jan Maarten die zich irriteert aan mindere goden, of Super-Loco, die iedereen sloopt, of Carroti, die altijd gokt met al z'n chips. Bovendien is de live-ervaring geweldig voor toernooien.

Je speelt niet zo heel veel toernooien. Komt dat doordat je die tijd nodig hebt om cash-tafels te spelen, om je brood te verdienen?

Ik geef de voorkeur aan cash, want toernooivariatie werkt mentaal niet goed voor me. Ik hou niet van de mogelijkheid dat ik lang moet wachten op winst, en aangezien ik niet zo hard werk als anderen, is het inderdaad zo dat ik die tijd nodig heb om geld te verdienen. De overgang naar toernooien zal wel goed gaan denk ik. Ik ken veel toernooispelers die heel slecht zijn in cash-games, maar andersom niet. Als ik ooit iets harder werk, dan zal ik misschien meer toernooien gaan spelen.

Je werkt niet hard, zeg je. Hoe veel uur poker je dan per dag, of per week?

Ik speel niet zoveel als anderen. Gemiddeld speel ik tussen de 15.000 en 30.000 handen per maand, wat niet veel is als je multi-tabled. Ik speel zelden meer dan 30 uur per week, tenzij het niet goed gaat en ik geld nodig heb. Als ik live speel, dan ben ik daar zo'n 5 tot 6 uur per keer, en dan maximaal 5x per week. Ik ben niet zo materialistisch ingesteld. Zolang ik me lekker voel en tijd overhou om andere dingen te doen, ben ik tevreden.

Heb je ooit een tilt-sessie gehad, en zoja, waarom?

Zeker wel, maar het komt gelukkig zelden meer voor. Ik herinner me een avond in HC toen ik twee keer door dezelfde speler getwee-outerd werd voor behoorlijke bedragen (je weet wie je bent, Thierry!) Toen verloor ik m'n discipline en verloor die avond veel meer dan zou hebben gemoeten. Het lange-termijn-idee heeft zich nu echter voorgoed in m'n hersenen genesteld: zolang ik geen slechte beslissingen neem, tilt ik niet meer. Als ik wel slechte beslissingen heb genomen, dan ga ik die analyseren. Het helpt om soms aan mezelf te vragen: speel je nu je beste spel? Als het antwoord nee is, dan stop ik.

Iets filosofisch dan. Je bent veranderd van iemand die een "gewone" baan had, naar iemand die fulltime speelt. Er zijn echter spelers die poker ook als een "gewone" baan beschouwen, en zelfs een saaie baan. Wat vind je daarvan?

Zoals ik al zei, het is niet alleen poker dat m'n leven beheerst, ik heb ook andere interesses. Ik kijk (teveel) televisie, pool veel, ga naar musea, en ren nog wel eens een marathon. Het is belangrijk om minstens 90% plezier te hebben in het poker, maar de vrijheid die ik heb gewonnen sinds ik poker, is een van de belangrijkste redenen waarom ik juist hiervoor heb gekozen. Soms maak je weinig uren en verdien je veel, maar aan de andere kant, soms maak je veel uren en betaal je anderen, dus dan is zeker geen "gewone" baan.

Wat zijn je doelen voor de toekomst?

In de twee jaar dat ik nu fulltime poker, denk ik dat flink vooruit gegaan ben, maar er is nog zoveel te leren en te ontdekken, zoals toernooien. Ik heb geen haast. Ik maak me nooit zoveel zorgen om de toekomt, maar ik zou graag wat meer willen verdienen, m'n hypotheek willen afbetalen, en wat gaan reizen. Als dat gebeurt, prima. Ik ken een speler die vorig jaar meer dan 1,5 ton heeft verdiend met het grinden van de 3-6 tafels: wie weet gaat me dat lukken. Als het echt noodzakelijk is, neem ik weer een baan, maar ik ben er vrijwel zeker van dat 't nooit zal gebeuren. Bij elk bedrijf waar ik werkte had ik aan het einde van de dag het besef dat ik er was voor maar 1 ding: het verhogen van het aandeel voor de aandeelhouders. Natuurlijk werd ik er goed voor beloond, maar ik had nooit dezelfde vrijheden.

Zijn er tijden geweest dat je spijt hebt gehad van je beslissing, of ben je ooit in paniek geraakt tijdens een down-swing?

Nee, nooit. Paniek is geen goede raadgever als je beslissingen moet maken. In de twee jaar dat ik dit doe heb ik een paar verlies-maanden gehad, maar paniek? Nee, wel stress natuurlijk. Maar nogmaals, als je goed speelt is er nooit reden tot paniek als je binnen de eisen van je bankrollmanagement blijft. Het is niet genoeg om een goede speler te zijn, je moet ook goed spelen.

Verlies je wel eens het plezier in het spel?

Ik geniet wel meer van het spel als ik win, dat is duidelijk. Als ik net een verlies-maand heb gehad, dan heb ik weinig zin om te spelen, maar ik moet wel. Maar winnen blijft leuker dan verliezen.

Kies eens: een WSOP bracelet (niet Main Event) of een regular aan de 100-200 NL.

Regular. Een bracelet heeft een laagje eer, maar geef mij het geld maar.

Feiten:

Hardware: 1 PC, 2x 20-inch TFT's, 1 laptop

Software: Pokertracker - Bet pot AHK, Chipreloader AHK. PokerAceHud

Maandinkomen: 2000 tot 5000 euro

Speelt op: Full Tilt - Stars

Grootste verliespot - 2k (PL Omaha, 10-20)

Grootste winstpot: 2.85k (PL Omaha, 10-20)

Beste dagresultaat: 3000 euro

Slechtste dagresultaat: -2.500 euro

LEES MEER

Comments

  • Stevedude Stevedude

    Solid bump Ray

  • RayADHD RayADHD

    CONGRATS TO PAUL DESGRIPPES!

Lees 2 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook