WSOP 2017 Now Live

Interview met Marciano Vink

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Interview met Marciano Vink 0001

De voetbalcarriëre van Marciano Vink werd overschaduwd door blessures. Hij speelde voor Ajax, Genua, PSV, ADO, Ajax Cape Town en het Nederlands elftal, in totaal 171 wedstrijden. Te weing voor iemand die op z'n 28e noodgedwongen is gestopt met voetbal.

Hij ontdekte een aantal jaren geleden het spelletje poker en tegenwoordig leeft ie ervan. Hij is drie tot vier keer per week in het HC Amsterdam aanwezig, om de toernooien te spelen, of de cash-tafels. Niet verwonderlijk dus dat het interview in het casino plaatsvond, twee uur voordat het Pot-Limit toernooi op het programma stond.

En dat 't een voetballer is, werd duidelijk: zoals vele voetballers heeft Marciano Vink de neiging om in deje-vorm te praten. Hij wisselt het af met de ik-vorm.

Hier zit ik met een 36-jarige oud-voetballer terwijl ik net heb gelezen dat een 41-jarige Romario op jacht is naar z'n duizendste doelpunt. Zonde.

Ja, ik weet het. Philip Cocu speelt ook nog, en nog vele anderen van mijn leeftijd. Het is eigenlijk een beetje wrang dat je voortijdig afscheid moet nemen van iets waar je redelijk goed in bent. Maar ja, het is niet anders. Je kunt bij de pakken neerzitten, je ontzettend kut voelen, of vijf jaar lang huilen, of misschien zelfs opgelucht zijn, omdat het noodgedwongen is....maar ja, voor mezelf heb ik op een gegeven moment besloten dat ik verder moest. Ik was pas 28 jaar, en hoewel ik best al veel gewonnen had, moest naar mijn gevoel het mooiste nog komen, want voetballers pieken in principe pas later, maar ja, wat doe je eraan? Je kunt geen ijzer met handen breken. Als de knie niet meer wil, en het lichaam te lang weg is geweest van elke dag trainen, dan houdt het op. Het is maar voor weinigen weggelegd om dan nog terug te kunnen komen.

Barcelona-PSV, duel met Louis Figo.

Klopt, op het middenveld. Ach, dat is in geuren in kleuren in alle media breed uitgemeten. Weet je, het is een samenloop van omstandigheden. Misschien was ik niet helemaal top, of had ik op dat moment iets anders moeten doen. Kijk, je gaat jezelf zoveel dingen afvragen, maar uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het misschien zo had moeten zijn. Het is niet anders. Het had heel mooi kunnen zijn, maar aan de andere kant: het is ook heel mooi geweest. Dat is ook het bizarre. De mensen die me nu aanspreken over m'n carriëre zeggen vaak verguld te zijn geweest met m'n spel, of met mijn persoon, hoe ik over kwam. M'n carriëre is relatief heel kort geweest, maar als ik dat soort dingen hoor, dan denk ik wel bij mezelf dat het iets uniek is geweest, waar ik heel trots op ben.

Ik kan me je nog goed herinneren. Voor de gein vroeg ik vandaag nog even aan m'n vader en m'n broer wat ze nog van Marciano Vink wisten. Allebei zeiden ze: mooie, sierlijke, atletische voetballer. Rushes langs de zijlijn!

Ja, dat zegt iedereen. Ik moest het ook van m'n atletisch vermogen hebben. Ik kon niet echt duurlopen, en was ook geen bijtertje, maar ik was ook weer geen Bryan Roy ofzo. Ik zat er een beetje tussen in, wat eigenlijk precies een goede balans was om de top te halen. Maar ja, misschien was mijn fysieke gestel niet geschikt voor de topsport, en was het ook gebeurd als ik had gehandbald of zoiets. Eigenlijk ben ik op talent aan de top gekomen, maar om aan de top te blijven is veel moeilijker. Dan moet je veel langer in het krachthonk zitten. Ik heb dit nog nooit gezegd, maar misschien had ik meer uren aan m'n lichaam moeten besteden. Niet dat ik m'n blessure had kunnen voorkomen, maar misschien hangt 't één met 't andere samen.

Om het terug te leiden naar het pokeren: je hoeft geen geweldenaar te zijn om een toernooi te winnen. Iedereen kan het wel een keer. Maar om constant de finaletafel te halen: dat is een ander verhaal. Hoeveel mensen raken niet "hooked" aan poker, omdat ze in het begin hebben gewonnen? Maar om aan de top te blijven, zal je er toch aan moeten werken. Boeken lezen, pokervideo's kijken, downloaden. Met voetbal is dat ook zo. Waar ik 60% in het krachthonk heb gezeten, daar had het misschien 80 of 90% moeten zijn. Dat is het enige wat ik mezelf kan verwijten. Maar ja, als ik daar niet had gestaan was het niet gebeurd, en als, als, als.

Precies, dan had ik nu in het stadion naar jou gekeken.

Dan had ik nu nagedacht of ik er nog een jaar aan vast zou plakken of niet, haha.

Wat veel mensen niet weten, is dat je je carriëre hebt afgesloten in Zuid-Afrika.

Daar heb ik een jaar gezeten, seizoen 2000-2001. Het lag in 't verlengde van m'n revalidatie. Ik speelde toen bij ADO op amateurbasis, en dat ging best goed, en ze wilden me contracteren. Misschien klinkt het uit de hoogte, maar ik had niet zo'n zin in "Veendam-uit" en "Volendam-thuis". Toen kwam de mogelijkheid om bij Ajax Cape Town verder te werken aan m'n herstel, en toen had ik zoiets van: het is of naar de Lange Leegte, of naar de rimboe. Nou ja, toen koos ik dus voor het avontuur, dat vond ik gewoon leuk. Het buitenland heeft voor mij altijd iets magisch gehad.

En echt, ik zou al m'n tien jaar voetbal zo inruilen, mocht ik dat jaar hebben moeten missen. Wat een fantastisch jaar was dat. Zuid-Afrika was geweldig, Kaapstad was prachtig, de mensen vond ik super en ik heb daar echt heel veel over mezelf geleerd, over hoe ik in het leven sta, en hoe het leven ook kan zijn. Kijk, ik heb altijd veel in de schijnwerpers gestaan, met veel aandacht, maar daar tel je helemaal niet mee. Voetbal is niks daar, het gaat om rugby en cricket, dus ik was daar weer "normaal", wat erg prettig was.

Je wordt hier nog steeds herkend, denk ik?

Ja, heel veel. "Die ken ik," hoor je dan. Het is wel eens vervelend als ik hier in het casino ben. Als iemand anders drie keer per week hier is, hoor je er niemand over, maar omdat ik het ben is het een ander verhaal. Het spelletje poker vind ik geweldig, maar soms heb ik daar wel eens moeite mee. "Hey, wacht even, is hij nou alweer hier, hij zal wel gokverslaafd zijn." Dat soort dingen.

Als je nog zou hebben gevoetbald, zou je daar dan rekening mee hebben gehouden? Met je reputatie?

Absoluut. Nu interesseert het me niet zo heel veel, want ik doe waar ik zin in heb, maar het is één van de mindere kanten van het poker. Maar ja, niet te lang over nadenken.

Heb je last gehad van 't beroemde "zwarte gat", waar voetballers vaak in terecht komen als ze zijn gestopt. Leerde je je vrienden kennen?

Nee, m'n vrienden zijn er altijd wel geweest. Kijk, sommige mensen moet je iedere dag een keer bellen, of iedere dag een knuffel geven: "hoe is het met je?". Zo ben ik nooit geweest, laat me maar. Niemand hoorde iets van mij. Als ik ergens uit moet komen, dan doe ik dat liever alleen, in mezelf en met mezelf. Ik hoefde niet de hele buitenwereld te laten weten hoe verschrikkelijk zielig ik was.

Je bent nog even zaakwaarnemer geweest toch?

Bij Rob Jansen inderdaad. Het was voornamelijk scouten, voor Ajax. Maar ja, het was niet mijn wereld. Ik ben een persoon met een sterke eigen mening en visie. Als je dan voor iemand moet werken die zijn eigen visie heeft, terecht trouwens, dan is dat moeilijk voor me.

Je wilde je eigen Vink-ei kwijt.

Precies, en dat kon niet. In de makelaardij is het zaak om heel veel jonge talenten snel aan je te binden, waarbij je moet hopen dat er ééntje het gaat halen. Het gaat meer om de kwantiteit dan om de kwaliteit. Ik pas daarvoor, want ik kan niet tegen zo'n jongen zeggen dat ik 'm ga begeleiden terwijl ik er niets in zie. Het heeft geen zin om op jongens van 12 jaar te scouten. Er kan in zes jaar tijd zoveel gebeuren. Nee, niet mijn wereld.

Wat heb je daarna gedaan?

Daarna ben ik een eigen bedrijf begonnen in het maken en bedenken van nieuwe televisie-formats. Dat ging vrij goed, door de combinatie van doorzettingsvermogen en het feit dat deuren iets makkelijker opengingen. Ik bemachtigde een deal met Endemol en dat ging eigenlijk supergoed, totdat ze daar gingen re-organiseren en bepaalde mensen op belangrijke posities weggingen. Talpa kwam ineens om de hoek kijken, en het werd zo chaotisch dat ik door de bomen het bos niet meer zag. Ik was een van de weinige externe bedrijven met wie ze nog een deal hadden, maar door dat hele gedoe hebben zij, en ik ook trouwens, het een beetje laten verwateren. Maar mijn ideeën had ik vastgelegd, dus de noodzaak om door te gaan was niet meer zo dringend aanwezig. Toen kwam poker.

Wacht even. Het bedenken van formats vereist een creatieve geest.

Ja, ik ben ook creatief aangelegd. Ik schilderde ook in die tijd. Maar inderdaad, ik was er erg goed in, en Endemol was ook heel enthousiast. Maar doordat ik aan Endemol vast zat, kwamen een hoop van die ideeën in de ijskast terecht, waar ze nu nog steeds liggen. Ik zie wel wat er met ze gebeurt. Maar sinds anderhalf jaar gaat m'n prioriteit uit naar poker.

Poker! Ik neem aan dat je het spelletje al kende?

Nou, we pokerden altijd in de bus, tot ergernis van menig trainer maar veel vertier van ons. Tot de laatste minuut dat we konden, waren we aan het pokeren. Five-card draw, met joker. Ja, er moest soms flink wat geld betaald worden. De echte toppers waren De Boertjes en Richard Witschge, daar heb ik veel van geleerd. Ze waren trouwens goed in alle spelletjes hoor, maar zeker in poker.

Ben je nog betrokken geweest in het "John de Wolf-incident"?

Nee, dat was bij het Nederlands elftal. Ik geloof dat Frank erachter kwam dat ie valsspeelde. Hij stal gewoon van z'n echte gabbers, en dat was gewoon een erezaak: dat kon niet.

Interview met Marciano Vink 101

Five-card draw lijkt makkelijk, maar het kan verdomd moeilijk zijn.

Zeker, vooral met een joker. Je moet goed de mensen kunnen lezen, dus dat heb ik daar wel geleerd ja. Later gingen we ook "bluffen", je kent het spel wel. Dat ging echt zo ontzettend hard. Ik noem geen bedragen, maar soms kon je niet eens voor de hele pot gaan, ook al had je twee azen in je hand, bij wijze van spreken.

Later kwamen er andere spellen?

Seven-card-stud kwam pas twee jaar geleden ongeveer. Toen ging ik altijd met Marcel en Clyde, die hier ook altijd komen, naar een café om dat te spelen, met de eigenaar. Omdat ik veel ervaring had, was het voor mij echt slepen, geld binnenhalen. Clyde werd er ook steeds handiger in, en Marcel had avonden dat ie verloor en won, maar die eigenaar verloor alleen maar, dus die had er op een gegeven moment geen zin meer in, en dat stopte. Toen gingen we eens kijken in het casino, omdat we hoorden dat er hier ook gepokerd werd, en sindsdien zijn we blijven hangen. In het begin ging het echt heel goed, daarna wat minder, maar ik heb nooit in de min gestaan.

Toen heb ik ook m'n eerste MCOP gespeeld en meteen in de money geeindigd, waarbij ik eruit ging door een stomme fout.

Weet je 'm nog?

Ja, vergeet ik nooit meer. Ik ging op seat 1 voor m'n beurt all-in, en ik loop tegen pocket-azen aan van seat 10. Die had ik dus niet gezien. Nee, dat zal me nu nooit meer gebeuren. En juist op het moment dat ik een fout maak, heeft ie pocket-azen. Echt ongelooflijk. Het was een mooie tafel trouwens, met Ed de Haas, Steve Wong, Danistar, en die Oostenrijker met dat brilletje, ik weet niet meer hoe ie heet. En ik voelde me als een vis in het water, dus niet als een vis aan tafel he? Erg leuk.

Ook met online poker begonnen toen?

Ja, op Pokerroom, want ik heb een Apple. Ik stortte 200 dollar, toen nog een 300, toen weer 200. Op zich ging het redelijk en won wel eens een toernooitje, maar die cash-games lukten me gewoon niet. En met die toernooien, man, ik weet niet wat het was. Altijd maar weer liep ik tegen de chipleader aan. Of ik nou pocket-azen had of pocket-koningen, ze werden altijd gekraakt, door boer-drie-offsuit of weet ik veel wat. Echt, ik werd er stapelgek van, het is me zeker 35 keer gebeurd.

Op een gegeven moment speelde ik een 1000-dollar toernooi met een eerste prijs van over de twee ton. Ik sta 4e in chips, met de helft van het veld al weg. Krijg ik pocket-azen, dus ik raise. Twee callers, waaronder de chipleader. Flop is koning-negen-drie. De chipleader checkt, ik bet weer, de chipleader callt. Turn is de A, hij checkt en ik bet weer: hij callt. Nou, prima. River een vrouw. Hij checkt, dus ik bet weer. Hij raist! Ik call, en hij laat boer-tien zien. Echt, zo ongelooflijk. Soms denk ik wel eens dat ze voorafgaande aan een toernooi gewoon een paar IP-adressen kiezen en zeggen: die gaan vandaag winnen. Het is een belachelijk idee, ik weet het, maar soms...pfff.

Online cashgames vind ik moeilijk omdat ik niet weet wat voor bankroll m'n tegenstanders hebben. Als iemand mij all-in zet, is het handig om te weten of het een student is die 250 dollar veel vindt, of dat het een vent met veel geld is, en mij probeert weg te bluffen, snap je? Ik begrijp heel goed dat menigeen z'n laptop kapot heeft geslagen, haha. Nee, online-poker is niks voor mij eigenlijk.

Dus, geen online-poker meer?

Nauwelijks. Alleen maar sit-and-go'tjes, lage bedragen. Of een 10-dollar rebuy ofzo. Ik hoef me nog niet te kwalificeren voor een EPT ofzo, dat komt later wel. Het heeft geen haast. Vegas willen we ook nog gaan doen, maar dat komt nog. Misschien volgend jaar.

Je bent wel al in Parijs geweest, in de Aviation Club?

Om cash te spelen, inderdaad. De rest verloor, maar ik ging als een trein. Ik weet niet wat het was. Ik speelde goed, kwam uitgerust aan tafel, dat soort dingen. En ik kwam aan tafel met gasten die al 23 uur lang aan het rammen waren een stack hadden opgebouwd van 10.000 euro. Dan kwam ik aan met m'n 800 euro en ik sloopte die tafel. Ja, het was gezellig, ik mocht niet klagen.

Andere spelers vinden de Aviation Club een smethuis.

Ach, ik heb ook zoveel toko's zo genoemd. Er zijn er zat die het HC ook een smethuis noemen. Ik ben er heilig van overtuigd dat je een goed gevoel moet hebben bij een casino, aan tafel, in een toernooi. Als je je niet optimaal lekker voelt, vergeet het dan maar. Of als je een losing-streak hebt, hetzelfde. Tijdens de MCOP van afgelopen jaar was het drama. Ik ging als een speer tijdens het eerste toernooi, maar ik ging er af met een set tegen een geriverde straat. Hij zei nog "sorry, sorry". Man, het lood zonk me in m'n schoenen. Die gozer won het toernooi notabene. Maar vanaf dat moment is de hele MCOP voor mij op een drama uitgelopen, zowel in de toernooien als aan de cash-tafels. Het leek alsof het zo had moeten zijn.

Je hebt echt heel veel toernooien gespeeld inmiddels.

Ja, zeker drie keer per week. Tot een half jaar geleden ook toernooien buiten het casino om, zoals in Bussum en Noord, maar dat doe ik niet meer, sinds dat gedoe. Nu speel ik alleen nog in het casino.

En wel eens wat gewonnen, begrijp ik.

Klopt. In Bussum en Noord stond ik allebei op de eerste plek, en later in het casino ging het ook supergoed. Ik heb een keer een maand gehad dat ik vijf toernooien in HC Amsterdam won. Drie keer de no-limit op dinsdag en twee keer de limit op donderdag. Ik won echt bizar veel.

Hoe kwam dat? Een winning streak?

Ook, en vooral: geduld. Weet je wat het is? Ik had een ijsberen-geduld. Die beesten kunnen uren voor een wak liggen te wachten op een zeehond die bovenkomt. Dat kon ik echt goed. Ik ben inmiddels ongeduldiger geworden, waarschijnlijk door de cash-games die ik ben gaan spelen. Ik heb dit jaar nog geen toernooi gewonnen, maar het gaat wel goed aan de cash-tafel. Mensen hebben ook meer geld, lijkt wel, dus doen ze makkelijker een re-buy. Dan moet je wel mee, anders is je stack na de rebuy-periode niets waard, en dus word je erg loose. Het ongeduldige van voor de rebuy-periode kan ik niet zo goed meer omzetten in het geduld dat je moet hebben na de rebuy-periode. Je gaat meer kaarten spelen, waardoor je stack steeds lager wordt. Dan kijk ik om me heen en zie dat anderen wel hebben gedubbeld en denk dan "wat een kutzooi". Zo gaat het nu in m'n hoofd.

Haha. En dan? All-in met niets en cash-gamen?

Ja. Nee, wacht. Eerst ga ik iedereen vervloeken en dan moet je echt niet tegen me praten. Dan ga ik rondlopen en uiteindelijk zeg ik, een beetje nors:"Ach, zet me maar op de lijst". Boem, tafel open, en ik zitten, haha. Zelden dat 't dan goed gaat, slechter kun je niet gaan zitten. Dan ben ik aan het spelen en hoor ik dat er nog twee tafels over zijn...wat doe ik hier, denk ik dan. Ja, ik wil graag winnen. Ik ga niet over lijken, maar doe er wel veel voor om te winnen.

Waar komt die mentaliteit vandaan?

Dat is al vanaf m'n 12e erin geramd bij Ajax. Bij Ajax bestaat het woord verliezen niet. Verliezers vallen af. Als je van Feyenoord verliest in de jeugd, dan is dat gewoon slecht. Maar als je wint, is het heel normaal.

Over voetbal: kijk naar Paris St Germain nu, die staan op het punt om te degraderen in Frankrijk. Die hebben ook nooit geleerd om te moeten knokken, of hoe om te gaan met verlies. Spelers van topclubs zijn geprogrammeerd om te winnen. Andere clubs zijn gemaakt om degradatie-voetbal te spelen. Die gaan altijd tot het gaatje, maar wij winnen toch wel, snap je. Bij PSV? Zelfde verhaal. Nederlands elftal? Zelfde. Maar bij Genua kom je opeens bij een club waar verliezen wel heel gewoon is. Echt een shock was dat. Dan train je met mensen die het allemaal wel best vinden. Wat ik daar heb geleerd is dat je er op wedstrijddagen moet staan. Op de training worden de punten niet verdeeld. Wedstrijdmentaliteit.

Daarom zijn pokertoernooien voor mij ook het meest frusterende en gecompliceerde gedeelte van het spel. Maar het geduld moet er zijn.

Neem Thierry van der Berg. Die bewonder ik heel erg, en hij kan echt uren lullen of poker, zoveel dat je er eigenlijk genoeg van hebt. Maar als je luistert naar wat ie zegt, dan zit er heel veel in waar je heel veel van kunt leren. Kijk, van mensen als Marcel Luske en Rob Hollink leer je ook veel, maar van Thierry...het is een waterval van woorden, haha, maar die woorden zijn wel waardevol. En hij presteert ook he, echt knap. Hijis die ijsbeer. Wat een geduld heeft ie. Hij laat alle kleine zeehondjes voorbij gaan, en wacht. "Steek die snuit maar helemaal naar buiten, dan hak ik 'm eraf".

De cash-games gaan lekker dus. Speel je vaak met regulars?

Tuurlijk, maar wel afgewisseld met nieuwe gezichten. Wat mij zo verwonderd zijn die jonge gasten die gewoon "even" 1000 euro wisselen en spelen alsof 't niets is. Die zijn die bedragen gewend op Internet, spelen vier-vijf tafels tegelijk en winnen toernooien daar, en ze spelen dan live net zo agressief, waardoor ze het schip in gaan. Ik weet niet, misschien raken ze verveeld omdat ze weinig handen spelen, dus dan gaan ze forceren en lopen pushen. Dan rammen ze hun hele stack erin met aas-vrouw, terwijl het zo duidelijk is dat de ander pocket-azen heeft. Mooie hand, zeggen ze dan en ze kopen zich weer in.

Maar ja, er zijn ook mensen die zich voor 250 euro inkopen en maar 1 hand op een avond spelen. Ook leuk. Het is een mooie mix.

Interview met Marciano Vink 102

Ben je nu full-time pokerspeler?

Ach, geef het een naam. Ik zie mezelf niet zo, maar ik doe het wel heel veel ja. Ik heb nog steeds gewoon m'n format-bedrijf. Maar poker is more than a hobby. Ik heb een pokerpot, en daar moet ik het mee doen. Ik leef ook van die pokerpot ja, dus het gaat goed.

Ik stel deze vraag vrij vaak: een miljoen aan de cash-tafel winnen of een bracelet, met een geldprijs van twee ton.

Oh, de braclet, zeker. Nee, wacht, laat me denken. Shit, dat is moeilijk. Een miljoen? Ok, ik wil niet overmoedig klinken, maar ik denk dat ik met een miljoen vanzelf wel de bracelet win, of kan winnen. Ik ben nog nergens in de pokerwereld he, begrijp me goed. Ik download ook netjes de High Stakes Poker-afleveringen en de EPT's en WPT's, en ik weet dat deze toernooien hier in het casino misschien weinig voorstellen daarbij. Maar aan de andere kant, zet een Gus Hansen of Daniel Negreanu hier neer, dan merk je dat ze het knap lastig gaan krijgen.

Die gaan echt niet winnen hoor...

Precies. Maar met een miljoen die ik aan toernooien zou mogen uitgeven, is de kans niet heel klein dat ik dan een keer zo'n bracelet win. Maar ja, het gaat eigenlijk om de bracelets der bracelets, dus die van het Main Event.

Maar wacht, ik ga nog een stelling maken. Een gewaagde.

Kom maar op.

Als ik zou moeten kiezen tussen de bracelet van het Main Event van de WSOP en wereldkampioen voetbal worden, dan kies ik voor....wereldkampioen voetbal.

Maar, echt: elke andere prijs die er maar in de wereld te verdienen is met voetbal kan niet tippen aan die braclet. EK, Champions-League, wereldbeker in Tokyo, noem maar op. Voor mij liever de bracelet.

Maar je kiest wel voor wereldkampioen voetbal dus.

Ja. Er zijn miljarden mensen die voetballen, en als jij dan als team wereldkampioen wordt, en je mag die beker vasthouden...dat is maar voor heel weinig mensen weggelegd. Maar eerlijk, heel kort daarachter komt die bracelet. Fotofinish.

Wat een tegenstelling eigenlijk: huppelen in een weiland, in teamverband, onder de zon, tegenover dit individualistische spel, dat onder kunstlicht en rookwalmen wordt gespeeld.

Het past in 't plaatje. Ik heb jarenlang in teamverband gedacht, geleefd. Maar op een gegeven moment moet je afscheid nemen van iets wat je het allerliefste doet. Fysiek neem je afscheid omdat het niet meer kan, maar je geest moet weten dat het niet meer kan. Ik heb bewust afscheid genomen van het voetbal, door te gaan zuipen, uit te gaan, door alles te doen wat niet met voetbal te maken had. M'n geest vond het uiteindelijk ook genoeg, dus daarmee was het afscheid compleet, en kwam het individuele opzetten.

Nee, voetballen doe ik niet meer. Geef mij maar poker.

Mooi spel he?

Het is een doorsnee van de samenleving. Kijk, dokters spelen tegen huisvrouwen, schipholmedewerkers spelen tegen bankdirecteuren, leuk toch?

Wat is je hoogtepunt tot nu toe, op pokergebied?

Hmm, misschien dat Rob Hollink tegen me zei dat ik goed speelde, dat ie me niet op een hand kon zetten. Het is alsof Johan Cruijff tegen je zegt: je komt er wel.

En op voetbalgebied?

Pff, teveel om op te noemen. Het winnen van de UEFA-Cup met Van Gaal, de landstitels, de beker, alle Europese wedstrijden, het Nederlands Elftal. Maar ook dat ik met Ronaldo en Bergkamp heb gespeeld, dat zijn allemaal hoogtepunten. Bergkamp was m'n slapie, we hebben zoveel gelachen met elkaar. Of die kale kop van Ronaldo. Hij wou ook zo'n kop als ik. Dus heb ik m'n tondeuse gepakt en 'm kaal geschoren.

Je hebt vorig jaar een zoontje gekregen, Skye. Zeg het maar: pokerspeler of voetballer?

Voetballer....

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook