Interview met Thierry "Bokpower" van den Berg

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Interview met Thierry "Bokpower" van den Berg 0001

Tijdens het interview schudt hij de handen van ongeveer 128 voorbijgangers, zo lijkt het, en hij maakt ook met velen een praatje. Logisch, want het is dinsdagavond, en het toernooi in HC Amsterdam staat op het punt te beginnen. Thierry is een populaire speler die veel respect geniet in "de pokerwereld", dat is duidelijk zichtbaar. De spelers groeten en feliciteren hem, met z'n vele goede prestaties. Thierry doet zelf niet mee aan het toernooi, hij is hier voor de cash-tafels, later op de avond. Maar eerst even dit interview, onder het eten. Biefstuk en Noordzeetong...voor de liefhebbers.

Zo, gefeliciteerd met de finale tafel op Full Tilt. Het Main Event van de Full Tilt Online Poker Series, één van de allergrootste toernooien ooit.

Dank je, maar ik wil meteen iets rechtzetten. Daan "Teddy Wong" Houtman zat achter de knoppen, dus de prestatie komt zeker hem toe. Ik was hartstikke moe die dag, kwam net terug van een clinic van Rob Hollink, terwijl ik 's nachts om drie uur nog aan de finaletafel van 't 55-rebuy toernooi op Stars zat, en het spelen van dat toernooi op Full Tilt zag ik helemaal niet zitten. Maar ja, ik had me al ingeschreven, en wist dat de structuur echt goed was, met blinden die heel langzaam omhoog gaan. Toen belde ik Daan, want ik weet dat die daar een kei in is. Uiteindelijk ging het zo goed, dat ik zelf 11 uur lang heb "meegespeeld", en dat terwijl ik echt aan slaap toe was, haha. Het erge was dat Daan op dat moment geen telefoon had, dus alles ging via MSN en ik kan helemaal niet tikken! Dus die tijdbalk onderin, je kent 'm wel, die ging snel man. We overlegden alle handjes, alles zonder telefoon, het was echt bizar! Tot half elf 's ochtends hebben we gespeeld, en om kwart over twee haalde ik m'n dochter alweer van school. Dus ja, ik was helemaal gaar. Sauna gepakt, zonnebankie gedaan, even laten masseren, daarna ging het wel weer. Maar ik wil dus niet alle eer opstrijken, daar wil ik duidelijk in zijn. Daan was echt top. Ja, die laatste hand was jammer, AT tegen 88. Als we die coinflip hadden gewonnen, hadden we goede kans gehad op die 1e plek. Ja, 288.000 dollar. Doodziek natuurlijk, maar toch ook wel blij. Die "Boosted J", van wie we verloren, werd uiteindelijk nog 2e. Echt een enorme mazzelaar, hij overleefde zoveel underdog-kaarten. Maar ja, dat is poker.

Je komt net terug van de Nations Cup, die je samen met Marcel Luske, Rob Hollink, Arthur vd Meeren, Jorryt van Hoof en ene Tim Moleman hebt gespeeld. We mogen er weinig over zeggen, maar hoe was de ervaring?

Ja, echt geweldig. Tijdens de EPT in Kopenhagen werd ik benaderd door Marcel Luske. Noah kon niet spelen, in verband met z'n contract met Pokerstars en hij zag in mij een goede vervanger. Op dat moment ging er wel wat door me heen ja, ik vond het een grote eer en wil Marcel daar enorm voor bedanken. Even later won ik dat event tijdens de DOM Classics, dus ik maakte het volgens Marcel meteen waar. Was een mooi gevoel.

Amerika, Denemarken, Ierland, Duitsland, Zweden, Engeland en Nederland, om die landen ging het. We speelden elke dag twee sit and go's, waarbij de klassering omgerekend werd naar het aantal chips dat je kreeg tijdens de finale.

Ik kan helaas niet zeggen wie er heeft gewonnen, maar ik was zelf zeer tevreden over m'n spel, en gelukkig m'n teamgenoten ook. Het mooie was dat terwijl er een sit-and-go gaande was, de andere spelers in een andere kamer live konden meekijken. Daardoor kreeg je natuurlijk enorm veel informatie over alle spelers. Er mocht ook een time-out worden genomen, waarbij de teamcaptain kon vertellen wat iedereen had. Echt een hele leuke ervaring. Ik kende al heel veel spelers, doordat ik al eerder met Marcel en Noah in de VS en St. Kitts was geweest. Ik speelde zonder fear in ieder geval. En wie die 100.000 dollar gewonnen heeft, dat mag ik helaas niet zeggen….het was in ieder geval allemaal perfect geregeld door Party Poker.

(Terzijde: Thierry weet zich zo goed als ELKE hand te herinneren die gespeeld werd tijdens dat toernooi, dus de interviewer weet niet alleen wie er 1e werd, maar kan het toernooi straks op TV zonder te kijken volgen…helaas blijft het een privilege voor ondergetekende en kan ik twintig minuten van de interview-opnames met Thierry niet gebruiken…)

Voor degenen die niets over jou weten: even de standaardvragen, dus hoe oud ben je, wat wilde je vroeger worden, etc.

Nou, ik ben 34, geboren in Bussum, opgegroeid in Hilversum, later weer in Bussum gewoond en later zelf een huisje gekregen in Naarden. Daar heb ik zes jaar gewoond, en ondertussen ook een dochtertje gekregen. Toen zijn we in Almere gaan wonen, en sinds twee jaar woon ik alleen, ook in Almere.

Dus je bent een Gooienaar, net als Polarski. Was je een kakker?

Ha, nee niet echt. Vroeger had je de dijkers en de kakkers, en ik was meer een dijker.

Ok dijker, ga door.

Tja, wat wilde ik later worden. Ik wilde altijd wel iets bereiken en wilde altijd kok worden, dus ik ben op de koksschool geweest, maar op m'n vijftiende kon ik al beginnen in een restaurant van kennissen. Voor mij was het beter om werkend te leren in plaats van naar school te gaan. Daarna in eetcafé's gewerkt als kok, en later wilde ik zelfstandig kok worden, dus zelf een restaurant beginnen, of iets in de catering. Maar dat is er niet van gekomen. We pokerden toen al veel, om grof geld.

Hoe kwam je aan dat geld?

Dat is wel een leuk verhaal. Al vanaf m'n 13e was ik bezig met gokkasten, ik was daar vrij goed in. Ik wist precies wanneer er een mooie mysterie-prijs zou komen, of wanneer de kasten vol zaten. Maar het grote geld kwam toen ik een truc ontdekte.

Je had in die tijd de Random Runners, dat waren van die kasten die heel veel konden uitbetalen, met beneden-en bovenrollen. Als je beneden 200 punten kreeg, dan moest je de stekker eruit doen, zodat je daarna toch boven verder kon spelen. Nou, iedereen wist dat, dus er kwamen door het hele land van die knopjes op de kasten, zodat je ze makkelijk uit en aan kon zetten.

Toen pas begon m'n truc. Ik ontdekte bepaalde patronen, bijvoorbeeld dat er een prijs van 160 punten zou komen, als er heel veel fruitjes uit elkaar stonden. Of als er twee klokkies met een aardbei stond, twee sinaasappels met een peertje en dan nog een keer 2 pruimen met een aardbei, enzovoorts, teveel om op te noemen. Nou, dan gingen we spelen in gokhallen waar dertig van die dingen op rij stonden, en kozen we de automaten uit waar een prijs op zou vallen. Soms kostte het wel een paar gulden om boven te spelen, maar dat maakte niet uit, want we speelden maar voor 1 draai.

Op een gegeven moment hadden we die hele rol ingestudeerd, en die kasten twee jaar lang in de gaten gehouden, en we wisten precies wanneer er geen prijs zou vallen als er bijvoorbeeld twee volle rollen verschenen. Wat we toen deden, was de stekker eruit, en de laatste rol als het ware zelf plaatsen. En dat lukte uiteindelijk. Anderen probeerden het ook, maar het lukte ze nooit. Ik pakte daarmee soms wel 3000 gulden per dag. Dan gaf ik degene die met me mee was de helft, want er moest wel altijd iemand voorstaan, snap je. Ja, echt lachen. We gingen echt het hele land door om die kasten af te leggen. Steeds knaken wisselen, terwijl we niks vergokten, soms moesten we zelfs naar de auto om zakken met knaken te legen, echt te gek. Het was toch een heel eerlijke truc, waar ik flink aan verdiende. Er waren nog veel meer trucjes om geld te verdienen, maar die van de Random Runners leverde het meeste op.

Had ik je toen maar gekend, die krengen hebben mij alleen maar geld gekost. Dus je ging pokeren met dat geld?

Ja, met z'n vieren ofzo, five-card-draw. Dat ging toen al om potten van 600 gulden enzo. Maar zelfs dat werd saai, dus deden we er een joker bij zodat de potten nog veel groter werden. Al vanaf m'n 8e jaar speelde ik trouwens al kaartspelletjes, en vanaf m'n achtiende ofzo dus kaarten om geld, zoals toepen en klaverjassen. Dus aanleg voor tellen en rekenen heb ik altijd wel gehad.

Terug naar dat pokeren. Je was jong, je had bakken met geld. Had je toen al "swings"?

Zeker, soms van tien of twintigduizend gulden. Maar ja, we gokten op alles toen. Wie een gulden het dichtst bij de muur kon gooien ofzo, voor een rug, dat soort dingen. Of welke auto er voorbij zou rijden, of welk ijsblokje het eerst zou smelten, echt alles ging om geld. Waar ik ook goed in was, was tafelvoetballen en flipperen. Deden we ook altijd om grof geld, net als snookeren.

Maar dat pokeren, dat werd een beetje heftig en bovendien kon er goed worden valsgespeeld met dat spel, en ik voelde me een paar keer belazerd, dus ben ik daarmee gestopt en ben ik alleen maar die gokkasten gaan doen, 14 uur per dag. Het was echt een vak. Eerst naar de sportschool en daarna de hele dag achter die kasten. Die discipline had ik wel. Maar ja, meisjes leren kennen, uitgaan, gek doen, je kent het wel.

Uiteindelijk ben ik op m'n 22e voor het eerst naar het casino gegaan. En hier is alles kapot gegaan. Alles wat ik verdiende, verloor ik hier. Blackjack, kasten, punto-banco. Maar ja, ik verdiende toch 10 ruggen per week, dus het maakte niet eens zoveel uit. Ik wachtte op die klapper. Maar ja, toen won ik een keer 50 duizend, maar een paar weken later was het weer weg. Op de lange termijn was alles weg.

Inmiddels heb ik wat geïnvesteerd in een kunstzaak en een pensioenfonds, en dat gaat hartstikke goed. En nu poker ik, als "full-time hobby".

Iedereen die ik spreek is vol lof over je. Je bent de coming man en inmiddels een van de betere toernooispelers van Nederland. Mee eens?

Nou, ik kan er nog wel een paar opnoemen. Michiel Brummelhuis bijvoorbeeld, dat vind ik echt een topper. En Jorryt van Hoof is echt de beste van iedereen, dat is zo'n complete speler. Rob Hollink heb ik altijd heel goed gevonden, en Marcel en Noah natuurlijk ook. En Steve Wong, absoluut. Ik vind niet dat ik de beste toernooispeler ben, maar ik ben wel erg goed bezig, in korte tijd. Ik heb de lat heel hoog gelegd voor mezelf, want ik wil er absoluut mee verder. Zelf heb ik er vijf jaar voor uitgetrokken om op een bepaald niveau te raken, en binnen 2 jaar heb ik nu bereikt waarvoor ik eigenlijk 4 jaar had uitgetrokken. Ik kan meedraaien op een hoog niveau en krijg veel respect, wat belangrijk voor me is. Ik voel me ook echt thuis in dit wereldje.

Hoe ziek was je toen je AA werd gekraakt? Main event van de MCOP, TV-tafel, daar verderop.

Ja, doodziek. Nog steeds eigenlijk. Ik was zo dichtbij en voelde me echt veel beter dan iedereen aan tafel. Maar ja, je moet gewoon geluk hebben op zo'n moment. Aan de andere kant, misschien kom ik meer bad-beats tegen dan anderen, omdat ik veel handen speel. Op zich ben ik een ontzettend agressieve speler, maar als er een show-down komt, heb ik vaak de beste hand en zit het niet vaak mee.

Je bent agressief, maar ik zie je toch regelmatig een AK neerleggen, althans dat schrijf je in de chat aan tafel.

Leg ik weleens weg ja, maar het klopt niet altijd wat ik zeg in de chat. Ik lul graag, ook live, omdat het werkt. Maar ik moet wat minder vaak m'n blufs en handen laten zien. Dat advies heb ik van Marcel, Rob en Noah gekregen. Laast las ik dat Polarski dat ook vindt. Da's ook zo'n speler die ik erg kan waarderen. Ik weet nog dat hij in het begin vond dat ik niet goed was, maar dat ie mij nu goed vindt, ja, dat doet me ook wel wat. Die blufs laten zien, tja, ik doe het vaak uit enthousiasme.

Wat was voor jou het keerpunt? Dat je dacht, hmm, ik kan het?

Nou, dat is wel een grappig verhaal. In 2005 tijdens de MCOP speelde ik nog nauwelijks poker en was ik meer bezig met punto-banco enzo. Ik speelde weleens wat kleine toernooitjes, want ik wilde het klein houden, omdat ik bang was dat ik weer die swings zou krijgen als met vroeger. Ik vond toen Daniel Pastor echt een goede speler, en stelde hem voor dat hij de 300-rebuy ging spelen. Het was wel lachen voor me, want dat waren kleine bedragen voor me toen. Uiteindelijk won hij het toernooi, dus dat was wel een goede investering, haha. Ik kende Noah inmiddels ook wel een beetje en hij ging met Marcel naar St. Kitts om daar een serie toernooien te spelen. Dus ik weer een deal gemaakt met Daniel om mee te gaan. Lekker naar de Caribbean, paar leuke toernooitjes spelen daar. We deden weer fifty-fifty, hartstikke leuk. Speelden we een 250 dollar freeze-out toernooi, en ik iedereen raisen met m'n grote mond. Tja, ik kende nog niemand daar, dus was voor niemand bang. Werd ik derde. En later, een 1000 dollar toernooi, die chopte ik, haha. Speelde ik tegen allemaal pro's. Te gek.

En later naar Vegas?

Ja, vooral een paar maanden geleden, toen ik met Noah meeging naar de WPT, Five Diamond Classics, speelde ik echt super. Ik geloof dat ik 12 sattelites heb gespeeld, waarvan ik er 9 hebben gewonnen. En de laatste sattelite voor het hoofdtoernooi wou ik eerst niet spelen, maar toch maar gedaan. Ik was de 100e alternate want het was barstensvol, maar het is toch gelukt. Tijdens het hoofdtoernooi speelde ik ook echt goed, maar ging ik eraf AQh tegen JTh. Er valt nog AQ maar de K nekt me. Dat was het dikste toernooi dat ik tot nu toe heb gespeeld, met een 15.000 dollar buy-in. In Kopenhagen speelde ik ook goed, maar toen ik met KK all-in ging, zei een vent dat ie de slechtste call uit z'n leven ging maken, en ja hoor, hij callde met A3. Uiteraard een A op de flop. Echt, het klinkt raar, maar ik krijg zelden zulke suck-outs. Als ik die wel ga krijgen, dan ben ik volgens mij niet te verslaan, zo voel ik me nu.

Dat zeggen een hoop mensen inderdaad. Als je zo'n beat om je oren krijgt, heb je dan nooit de neiging om zo'n persoon een flinke mep te verkopen?

Nee, niet live. Online wel, dan ging m'n beeldscherm of m'n muis wel eens in tweeën.

Nu nog?

Nee, nu alleen nog maar m'n muis af en toe. Ik heb te mooie beeldschemen nu haha. Kijk, tegenwoordig krijg ik 8, 9 bad-beats per dag. Noah zegt altijd dat ie ze niet eens meer wilt horen, want hij heeft ze al honderd keer meer gehad natuurlijk. Ik praat er ook nauwelijks meer over. Ik kan je wel alle 1-outers van de afgelopen weken vertellen, maar daar schiet ik niets mee op.

Laatst had je echt een "zieke" sessie, toch?

Ja, ik was letterlijk zo ziek als een hond, dus ik kon alleen maar pokeren. Ik speelde twee qualifiers voor de EPT, voor Dortmund en Deauville, en die won ik alle twee. Ik werd toen ook vierde in een 55-rebuy en 's nachts begon er nog een 100-rebuy toernooi, dus ik dacht: laat ik die ook maar spelen dan. Toen werd ik tweede. Een dag erna speelde ik weer een qualifier voor de EPT, dit keer een freeroll met FPP's, en dat was eigenlijk m'n mooiste overwinning, omdat er maar twee seats waren op 202 man. Ja, behoorlijk lekker weekendje was dat. Laatst won ik bijna m'n seat voor Monaco, maar m'n AK tegen 99 redde het niet…ja, inderdaad AK op de flop…river een 9. Nee, m'n muis ging niet stuk, ik was wel teleurgesteld.

He bah! Ok, ik wil ze ook niet meer horen. Hoe speel je zo'n toernooi eigenlijk?

Ik wil een goede stack opbouwen, vroeg in het toernooi, dan speel ik het lekkerst. Ik wacht niet op de beste kaarten, maar probeer zoveel mogelijk moves om een stack te bouwen. Dan kan ik lekker flops gaan spelen, want daar ben ik het beste in. Als ik een grote pot verlies, dan is het meestal met een grote pocket, zoals QQ of KK. Van Noah heb ik laatst geleerd dat je daar ook best mee kan callen, om het op de flop uit te spelen. Als je ontdekt dat zoiets werkt, dan merk je dat je op die manier ook kunt dubbelen met AA, zonder het risico te hebben dat je gekraakt wordt. Maar ik heb heel veel speelstijlen en ik pas me altijd aan.

Je houdt van toernooien met een goede structuur. Wat vond je van de Dom Classics, en je eigen overwinning?

Ballen, en ik had gewoon mazzel. De blinden waren zo mega-hoog dat er vanaf de laatste 20 spelers geen flop meer kon worden gespeeld. Ik had mazzel dat ik in de 2e hand aan de finaletafel meteen kon dubbelen en daarna kon trippelen. Vanaf toen was het makkelijk. Ik beschouw het niet als een overwinning, maar ben blij met het geld. Met alle toernooien geldt dat ik altijd het meest agressief ga spelen rond de bubble, omdat iedereen dan in het geld wil raken. En ook aan de finaltetafel ga ik er meteen hard in, omdat ze allemaal een plaatsje verder willen komen. Daarom word ik vaak 8e of 9e, of 1e of 2e, maar zelden daar tussenin.

Je bent relatief kort bezig en mooie prestaties geleverd. Wat brengt de toekomst? Sommige mensen zeggen dat je echt een hele, héle goede speler gaat worden.

De lat heb ik wel hoog gelegd in ieder geval. Tussen nu en een paar jaar wil ik gewoon bij de eerste vier van een echt groot toernooi komen. Ik praat veel met andere spelers, dus ik leer nog elke dag bij. Van Noah heb ik echt het meeste geleerd, daar blijf ik 'm altijd dankbaar voor. We zijn nu ook echte gappies, ook buiten het poker. Dankzij hem en Marcel heb ik iedereen leren kennen. Ook met Jordy en Justin heb ik veel over poker gepraat, vooral toen in Vegas. En ook van anderen, zoals RaSZi, Jorryt, Peter Dalhuijsen, Kevin, en Daan, en dan vergeet ik er vast nog een heleboel. Dat zijn de mensen met wie ik graag procenten deel in toernooien. Daarmee kan je elkaar ook steunen, vind ik.

De laatste tijd heb ik ook veel steun gekregen van Rob Hollink. Dat zijn toch spelers waar ik zelf tegenop keek en kijk.

En Rolf?

Met hem had ik ook een klein percentage afgesproken tijdens de MCOP. Kijk, het is wel een arrogant mannetje, maar hij weet natuurlijk veel van poker af. Ik ben het niet altijd eens met z'n pre-flop raises en het feit dat ie zich vaak pot-commited maakt, maar nu ik erover nadenk, zo speelde ik ook in St Kitts. In plaats van drie keer de big-blind raisen, gewoon tien keer ofzo. Of een zware overbet maken. Wist ik veel. Dat is trouwens wel leuk om te weten: Rolf feliciteerde me toen met m'n prestaties en wenste me veel succes met het nastreven van m'n doel, dus om van poker m'n vak te maken. Maar hij zei wel dat ik iets te ver boven m'n niveau had gepresteerd. Ik ben erg benieuwd hoe hij er nu over denkt…

Wat speel je tegenwoordig het meest en wat wil je spelen?

Ik ben nog steeds zoekende. Toernooien , cash, tja. Nu ga ik veel sit-and-go's spelen, die van 55, 109 en 215, ze gaan wel goed namelijk de laatste tijd. En misschien dat ik Limit-Hold'em ga proberen, shorthanded. Ik zie het Noah veel doen, en dat lijkt me wel wat. Ik ben het vaak met z'n spel eens. Maar ik ben nog lang niet klaar met ontdekken.

Kijk, ik begrijp heel goed waarom Steve Wong naar Amerika is vertrokken. Hij heeft daar nu een "normaal" leven, terwijl ik nog vooral 's nachts zit te spelen, een omgekeerd ritme. Steve wil iets bereiken en hij is het ook aan het doen. Misschien dat ie niet zoveel toernooien op rij gaat winnen, maar hij gaat het zeker redden. Naar dat niveau wil ik ook, maar aan de andere kant: ik heb al meegedraaid op dat niveau en het ging goed.

Dus, op naar Vegas?

Nou ja, ik heb natuurlijk verantwoordelijkheden, zoals m'n dochtertje. Maar ik wil eigenlijk in april naar Vegas. Ik heb nu een bepaald bedrag voor ogen dat ik wil gaan winnen de komende tijd. Ik ga hier in Amsterdam 's avonds veel cash spelen, en dan 's nachts misschien nog, en zeker in het weekend, MTT's online, en dan overdag sit-and-go's. Als ik dat bedrag heb gehaald, dan ga ik in april. En dan de WSOP. Maar eerst de EPT's, waaronder Monaco.

Tot slot, Bokpower?

Hah, die naam? Da's vrij makkellijk, ik werd vroeger altijd Bokkie genoemd, en nu nog steeds trouwens. Online moest ik een naam bedenken, en dat werd 'm.

Tja, je wordt toch gebokt.

LEES MEER

Comments

  • TheGreenKidd TheGreenKidd

    'mijn riet was goed' 2.28min hahahaha

  • zlatino111 zlatino111

    Deze blijft zo mooi

  • Brinkytinky Brinkytinky

    Die "Boosted J", van wie we verloren, werd uiteindelijk nog 2e. Echt een enorme mazzelaar, hij overleefde zoveel underdog-kaarten.

Lees 29 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook