Now Live Lex "RaSZi" Veldhuis Twitch Stream

EPT Monte Carlo Dagboek - Dinsdag 27 maart

EPT Monte Carlo Dagboek - Dinsdag 27 maart 0001

Het sushi-restaurant vinden bleek een waanzinnige opgave te zijn. We verdwaalden een half uur lang in een gesloten winkelcentrum, om er uiteindelijk achter te komen dat het restaurant precies bij de ingang was, maar dan wel om 't hoekje. Doodziek, zeggen we dan.

Maar dan het enge: stel je eens een verlaten winkelcentrum voor, een soort Hoog Catherijne. Je loopt daar rond, het is stil en half verlicht, je kijkt omhoog naar de andere verdieping en opeens is daar…(intro vijfde van Beethoven) Phil Hellmuth. Helemaal alleen in het winkelcentrum, geheel in zwart gekleed, half leunend op de railing lacht hij vriendelijk en zwaait. Wat, een Japanner? Moet die hier ergens zijn dan? Ok, thx Phil, en we lopen snel verder.

Had ie z'n zonnebril maar op gehad, dan waren we niet zo geschrokken. Hij stond daar maar, te kijken naar niets…scary Phil!

Juist op het moment dat ik dit schrijf, besluit een duif een kijkje te nemen in onze kamer. "Please, do not feed the birds" staat er ergens geschreven, maar duiven kunnen niet lezen en zijn niet bang voor een "kssst!" van ons. Het moge genoteerd worden dat Jordy zo ongeveer onder z'n bed dook toen die duif binnenkwam, en bleef. Duif meets chicken!

De dag begon om precies 08.00. M'n eerste handeling was een logische: de wekker een kwartier vooruit zetten. Even m'n droom afmaken: ik was in Monaco, in een vijf-sterren hotel. De zon scheen. Een mooie droom.

Om 08.15 schoot m'n bewustzijn in versnelling 6 (van de 100), en ik besloot maar eens op het balkon te staan en te schreeuwen: "Good morning, Monte Carlo! Here I come to save the day!" Okay, ik zei niets, want wilde Jordy niet wakker maken, maar toch, het gevoel was er.

'T Leuke van een ontbijtbuffet is dat er belachelijk veel te eten is, maar dat m'n bord uiteindelijk alleen maar twee sneetjes brood en een eitje bevat. Kosten? Slechts 29 euro. "Veenboer," zeg ik met m'n beste Franse accent, roemnomber sies-miel-deu-cant-nuf. Hehe, morgen weer.

Op naar de interviews. Ik besluit naar het Monaco Bay Resort te lopen langs de zee, en zie dat de eerste Monaco-kindjes al op het strand aan het spelen zijn…hoe vredig! Ik mis m'n dochtertje. Halverwege heb ik spijt dat ik de taxi niet heb genomen en neem een sigarettenpauze: heerlijk, die frisse lucht! Ik kijk naar de horizon, zie Italie niet liggen terwijl het in de brochure toch zeker was beloofd en besluit maar door te lopen: werken moest ik, verdomd!

Maar natuurlijk staat m'n naam niet op de perslijst. Zucht, het zal een keer goed gaan. Ondertussen zeg ik achteloos hoi tegen Joe Hachem en Greg Raymer, alsof ik m'n 28-na-beste vriend voor de zoveelste keer zie vandaag.

Vijf minuten later slurp ik, gewapend met een stoere perskaart, aan m'n eerste van zes espresso's, en wacht aan een tafel op het terras tot de heren beginnen met hun audientie. Hachem, Raymer en Moneymaker besluiten aan mijn tafel te gaan zitten om te wachten op die journalist uit Nederland. Da's mooi, ook zij houden van koffie en Moneymaker rookt zelfs, de held! Laten we maar keurig wachten tot het tijd is, de koffie is veel te lekker. Even later maak ik mezelf bekend, en we lachen allemaal hard om het "misverstand", op Hachem, Moneymaker en Raymer na.

Afin, uiteindelijk drie korte interviews gedaan met Hachem, Raymer, en Lee Jones. Deze laatste vroeg zich bescheiden af waarom ik 'm wilde interviewen, maar na een spraakwaterval die drie kwartier duurde had hij zelf het antwoord al gegeven. Het resultaat kun je donderdag lezen. Ik vroeg hem trouwens of het waar was dat de Pokerstars-crew via Italie had gevlogen en niet via Nice, omdat ze bang waren om gearresteerd te worden. Ik zei erbij dat het okay was om "no comment" te zeggen, vooral omdat ik dat nog nooit heb gehoord. Hij lachte en zei niets, dus ook geen "no comment", maar het was toch eigenlijk wel no comment en toch ook weer niet, snap je, en ach, laat maar, het was wel grappig.

Even Noah succes gewenst, want zijn persdag begon net en zou de hele dag duren. Oef, hij liever dan ik. Terug naar het hotel, om al snel te ontdekken dat m'n memo-recorder zo leuk is geweest om alleen maar ruis op te nemen. Gelukkig heb ik een korte-termijn-olifanten-geheugen, en kon ik 90% weer oprakelen. Die andere 10% was vast niet boeiend. Ik twijfelde nog even om een brief te schrijven naar Sony met een enorme schade-claim, omdat het kreng gewoon draaide, waardoor ik niks in de gaten had. Nieuwe batterijen erin en alles deed 't weer. Toch doodziek.

's Avonds was het Pokerstars-feest, in de "hottest nighclub of the Riviera", Jimmy'z. Eerst komen we nog even Phil Ivey, Patrick Antonius en Barry Greenstein tegen, maar die lopen we snel voorbij: komt wel, ze zien eruit alsof ze een behoorlijke jet-lag hebben, dus laten we 't vooral gezellig houden.

Toegegeven, het is een prachtige club, en het feest was tot in de perfectie georganiseerd. Eten en drank was op rekening van Pokerstars, en we kletsten bij met de Nederlanders Marc Naalden, Michiel Brummelhuis en Peter Dalhuijsen. Keiharde muziek en een tent vol jonge jongens, waaronder de aantrekkellijke Jimmy Fricke…trouwe lezers kennen hem wel. Tja, het is niet mijn ding zegmaar, ik ben al oud en versleten, dus op naar de pokerzaal, waar de eerste sattelites werden gespeeld.

Ik trok duizend euro uit m'n broekzak, nam plaats aan een van de twintig tafels en won na twee uur spelen een seat!

O nee, wacht, dat deden tientallen anderen, en dat was ik ook wel van plan, maar m'n broekzak bevatte maar 10 euro, en ik heb helemaal geen ambities op pokergebied, godzijdank! Ok, ook goed, dan maar het media-toernooi spelen. Meer dan 80 journalisten, fotografen en de spelers van Team Pokerstars speelden om de monsterlijke prijzenpot van 1000 euro, met een eerste prijs van 350 euro! Ok, het was een freeroll, maar Jordy's hartslag werd er niet hoger van, en de mijne gek genoeg ook niet, vooral niet nadat dat kreng van CardPlayer Magazine, mij een beetje zat te re-raisen. Kom zeg, zeker nooit pokernews.nl gelezen? Nee, ok, dan fold ik.

Jordy werd gebust door Katja Thater, de nieuwe Duitse aanwinst van Team Pokerstars, en z'n opluchting was zichtbaar. Ik speelde nog een paar handjes totdat Jordy achter me kwam staan en ik besloot om elke hand all-in te gaan. Een Rolf-special, speciaal voor Jordy. Het ging drie handen goed, totdat die Duitse er genoeg van had. Toch knap 69e geworden. De mooiste actie was trouwens van de Dealer, die precies op het moment dat een speler all-in ging "Seat Open!" riep, waarop de speler zei: "Hoe weet je wat m'n kaarten zijn?!" Errug grappig, vond ik zelf.

Noah zat inmiddels met een torenhoge stack lekker te spelen en schakelde eerst Joe Hachem en later Greg Raymer uit. Hij had 't naar z'n zin en wie weet heeft ie het toernooi gewonnen, hoewel dat volgens mij niet echt de bedoeling was….ik weet het niet, want ik moest weg, om dit stuk te schrijven. Slavendrijvers! Nog ff snel een colaatje in JimmyZ besteld, maar het gratis-gedeelte was voorbij. Kosten van een cola: 10 euro. M'n moeder zou gek worden. Haar zoon moest hoofdschuddend glimlachen.

Om Pokernews de zomer door te helpen heb ik geen taxi genomen (precies, ik had niets meer) en heb 25 minuten lang de gevaarlijke straten van Monaco getrotseerd (1 bejaarde met een schoothondje kwam ik tegen).

High Stakes Glitter and Glamour in Monaco. Na een dag heb ik 't wel weer gehad, maar vooruit, ik zal het nog even volhouden. Over Noah kan ik weinig melden vandaag, sorry mensen: op zo'n persdag is ie alleen maar bezig met activiteiten voor Pokerstars. Interview hier, fotootje daar. Oja, hij werd gevolgd door de camera-crew van Pokerkings….dus binnenkort kun je alle ellende hier zelf zien!

Over Jordy kan ik alleen maar melden dat ik hem heb aangespoord om eens wat meer z'n "gezicht" te laten zien op de voorpagina van Pokernews…een column van zijn hand zou ik zelf erg leuk vinden, wat vinden jullie?! Spoor hem aan!

Hij is inmiddels begonnen met schrijven, en het schijnt te gaan over de heads-up tussen hem en Rolf, kortgeleden…iets over pokeretiquette. Ik ben benieuwd, en door het plaatsen van dit dagboekje wordt ie keihard gedwongen om 't daadwerkelijk te schrijven. Heerlijk, literaire vrijheid.

Welterusten, en voor jullie: goedemorgen! Op naar Dag 1A van het EPT Main Event. Lee Jones heeft een weddenschap met Chris Moneymaker lopen over het aantal deelnemers. Lee zegt meer dan 700, Chris zegt minder. Ik denk dat Lee wint. De inzet? Een dollar.

De eerste prijs zal meer dan 2 miljoen dollar, en misschien zelfs wel 2 miljoen euro bedragen. Gaat een Nederlander 'm winnen? I sure as hell hope so!

A bjento

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook